Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၁) မြင့်တက်လာသော ခွန်အား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>နဂါးဆင် နှိမ်နင်းခြင်း... အရင်ဆုံး မိမိကိုယ်ကိုယ် နှိမ်နင်းရမည် ဖြစ်ပြီး ထိုအခါမှသာ ရန်သူကို နှိမ်နင်းနိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p>ယခင်က တစ္ဆေနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိစဉ်ကပင် နဂါးဆင် နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်သည် ဖန်းချင်းဟုန် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည့် ပြင်ပ စွမ်းအင်များကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် ၎င်းသည် နှိမ်နင်းမှုများကို စတင် လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>နဂါးဆင် နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်က သူ၏ သွေးကြောများအတွင်းမှ ပြင်းထန်သော ဖောင်းကားမှု ခံစားချက်ကို လျှော့ချပေးလိုက်သဖြင့် ချန်ဖေး၏ တွန့်ချိုးနေသော မျက်ခုံးများမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ချန်ဖေးကို သန့်စင်ပြီးသား ဒြပ်စင် သဘာဝစွမ်းအင်များကို ဆက်လက် စုပ်ယူနိုင်စေရန် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>မဟုတ်လျှင်တော့ ဖောင်းကားမှု ခံစားချက်မှာ ပိုမို ဆိုးရွားလာပြီး ချန်ဖေးအနေဖြင့် ခေတ္တမျှအတွင်းမှာပင် စုပ်ယူမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်လာခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သောအရာ ဖြစ်သော်လည်း ရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးထက် ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ထိခိုက်မှုက ပိုမို ကြီးမားနေမည် ဆိုပါက ၎င်းမှာ မလုပ်သင့်သောအရာ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p>အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားရာ ချန်ဖေး၏ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်လက် တိုးတက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နဂါးဆင် နှိမ်နင်းခြင်း ၏ နှိမ်နင်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မသက်မသာ ခံစားချက်မှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးလာနေသော်လည်း ယခင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်တော့ ဤခံစားချက်မှာ သည်းခံနိုင်သည့် အတိုင်းအတာအတွင်း၌သာ ရှိနေသေး၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒြပ်စင် ဝိညာဉ် ကန်၏ အပြင်ဘက်၌။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေ ထည့်ပြီးပြီလား... ဒြပ်စင် သဘာဝစွမ်းအင်တွေကရော ပြန်ပြီး နာလန်ထူနေပြီလား...” ဝူဟုန်မင်သည် သူ၏ လက်များကို နောက်ပစ်လျက် ဝူမိသားစုဝင် တပည့်တစ်ဦးကို မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေ ထည့်ပြီးပါပြီ... ဒါပေမဲ့ ဒြပ်စင် သဘာဝစွမ်းအင်တွေက အနည်းငယ်ပဲ ပြန်တက်လာပါတယ်... အခုထိလည်း အရှိန်အဟုန်နဲ့ စုပ်ယူခံနေရတုန်းပါပဲ...” ဝူမိသားစုဝင် တပည့်က ဝူဟုန်မင်ကို တစ်ချက် ကြည့်၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝူဟုန်မင်၏ မျက်ခုံးများ မြင့်တက်သွားပြီး ချန်ဖေး ရှိနေသည့် အခန်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေသည်။ ချန်ဖေးသည် ဒြပ်စင် သဘာဝစွမ်းအင်များကို မည်သို့ ဤမျှအထိ လျင်မြန်စွာ ဆက်တိုက် စုပ်ယူနေနိုင်သနည်း။ ၎င်းကို သူ မည်သို့ လုပ်ဆောင်နေခြင်းနည်း...။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သိုင်းပညာရှင်များ အလွယ်တကူ စုပ်ယူနိုင်ရန်အတွက် ဒြပ်စင် သဘာဝစွမ်းအင်အတွင်း၌ အခြား အရာများကို ရောနှောထားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤအချက်က ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ခုခံမှု တစ်မျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝူဟုန်မင်သည် ဒြပ်စင် ဝိညာဉ် ကန်ကို စတင် တာဝန်ယူကတည်းက ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။</p> <p>အပြန်အလှန်အားဖြင့် လွန်ခဲ့သော အချိန်များစွာက မှတ်တမ်းများအရ အချို့သော သိုင်းပညာရှင်များသည် ကန်အတွင်းမှ ဒြပ်စင် သဘာဝစွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်မှု မရှိဘဲ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ကြသည်ဟု ဆို၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုမှတ်တမ်းများမှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာက မှတ်တမ်းများသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>ဝူဟုန်မင်သည် သူ၏ လက်ထက်တွင် ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေကို ဆက်ပြီး ထည့်လိုက်စမ်း... ဒီညီလေးချန် ဘယ်လောက်အထိ စုပ်ယူနိုင်မလဲ ဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်...” တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝူဟုန်မင်က အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ဝူဟုန်မင်အနေဖြင့် ဂရုမစိုက်ဘဲ ထားလိုက်နိုင်ပြီး ချန်ဖေးကို ဒြပ်စင် သဘာဝစွမ်းအင် အားလုံးကို စုပ်ယူပြီးမှ ထွက်လာစေရန် လုပ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။</p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင် ဝူမိသားစုအတွက် ဆုံးရှုံးမှုမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ထိပ်ဆုံး မိသားစု ငါးခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သော ဝူမိသားစုအနေဖြင့် ဤမျှအထိတော့ အဆင့်အတန်း မခွဲခြားလိုပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ပစ္စည်း အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။ ဝူဟုန်မင်သည် ချန်ဖေး မည်မျှအထိ သွားနိုင်မည်ကိုသာ ပိုမို စိတ်ဝင်စားနေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့...”</p> <p>ဝူမိသားစုဝင် တပည့်က တိုးတိုးလေး ဖြေကြားလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ထည့်သွင်းရန်အတွက် ဒြပ်စင် ဝိညာဉ် ကန်အတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားရာ နောက်ထပ် တစ်နာရီ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ချန်ဖေးမှာမူ ထွက်ပေါ်မလာသေးပေ။ ဝူဟုန်မင်သည် သူ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း အလွန်ပင် တန်ဖိုးကြီးလှသော ဝူလုံမြက် နောက်တစ်ပင်ကို ထပ်မံ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒြပ်စင် ဝိညာဉ် ကန်ကို အသုံးပြုခွင့် ပေးလိုက်ခြင်းက ဝူမိသားစုအတွက် ဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်မှာ သေချာလှ၏။ အစပိုင်းတွင် ကျေးဇူးပြုခြင်း တစ်ခုအဖြစ်သာ အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ချန်ဖေးကဲ့သို့သော သူမျိုးနှင့် တွေ့ဆုံလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ်ခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ကံကောင်းသည်မှာ ဆုံးရှုံးမှုများမှာ ကြီးမားလှသည် မဟုတ်ပေ။ ဝူဟုန်မင်အနေဖြင့် ၎င်းကို လက်ခံနိုင်သော အတိုင်းအတာအတွင်း၌ ရှိနေသေးသည်ဟု ယူဆထား၏။</p> <p>နောက်ထပ် တစ်နာရီ ကုန်ဆုံးသွားပြန်ရာ ကန်အတွင်းရှိ ဒြပ်စင် သဘာဝစွမ်းအင်များမှာ လျင်မြန်စွာ ဆက်လက် သုံးစွဲခံနေရဆဲ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝူဟုန်မင်၏ မျက်ခုံးများမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ဝူလုံမြက် နောက်တစ်ပင်ကို ကန်အတွင်းသို့ ထပ်မံ ပစ်ထည့်လိုက်ပြန်သည်။ ဝူမိသားစုဝင် တပည့်က ဤအခြေအနေကို သတင်းပို့လာသောအခါ ဝူဟုန်မင်၏ မျက်ခုံးများမှာ လှုပ်ခါနေတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤမျှအထိ စုပ်ယူရန် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်သနည်း...။ ချန်ဖေးသည် ဆယ်နာရီ တိတိ စုပ်ယူနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သလို ၎င်းမှာလည်း အလွန် များပြားလှသော စုပ်ယူမှုမျိုး ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p>အဖိုးတန်လှသော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းဖြစ်သည့် ဝူလုံမြက် တစ်ပင်သည်ပင် အမှတ် တစ်သောင်းကျော် တန်ဖိုး ရှိပြီး ရှာဖွေရန်မှာလည်း မလွယ်ကူလှပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ယခုအခါ သုံးပင် ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>မူလက ဒြပ်စင် ဝိညာဉ် ကန် အသုံးပြုခွင့်မှာ ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် ပြန်လည် နာလန်ထူမှု အရှိန်နှုန်းအပေါ်တွင်သာ အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဝူမိသားစုအနေဖြင့် များစွာ ပံ့ပိုးပေးရန် မလိုအပ်ပေ။ သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အခြေအနေများမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အမှတ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီသော တန်ဖိုးရှိသည့် ပစ္စည်းများကို ချန်ဖေးက သုံးစွဲပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>“ကျွန်တော်တို့ ဆက်ပြီး လုပ်မှာလား...” ဝူမိသားစုဝင် တပည့်က အနည်းငယ် ထိတ်လန့်စွာ မေးလိုက်၏။</p> <p>“ဆက်လုပ်စမ်း...”</p> <p>ဝူဟုန်မင်က အံကြိတ်၍ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအခြေအနေသို့ ရောက်မှတော့ လက်လျှော့ရန်မှာ နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။ သို့သော်လည်း ချန်ဖေးကိုတော့ ဝူဟုန်မင်၏ လူမည်းစာရင်းထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ချန်ဖေးအနေဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် ဒြပ်စင် ဝိညာဉ် ကန်ကို ထပ်မံ အသုံးပြုရန် ကြိုးစားလာပါက ဝူဟုန်မင်အနေဖြင့် မည်သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို ငြင်းပယ်သွားမည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့...” ဝူမိသားစုဝင် တပည့်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အတွင်းသို့ အမြန် ပြေးဝင်သွားပြန်၏။</p> <p>နောက်ထပ် တစ်နာရီ ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ ဝူလုံမြက် နောက်တစ်ပင် ထပ်မံ ထည့်သွင်းရန် အချိန်ရောက်လာသဖြင့် ဝူမိသားစုဝင် တပည့်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအတောအတွင်းမှာပင် ဝူဟုန်မင်သည် ချန်ဖေး ရှိနေသည့် အခန်းရှေ့၌ ရပ်နေ၏။ သူသည် အခန်းအတွင်းသို့ အတင်းဝင်ရောက်၍ ချန်ဖေးအနေဖြင့် ဤမျှအထိ အံ့သြစရာ ကောင်းလှသော စုပ်ယူမှုကို မည်သို့ လုပ်ဆောင်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုစိတ်များ ပြင်းထန်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤမျှ များပြားလှသော ဒြပ်စင် သဘာဝစွမ်းအင်များကို အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် မည်သို့ သည်းခံနိုင်ရသနည်း။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲမသွားဘူးလား...။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝူဟုန်မင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ဝူမိသားစုဝင် တပည့်ကို ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ဆက်လက် ထည့်သွင်းရန် ညွှန်ကြားတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ချန်ဖေး၏ အခန်းတံခါးမှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာပြီး ချန်ဖေး ထွက်လာခဲ့တော့သည်။</p> <p>တံခါးဝ၌ ဝူဟုန်မင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်ဖေးမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝန်ဆောင်မှုက တကယ်ကို ဤမျှအထိ ကောင်းမွန်လှသည်လော...။ တစ်ရက် ပြည့်ရန် တစ်နာရီခန့် လိုသေးသော်လည်း ဝူဟုန်မင်မှာ အပြင်ဘက်၌ စောင့်ဆိုင်းနေသည် မဟုတ်ပါလား...။</p> <p>ဝူဟုန်မင်မှာမူ ချန်ဖေးကို မြင်သောအခါ နွေးထွေးသော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ ယခုမှ ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အနည်းငယ် နောက်ကျခဲ့မည် ဆိုပါက သူတို့အနေဖြင့် နောက်ထပ် ဝူလုံမြက် တစ်ပင်ကို ထပ်မံ ထည့်သွင်းရမည် ဖြစ်သဖြင့် ဆုံးရှုံးမှုမှာ ပိုမို ကြီးမားသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ယခုမူ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ထပ်မံ မထည့်လိုက်ရဘဲ ဝူလုံမြက် တစ်ပင်စာကို သူတို့ အမှန်တကယ်ပင် သက်သာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်ပင် ကံကောင်းလှပေသည်...။</p> <p>“မသက်မသာ ဖြစ်တာမျိုး ရှိလား...” ဝူဟုန်မင်က ချန်ဖေးထံတွင် တစ်ခုခု ထူးခြားမှု ရှိ၊ မရှိ သိရှိနိုင်ရန်အတွက် ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးလိုက်၏။</p> <p>သို့သော်လည်း ချန်ဖေး၏ အရှိန်အဝါမှာ များစွာ ကြံ့ခိုင်လာကြောင်း အာရုံခံမိသည်မှအပ အခြား မည်သည့် အရာကိုမျှ သူ သတိမပြုမိပေ။</p> <p>ဒါဆိုရင် ချန်ဖေးက ဒီစုပ်ယူမှုကို ဘယ်လိုမျိုး လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တာလဲ...။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကိုယ်အလေးချိန်က နည်းနည်း လေးသလို ခံစားရတယ်... ဒါကို သက်သာဖို့အတွက် ရက်အနည်းငယ်လောက်တော့ အချိန်ယူရလိမ့်မယ် ထင်တယ်...” ချန်ဖေးက အမှန်အတိုင်းပင် ဖြေကြားလိုက်၏။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် လေးလံနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သူ၏ သွေးကြောများအတွင်းမှ ဖောင်းကားမှု ခံစားချက်မှာလည်း အသိသာဆုံး ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကံကောင်းသည်မှာ နဂါးဆင် နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်၏ စဉ်ဆက်မပြတ် လည်ပတ်မှုကြောင့် ဤမသက်မသာ ခံစားချက်များကို လျော့နည်းစေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>နောက်ဆုံး တစ်နာရီ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ချန်ဖေးမှာမူ အမှန်တကယ်ပင် ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူ ဆက်လက် စုပ်ယူနေဦးမည် ဆိုပါက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပေါက်ကွဲသွားနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သတ်မှတ်ထားသည့် အချိန်ထက် စော၍ ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဒြပ်စင် ဝိညာဉ် ကန်ရှိ ကျင့်ကြံမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံး တစ်နာရီကို အသုံးမပြုနိုင်ခဲ့သော်လည်း ချန်ဖေး ရရှိခဲ့သည့် အကျိုးကျေးဇူးမှာမူ အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှပေသည်။</p> <p>ယခင်က အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် အစောပိုင်းတွင်သာ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုအဆင့်၏ နောက်ဆုံး အဆင့်များဆီသို့ နီးကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ တိုးတက်မှုမှာ ၅၀ ဒသမ ၅ ရာခိုင်နှုန်းခန့် တိုးတက်သွားခဲ့ပြီး အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်၏ ၆၀ ဒသမ ၅ ရာခိုင်နှုန်း အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ချန်ဖေးသည် ရှင်းလင်းနှင်းခဲ ဆေးလုံးကို နေ့စဉ် သောက်သုံးနေခဲ့လျှင်ပင် ဤကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်မှုမျိုး ရရှိရန်အတွက် ငါးလကျော်ခန့် အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော တိုးတက်မှုအတွက် လိုအပ်မည့် အမှတ်ပမာဏမှာလည်း အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။</p> <p>ယခုမူ တစ်ရက်ပင် မပြည့်သေးသည့် အချိန်အတွင်းမှာ ချန်ဖေးသည် ငါးလစာခန့်ရှိသော ကျင့်ကြံမှု ခရီးလမ်းကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီး အမှတ် အမြောက်အမြားကိုလည်း သက်သာစေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူ ဘယ်လိုလုပ် မပျော်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း...။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်း အဆင်ပြေတယ် ဆိုရင်လည်း ပြီးတာပါပဲ...” ဝူဟုန်မင်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ချန်ဖေးကို ဒြပ်စင် ဝိညာဉ် ကန် အခန်းအတွင်းမှ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။</p> <p>အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာခန့် အချိန် ကြာပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် ဝူမိသားစု၏ အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့၏။ ဝူဟုန်မင်မှာမူ သူ၏ ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကို တံခါးဝမှ ကြည့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် ချန်ဖေးအနေဖြင့် အဘယ်ကြောင့် ဒြပ်စင် သဘာဝစွမ်းအင်များကို စဉ်ဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေနိုင်သနည်း ဆိုသည်ကို သိရှိနိုင်ရန်အတွက် အစောပိုင်းက သွယ်ဝိုက်၍ စုံစမ်းကြည့်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့် ရလဒ်မျှ မရရှိခဲ့ပေ။</p> <p>ဤသည်မှာ ဝူဟုန်မင်ကို အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်စေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အကယ်၍ ဤအခြေအနေကို ဝူမိသားစု တစ်ခုလုံးသို့ ဖြန့်ကျက်နိုင်ခဲ့မည် ဆိုပါက မျိုးဆက်သစ်များ၏ တိုးတက်မှုကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ သုံးစွဲမှုမှာ မလွဲမသွေ တိုးလာမည် ဖြစ်သော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင်တော့ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို အချိန်နှင့် လဲလှယ်ခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် ထိုက်တန်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဖေးသည် အစစ်အမှန်တပည့် တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ သူ၏ လျှို့ဝှက်ခန်းမသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အပြင်လောကနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်၍ ကျင့်ကြံမှုကို စတင်လိုက်တော့သည်။</p> <p>သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ တိုက်ရိုက် တိုးတက်သွားခဲ့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မသက်မသာ ခံစားချက်များကိုမူ ဖယ်ရှားရန် လိုအပ်ပေသေးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မဟုတ်လျှင်တော့ ၎င်းသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကိုသာမက နောင်တစ်ချိန် တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းဆောင်ရည်ကိုပါ ထိခိုက်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p>ခုနစ်ရက် ဆက်တိုက်ပင် ချန်ဖေးသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု၌သာ အာရုံစိုက်နေခဲ့ပြီး သူ၏ သွေးကြောများအတွင်းမှ ဖောင်းကားမှု ခံစားချက်များကို တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် ဆေးလုံး ဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ကျုံးယွမ် ဓားသိုင်း ကျင့်ကြံခြင်းတို့ကိုပင် ဘေးဖယ်ထားခဲ့၏။</p> <p>“မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို နည်းနည်းလောက် လျှော့ဦးမှပေါ့... ဒီလောက်အထိ အသည်းအသန် လုပ်စရာ မလိုပါဘူး...” ရှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ချန်ဖေးကို တွေ့ဆုံရသောအခါ ချီတာဖုန်းက သူ၏ စိုးရိမ်မှုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အခွင့်အရေး ဆိုတာ ရှားပါးလှတယ် ... ကျွန်တော် ၎င်းကို တန်ဖိုးထားရမယ်လေ...” ချန်ဖေးက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်၏။ အခြေအနေများကို ပြန်လည် ထိန်းညှိပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ နဂါးဆင် နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်၏ ထူးခြားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ချန်ဖေး၏ မျှော်လင့်ချက်ထက်ပင် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ချန်ဖေးသည် ဒြပ်စင် ဝိညာဉ် ကန်အတွင်း၌ ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေဦးမည် ဆိုပါက အခြား သိုင်းပညာရှင်များ၏ တစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ်သာ ဝင်ရောက်နိုင်သည့် ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်၍ ဆက်လက် စုပ်ယူနေနိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ချန်ဖေးတွင် ဝူမိသားစု၏ သံမဏိပြား မရှိတော့ပေ။ ထို့အပြင် တစ်ကြိမ် အသုံးပြုပြီးနောက်တွင် ဝူမိသားစု၏ ဒြပ်စင် ဝိညာဉ် ကန်မှာ ပြန်လည် နာလန်ထူရန်အတွက် လပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သဖြင့် ချန်ဖေးအနေဖြင့် ထိုနေရာတွင် ထပ်မံ ကျင့်ကြံရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းအပြင် ချန်ဖေး မသိရှိသည်မှာ သူသည် ဝူဟုန်မင်၏ လူမည်းစာရင်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းပင် ဖြစ်၏။ သူ၏ လက်ထဲတွင် သံမဏိပြား ရှိနေစေဦးတော့၊ ဝူဟုန်မင်အနေဖြင့် ချန်ဖေးကို ဒြပ်စင် ဝိညာဉ် ကန်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်သကဲ့သို့ ဈေးကြီးပေး၍ပင် ပြန်လည် ဝယ်ယူပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မကြာသေးခင်က အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကနေ မင်းနဲ့ သင့်တော်မယ့် တာဝန်အချို့ ရှိနေတယ်... မင်း လက်ခံချင်လား...” ချီတာဖုန်းက မေးလိုက်၏။</p> <p>ချန်ဖေးသည် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တာဝန်များကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်လေ့ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနေရာမှ ရရှိသည့် အမှတ်များမှာ အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p>“ကျွန်တော် စဉ်းစားကြည့်ပါဦးမယ်... ဒါပေမဲ့ အချိန် အနည်းငယ် ထပ်ရတဲ့အထိတော့ စောင့်လိုက်ပါဦးမယ်...” ချန်ဖေးက တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးမှ ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ ခွန်အားမှာ လက်ရှိတွင် တိုးတက်နေသည့် အခြေအနေ၌ ရှိနေသဖြင့် အခြားသော တာဝန်များကို မလုပ်ဆောင်မီ ဤအကျိုးကျေးဇူးများကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူလိုနေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>အနည်းဆုံးအားဖြင့် သူသည် သူ၏ အစစ်အမှန် တပည့် အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်လိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ တိုက်ရိုက် အရင်းအမြစ် ခွဲဝေမှု ဖြစ်ပေသည်။ နောက်ထပ် ဆယ်ရက်ခန့် ကြာလျှင် နောက်လအတွက် အရင်းအမြစ် ခွဲဝေမှုမှာ ရောက်ရှိလာပေတော့မည်။ အကယ်၍ ချန်ဖေးသည် ဤကာလအတွင်း သူ၏ အဆင့်ကို မြှင့်တင်နိုင်မည် ဆိုပါက ဆယ်ရက်ကျော်အကြာတွင် သူ ရရှိမည့် အရင်းအမြစ်များမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် အစစ်အမှန်တပည့် ခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။</p> <p>“မင်းက အဆင့်မြင့်တဲ့ အစစ်အမှန် တပည့်ကို သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်ထက် စောပြီး စိန်ခေါ်ချင်တာလား...” တာဝန်ကျ တပည့်က အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်... ရမလားခင်ဗျာ...” ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>“ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အရင်တုန်းက အတွင်းတပည့်တွေ မင်းကို စိန်ခေါ်ချင်သလိုမျိုးပဲ... မင်းအနေနဲ့ တစ်ဘက်လူရဲ့ သဘောတူညီမှုကိုတော့ ရယူရမယ်... အကယ်၍ မင်းက တခြား အစစ်အမှန် တပည့်တွေကို အချိန်မတိုင်ခင် စိန်ခေါ်ချင်တယ် ဆိုရင်လည်း သူတို့ဘက်က သဘောတူညီချက် လိုအပ်ပါတယ်...” တာဝန်ကျ တပည့်က ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် အမြင့်ဆုံး ဘယ်အဆင့်အထိ စိန်ခေါ်လို့ ရမလဲ...” ချန်ဖေးသည် တာဝန်ကျ တပည့် ပြောပြမည့် စည်းမျဉ်းများအတွက် စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်၏။ သတ်မှတ်ချိန်ထက် စော၍ စိန်ခေါ်ခြင်းမှာ ပိုမို ရှုပ်ထွေးနိုင်သည်မှာ သဘာဝကျလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အချိန်မတိုင်ခင် စိန်ခေါ်မယ် ဆိုရင်တော့ မင်းအနေနဲ့ နံပါတ် ၁၀ အဆင့်ရှိတဲ့ အစစ်အမှန် တပည့်ကိုအထိ တိုက်ရိုက် စိန်ခေါ်နိုင်ပါတယ်... တစ်ဘက်လူက လက်ခံဖို့ပဲ လိုတာပါ...” ချန်ဖေး၏ ယုံကြည်မှု ရှိနေသော မျက်နှာကို ကြည့်၍ တာဝန်ကျ တပည့်က အသာအယာ ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဖေး၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် နံပါတ် ၁၀ အဆင့်ရှိသော အစစ်အမှန် တပည့်ကိုပင် တိုက်ရိုက် စိန်ခေါ်နိုင်သည် ဟုတ်လား...။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ခြောက်လတစ်ကြိမ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ပြိုင်ပွဲမှာလည်း နံပါတ် ၁၀ အဆင့်အထိ တိုက်ရိုက် စိန်ခေါ်လို့ ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တစ်ဘက်လူရဲ့ သဘောတူညီမှုတော့ လိုသေးတာပေါ့... သို့သော်လည်း မင်းထက် အဆင့် ၁၀ ဆင့်အတွင်းမှာ ရှိတဲ့ အစစ်အမှန် တပည့်တွေကို စိန်ခေါ်မယ် ဆိုရင်တော့ သူတို့မှာ ငြင်းပယ်ပိုင်ခွင့် မရှိပါဘူး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တာဝန်ကျ တပည့်က အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်၏။ စည်းမျဉ်းများမှာ အတော်လေး ဆင်တူသော်လည်း အဓိက ကွဲပြားချက်မှာ အချိန်မတိုင်ခင် စိန်ခေါ်ခြင်း၌ မည်သူမဆို စိန်ခေါ်မှုကို ငြင်းပယ်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့ ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲစေမည့် လုံလောက်သော ဆွဲဆောင်မှုမျိုး သင် မပေးနိုင်သရွေ့တော့ပေါ့...။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ၊ တာဝန်ကျ တပည့်က ချန်ဖေးအနေဖြင့် နံပါတ် ၁၀ အဆင့်အထိ စိန်ခေါ်နိုင်သည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်း၏ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ထိုသို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးမှာ အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နံပါတ် ၁၀ အဆင့်ရှိသော အစစ်အမှန် တပည့် နေရာကို ရရှိထားခြင်းကပင် ထိုသူ၏ ခွန်အားမှာ မည်မျှအထိ ရှိကြောင်း ဖော်ပြနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။နောက်ဆုံးတွင် သင်သည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိသွားခဲ့လျှင်တော့ မည်သူမျှ သင့်ကို သနားနေကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save