Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၅) ခင်ဗျား ပိတ်ဆို့နိုင်ပါ့မလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဓားနဲ့ ဒိုင်း ပေါင်းစပ်မှုကတော့ မှတ်သားလောက်စရာပဲ... ဒါပေမဲ့ မင်း ဒါကို တစ်သက်လုံး ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ပါ့မလား..."</p> <p>ဓားနှင့် ဒိုင်းဖြင့် ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် ကျန်ကျိုက်ဝမ်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ ရရှိထားသော အချက်အလက်များအရ ချန်ဖေးမှာ လေးအတတ်၌ ပိုမို ကျွမ်းကျင်သင့်သည် မဟုတ်ပါလား။ သူသည် ဓားသိုင်း၌လည်း ဤမျှအထိ ကျွမ်းကျင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်း မှာ ဓားသိုင်းအပေါ် အခြေခံ၍ တည်ထောင်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဤသည်မှာ သဘာဝကျလှပေသည်။ ၎င်း၏ အမွေအနှစ် ကျင့်စဉ် သုံးခုအနက် နှစ်ခုမှာ ဓားသိုင်းကိုသာ အဓိကထားသော ကျင့်စဉ်များ ဖြစ်ကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် ပိတ်ဆို့ထားနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်..." ချန်ဖေးက ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို ကြည့်၍ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"ဟွန့်... ဒါဆိုရင်လည်း ငါ ကိုယ်တိုင်ပဲ စမ်းသပ်ကြည့်ရမှာပေါ့..."</p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်က အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဖေး၏ တည်ငြိမ်နေသော အမူအရာမှာ သူ့ကို အလွန်ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်၊ အရာအားလုံးကို သူ ထိန်းချုပ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကလန်း..."</p> <p>ဓားချင်း ထိမှန်သံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်ရာ ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် ချန်ဖေး၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဓားမှာ ချန်ဖေး၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ဦးတည်နေ၏။ ချန်ဖေးမှာ သူ၏ ခြေထောက်ကို မလှုပ်ရှားဘဲ နောက်ထပ် ဓားနှင့် ဒိုင်းဖြင့် ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကလန်း ကလန်း ကလန်း..."</p> <p>ရွှေနှင့် သံမဏိတို့ ထိခိုက်သံများမှာ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။ ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် ချန်ဖေးကို ဝန်းရံလျက် မရေမတွက်နိုင်သော ပုံရိပ်ယောင်များကို ဖန်တီးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အပြင်လူများအတွက်မူ ချန်ဖေးမှာ လှိုင်းလုံးကြီးများအကြား မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို နစ်မြုပ်သွားနိုင်သည့် ကျွန်းငယ်လေး တစ်ကျွန်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>"ကြယ်တာရာ ဓားသိုင်း နဲ့ ဆူးဓားသိုင်း ပဲ... အံ့သြစရာပဲ..."</p> <p>ယန်ရှစ်ကျင်း၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ နာမည်ကြီးသော ခံစစ် ဓားသိုင်း နှစ်မျိုး ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သူမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိပေသည်။</p> <p>အကြောင်းရင်း အမျိုးမျိုး ရှိကြ၏၊ ဥပစာအားဖြင့် ကျင့်ကြံရန် ခက်ခဲခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူအတော်များများမှာ ဤကဲ့သို့သော ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံရန် ဝန်လေးကြသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့မှာ ခံစစ်သက်သက်သာ ဖြစ်သဖြင့် တိုက်စစ်ပိုင်း အားနည်းမှုကို ဖော်ပြနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ကြာရှည်စွာ ခံစစ်ပြင်ဆင်ခြင်းက ရှုံးနိမ့်မှုကိုသာ ဦးတည်စေသဖြင့် ပြီးပြည့်စုံသော ခံစစ်ကို ရရှိရန်မှာ အလွန်ပင် စိန်ခေါ်မှု များလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ချန်ဖေး ယခု ပြသနေသည့် ခံစစ်မှာမူ ပြီးပြည့်စုံသော ခံစစ် ဆိုသည့် အယူအဆသို့ နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်ထက် ကျင့်ကြံမှု အဆင့် နိမ့်ကျနေစေဦးတော့၊ ချန်ဖေးသည် တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို အလွယ်တကူ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ရုံမျှမက ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ ဓားသိုင်းများမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားများကိုလည်း တစ်လက်မမျှ အလျှော့မပေးဘဲ တိကျစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မလှုပ်ရှားဘဲ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးကို သူ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။ လူအများက ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ အရူးအမူး တိုက်ခိုက်မှုများကို မြင်တွေ့နေရသော်လည်း ယန်ရှစ်ကျင်းမှာမူ ချန်ဖေး၏ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသော ခံစစ်ကို မြင်တွေ့နေရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာလည်း ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် သူ၏ မိုးထိ ကျမ်းစာ အပေါ် နက်ရှိုင်းသော နားလည်မှု ရှိသဖြင့် ဆူးဓားသိုင်း ၏ တွန်းကန်အားကို ဖယ်ရှားနိုင်သောကြောင့်လည်း ဖြစ်၏။</p> <p>မဟုတ်လျှင်တော့ အခြားသူ မည်သူမဆို ဆူးဓားသိုင်း၏ တုံ့ပြန် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့်ပင် ဒဏ်ရာ ရရှိသွားနိုင်သလို အားနည်းချက်များလည်း ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကြယ်တာရာ ဓားသိုင်း နှင့် ဆူးဓားသိုင်း တို့မှာ ခံစစ် ကျင့်စဉ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့အတွင်း၌ ရှားပါးလှသော တိုက်စစ် သိုင်းကွက်များလည်း ပါဝင်နေပေသည်။ ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုလိုက်လျှင်တော့ အနိုင်နှင့် အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်ပေးပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ထူးခြားတဲ့ ဓားသိုင်းတွေပဲ... ညီလေးဖုန်းက ဒီဓားသိုင်း နှစ်မျိုးလုံးမှာ ဤမျှအထိ ကျွမ်းကျင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>မီတာ ရာဂဏန်းခန့် အကွာရှိ မြင့်မားသော နေရာတစ်ခုမှနေ၍ ဟော့ကျုံးသောက်သည် တိုက်ခိုက်မှု စင်မြင့်ပေါ်မှ အခြေအနေကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏ ဘေးနားရှိ ဖုန်းရှိုးဖူကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သူကိုယ်တိုင်ပဲ ကြိုးစားပြီး သင်ယူခဲ့တာပါ... ငါကတော့ သူ့ကို များများစားစား မသင်ပေးလိုက်ရပါဘူး..."</p> <p>ဖုန်းရှိုးဖူက အမှန်အတိုင်းပင် ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အစောပိုင်းက ဓားသိုင်း လမ်းညွှန်မှုများမှအပ ချန်ဖေးသည် သူ့ထံတွင် များစွာ လာရောက် ဆွေးနွေးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဤဓားသိုင်း နှစ်မျိုးကို ချောမွေ့စွာ ပေါင်းစပ်နိုင်ခြင်းမှာ ချန်ဖေး၏ ကိုယ်ပိုင် နားလည် သဘောပေါက်မှုကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခံစစ်ကိုပဲ အားကိုးနေတာက ရေရှည်မှာတော့ ရှုံးနိမ့်မှုကိုပဲ ဦးတည်စေမှာပါ... ဒီနည်းလမ်းက ကျန်ကျိုက်ဝမ်ရဲ့ အနည်းငယ် အားနည်းတဲ့ တိုက်စစ်ပိုင်းအပေါ်မှာတော့ အလုပ်ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ သူသာ ဘီလူးဝိညာဉ် ဓားသိုင်း ကို ကျင့်ကြံထားတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့မယ် ဆိုရင်တော့ သူ၏ ခံစစ်က တစ်ခဏချင်းမှာပဲ ပြိုလဲသွားမှာ သေချာတယ်..." ဟော့ကျုံးသောက်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်... ကျန်ကျိုက်ဝမ်က ဘီလူးဝိညာဉ် ဓားသိုင်းကို မကျင့်ကြံခဲ့တာ နှမြောစရာပါပဲ..." ဖုန်းရှိုးဖူက ခေါင်းညိတ်၍ သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟော့ကျုံးသောက်၏ အမူအရာမှာ တစ်ခဏမျှ တောင့်တင်းသွား၏။ သူသည် ဤသို့သော စကားမျိုးကို မနှစ်သက်သော်လည်း ဆက်လက် ပြောဆိုခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူသည် စင်မြင့်ပေါ်မှ အခြေအနေကိုသာ ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဖေး၏ ခံစစ်မှာ မှတ်သားလောက်စရာ ဖြစ်နေစေဦးတော့၊ ၎င်းတစ်ခုတည်းနှင့်တော့ ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို အနိုင်ယူရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>၎င်းအပြင် ကြာရှည်စွာ ခံစစ်ပြင်ဆင်နေရခြင်းအောက်တွင် ကျန်ကျိုက်ဝမ်အနေဖြင့် တုံ့ပြန်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို မလွဲမသွေ ရှာတွေ့လိမ့်မည်ဟု ဟော့ကျုံးသောက် ယုံကြည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဟော့ကျုံးသောက်၏ စိတ်ထဲ၌ ဤအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စင်ပေါ်ရှိ ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် ဘေးသို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရပ်တန့်လိုက်၏။ သူသည် သူ၏ ဓားကို ဓားအိမ်အတွင်း ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ အရှိန်အဝါအတွင်းမှ စူးရှသော ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လိပ်ခွံကတော့ အတော်လေးကို မာကျောတာပဲ... ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ လိပ်ဆိုတာ အစားခံရဖို့ပဲလေ..."</p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်က ချန်ဖေးကို ကြည့်၍ လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။ ချန်ဖေး၏ ခံစစ်ကြောင့် သူ အားနည်းချက် ရှာဖွေရန် ခက်ခဲနေကြောင်း သူ မငြင်းနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူသည် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ချက်ချင်းပင် စဉ်းစားမိလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ အစီအစဉ်မှာ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို အသုံးပြု၍ ချန်ဖေး၏ ခံစစ် အကန့်အသတ်ကို ချိုးဖျက်ရန်နှင့် လိပ်ခွံကို ကြေမွသွားအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်၏။</p> <p>"ဓားထုတ်သိုင်း လား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ် အနေအထား ပြင်လိုက်သည်နှင့် ချန်ဖေးသည် ဂိုဏ်း၏ ကျမ်းစာများအတွင်း သူ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည့် ဓားသိုင်းတစ်ခုကို ပြန်လည် သတိရလိုက်မိသည်။ ၎င်းမှာ ချန်ဖေး၏ လေးအတတ်ဖြစ်သော ကြယ်ကြွေခြင်း နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူလှပြီး သာမန် တိုက်ခိုက်မှုများထက် သာလွန်သော တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ရန်အတွက် ခွန်အားများကို စဉ်ဆက်မပြတ် စုစည်းရခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်း တကယ်ပဲ တတ်နိုင်တယ် ဆိုရင်တော့... ငါ့ရဲ့ ဒီတိုက်ကွက်ကို ဆက်ပြီး ပိတ်ဆို့ကြည့်စမ်းပါ..."</p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ချန်ဖေး၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ချန်ဖေး၏ အမြင်အာရုံအတွင်း၌ ဖြူလွလွ အလင်းတန်းတစ်ခု ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဓားစွမ်းအင်မှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို ပြင်းထန်လှပြီး အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ ဖိနှိပ်လာကာ ချန်ဖေး၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။</p> <p>"ရွှစ်..."</p> <p>ဓားသွားမှာ ချန်ဖေး၏ ရှေ့မှ ဖြတ်သွားသဖြင့် လေထုကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည့် စူးရှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ပြူးသွားရပြန်သည်။ ချန်ဖေးက ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှ အမှန်တကယ် ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ သူ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာမှာ ကျန်ကျိုက်ဝမ်နှင့် မယှဉ်နိုင်သေးသော်လည်း အခြားသော အစစ်အမှန် တပည့်များစွာထက်တော့ သိသိသာသာ ပိုမို ကြံ့ခိုင်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘုန်း..."</p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ ဓားထုတ်သိုင်းမှာ မြေပြင်ကို ထိမှန်သွားသဖြင့် တိုက်ခိုက်မှု စင်မြင့်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွား၏။ အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရာ ဖြူလွလွ အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ သူ ရပ်နေခဲ့သည့် နေရာကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သဖြင့် စူးရှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဖေး၏ မျက်ခုံးများမှာ တွန့်သွား၏။ သူ၏ ဓားရှစ်ကွက် မှာ ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို မထိမှန်ခဲ့ပေ။</p> <p>အားအရှိန် စုစည်းထားသည့် ဓားထုတ်သိုင်းကို ထုတ်သုံးပြီးနောက်တွင်ပင် ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် သူ စုစည်းထားသည့် ခွန်အားများကို အကုန် မသုံးစွဲခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် ချန်ဖေး၏ တုံ့ပြန် တိုက်ခိုက်မှုမှ အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ မိုးထိ ကျမ်းစာ ၏ နက်ရှိုင်းသော နားလည်မှုမှာ လေဟာနယ် ခရီးသွားခြင်း ထက် သာလွန်နေကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စုစည်းထားသော ခွန်အားများကို ပြန်လည် လမ်းကြောင်းလွဲစေခြင်းနှင့် အသုံးချခြင်း၌ ကျန်ကျိုက်ဝမ်မှာ အခြားသူများထက် သာလွန်နေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>တိုက်ခိုက်မှု စင်မြင့်ပေါ်တွင် တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် ရှောင်တိမ်းမှုများမှာ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်နေသဖြင့် ပြိုင်ဘက် နှစ်ဦးမှာ ပြင်းထန်သော အလဲအလှယ်များကို လုပ်ဆောင်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပရိသတ်များမှာလည်း အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့နေကြပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေကြတော့၏။</p> <p>ချန်ဖေးနှင့် ကျန်ကျိုက်ဝမ်တို့ နှစ်ဦး ခွဲခွာသွားမှသာ ကြည့်ရှုသူများမှာ သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုတင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် အခြေအနေမျိုး၌ အကယ်၍သာ အနည်းငယ် ကျွမ်းကျင်မှု နည်းပါးသောသူများ ဆိုလျှင်တော့ တစ်ဖက်သတ် အနှိပ်စက်ခံရသည့် ပွဲမျိုး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ချန်ဖေးနှင့် ကျန်ကျိုက်ဝမ်တို့အတွက်မူ သူတို့မှာ မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မရှိဘဲ ထိုအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာလည်း ပြိုင်ဘက် နှစ်ဦးလုံး၏ ထူးခြားသော ကိုယ်ဖော့ပညာကို ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ချန်ဖေး ပြသနေသည့် တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအားမှာ စင်အောက်မှ ကြည့်ရှုနေသူများ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ လက်ချက်ဖြင့် ချက်ချင်း ပြိုလဲသွားခြင်းမျိုး မရှိသလို တစ်ဖက်သတ် ဖိနှိပ်ခံရခြင်းမျိုးလည်း မရှိပေ။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ တိုက်စစ်ရော ရှောင်တိမ်းမှုကိုပါ တက်ကြွစွာ လုပ်ဆောင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သဘာဝကျကျပင် လက်ရှိ မြင်ကွင်းအရ ဆိုလျှင်တော့ ကျန်ကျိုက်ဝမ်က အသာစီး ရနေဆဲ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူသည် တစ်ချိန်လုံး ဦးဆောင်၍ တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သလို ချန်ဖေးမှာမူ ခံစစ်ကိုသာ အဓိကထား၍ တန်ပြန် တိုက်စစ်ဆင်ရန် အခွင့်အရေးကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေပုံ ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ခံစစ်ဖြင့် တန်ပြန် တိုက်စစ်ဆင်သည့် နည်းဗျူဟာကို အားနည်းသည့်ဘက်ကသာ အသုံးပြုလေ့ ရှိကြသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို အတော်လေး ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ..."</p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် ချန်ဖေး၏ ဓား ထိမှန်သွားသည့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အက်ကြောင်းများကို ကြည့်၍ ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထိုတိုက်ကွက်သာ သူ့ကို ထိမှန်သွားခဲ့လျှင် ကျန်ကျိုက်ဝမ်အနေဖြင့် ခွန်အားများကို လမ်းကြောင်းလွဲစေနိုင်စေဦးတော့၊ သူသည် ဒဏ်ရာ အချို့ ရရှိသွားမှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သော ခံစစ်နှင့် ဤကဲ့သို့သော တန်ပြန် တိုက်စစ်များ ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းက ချန်ဖေး၏ အရည်အချင်းမှာ အသစ်တက်လာသော အစစ်အမှန် တပည့်တစ်ဦး မယှဉ်နိုင်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း ပြသနေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆရာတူအကိုကျန်ရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာကတော့ တကယ့်ကို တုနှိုင်းမဲ့ပါပဲ..." ချန်ဖေးက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>ဤသည်မှာ အမှန်တရားပင် ဖြစ်၏။ ချန်ဖေးအနေဖြင့် မိမိနှင့် အဆင့်တူသူများထဲတွင် မိမိထက် သာလွန်သော ကိုယ်ဖော့ပညာရှိသူကို တွေ့ရခဲလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ယခု မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မျက်စိပွင့်သွားစေခဲ့၏။ မိုးထိ ကျမ်းစာ အပေါ် ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှပြီး ကျန်ကျိုက်ဝမ် ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင်တော့ သူ့ကို အထင်သေး၍ မရနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းက ထိုက်တန်တဲ့ ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်ပါ..."</p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် နှိမ့်လိုက်၏။ သူသည် မိုးထိ ကျမ်းစာ ကို အပြည့်အဝ အသုံးချလိုက်သည်နှင့်အမျှ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ဒြပ်မဲ့သဖွယ် ဖြစ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခင်က အလဲအလှယ်များမှာ အဓိကအားဖြင့် စူးစမ်းလေ့လာမှုများသာ ဖြစ်ကြ၏။</p> <p>ထို့ကြောင့်လည်း ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် အလဲအလှယ် တစ်ခုချင်းစီအပြီးတွင် ချန်ဖေး၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှ ရှောင်တိမ်းရန် လုံလောက်သော ခွန်အားများကို ချန်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဖေး၏ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ကျန်ကျိုက်ဝမ်အနေဖြင့် သူ့ကို လျော့တွက်၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သိရှိလိုက်ရ၏။ အစွမ်းကုန် မထုတ်သုံးဘဲနှင့်တော့ ကျန်ကျိုက်ဝမ်အနေဖြင့် ချန်ဖေး၏ ခံစစ်ကို ချိုးဖျက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျန်ကျိုက်ဝမ် အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးတော့မယ်..."</p> <p>ယန်ရှစ်ကျင်း၏ မျက်လုံးများမှာ စင်ပေါ်မှ မြင်ကွင်း၌သာ မြဲမြံစွာ ရှိနေသကဲ့သို့ အခြားသူများလည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်ကြ၏။ ကျန်ကျိုက်ဝမ် ယခင်က ပြသခဲ့သည့် ခွန်အားမှာပင် သူတို့ ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်များထက် သာလွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခု အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးမည် ဆိုမှတော့ ကျန်ကျိုက်ဝမ်အနေဖြင့် မိုးထိ ကျမ်းစာ ကို မည်သည့် အဆင့်အထိ ထုတ်ဖော်နိုင်မည်နည်း ဆိုသည်မှာ သိချင်စရာ ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>မီတာ ရာဂဏန်းခန့် အကွာတွင်တော့ ဖုန်းရှိုးဖူ၏ အမူအရာမှာ လေးနက်နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိပ်ဆုံး ၁၀ ဦးဝင် အစစ်အမှန် တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ခွန်အားမှာ သာမန် အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူများထက် များစွာ သာလွန်လှပေသည်။ ချန်ဖေးက ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို စိန်ခေါ်လိုက်သည့် သတင်းကို သူသည် ဖြစ်ပြီးမှသာ သိရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သတင်းကို ကြားရသောအခါ သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဖုန်းရှိုးဖူသည် ချန်ဖေးမှာ မသေချာဘဲနှင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ လုပ်ဆောင်လိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိရှိထား၏။ သူ စိန်ခေါ်ဝံ့သည် ဆိုမှတော့ သူသည် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားမှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ယနေ့ ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဖုန်းရှိုးဖူ၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်မှု အချို့ ဖြစ်ပေါ်လာရပြန်သည်။</p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ် ယခုတင် ပြသလိုက်သည့် အနေအထားအရ ဆိုလျှင် သူ၏ မိုးထိ ကျမ်းစာ အပေါ် ကျွမ်းကျင်မှုမှာ ကောလာဟလများထက် များစွာ ပိုမို ပြင်းထန်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် ကျင့်စဉ်ကို ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ နားလည်ထားပုံ ရ၏။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဓားများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသော်လည်း ကလေးတစ်ယောက်က ၎င်းကို ကောင်းစွာ အသုံးမပြုနိုင်ဘဲ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ဂရုမစိုက်နိုင်သကဲ့သို့ပင် လူကြီးတစ်ယောက်မှာမူ အကောင်းဆုံး စွမ်းဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် ဖုန်းရှိုးဖူကို ပေးနေသည့် ခံစားချက်မှာ သူသည် ကျင့်စဉ်၏ သိမ်မွေ့မှုများကို အလွန်ပင် ကောင်းမွန်စွာ ကျွမ်းကျင်ထားသည်ဟူသော ခံစားချက်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ရွှစ်..."</p> <p>တိုက်ခိုက်မှု စင်မြင့်အတွင်း၌ ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် သူ၏ ညာဘက် ခြေထောက်ကို နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ရာ သူ၏ မူလ နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် ချန်ဖေး၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ပုံရိပ် ငါးခု တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် ဓားထုတ်သိုင်း ကို အသုံးပြုနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ ခွန်အား အားလုံးကို ထုတ်သုံးလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် လှုပ်ရှားနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ခွန်အားများကို စုစည်း၍ ဓားသိုင်းကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ချန်ဖေးသည် ရှောင်တိမ်းရန် မကြိုးစားတော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကိုယ်ဖော့ပညာအရ ဆိုလျှင် သူသည် အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။ ရှောင်တိမ်းမည့်အစား သူသည် ဓားနှင့် ဒိုင်းကို အသုံးပြု၍ ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို သူ၏ အားနည်းချက် ထုတ်ပြလာအောင် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကြီးမားသော ခွန်အား... သံမဏိ အရိုး... နဂါးဆင် နှိမ်နင်းခြင်း...။</p> <p>ချန်ဖေး၏ အရှိန်အဝါမှာ အနည်းငယ် မြင့်တက်လာ၏။ ကျန်ကျိုက်ဝမ်တွင်လည်း ကြီးမားသော ခွန်အားနှင့် သံမဏိ အရိုးတို့ ရှိနေစေဦးတော့၊ နဂါးဆင် နှိမ်နင်းခြင်း မှ ပေးအပ်သည့် ထပ်ဆောင်း ခွန်အားမှာမူ ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ထက် များစွာ သာလွန်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဓားထုတ်သိုင်း မှာ ပြင်းထန်လှသော်လည်း နဂါးဆင် နှိမ်နင်းခြင်း ၏ ထပ်ဆောင်း ခွန်အားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ချန်ဖေး၏ ဓားနှင့် ဒိုင်းမှာ ကြေမွသွားခြင်း မရှိရုံမျှမက ၎င်းအတွင်း၌ ပါဝင်နေသော တွန်းကန်အားမှာလည်း ယခင်ကထက် ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ အမူအရာမှာ သူ၏ လက်မောင်းများကို ရိုက်ခတ်နေသော ခွန်အား လှိုင်းဂယက်များကြောင့် လေးနက်သွားတော့သည်။ မိုးထိ ကျမ်းစာ ကို အသုံးပြု၍ သူသည် ခွန်အားများကို အဆက်မပြတ် ဖယ်ရှားနေစေဦးတော့၊ ထုံကျင်နေသော ခံစားချက်မှာတော့ တဖြည်းဖြည်း စုစည်းလာနေဆဲ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ထွက်စမ်း..."</p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ် အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ လျင်မြန်လှသော ပုံရိပ်မှာ ပိုမို မြန်ဆန်လာတော့သည်။ ချန်ဖေးကို ဝန်းရံထားသည့် ပုံရိပ်ယောင် သုံးခုမှာ ငါးခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။ ဓားထုတ်သိုင်း ကြောင့် ချန်ဖေးအပေါ် ကျရောက်နေသော ဖိအားမှာလည်း ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အတိတ်ကာလ၌ ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် ဤကဲ့သို့ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ပုံရိပ်ယောင် သုံးခုဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ သူ၏ အကန့်အသတ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော်လည်း ယင်သန့်စင် အသီး ကို စားသုံးပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ မြင့်တက်လာခဲ့သဖြင့် မိုးထိ ကျမ်းစာ အပေါ် ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်လာခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယန်ရှစ်ကျင်း အပါအဝင် တပည့်အချို့မှာ ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ အထူးသဖြင့် အစစ်အမှန် တပည့်များအကြား ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ အရှေ့တွင် ရှိနေသူများမှာ လက်ရှိ သူ ပြသနေသည့် ခွန်အားအရ ဆိုလျှင် သူတို့အနေဖြင့် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သိရှိလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် လအနည်းငယ် ကြာ၍ အစစ်အမှန် တပည့် စာရင်းများကို အသစ်ပြင်ဆင်သည့် အခါတွင် သူတို့မှာ ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ နောက်သို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p>လအနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် ဤမျှအထိ တိုးတက်လာခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဂွပ်... ဂွပ်... ဂွပ်..."</p> <p>သတ္တုချင်း ပွတ်တိုက်သံများမှာ တိုက်ခိုက်မှု စင်မြင့်အတွင်း၌ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။ ချန်ဖေးသည် သူ၏ ဓားရှည်၏ အခြေအနေကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် သူ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ ဓားမှာ ယခုအခါ အမာရွတ်များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိလိုက်သော်လည်း ထိုဒဏ်ရာများကို မည်သည့်အချိန်တွင် ရရှိခဲ့မှန်းကိုမူ သူ တိကျစွာ မပြောနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <div> </div> <p> </p>


Save