Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 118</h2> <h2 style="text-align: center;">~</h2> <h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၁၈</h2> <h2 style="text-align: center;">~</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>   ချောင်မူက ဦးဆောင်ပြီး တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ပိတ်ထားသော သစ်သားတံခါးကို ကန်ဖွင့်လိုက်သည် ။ တံခါးအတွင်းတွင် အသက်လတ်ပိုင်း လယ်သမားတစ်ဦးနှင့် ၎င်း၏ဇနီးနှင့် သမီးတစ်ဦးတို့သည် ကြောက်ရွံ့နေသော မျက်နှာများဖြင့် ကောက်ရိုးများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏ ။</p> <p> </p> <p>   ချောင်မူ ထိုလူကို မြင်ဖူးသည် ။ မီးလောင်နေသော လူအုပ်၏ နောက်ကွယ်ရှိ ကောက်ရိုးကိုင်ဆောင်ထားသော လူအုပ်ထဲတွင် ပါဝင်ပြီး ဓားသမားဟူကြောင့် ကြောက်လန့်ထွက်ပြေးသွားသောသူဖြစ်လေသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>      " ပြော.. မင်းတို့ သူတော်စင်မ ဝူချင်းရှင်း ဘယ်မှာလဲ.. "</p> <p> </p> <p> </p> <p>  ချောင်မူက တင်းမာနေသော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်၏ ။</p> <p> </p> <p>   သို့ရာတွင် ထိုလူက ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း နှုတ်ဆိတ်နေဆဲပင် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>      " မင်းတို့လူတွေ ဒီလောက်သေသွားတာတောင် ကာကွယ်ချင်နေတုန်းပဲလား.. "</p> <p> </p> <p> </p> <p>   လယ်သမား၏ မျက်နှာက ပို၍ ဖြူဖျော့သွား၏ ။ သူ၏ နှာဖူးမှ ချွေးစက်များ စီးကျလာသည် ။မီးလောင်၍ သေဆုံးသွားသူများကို မျက်မြင် တွေ့မြင်ခဲ့ရ၍ စိတ်ဖိစီးမှု ကြီးစွာ ခံစားခဲ့ရပေသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>      " သူတော်စင်မ က ရွှမ်ထျန်းဂိုဏ်းရဲ့ နတ်သမီးလေ.. သူ ဘယ်လိုလုပ် မှားနိုင်မှာလဲ.. "</p> <p> </p> <p>      " သူတို့က လုံလောက်အောင် မယုံကြည်ကြလို့.. သူတို့က စေတနာ လုံလောက်မှု မရှိလို့ မီးလျှံရဲ့ လောင်ကျွမ်းမှုကို ခံရတာ.. သူတို့သေတာ သူတို့ အပြစ်ပဲ.. "</p> <p> </p> <p> </p> <p>   လယ်သမားက ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် တီးတိုးရေရွတ်နေ၏ ။</p> <p> </p> <p>   ချောင်မူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စေ့စေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ဓားကိုဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲထုတ်ကာ နောက်ကွယ်က ကောင်မလေးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>      " သ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>   မိန်းကလေးငယ်က ​မျက်လုံးပြူးကျယ်ကာ တုန်ရီနေပြီး တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် ...</p> <p> </p> <p> </p> <p>      " သ...သမီး မသိဘူး.. "</p> <p> </p> <p> </p> <p>   ထိုအခိုက် ဓားသမားဟူ၏ သက်ပြင်းချသံက တံခါးဝမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး...</p> <p> </p> <p> </p> <p>      " ဟူးး... ခင်ဗျား အဲ့လို မေးနေရင် ဘာအဖြေမှ ရမှာမဟုတ်ဘူး.. "</p> <p> </p> <p>      " မျိုးနွယ်ခြား စစ်ပွဲ ပြီးကတည်းက မဟာယန်အင်ပါယာမှာ ထာဝရအသက်လမ်းစဥ်ကို ​ရှာဖွေနေသူတွေနဲ့ နတ်ဘုရား ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှု တွေ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့တယ်.."</p> <p> </p> <p>      " အင်မော်တယ်တွေက အလွန်ထူးခြားပြီး လောကီလောကုတ္တရာ ကိစ္စ တွေနဲ့ ကင်းကင်းရှင်းရှင်းနေကြတယ်.. ထာဝရသက်တမ်းနဲ့ တန်ခိုးကြီးမားကြတယ်.. အဲ့တာကြောင့် သူတို့တွေက လူသားတွေရဲ့ ကိုးကွယ်ယုံကြည်တဲ့ ရုပ်ထု ဖြစ်လာကြတယ်.. "</p> <p> </p> <p>      " စဥ်းစားဉာဏ်မရှိတဲ့ သူတွေက မျက်လုံး စုံမှိတ်ပြီး နတ်ဘုရားတွေကို ကိုးကွယ်ကြတာပေါ့.. သူတို့ ကိုးကွယ်တဲ့ နတ်ဘုရားက မှားနေရင်တောင် သင့်တော်တဲ့ ဆင်ခြေကို ဖန်တီးကြလိမ့်မယ်.."</p> <p> </p> <p>      " ဒီ ယုံကြည်မှုက သူတို့ဘာသာ ယုံကြည်ကြတာဆိုတော့ ခင်ဗျား ပါးစပ်နဲ့ မေးနေရင် ဘာမှ ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး.. "</p> <p> </p> <p> </p> <p>   ဓားသမားဟူက စကား​​ပြောပြီးနောက် ချောင်မူကို ကျော်ဖြတ်သွား၏ ။ သူကိုင်ထားသော ဓားက အလင်းတန်း တစ်ချက်လက်သွားသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>      " ဝှစ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>   လယ်သမားသည် နာကျင်လှသဖြင့် လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွား၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>      " လင်ချီ အကြောင်း ကြားဖူးလား.. "</p> <p> </p> <p> </p> <p>   ဓားသမားဟူက ...</p> <p> </p> <p> </p> <p>      " အကျွမ်းကျင်ဆုံး ကွက်မျက်သူတစ်ယောက်က လူတစ်ယောက်ကို မသေအောင် ဓားနဲ့ အချက်တစ်ထောင် ထိုးနိုင်တယ်တဲ့.. ဓားချက်တိုင်းမှာ ပြင်းထန်တဲ့ နာကျင်မှုကို ခံစားရစေနိုင်တယ်.. ဒါက မီးလောင်ပြီး သေတာထက် ပိုပြီး အချိန်ကြာကြာ ခံစားရတယ်နော်.. "</p> <p> </p> <p>     " မင်း ဓားဘယ်နှချက်ကို ခံနိုင်မလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်ပါအုံး ..မင်းရဲ့ မိန်းမကရော.. မင်းရဲ့ သမီးကရော.. သူတို့ရော ဓားဘယ်နှချက် ခံနိုင်လောက်မလဲ.. "</p> <p> </p> <p> </p> <p>   လယ်သမား၏ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ရီနေပြီး ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ဦးတည်ရာ တစ်ခုသို့ လက်ညိုးထိုးပြလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>…………….</p> <p> </p> <p>  ဤရွာ၏ မူလအမည်က ကော်မိသားစုရွာ ဖြစ်ပြီး တောင်တန်းများ အကြားရှိ ရိုးရှင်းသည့် ရွာငယ်လေးတစ်ရွာဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p>   ဝူချင်းရှင်း၏ ဘုရားကျောင်း ပေါ်ထွက်လာကာမှ သူတော်စင်ကျေးရွာ ဟူ၍ လူသိများလာခဲ့၏ ။</p> <p> </p> <p>   ရွာ၏ အနောက်​​မြောက်ထောင့်အရပ်ရှိ တောင်ပေါ်တွင် တာအိုဘုရားကျောင်းငယ်လေး တစ်ခု ရှိနေသည် ။</p> <p> </p> <p>   ရွာက သေးငယ်သော်လည်း အမွှေးတိုင်များ အဆက်မပြတ် ထွန်းညှိထား၏ ။</p> <p> </p> <p>   အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ဤသို့သော သေးငယ်လှသည့် ယုံကြည်မှု စွမ်းအားကို ထည့်မတွက်သော်လည်း ဝူချင်းရှင်း အတွက်မူ အလွန်အဖိုးတန်လှပေသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>   ယခုအချိန်တွင်...</p> <p> </p> <p> </p> <p>   ထိုဘုရားကျောင်း၏ အမွှေးတိုင် အခိုးအငွေ့ များကြားတွင် အဖြူရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးသည် ခြေချင်းချိတ်၍ ထိုင်နေပြီး ကျင့်ကြံနေ၏ ။</p> <p> </p> <p>   သူမ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားသည် သူမ၏ နောက်တွင်ရှိသော ရုပ်ထုနှင့် တထေရာတည်း တူနေသည် ။</p> <p> </p> <p>   သူမက မျက်လုံးမှိတ်ထားသော်လည်း  တဖြည်းဖြည်းနီးလာသော ခြေသံများဖြင့် ဆူညံသံများကို ကြားနေရသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>' ဒီထက်ပိုနှေးလို့ မရဘူးလား.. '</p> <p> </p> <p> </p> <p>   ဝူချင်းရှင်းသည် သက်ပြင်းချပြီး ထရပ်လိုက်၏ ။ ဤရွာရှိ ဘုရားကျောင်းသည် သူမ ၏ တစ်ဆို့နေသော အတားအဆီးကို ချိုးဖျက်နိုင်ရန် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်၍ ဖြစ်နိုင်လျှင် ရွာသားများကို စတေးမခံခိုင်းချင်ပေ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>' ငါ့ စိတ်တွေက မတည်ငြိမ်မှတော့ ဘယ်လိုလုပ် အဆင့်တက်နိုင်မှာလဲ.. ငါ သူတို့ကို သတ်ပြီးမှ ပြန်​ကြိုးစားရမယ်.. '</p> <p> </p> <p> </p> <p>   သူမက ဘေးနားရှိ ဓားကို ကောက်ကိုင်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာရင်း အေးစက်နေသော အမူအရာနှင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>      '' ထွက်မလာတဲ့ လျှို့ဝှက်ကြယ်သံတမန်အပြင် နောက်ထပ် ခြောက်ယောက်.."</p> <p> </p> <p> </p> <p>   သူမ ဘုရားကျောင်း အဝင်မှ ထွက်လာလျှင် ချောင်မူတို့ အဖွဲ့သည်လည်း ဘုရားကျောင်းသို့ ရောက်လာကြသည် ။</p> <p> </p> <p>   နှစ်ဖက်စလုံး စကားမပြောကြဘဲ ချက်ချင်းတိုက်ခိုက်ကြတော့၏ ။</p> <p> </p> <p>   ဓားသမားဟူက ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ တစ်ချက်ဝင်ခုတ်ပြီး နောက်သို့ ပြန်ဆုတ်သွားသည် ။ ကျန်ငါးယောက်က ဝူချင်းရှင်းကို ဝန်းရံထား၏ ။</p> <p> </p> <p>   ဝူချင်းရှင်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်သုံးဆယ်ကတည်းက အဆင့် ၄ သို့ ရောက်ရှိသဖြင့် ယခု လမ်းစဥ်ပြောင်းလဲ သွားသော်လည်း သန်မာနေဆဲပင် ။</p> <p> </p> <p>   သူမ၏ ဓားသိုင်းက လျင်မြန်လှသဖြင့် လူငါးဦး ဝိူင်း၍ တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း အောက်စည်းသို့ မကျချေ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>      " နွားရိုင်း နတ်ဘုရားခွန်အား.. "</p> <p> </p> <p> </p> <p>   ကြွက်သားများ အပြည့်ဖြင့် လူတစ်ယောက်က ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးကို ကိုင်မြှောက်ပြီး ဝင်ခုတ်လိုက်၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>      " ဒုန်း..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>   ဝူချင်းရှင်းက ဓားဖြင့် ခုခံလိုက်သော်လည်း တစ်ဘက်လူ၏ ခွန်အားမှာ သန်မာလှသဖြင့် ဓားလွင့်ထွက်သွား၏ ။</p> <p> </p> <p>   အားလုံးက ဝင်တိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဥ်မှာပင် လွင့်ထွက်သွားသော ဓားက ပျံဝဲလာကာ လူထွားကြီး၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်ပြီး ဝူချင်းရှင်း၏ လက်ထဲသို့ ပြန်ရောက်သွားသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>' ငါးခု.. '</p> <p> </p> <p> </p> <p>   ဝူချင်းရှင်းက လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ ရုတရက် ဓားကိုင်ထားသော ဝူချင်းရှင်း ငါးယောက် ပေါ်လာသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>' သူက ပုံတူကူးနိုင်တာလား.. '</p> <p> </p> <p> </p> <p>   လူတိုင်းအံ့အားသင့်သွားသည့် အခိုက် ဝူချင်းရှင်း ငါးယောက်က အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လိုက်၏ ။ ပုံတူ ငါးယောက်က ဓားများကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး လီမီးတောက်များဖြင့် တောက်လောင်လာကာ ခန္ဓာကိုယ်အချင်းချင်း ဝင်ရောက် ပွေ့ဖက်လိုက်ကြသည် ။</p> <p> </p> <p>   ချောင်မူတို့ အဖွဲ့မှာ မည်သို့ တုန့်ပြန်ရမည်ကို မသိလိုက်ဘဲ မီးဆွဲကုန်ကြတော့၏ ။ မီးလောင်နေသော ဝူချင်းရှင်း၏ ပုံရိပ်များက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အသက်ဝင်နေသော စက္ကူရုပ် ငါးရုပ် ပေါ်ထွက်လာသည် ။</p> <p> </p> <p>   ခဏအတွင်းမှာပင် အနောက်မှ ရပ်နေသော ဓားသမားဟူအပါအဝင် လူတိုင်း မီးပင်လယ်အတွင်းသို့ ရောက်သွားတော့သည် ။</p> <p> </p> <p>   အဝေးမှ ရပ်ကြည့်နေသော ကြယ်သံတမန်တစ်ယောက်သာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိခြင်း မရှိပေ ။ သို့သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိလေသည် ။</p> <p> </p> <p>   လီမီးတောက်ဖြင့် ထိတွေ့မိလျှင် ထိမိသည့်နေရာကို ဖြတ်တောက်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ လူငါးယောက်လုံးက တစ်ကိုယ်လုံးနီးပါး လောင်ကျွမ်းနေ၍ အသက်ရှင်ရန် လမ်းစ ပျောက်လေပြီ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>" ​ပွဲ ပြီးပြီ.."</p> <p> </p> <p> </p> <p>   ဝူချင်းရှင်းက ဓားပျံပေါ်ခုန်တက်သွားပြီး မီးလောင်နေသော လူငါးယောက်ကို အပေါ်ဆီးမှ ငုံ့ကြည့်နေလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p>   သာမန် သိုင်းပညာရှင်များသည် ခြေလက်များနှင့်သာ တိုက်ခိုက်တက်ရာ ကျင့်ကြံသူများ၏ စွမ်းရည်များကို မည်သို့ ယှဥ်နိုင်ပါမည်နည်း ။</p> <p> </p> <p>   ယခုအချိန်တွင် ရွာထဲတွင် တိတ်ဆိတ် မနေတော့ချေ ။ ရွာသားများက ဘုရားကျောင်းအနီးအထိ ရောက်လာပြီး ဆူညံစွာ အော်ဟစ်နေကြ၏ ။</p> <p> </p> <p>       " အပြစ်သားတွေအားလုံး မီးရှို့ခံရပြီး ငရဲမှာ ထာဝရ လောင်ကျွမ်းခံရတော့မယ်..."</p> <p>***</p> <p> </p>


Save