Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၄) အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ညီလေး... မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိရဲ့လား..." ကောလင်းရှန်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p>ချန်ဖေး၏ ခြံဝင်းအတွင်း၌ ယခုအချိန်တွင် လူအတော်များများ စုရုံးရောက်ရှိနေကြသည်။ ချန်ဖေးက ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို စိန်ခေါ်တော့မည်ဟူသော သတင်းကြောင့် သူတို့ အားလုံး လာရောက်ကြခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ယုံကြည်မှု မရှိရင်တော့ ဒီလိုမျိုး စိန်ခေါ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး ဆရာတူအကို... ကျွန်တော့်ရဲ့ ချန်ယွမ် ဓားကိုတောင် အစစ်အမှန်တပည့် ခန်းမမှာ ထားခဲ့ရတာလေ..." ချန်ဖေးက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ယုံကြည်မှု ရှိတာ ကောင်းပါတယ်... မင်း သေချာပေါက် အောင်မြင်မှာပါ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်းဖန်းချုံးက ချန်ဖေးကို ကြည့်၍ ဆိုလိုက်၏။ သူတို့ မဆုံရသည်မှာ ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းဖန်းချုံး၏ မျက်ဝန်းများအတွင်းမှ နူးညံ့မှုများမှာမူ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသေးပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ညီလေးချန်က မသေချာတဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်လေ့မရှိပါဘူး... ငါတို့ကိုယ်တိုင်ကသာ ဒါကို အပြည့်အဝ နားမလည်နိုင်တာ ဖြစ်မှာပါ..."</p> <p>ကောဟုန်ကျယ်က တစ္ဆေနယ်မြေသို့ သွားရောက်ခဲ့စဉ်က အခြေအနေများကို ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်က ချန်ဖေး၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အရိုး သန့်စင်ခြင်း အဆင့်၌သာ ရှိသေးသော်လည်း ထိုနယ်ပယ်အတွင်းရှိ ဆုံမှတ်များကို သူ အာရုံခံနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များမှာ ယခု ပြန်ပြောလျှင်ပင် မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေသော်လည်း ချန်ဖေးကတော့ ထိုစဉ်ကပင် လုပ်ဆောင်ပြနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်၍ သူတို့ကို ဖန်းချင်းဟုန်၏ လက်ထဲမှ ကယ်တင်ခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်များလည်း ရှိနေသေးသည်။</p> <p>ဤဖြစ်ရပ်များ အားလုံးက ချန်ဖေး၏ ထူးခြားမှုကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်၏။ သူ့ကို သာမန် တပည့်တစ်ဦး၏ အမြင်ဖြင့် ကြည့်၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ ဆရာကတော့ မင်း တစ်ခုခု လိုအပ်တာ ရှိရင် သူ့ကို အကြောင်းကြားဖို့ မှာထားတယ်..." ကောလင်းရှန်းက သတိပေးလိုက်၏။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့... အကြောင်းကြားပါ့မယ်..."</p> <p>ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲမှ လ္ဘက်ရည်ခွက်ကို မြှောက်၍ ကောလင်းရှန်းနှင့် အခြားသူများကို အရက်အစား လ္ဘက်ရည်ဖြင့် ဂုဏ်ပြုလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်း၏ ခြံဝင်းတစ်ခုအတွင်း၌...</p> <p>"ဆရာ..."</p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်က သူ၏ ဆရာဖြစ်သူ ဟော့ကျုံးသောက် ကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စွာ ကြည့်လိုက်မိ၏။ သူသည် အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ခေါ်ယူခြင်း ခံရသည်ကို မသိရှိပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ချန်ဖေးနဲ့ ပြိုင်ပွဲအတွက် ဘယ်လို ပြင်ဆင်ထားလဲ..."</p> <p>ဟော့ကျုံးသောက်က ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို ကြည့်၍ မေးလိုက်သည်။ သူ၏ အထူးချွန်ဆုံး တပည့်ဖြစ်သလို ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အလားအလာ အရှိဆုံးသူ ဖြစ်သဖြင့် ဟော့ကျုံးသောက်သည် ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ တိုးတက်မှုကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သူက အစစ်အမှန် တပည့်တွေထဲမှာ နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ ရှိနေပေမဲ့ သူ၏ ခွန်အားက အဲဒီလောက်ပဲ ရှိမယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီပြိုင်ပွဲမှာ အနိုင်ရဖို့တော့ ကျွန်တော် ယုံကြည်မှု ရှိပါတယ်..."</p> <p>ပြိုင်ပွဲအကြောင်း မေးမြန်းခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရသောအခါ ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သိုင်းပညာ လမ်းစဉ်ဆိုသည်မှာ အေးချမ်းတည်ငြိမ်သော ကျင့်ကြံမှု ခရီးလမ်းတစ်ခု မဟုတ်သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။ ၎င်းတွင် ကျင့်စဉ်များနှင့် အရင်းအမြစ်များအတွက် အမျိုးမျိုးသော တိုက်ပွဲများ အမြဲတမ်း ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်အနေဖြင့် အဆင့် ၁၀ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ သူ၏ အဆင့်ဆင့်သော ကြိုးပမ်းမှုများကြောင့် ဖြစ်၏။ သူသည် ခွန်အားကြီးမားပြီး မကြောက်မရွံ့တတ်သော နှလုံးသားကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက တည်ဆောက်ထားသဖြင့် သူ ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် ရှုံးရုံတင် မဟုတ်ဘဲ အံ့အားသင့်ဖွယ် နည်းလမ်းဖြင့် အနိုင်ယူပြရန်လည်း ရည်ရွယ်ထား၏။ သို့မှသာ သူ၏ နေရာကို မျက်စိကျနေသူများအတွက် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီလို ယုံကြည်မှု ရှိတာ ကောင်းပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ခြင်္သေ့တစ်ကောင်က ယုန်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းရင်တောင် သူ့ရဲ့ ခွန်အား အားလုံးကို ထုတ်သုံးရတာပဲ... ချန်ဖေးက မင်းကို စိန်ခေါ်ဝံ့ပြီး ဒီလို အလောင်းအစားမျိုး လုပ်ဝံ့တယ် ဆိုမှတော့ ခွန်အား မရှိဘဲနဲ့တော့ ဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..." ဟော့ကျုံးသောက်က အကြံပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သူ့ရဲ့ ခွန်အားက သူ ပြထားတာထက် သာလွန်နေနိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်လည်း ထို့အတူပါပဲ..." ကျန်ကျိုက်ဝမ်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့၍ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ ချန်ဖေးအကြောင်း အချက်အလက်တွေကို သေချာ စုံစမ်းကြည့်ခဲ့တယ်... သူ၏ ကြီးထွားလာပုံကိုလည်း လေ့လာခဲ့တယ်... ဒီလူငယ်လေးမှာ အမှန်တကယ်ပဲ ထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်းတွေ ရှိနေတယ်... ဒီတိုက်ပွဲက မင်း ထင်ထားသလောက် ရိုးရှင်းမှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>ဟော့ကျုံးသောက်က စာရွက်အချို့ကို ထုတ်ယူ၍ ကျန်ကျိုက်ဝမ်ထံ ပေးအပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်က ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စွာဖြင့် ထိုအချက်အလက်များကို လက်ခံ၍ ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ ခေတ္တမျှ ကြာသောအခါ သူ၏ မျက်မှောင်များမှာ အနည်းငယ် တွန့်သွား၏။ အခြားသော အချက်အလက်များကို ထည့်မတွက်လျှင်ပင် ချန်ဖေးမှာ အဆင့် ၇ ဆေးပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းကပင် မည်သူ့ကိုမဆို အံ့အားသင့်စေရန် လုံလောက်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းအပြင် သူ ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်မှ ယခုအထိ ကျင့်ကြံမှုမှာ အရိုး သန့်စင်ခြင်း အဆင့်မှ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်အထိ အဆင့်နှစ်ဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် အသက်အရွယ် အနည်းငယ် ကြီးရင့်သော တပည့်တစ်ဦးမှနေ၍ အစစ်အမှန် တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူ့အသက်အရွယ်ဖြင့် အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာ အလွန် ငယ်ရွယ်သည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း ကြီးလွန်းသည်ဟုလည်း ပြော၍ မရနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် လူအများအပြား သေဆုံးခဲ့သည့် တစ္ဆေနယ်မြေ သို့ပင် သွားရောက်ခဲ့သေး၏။ ချန်ဖေးသည် ထိုနေရာသို့ အရိုး သန့်စင်ခြင်း အဆင့်မျှဖြင့် ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း အသက်ရှင်ရုံတင် မဟုတ်ဘဲ အဆင့်တက်လှမ်းမှုများကိုပါ တွေ့ကြုံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ချန်ဖေးက မင်းကို စိန်ခေါ်ဝံ့တယ် ဆိုတာ အခြေအမြစ် မရှိဘဲ လုပ်တာတော့ မဟုတ်မှာ သေချာတယ်..." ဟော့ကျုံးသောက်က ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို ကြည့်၍ လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။</p> <p>"အကယ်၍ မင်း ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ရှုံးသွားမယ် ဆိုရင်တော့ လူတိုင်းက ဒါကို မှတ်မိနေကြလိမ့်မယ်... နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာတဲ့အထိ မင်းရဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုအကြောင်းကို ပြောနေကြဦးမှာပဲ..."</p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ နှလုံးသားမှာ အနည်းငယ် တင်းကျပ်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခြေအနေမျိုးကို တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် သူ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ဤသည်မှာ ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်း၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် မကြုံစဖူးသော မှတ်တမ်းတစ်ခု ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ဒီတိုက်ပွဲမှာ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမှာ ဖြစ်သလို သူ့ကို အနည်းငယ်မျှတောင် အထင်သေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး..." ကျန်ကျိုက်ဝမ်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် ချန်ဖေးကို ထိပ်ဆုံး ၁၀ ဦး စာရင်းဝင် အစစ်အမှန် တပည့်တစ်ဦးကဲ့သို့ သဘောထား၍ လုံးဝ လျော့မတွက်ဘဲ အစွမ်းကုန် ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ဤသို့သော ချဉ်းကပ်မှုမျိုးဖြင့်ဆိုလျှင် သူ ဆိုးရွားစွာ ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည်ဟု ကျန်ကျိုက်ဝမ် မယုံကြည်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီလို စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိတာက ချီးကျူးစရာ ကောင်းပေမဲ့ ဒါနဲ့တင် မလုံလောက်သေးဘူး..." ဟော့ကျုံးသောက်က ခေါင်းခါလျက် ဆိုလိုက်၏။</p> <p>"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် ဘာထပ်လုပ်ရဦးမလဲ..." ကျန်ကျိုက်ဝမ်က ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် ချန်ဖေးကို ထိပ်ဆုံး ၁၀ ဦးထဲမှ တစ်ဦးကဲ့သို့ သဘောထားနေပြီ မဟုတ်ပါလား...။ ဒါက မလုံလောက်သေးဘူးလား...။ ဘာတွေ ထပ်လိုနေသေးတာလဲ...။</p> <p>"မင်းရဲ့ ခွန်အားကို ဆက်ပြီး မြှင့်တင်စမ်း... ချန်ဖေးအနေနဲ့ အခြေအနေတွေကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိစေရဘူး..." ဟော့ကျုံးသောက်က သူ၏ အိတ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်း သေတ္တာငယ် တစ်ခုကို ထုတ်ယူ၍ ကျန်ကျိုက်ဝမ်ထံ ပေးအပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်က သူ၏ ဆရာကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ကျောက်စိမ်း သေတ္တာကို ဂရုတစိုက် ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>အတွင်း၌ တောက်ပပြီး စိမ်းလန်းစိုပြေနေသော အသီးတစ်လုံး ရှိနေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရ၏။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသဖြင့် သူသည် မသိစိတ်မှ တံတွေး မျိုချလိုက်မိပြီး တစ်ကိုက်လောက် ကိုက်စားချင်စိတ်များ ပြင်းထန်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါက ငါ မကြာသေးခင်ကမှ ရထားတဲ့ ယင်သန့်စင် အသီး ပဲ... ဒါကို စားလိုက်ရင် မင်းရဲ့ စိတ်စွမ်းအားအတွက် အများကြီး အကျိုးရှိလိမ့်မယ်..." ဟော့ကျုံးသောက်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်က ယင်သန့်စင် အသီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဂရုတစိုက် ယူဆောင်ကာ ဟော့ကျုံးသောက်ကို အတည်ပြုချက် တောင်းခံလိုက်၏။ ဟော့ကျုံးသောက်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သောအခါ သူသည် ထိုအသီးကို ပါးစပ်ထဲသို့ တစ်လုံးတည်း ထည့်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အလွန် ပြင်းထန်သော ခါးသက်သည့် အရသာမှာ သူ၏ ပါးစပ်အတွင်း၌ ပေါက်ကွဲသွား၏။ ကျန်ကျိုက်ဝမ်က မသိစိတ်မှ မျိုချလိုက်သော်လည်း ထိုခါးသက်မှုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိပေ။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် ၎င်းမှာ သူ၏ စိတ်အာရုံအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်အာရုံ တစ်ခုလုံးမှာ ထိုခါးသက်မှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ စိတ်မှာ လုံးဝ လွတ်ထွက်သွားပြီး သူ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်နေသည်ကိုပင် မေ့လျော့သွားတော့သည်။</p> <p>"စိတ်ကို ငြိမ်ငြိမ်ထား... မင်းရဲ့ စိတ်အာရုံအတွင်းက ပြောင်းလဲမှုတွေကို ခံစားကြည့်စမ်း..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>အသံတစ်ခုမှာ ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ နားထဲသို့ ခေါင်းလောင်းသံကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ တိုးဝင်လာ၏။ ကျန်ကျိုက်ဝမ်က မသိစိတ်မှ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအား ပြောင်းလဲမှုများကို စတင် နားလည်အောင် ကြိုးစားရင်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှု၌ အာရုံနစ်မြုပ်သွားတော့သည်။</p> <p>ဟော့ကျုံးသောက်က ကျန်ကျိုက်ဝမ် ကျင့်ကြံနေသည်ကို ကြည့်၍ အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟော့ကျုံးသောက်သည် ယင်သန့်စင် အသီးကို ရရှိစဉ်ကမူ အခြားသော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများနှင့် ပေါင်းစပ်၍ ဆေးလုံးတစ်မျိုး ဖော်စပ်ရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း လာမည့် ပြိုင်ပွဲအကြောင်း ကြားသိရသောအခါ သူသည် ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို ထိုအသီး ပေးအပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ကျန်ကျိုက်ဝမ်သာ အမှန်တကယ် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လျှင် သူ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်း ထိခိုက်ရုံတင် မကဘဲ ဟော့ကျုံးသောက်ကိုယ်တိုင်လည်း ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ ဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် သမိုင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟော့ကျုံးသောက်အနေဖြင့် အစစ်အမှန် တပည့် အဆင့်အတန်းကို အခုမှ ရရှိထားသည့် ချန်ဖေးက ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို အဘယ်ကြောင့် စိန်ခေါ်ဝံ့သည်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရ၏။ သို့သော်လည်း သူက ဤကဲ့သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလာသည် ဆိုမှတော့ သူကိုယ်တိုင်လည်း ယုံကြည်မှု ရှိနေမှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ချန်ဖေး၏ ဆရာမှာလည်း ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ ဖုန်းရှိုးဖူ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။ ဖုန်းရှိုးဖူအနေဖြင့် ချန်ဖေးကို ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းမှ တားဆီးလိမ့်မည် မဟုတ်သည့် အကြောင်းရင်း မရှိပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဘေးကင်းစေရန်အတွက် ဟော့ကျုံးသောက်သည် ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ စိတ်စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် မြှင့်တင်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စိတ်စွမ်းအားမှာ ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် အလွန် အရေးကြီးသလို သိုင်းပညာများ အသုံးပြုရာတွင်လည်း အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေပေသည်။ ကြံ့ခိုင်သော စိတ်စွမ်းအား ရှိမှသာ ကျင့်စဉ်များကို ပိုမို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ သိမ်မွေ့မှုများကို ဖော်ထုတ်နိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ စိတ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းက သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းဆောင်ရည်ကို တိုက်ရိုက် တိုးတက်လာစေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်စွမ်းအား ကြီးထွားလာမှုကို ခံစားမိသောအခါ သူ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။ မိုးထိ ကျမ်းစာ ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ ပုံရိပ်မှာ ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။</p> <p>ယခင်ကလည်း ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ရောက်ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ယနေ့ကဲ့သို့ သက်သောင့်သက်သာ ရှိပြီး ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့ခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ဖူးပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လက်ဆောင်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ..."</p> <p>အတန်ကြာမှ ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် ဟော့ကျုံးသောက်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်၏။</p> <p>"ဒီပြိုင်ပွဲမှာ မရှုံးစေနဲ့တော့..." ဟော့ကျုံးသောက်က ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ မိုးထိ ကျမ်းစာ အပေါ် ကျွမ်းကျင်မှုကို ကြည့်၍ အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ လက်ရှိ ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်အရ ဆိုလျှင် သူသည် အစစ်အမှန် တပည့်များထဲတွင် ထိပ်ဆုံး ၅ ဦးစာရင်းထဲ ဝင်နိုင်ရန် အခွင့်အလမ်း အလွန် များပြားနေပြီ ဖြစ်၏။ ချန်ဖေးကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာမူ ပြဿနာ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆရာ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ပါဘူး..."</p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေဖြင့်ဆိုလျှင် သူ ဘယ်လိုလုပ် ရှုံးနိမ့်နိုင်မည်နည်း...။</p> <p>သုံးရက်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းအတွင်း၌ လာမည့် ပြိုင်ပွဲနှင့် ပတ်သက်သည့် ဆွေးနွေးမှုများမှာ ဆက်လက် ရှိနေခဲ့သလို ပိုမို၍ပင် ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။</p> <p>သတ်မှတ်ထားသည့် အချိန် မရောက်မီမှာပင် တိုက်ခိုက်မှု စင်မြင့် ပတ်ဝန်းကျင်၌ ကြည့်ရှုသူများမှာ အထပ်ထပ် အခဲအခဲ ရှိနေကြပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဖေး အတွင်းတပည့် ၉ ဦးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့စဉ်ကထက်ပင် ကြည့်ရှုသူ ပမာဏမှာ ပိုမို များပြားလှပေသည်။</p> <p>စင်မြင့် ပတ်ဝန်းကျင်၌ လူအများမှာ လာမည့် ပြိုင်ပွဲ၏ ရလဒ်များကို ခန့်မှန်းရင်း သူတို့၏ ထင်မြင်ချက်များကို ဆွေးနွေးနေကြသဖြင့် ဆူညံနေတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူအများစုမှာ ချန်ဖေးအပေါ် စိတ်ပျက်ဖွယ် မြင်ကွင်းမျိုးကိုသာ မြင်တွေ့နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ပြိုင်ပွဲတွင် သူသည် အလွန်ပင် ထူးခြားစွာ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး ပြိုင်ပွဲ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့စေဦးတော့၊ ၎င်းမှာ အတွင်းတပည့်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သလို ကျင့်ကြံမှု အဆင့်တူသူများနှင့်သာ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။ အစစ်အမှန် တပည့်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်တော့ မည်သည့် အခြေခံမှ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အချို့ကမူ ချန်ဖေးအနေဖြင့် စိန်ခေါ်ဝံ့ပြီး ကြီးကျယ်သော အလောင်းအစားမျိုး လုပ်ဝံ့သည် ဆိုမှတော့ နောက်ကွယ်၌ တစ်ခုခု ရှိနေမှာ သေချာသလို ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်နေကြ၏။</p> <p>သို့သော်လည်း ထိုသူများမှာ လူနည်းစုသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိပ်ဆုံး ၁၀ ဦးအပေါ် ခိုင်မာသော ယုံကြည်မှုကြောင့် လူအများက ချန်ဖေးမှာ ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို စိန်ခေါ်ခြင်းမှာ အတော်လေးကို မာနကြီးလွန်းသည်ဟုသာ မြင်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>အကယ်၍ ချန်ဖေးက အဆင့် ၅၀ ရှိသော အစစ်အမှန် တပည့်ကို စိန်ခေါ်မည် ဆိုပါက အခြားသူများအနေဖြင့် သူ့အပေါ် ယုံကြည်မှု ပိုရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အဆင့် ၁၀ ဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် ဝေးကွာလှသော အဆင့်တစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သတ်မှတ်ထားသည့် အချိန် နီးကပ်လာသောအခါ အဝေးမှ ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်မှု စင်မြင့်ပေါ်သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကျန်ကျိုက်ဝမ်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ စင်အောက်ရှိ ပရိသတ်များထံမှ အားပေးသံများ ဟိန်းဟောက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူသည် အဆင့် ၁၀ ရှိသော အစစ်အမှန် တပည့် ဖြစ်သလို ဂိုဏ်းအတွင်း၌လည်း ကျော်ကြားမှုနှင့် အသိအမှတ်ပြုမှုများကို ရရှိထားသူ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ချန်ဖေး ဘယ်မှာလဲ..." ကျန်ကျိုက်ဝမ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်၍ အကျယ်ကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဆရာတူအကိုကျန်..."</p> <p>ကောလင်းရှန်းနှင့် အခြားသူများအကြားမှ ချန်ဖေး ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး စင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လေးနဲ့ မြားကို သုံးဦးမှာလား..."</p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်က ချန်ဖေး၏ နောက်ကျောမှ လေးကြီးကို ကြည့်၍ အသာအယာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "လေးနဲ့ မြားက ငါ့အပေါ်မှာ အသုံးမဝင်ပါဘူး... မင်း စိတ်ပျက်သွားရလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဖေးက ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ရုလုထောင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>"တစ်ဖက်က အရှုံးပေးရင် ပြိုင်ပွဲ ပြီးဆုံးပါမယ်..." ရုလုထောင်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ချန်ဖေး ပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းညွှန်ပေးပါဦး..." ချန်ဖေးက ရိုသေစွာ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။</p> <p>"ကျန်ကျိုက်ဝမ် ပါ... မင်းလည်း အတူတူပါပဲ..." ကျန်ကျိုက်ဝမ်က သူ၏ အပြုံးကို ဖျောက်လိုက်ပြီး လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ရွှစ်..."</p> <p>လေးကြိုးကို နောက်သို့ ဆွဲလိုက်သည်နှင့် မြားတစ်စင်းမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်ကျိုက်ဝမ်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားတော့သည်။ ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် မြားအတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို အာရုံခံမိလိုက်၏၊ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မှတ်သားလောက်စရာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် အထွတ်အထိပ်ရှိသူ တစ်ဦးပင်လျှင် ထိုမြားကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ကျန်ကျိုက်ဝမ်အတွက်မူ ဤမျှနှင့်တော့ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် မလုံလောက်သေးပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘုန်း..."</p> <p>မြားမှာ တိုက်ခိုက်မှု စင်မြင့်ပေါ်ရှိ အစီအရင်ကို ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိမှန်သွားသဖြင့် အပြင်မှ စောင့်ကြည့်နေသော တပည့်များမှာ လန့်ဖျန့်သွားကြ၏။ ချန်ဖေး၏ မြား၏ စွမ်းအားကို ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤမြင်ကွင်းကတော့ သူတို့ကို တုန်လှုပ်စေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်က သူ၏ ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ပြီး သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသော မြားအချို့ကို ကြည့်လိုက်၏။ သူသည် နူးညံ့သော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် မြားတစ်စင်းချင်းစီကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။</p> <p>အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ပင် ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် ချန်ဖေးထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာသော မြားများအနက် တစ်စင်းမျှပင် သူ၏ ဆံနွယ်တစ်ခုကိုမျှ မထိတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။ ကျန်ကျိုက်ဝမ် ခြေလှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခုက ချန်ဖေးအပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လာတော့သည်။</p> <p>ဤအရှိန်အဝါမှာ စိတ်ဓာတ် မခိုင်မာသော လေးသမားများအတွက် ပြင်းထန်သော စိတ်ဖိစီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် လုံလောက်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သင်၏ မြားများက ပစ်မှတ်ကို မထိမှန်နိုင်မှတော့ သင် ဘာလုပ်နိုင်ပါဦးမည်နည်း။</p> <p>ချန်ဖေး၏ အမူအရာမှာမူ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ မြားများကိုလည်း တူညီသော အရှိန်အဟုန်နှင့် စည်းချက်အတိုင်း ကျန်ကျိုက်ဝမ်ထံသို့ ဆက်လက် ပစ်ခတ်နေဆဲ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လေးနဲ့ မြားက ခွန်အားကြီးပေမဲ့ ပစ်မှတ်ကို မထိရင်တော့ အလကားပါပဲ..."</p> <p>ယန်ရှစ်ကျင်း က စင်ပေါ်မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒါ့အပြင် ဆရာတူညီလေးကျန်ရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာကလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာပုံပဲ..."</p> <p>ယန်ရှစ်ကျင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ အခြားသူများမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိပ်ဆုံး ၁၀ ဦးဝင် အစစ်အမှန် တပည့်များအနေဖြင့် သူတို့သည် လွန်ခဲ့သော ခြောက်လအတွင်း ကျန်ကျိုက်ဝမ် မည်မျှအထိ တိုးတက်လာသည်ကို သိရှိလိုသဖြင့် ဤနေရာသို့ လာရောက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ငါ ပြောသားပဲ... လေးနဲ့ မြားက ငါ့အပေါ်မှာ အသုံးမဝင်ပါဘူးလို့... ဘာလို့ နားမထောင်တာလဲ..." ခေတ္တမျှအတွင်းမှာပင် ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် ချန်ဖေးနှင့် သုံးမီတာခန့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက ချန်ဖေးကို ကြည့်၍ ပြုံးလိုက်၏။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် သူ၏ နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချန်ဖေး၏ ရှေ့တွင် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာကာ ချန်ဖေး၏ လည်ပင်းဆီသို့ ဓားဖြင့် ထိုးလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကလန်း..."</p> <p>ဓားသွားချင်း ထိမှန်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ တစ်နေရာရာမှ ဓားဒိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် တွန်းကန်အားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အနည်းငယ် နှောင့်နှေးသွားခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာက အတော်လေး မှတ်သားလောက်စရာပဲ..."</p> <p>ချန်ဖေးက ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။ ယခင်က သူ ပစ်ခတ်ခဲ့သော မြား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကြောင့် ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ တိုးတက်လာသော ကိုယ်ဖော့ပညာကို ချန်ဖေးအနေဖြင့် လျင်မြန်စွာ တွက်ဆနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ဤသို့ဖြင့် ပြိုင်ပွဲမှာ တရားဝင် စတင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေတော့သည်...။</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save