Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၃) အသာစီးနှင့် အရေးနိမ့်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ယွမ် ဓားမှာ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ပိုင်း အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း ၎င်း၏ အနှစ်သာရမှာ အမျိုးမျိုးသော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများဖြင့် သန့်စင်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ အဆင့်မတက်လှမ်းသေးလျှင်ပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ၏ လျှပ်ပေါ်မှုမှာ ဓားသွားပေါ်၌ ထင်ဟပ်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မိုယွမ်ဖေး၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွား၏။ ၎င်းမှာ ဓားကြမ်း တစ်လက်သာ ရှိသေးသော်လည်း ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှပေသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းကို သန့်စင်ရာတွင် အသုံးပြုထားသည့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများမှာ အဆင့်အတန်း မြင့်မားကြောင်း ပြသနေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ပိုင်း အစစ် မဖြစ်သေးသဖြင့် လက်ရှိတွင် ၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ အမြင့်ဆုံး၌ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူအများက ၎င်းကို မိမိတို့ဘာသာ ဆက်လက် ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ပြီး အမှန်တကယ် အဆင့်တက်လှမ်းသည့် အခါတွင် ထိုဝိညာဉ်လက်နက်မှာ မိမိ၏ အရှိန်အဝါနှင့် လုံးဝ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ညီလေးချန်... အတော်လေးကို အတင့်ရဲတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဆရာတူအကိုကျန်ကို စိန်ခေါ်ချင်တယ် ဆိုရင်တော့ မင်းမှာ အရည်အချင်း မရှိသေးဘူး... ငါ့ကို အရင် အနိုင်ယူနိုင်မှသာ ဖြစ်လိမ့်မယ်..." မိုယွမ်ဖေးမှာ ဆွဲဆောင်မှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ထုတ်ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားလား... ခင်ဗျားက အားနည်းလွန်းပါတယ်... တန်ဖိုးတူညီတဲ့ အလောင်းအစားမျိုး မပေးနိုင်ရင်တော့ ခင်ဗျားနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ စိတ်မဝင်စားဘူး..."</p> <p>ချန်ဖေးက မိုယွမ်ဖေးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။ အဆင့် ၅၇ ရှိသည့် အစစ်အမှန် တပည့်တစ်ဦး၏ ခွန်အားမှာ မိုယွမ်ဖေး ပြောသကဲ့သို့ အားနည်းလိမ့်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ချန်ဖေး၏ ချန်ယွမ် ဓားကို အလကား ရယူလိုခြင်းမှာတော့ စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ... ဘယ်သူ့ကို အားနည်းတယ်လို့ ပြောတာလဲ..."</p> <p>ချန်ဖေး၏ စကားကို ကြားသောအခါ မိုယွမ်ဖေး ထရပ်လိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အသစ်တက်လာသော အောက်ဆုံးအဆင့် အစစ်အမှန် တပည့်တစ်ဦးက သူ့ကို အားနည်းသည်ဟု ပြောဝံ့သည် ဟုတ်လား...။</p> <p>အတွင်းတပည့် ၉ ယောက်ကို အနိုင်ယူလိုက်ရုံနဲ့တင် ဒီလို စကားမျိုးတွေ ပြောပိုင်ခွင့် ရှိပြီလို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား...။ အတော်လေးကို မာနကြီးလှချေလား...။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားကို ပြောတာလေ..."</p> <p>ချန်ဖေးက မိုယွမ်ဖေးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်၍ ဆိုလိုက်သည်။ "ယှဉ်ပြိုင်ချင်လို့လား... ချန်ယွမ် ဓားနဲ့ တန်ဖိုးတူညီတဲ့ အရာမျိုးတောင် ပေးစရာ မလိုပါဘူး... နီးစပ်ရင်ပဲ ရပါပြီ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ အားလုံးကို အသုံးပြု၍ ချန်ယွမ် ဓားကို သန့်စင်ထားသဖြင့် အကယ်၍ မိုယွမ်ဖေးကသာ စိန်ခေါ်လာမည် ဆိုလျှင် ချန်ဖေးအနေဖြင့် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်မိပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ နောက်ထပ် အမြတ်အစွန်း ရရှိမည့် အခွင့်အရေး တစ်ခု မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်း..."</p> <p>မိုယွမ်ဖေးမှာ ဒေါသများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ဖေးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်၏။ "မင်းရဲ့ အလောင်းအစားကို ငါ မလိုချင်ဘူး... ငါတို့ တိုက်ရိုက်ပဲ တိုက်ကြရအောင်... မင်း ရဲရဲ့လား..."</p> <p>"အလောင်းအစား မရှိရင်တော့ မလုပ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဖေးက ခေါင်းခါလျက် မိုယွမ်ဖေးကို တိုက်ရိုက်ပင် ငြင်းပယ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် ကျန်ကျိုက်ဝမ်ဘက်သို့ လှည့်၍ ချန်ယွမ် ဓား၏ ဓားရိုးကို အသာအယာ ပုတ်ရင်း "ဆရာတူအကိုကျန်... ဘယ်လို ထင်လဲ..." ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဖေးက သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားသည်ကို မြင်သောအခါ မိုယွမ်ဖေးမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားလိုက်မိ၏။ ဂိုဏ်းအတွင်း၌ သီးသန့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ပိတ်ပင်ထားပြီး အထူးသဖြင့် အစစ်အမှန် တပည့်များအကြားတွင် ပိုမို တင်းကျပ်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ တိုက်ခိုက်လိုပါက တိုက်ခိုက်မှု စင်မြင့်သို့သာ သွားရမည် ဖြစ်၏။ ထိုနေရာတွင်တော့ မည်မျှအထိ ပြင်းထန်စေကာမူ ပြဿနာ မရှိပေ။</p> <p>ထို့ပြင် အဆင့်နိမ့်သော အစစ်အမှန် တပည့်က အဆင့်မြင့်သော သူကို စိန်ခေါ်ရာ၌ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သဘောတူညီမှု လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့အတူပင် အဆင့်မြင့်သူက အဆင့်နိမ့်သူကို စိန်ခေါ်လျှင်လည်း သဘောတူညီချက် လိုအပ်သည်သာ ဖြစ်၏။</p> <p>ချန်ဖေးက ငြင်းပယ်ထားသဖြင့် မိုယွမ်ဖေးအနေဖြင့် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p>"ဓားကောင်းတစ်လက်ပဲ... ဒီအတိုင်း ထားထားဖို့တော့ နှမြောစရာ ကောင်းတာပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်က ချန်ယွမ် ဓားကို ကြည့်၍ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်ဝင်တစား ရှိသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။ ကျန်ကျိုက်ဝမ်တွင် ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ပိုင်း ရှိနေစေဦးတော့၊ အကယ်၍ သူ ချန်ယွမ် ဓားကို အနိုင်ရရှိခဲ့လျှင် ၎င်းကို ဈေးကောင်းဖြင့် ပြန်လည် ရောင်းချနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဖေးသည် အတွင်းတပည့် ၉ ဦးကို အနိုင်ယူ၍ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများစွာ ရရှိခဲ့ကြောင်း ကြားသိထားသဖြင့် သူသည် ထိုပစ္စည်းများ အားလုံးကို ချန်ယွမ် ဓားအတွင်း၌ ထည့်သွင်းထားသည်ဟု ကျန်ကျိုက်ဝမ် တွက်ဆလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီဓားကို ငါ အရင်ဆုံး ကြည့်ချင်သေးတယ်..."</p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်က သူ၏ ညာဘက် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ စုပ်ယူအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ချန်ယွမ် ဓားမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ လက်ထဲသို့ ပျံဝင်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် လက်တစ်ဖက်က ဓားရိုးပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကြည့်ချင်ရင်တော့ အနိုင်ရပြီးမှပဲ ကြည့်ပါတော့..."</p> <p>ချန်ဖေးသည် သူ၏ ညာဘက် လက်ကို ဓားရိုးပေါ်တွင် တင်ထားရင်း ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်၏။ "အခုတော့ မရဘူး..."</p> <p>"မသိနားမလည်ဘဲ အတင့်ရဲလှချေလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>မိုယွမ်ဖေးက ဘေးမှနေ၍ အကျယ်ကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကျန်ကျိုက်ဝမ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ "ဆရာတူအကိုကျန်... ဒီကောင်က ခင်ဗျားကို လက်ဆောင်ပေးဖို့ အတင်း ကြိုးစားနေတာပဲ... အဲဒါကို ဘာလို့ လက်မခံဘဲ နေမှာလဲ... သူ့ကို ရိုသေမှုနဲ့ အဆင့်အတန်း ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ သိအောင် လုပ်ပြလိုက်စမ်းပါ..." ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်း ပြောတာ မှန်တယ်... ရိုသေမှုနဲ့ အဆင့်အတန်း... တချို့လူတွေက ဒါကို အတော်လေး နားမလည်ကြသေးဘူးပဲ..."</p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်က အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်ပြီး ချန်ယွမ် ဓားကို တစ်ချက် ကြည့်ကာမှ ချန်ဖေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက လေးနက်သော လေသံဖြင့် "မင်းရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို ငါ လက်ခံတယ်... ဒါပေမဲ့ နောက်မှ ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်တယ်လို့တော့ အပြစ်မတင်နဲ့ဦးပေါ့..." ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း ဆရာတူအကိုကျန်... ကျွန်တော်တို့ အစစ်အမှန်တပည့် ခန်းမကို အတူတူ သွားကြတာပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဖေးက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ချန်ယွမ် ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး ခြံဝင်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာကာ အစစ်အမှန်တပည့် ခန်းမ တည်ရှိရာ နေရာသို့ ဦးတည်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆရာတူအကိုကျန်... ဓားကောင်းတစ်လက် ရတော့မယ့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်..." မိုယွမ်ဖေးက စားပွဲပေါ်မှ အရက်ခွက်ကို မြှောက်၍ ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ဂုဏ်ပြုလိုက်၏။</p> <p>မိုယွမ်ဖေး၏ အမြင်တွင်တော့ ချန်ဖေးမှာ သူ၏ အကန့်အသတ်ကို မသိဘဲ အဆင့် ၁၀ ရှိသူကို စိန်ခေါ်ဝံ့သဖြင့် အရှက်ရဖွယ် ရှုံးနိမ့်သွားရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခဲယဉ်းစွာ သန့်စင်ထားသည့် ချန်ယွမ် ဓားမှာလည်း ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ လက်ထဲသို့ မလွဲမသွေ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>"အခုမှတော့ ပြောဖို့ စောပါသေးတယ်... ငါ အစစ်အမှန်တပည့် ခန်းမကို အရင် သွားလိုက်ဦးမယ်... ဒီမှာပဲ စောင့်နေကြဦး... ငါ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်..."</p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာတွင်တော့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ယွမ် ဓားကို သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် သူ သတ်မှတ်ထားပြီး ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။</p> <p>အောက်ဆုံးအဆင့် အစစ်အမှန် တပည့်နှင့် အသစ်တက်လာသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် အစစ်အမှန် တပည့် ကျင့်စဉ်များကို လအနည်းငယ်သာ ကျင့်ကြံရသေးသည့် ချန်ဖေးကို ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကြာ ကျင့်ကြံလာသည့် ကျန်ကျိုက်ဝမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ အပြတ်အသတ် အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက်သာ မဟုတ်လျှင် ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် အဆင့်တက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်နေပြီ ဖြစ်ရပေလိမ့်မည်။ ယခုကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ထံသို့ လက်ဆောင် လာပေးနေမှတော့ ကျန်ကျိုက်ဝမ်အနေဖြင့် မည်သို့ မပျော်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆရာတူအကိုကျန်... အလိုရှိတဲ့အတိုင်း ဖြစ်ပါစေ..."</p> <p>တစ်ချိန်လုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည့် ချီကျစ်ယီက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။ သူမသည် တစ်ချိန်လုံး စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချန်ဖေး၏ တည်ငြိမ်မှုမှာ အလွန်ပင် သိသာလှသဖြင့် သူသည် မဆင်မခြင် လုပ်ဆောင်တတ်သူ တစ်ဦးနှင့် မတူပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို ဤမျှအထိ စိတ်လိုက်မာန်ပါ စိန်ခေါ်ခြင်းအပေါ်တွင်မူ ချီကျစ်ယီမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေရဆဲ ဖြစ်၏။</p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လက်ခနဲ ပေါ်လာကာ ခြံဝင်းအတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ ကိုယ်ဖော့ပညာကို ကြည့်ရင်း မိုယွမ်ဖေး၏ မျက်လုံးများတွင် အားကျသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။ မိုယွမ်ဖေးသည်လည်း မိုးထိ ကျမ်းစာ ကိုသာ အစစ်အမှန် တပည့် ကျင့်စဉ်အဖြစ် ရွေးချယ်ထားသော်လည်း ကျန်ကျိုက်ဝမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်တော့ များစွာ အားနည်းနေသေးကြောင်း သိသာလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အစစ်အမှန်တပည့် ခန်းမသို့ ရောက်ရန် မီတာ ရာဂဏန်းခန့် အလိုတွင် ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် ချန်ဖေးကို နောက်ကွယ်မှ ကျော်တက်သွားခဲ့၏။ လေတိုးသံနှင့်အတူ သူသည် ခန်းမအတွင်းသို့ အရင်ဆုံး ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>ချန်ဖေးက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး မည်သို့မျှ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိဘဲ ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ နောက်မှ လိုက်ပါဝင်ရောက်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အစစ်အမှန်တပည့် ခန်းမမှ တာဝန်ကျ တပည့်သည် ကျန်ကျိုက်ဝမ်နှင့် ချန်ဖေးတို့ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ပြူးသွားရပြန်သည်။</p> <p>မနေ့ကတင် ချန်ဖေးသည် ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို စိန်ခေါ်မည်ဟု ပြောခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p> ယခု ကျန်ကျိုက်ဝမ်နှင့် ချန်ဖေးတို့ အတူတူ ရောက်လာကြပြီ ဆိုမှတော့ ချန်ဖေးက ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို အမှန်တကယ် စိန်ခေါ်တော့မည်မှာ သေချာလှပေသည်။ ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကလည်း အမှန်တကယ် သဘောတူခဲ့သည် ဟုတ်လား...။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၁၅ မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် အလောင်းအစား စည်းကမ်းချက်များကို သတ်မှတ်လိုက်ကြပြီး ချန်ဖေးနှင့် ကျန်ကျိုက်ဝမ် နှစ်ဦးလုံးမှာ လက်မှတ်ထိုး တံဆိပ်ခတ်လိုက်ကြတော့သည်။ ချန်ယွမ် ဓားကိုမူ အစစ်အမှန်တပည့် ခန်းမ၌ ခေတ္တ သိမ်းဆည်းထားလိုက်၏။ ချန်ဖေးသည် ဓားသွားမှာ ထုံပိုင်းမသွားစေရန်အတွက် ၎င်းအတွင်းသို့ လုံလောက်သော စွမ်းအင်များကို ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"နောက်သုံးရက် ကြာရင် တိုက်ခိုက်မှု စင်မြင့်မှာ ပြိုင်ပွဲ ကျင်းပပါမယ်... ဘယ်သူမှ နောက်မကျစေနဲ့ဦး..."</p> <p>တာဝန်ကျ တပည့်က ချန်ယွမ် ဓားကို နှမြောတသသော အမူအရာဖြင့် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ အဆင့်အတန်း ကောင်းမွန်လှသည့် ဓားကြမ်း တစ်လက် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဖေးက ၎င်းကို အလောင်းအစားအဖြစ် တိုက်ရိုက် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူသာ ရှုံးနိမ့်သွားပါက သူ ယခင်က အနိုင်ရရှိခဲ့သမျှ အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ ကျန်ကျိုက်ဝမ်အတွက် လက်ဆောင် တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ပေးအပ်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် ဆုံးရှုံးမှု ကြီးမားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"တဟားဟား... ဒီလို အခွင့်အရေးကောင်းမျိုးကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် နောက်ကျနိုင်မှာလဲ... ဆရာတူညီလေးချန်... သုံးရက်ကြာရင် တွေ့ကြတာပေါ့..." ကျန်ကျိုက်ဝမ်က ချန်ဖေးကို ကြည့်၍ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်၏။ သူသည် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်၍ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဖေးက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး တာဝန်ကျ တပည့်ကို ခေါင်းညိတ်ပြကာမှ အစစ်အမှန်တပည့် ခန်းမမှ ထွက်ခွာလာခဲ့၏။</p> <p>တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် ကျန်ကျိုက်ဝမ်နှင့် ပြိုင်ပွဲ ဆင်နွှဲတော့မည်ဟူသော သတင်းမှာ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အတွင်းတပည့်များသာမက အစစ်အမှန် တပည့်များပင်လျှင် ဤသတင်းကို ကြားသိသွားကြ၏။</p> <p>အောက်ဆုံးအဆင့် အစစ်အမှန် တပည့်တစ်ဦးက အဆင့်ပေါင်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ်၍ အဆင့် ၁၀ ရှိသူကို စိန်ခေါ်ခြင်းမှာ ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်း၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသောအရာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တပည့်အများအပြားအတွက်မူ ဤသည်မှာ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့သည့် ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်၏။</p> <p>"ဒါဟာ ကောလာဟလတစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ... ချန်ဖေးက ဘာလို့ ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို စိန်ခေါ်ရတာလဲ... သူတို့ နှစ်ယောက်က အချိန်တိုအတွင်းမှာ သည်လောက်အထိ ပတ်သက်စရာ မရှိဘူး မဟုတ်လား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဖေး၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာ အတွင်းတပည့်များအကြားတွင် လူသိများနေပြီ ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် အတွင်းတပည့် ၉ ဦးကို အနိုင်ယူခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်ကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်နှင့် ပတ်သက်လျှင်တော့ အစစ်အမှန် တပည့် စာရင်းကို သိရှိသူတိုင်းမှာ သူ၏ အမည်ကို မသိသူ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အတွင်းတပည့် တိုင်းက အစစ်အမှန် တပည့် အားလုံးကို မသိနိုင်သော်လည်း ထိပ်ဆုံး ၁၀ ဦးကိုတော့ အားလုံးက သိရှိထားကြ၏။ သူတို့သည် ဂိုဏ်း၏ နောင်တစ်ချိန် ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ ပညာရှင်များ ဖြစ်လာမည့်သူများ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အစကတော့ ငါ မှားကြားတယ်လို့ ထင်နေတာ... ဒါပေမဲ့ အသေးစိတ် စုံစမ်းကြည့်တော့မှ ချန်ဖေးကိုယ်တိုင် ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို စိန်ခေါ်လိုက်တာကြောင့် ဒီပြိုင်ပွဲ ဖြစ်လာတာလို့ သိရတယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီဆရာတူအကိုချန်က ဘာလို့ ဒီလို လုပ်ရတာလဲ... သူက ခွန်အားကြီးတယ် ဆိုဦးတော့၊ သူ၏ ခွန်အားက အတွင်းတပည့်တွေ ကြားထဲမှာပဲ ရှိသေးတာလေ... အစစ်အမှန် တပည့်တွေ၊ အထူးသဖြင့် အဆင့်မြင့်တဲ့သူတွေက အများကြီး ပိုပြီး ခွန်အားကြီးတာပါ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ခါက အတွင်းတပည့် ၉ ယောက်ကို အနိုင်ယူလိုက်ရလို့ ချန်ဖေးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုတွေ လွန်ကဲသွားတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲဒီ အတွင်းတပည့် ၉ ယောက်က ချန်ဖေးနဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ချင်း တူတူပဲလေ... ဒါပေမဲ့ ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကတော့ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေတာ ဖြစ်သလို အစစ်အမှန် တပည့် ဖြစ်လာတာလည်း ၁၀ နှစ်လောက် ရှိနေပြီ... ဘယ်လိုမှ နှိုင်းယှဉ်လို့ မရပါဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူ သိမှာလဲ... ချန်ဖေးက သူ၏ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ပိုင်း ဓားကြမ်းကိုတောင် အလောင်းအစားအဖြစ် ထည့်ထားတယ်လို့ ကြားတယ်... ဒါကြောင့်ပဲ ကျန်ကျိုက်ဝမ်က ပြိုင်ပွဲကို သဘောတူလိုက်တာပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါသာ ဆိုရင်လည်း သဘောတူမှာပဲ... အဲဒီ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ပိုင်း ဓားကြမ်းက ချန်ဖေး လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ခါက နိုင်ခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေ အားလုံးကို သုံးပြီး သန့်စင်ထားတာလို့ ကြားတယ်... ၎င်းရဲ့ တန်ဖိုးက သာမန် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ပိုင်း တစ်ခုထက် အများကြီး သာလွန်နေမှာ သေချာတယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟူး... ဒီဆရာတူအကိုချန်ကတော့ တကယ်ကို စွန့်စားတာပဲ... ယုံကြည်မှု ရှိရင်တောင် အရာအားလုံးကိုတော့ သည်လိုမျိုး ပုံအော မလောင်းသင့်ပါဘူး..."</p> <p>"အရာအားလုံးကိုသာ မလောင်းရင် ကျန်ကျိုက်ဝမ်က ဒီပြိုင်ပွဲကို သဘောတူပါ့မလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ယောက်က ခေါင်းခါလျက် ချန်ဖေး၏ အပြုအမူကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရတော့သည်။</p> <p>ချန်ဖေး အတွင်းတပည့် ၉ ဦးကို အနိုင်ယူလိုက်စဉ်ကမူ လူတိုင်းက သူ၏ အဆင့်မှာ လအနည်းငယ် ကြာလျှင် အဆင့် ၂၀ သို့မဟုတ် ၃၀ ခန့်အထိ တိုးတက်လာလိမ့်မည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာပင် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှု တစ်ခုဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မမျှော်လင့်ဘဲ ချန်ဖေးမှာ ပုံမှန် လမ်းစဉ်မှ လွဲချော်သွားခဲ့၏။ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သူသည် အဆင့် ၁၀ ရှိသော အစစ်အမှန် တပည့်ကို တိုက်ရိုက် စိန်ခေါ်ခဲ့သဖြင့် အားလုံးကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သလို လူအများကလည်း သူ့ကို အလွန်အကျွံ မာနကြီးသူ တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အတွင်းတပည့်များအကြား ဆွေးနွေးမှုများ ပြင်းထန်နေသကဲ့သို့ အစစ်အမှန် တပည့်များအကြားတွင်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်၏။</p> <p>အတွင်းတပည့်များမှာ အစစ်အမှန် တပည့် စာရင်းကို အဝေးမှသာ မြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း အစစ်အမှန် တပည့် အချင်းချင်းမှာမူ ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ ခွန်အားကို ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ နားလည်ထားကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် အဆင့် ၁၀ နေရာကို မြဲမြံစွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်၏။ သူ၏ မိုးထိ ကျမ်းစာ အပေါ် ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အတုမဲ့လှပေသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအား အားနည်းချက်ကို ပြင်ဆင်ရန်အတွက် ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် အခြားသော ဓားသိုင်းများကိုလည်း သီးသန့် ကျင့်ကြံထားသေး၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လအနည်းငယ် ကြာလျှင် ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ အဆင့်မှာ နံပါတ် ၁၀ နေရာတွင်သာ ရှိနေတော့မည် မဟုတ်ဘဲ အဆင့်အချို့ ထပ်မံ တိုးတက်လာနိုင်ကြောင်း ကောလာဟလများ ရှိနေသည်။</p> <p>ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ကျန်ကျိုက်ဝမ်မှာ အချိန်မတိုင်ခင် စိန်ခေါ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သလို စိန်ခေါ်သူမှာလည်း အောက်ဆုံးအဆင့်ရှိ အသစ်တက်လာသူ တစ်ဦး ဖြစ်နေပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဖေး၏ ခွန်အားမှာ အောက်ဆုံးအဆင့်ရှိ အစစ်အမှန် တပည့်ထက် သာလွန်နေစေဦးတော့၊ အဆင့် ၁၀ သို့ ရောက်ရှိရန်မှာမူ များစွာ ကွာခြားနေဆဲ ဖြစ်၏။ ဂရုတစိုက်ဖြင့် အဆင့်များကို တစ်ဆင့်ချင်း တက်လှမ်းသွားခြင်းက ပိုမို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မည် မဟုတ်ပါလား။ အဘယ်ကြောင့် အဆင့်များစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခုန်ကျော်ရန် ကြိုးစားရသနည်း။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save