Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၀၆ - ရထားလုံးကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသော ပုစဉ်းရင်ကွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဖေးသည် ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ကျန်ကျိုက်ဝမ်လည်း ကြားလိုက်ရ၏။ မိုးထိကျမ်းစာနှင့် ဓားထုတ်သိုင်းကို အဆုံးစွန်ထိ ပေါင်းစပ်ထားသော်လည်း သူက ချန်ဖေး၏ ခုခံမှုကို မထိုးဖောက်နိုင်သေးချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်၌ ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြောင့် ကျိုးပဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ချန်ဖေး၏ ဓားမကျိုးမီ ရှေ့ပြေးနိမိတ်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းက သာမန် သံမဏိ ဓားရှည်တစ်လက်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ချန်ဖေး၏ အတွင်းချီစွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော်လည်း ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ပိုင်းကို ဤမျှ အားကောင်းစွာ ခုခံနိုင်ပြီး ယခုမှ ကျိုးပဲ့မည့် လက္ခဏာများ ပြသလာခြင်းကပင် ချန်ဖေး၏ ထူးကဲသော ဓားသိုင်းစွမ်းရည်ကို သက်သေပြနေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ ၎င်းက သာမန် သံဓားတစ်လက်သာ ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေသို့ ရောက်သောအခါ ၎င်းက ထိုမျှ အားကောင်းသော ရိုက်ခတ်မှုကို မခံနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>"ဓားမရှိတော့ဘူးလား... မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်လို ကာကွယ်မလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့..." ကျန်ကျိုက်ဝမ်မှာ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ဟက်ခနဲ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ လက်နက်ဆိုသည်မှာ ခွန်အား၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ အမှန်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်သာ ဝိညာဉ်လက်နက်များကို သန့်စင်ဖန်တီးသည့် ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြား ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။ ချန်ဖေးတွင် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ပိုင်း မရှိခြင်းက လက်နက်၏ အရေးပါမှုကို လျှော့တွက်ခဲ့သော သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အမှားသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘေးပတ်လည်ရှိ အတွင်းတပည့် အများစုမှာ ယခုအခိုက်တွင် အနည်းငယ် တွေဝေသွားကြပြီး မည်သို့ ဖြစ်ပျက်သွားမှန်း မသိကြချေ။ အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိ တပည့်အချို့သာ ချန်ဖေး၏ ဓားသွားမှ ပုံမှန်မဟုတ်မှုများကို သတိပြုမိကြသည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် ထိုအစစ်အမှန် တပည့်များ၏ အကြည့်များက စူးရှသွားပြီး အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားကြ၏။ ဓားသမားတစ်ယောက် အနေဖြင့် ဓားမပါဘဲ ဓားသိုင်းကွက်များကို မည်သို့ အသုံးပြုနိုင်မည်နည်း။ ဓားအစား လက်ကို အသုံးပြုမည်လား။ ဤအရာကို အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်ပင်လျှင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် အပင်များနှင့် သစ်ကိုင်းများကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့က ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ကျသူများကို အနိုင်ကျင့်ရာတွင်သာ အများဆုံး အသုံးပြုလေ့ရှိကြသည်။ အကယ်၍ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိသူကို အဆင့်တူ ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ရင်ဆိုင်စေပြီး အပင်များကို အသုံးပြုခိုင်းပါက ၎င်းတို့ ချက်ချင်းပင် လှောင်ပြောင်ခံရမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"မကောင်းတော့ဘူး... ညီလေးချန်ရဲ့ ဓားသွားက ကျိုးတော့မယ်..." ကောဟုန်ကျယ်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ကွေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ညီလေးချန် ဓားအပိုတစ်လက် ယူလာသင့်တာ..." ချန်ဖေး၏ ဓားသွား အချိန်မရွေး ကျိုးပဲ့သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကျန်းဖန်းချုံးက သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကောလင်းရှန်းက ဘေးဘက်တွင် လက်သီးကို ဆုပ်ထားပြီး ချန်ဖေးကို မည်သို့ ကူညီရမည်ကို မသိဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ တပည့် ရှုံးတော့မယ့်ပုံပဲ..." သူတို့က မီတာရာပေါင်းများစွာ ကွာဝေးနေသော်လည်း ဟော့ကျုံးသောက်မှာ သိုင်းပြိုင်ကွင်း၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုနိုင်စွမ်း ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ ယခုလေးတင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့မှုအတွင်း ဟော့ကျုံးသောက်မှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်လာခဲ့၏။ အဟုန်တစ်ခု တက်လာပြီးနောက် ကျဆင်းသွားကာ အင်အားကုန်ခမ်းသွားသည်။ အကယ်၍ ကျန်ကျိုက်ဝမ်က ချန်ဖေး၏ ခုခံမှုကို နောက်ဆုံးတွင် မချိုးဖျက်နိုင်ပါက ဤတိုက်ပွဲက သရေကျသွားနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>သရေကျခြင်းက အသွင်ယူထားသော ရှုံးနိမ့်မှုတစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် အစစ်အမှန် တပည့်များထဲတွင် အဆင့်ဆယ် နေရာ၌ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ချန်ဖေးကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့် အစစ်အမှန် တပည့်တစ်ယောက်နှင့် သရေကျခြင်းက ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေရုံသာ ဖြစ်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို လက်ခံနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ချန်ဖေး မည်သည့် ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်နေမှန်း သူမသိသော်လည်း သူ၏ ခွန်အားက ခိုင်မာနေပြီး ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှုံးနိမ့်မည့် လက္ခဏာမပြဘဲ ခံနိုင်ရည်ရှိနေသည်။ အမှန်ပင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှ၏။ သို့သော်လည်း သူ၏ လက်နက်က အားနည်းနေသည်။ ဓားသွား ကျိုးပဲ့သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အောင်ပွဲက လက်လှမ်းမမီနိုင်တော့သည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းရှိုးဖူက တိတ်ဆိတ်နေပြီး အဝေးမှ ချန်ဖေး၏ မျက်နှာအမူအရာကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။ ချန်ဖေးက တည်ငြိမ်နေပြီး ထိတ်လန့်မှု ကင်းမဲ့နေသည်။</p> <p> </p> <p>"စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့..." ဖုန်းရှိုးဖူက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ... စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့..." ဖုန်းရှိုးဖူက ခေါင်းမာနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟော့ကျုံးသောက်က သဲ့သဲ့လေး ရယ်မောလိုက်၏။ နောက်ဆုံး ဘယ်သူနိုင်ပြီး ဘယ်သူရှုံးမလဲ ဆိုတာ ဆက်ကြည့်ကြတာပေါ့။</p> <p> </p> <p>သိုင်းပြိုင်ကွင်းပေါ်တွင်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့အတွက် ကျိုးစမ်း..." လက်နက် ကျိုးပဲ့တော့မည့် အခြေအနေတွင်ပင် တည်ငြိမ်အေးဆေးသည့် ပုံပေါက်နေဆဲဖြစ်သော ချန်ဖေးကို ကျန်ကျိုက်ဝမ်က စိုက်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ ဒေါသများက ထောင်းခနဲ ထွက်လာသည်။ မင်းလက်နက် ကျိုးတော့မှာကို ဒီပုံစံ ဖမ်းနေသေးတယ်... မင်းက ဘယ်သူ့ကို အထင်ကြီးအောင် လုပ်ချင်နေတာလဲ... ခဏနေလို့ မင်းလက်နက်ကို ငါတကယ် ချိုးဖျက်လိုက်တဲ့အခါ မင်းမျက်နှာ ဘယ်လို ဖြစ်သွားမလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့...</p> <p> </p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်က တိတ်တဆိတ် ရန်ငြိုးဖွဲ့လိုက်သည်။ သူက သူ၏ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ပိုင်း ဓားရှည်ကို ဓားဒိုင်းလွှားဆီသို့ အားကုန်လွှဲခုတ်လိုက်ပြီး ချန်ဖေး၏ လက်နက်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် ချိုးဖျက်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ရွှစ်..." ဓားထုတ်သိုင်းက လေထုကို ပိုင်းဖြတ်သွားသော်လည်း မျှော်လင့်ထားသည့် ဓားဒိုင်းလွှားက ပေါ်မလာခဲ့ချေ။ ချန်ဖေး၏ ပုံရိပ်က ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ကျန်ကျိုက်ဝမ်ထံသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါနဲ့ ခြေကွက် ယှဉ်ရင် မင်းက နည်းနည်း လိုနေသေးတယ်..." ကျန်ကျိုက်ဝမ်မှာ ခဏတာမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်၏။ အခုမှ မင်းကြောက်သွားပြီလား... စောစောက မင်းဘယ်ရောက်နေတာလဲ...</p> <p> </p> <p>ခြေကွက်ကိုချည်း အားကိုးပြီး ငါ့အနားကပ်လာပြီး အကဲဖြတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား... ကောင်းပြီလေ... မင်းကို အဲဒီအခွင့်အရေး ငါမပေးဘူး... မိုးထိကျမ်းစာက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ ပုံရိပ်က ဖျတ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ပုံရိပ်ယောင် ငါးခုက ရှေ့နောက် လူးလာခေါက်တုံ့ ရွေ့လျားနေပြီး ချန်ဖေးကို မျက်နှာမူထားသော ပုံရိပ်က မီတာအတော်များများ အကွာအဝေးကို အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းထား၏။ အခြားပုံရိပ်များက ချန်ဖေးကို တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ဖေး၏ ခြေထောက်များက ကခုန်နေပြီး ဓားအလင်းတန်းများက မြေကြီးထဲသို့ ခုတ်ပိုင်းသွားကာ ကြီးမားသော ကျုံးမြောင်းကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ဖေး၏ ခြေကွက်က ကျန်ကျိုက်ဝမ်ထက် အနည်းငယ် ညံ့ဖျင်းသော်လည်း သူ၏ စိတ်စွမ်းအားက များစွာ ပိုမို ကြီးမားပေသည်။ တိုက်ပွဲအတွင်း သူက ကျန်ကျိုက်ဝမ်ထက် များစွာ သာလွန်သည့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကျန်ကျိုက်ဝမ်က ချန်ဖေးကို ဝန်းရံတိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးပမ်းနေသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုမျှ ချန်ဖေးအပေါ်သို့ ကျရောက်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ၎င်းတို့အားလုံး အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းခံလိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း ချန်ဖေးက တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းနိုင်သော်လည်း ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို မီအောင် လိုက်ရန်မှာ အတော်လေး မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ထိုသို့သော ရှောင်တိမ်းသည့် လှုပ်ရှားမှုများက အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာအတွက် နေရာအနည်းငယ်သာ ချန်ထားပေးပြီး ခြေတစ်လှမ်း မှားယွင်းသွားပါက ချန်ဖေးအတွက် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ဖြစ်စေနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>"ဟူး..." ချန်ဖေးက သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်ရင်း သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ မူလက ချန်ဖေးသည် သူ ပြသခဲ့သည့် သိုင်းကွက်များကို အသုံးပြု၍ ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို အနိုင်ယူရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဆူးဓားသိုင်းက ထိခိုက်မှုကို ပြန်ကန်ထွက်စေနိုင်ပြီး မိုးထိကျမ်းစာကလည်း အားများကို လူစုခွဲနိုင်သော်လည်း ပြန်ကန်ထွက်လာသော ထိခိုက်မှုကို အပြည့်အဝ မချေဖျက်နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စုပုံလာသော ဒဏ်ရာများ တိုးလာသောအခါ ကျန်ကျိုက်ဝမ်က အားနည်းချက်များကို မလွဲမသွေ ဖော်ပြလာမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ချန်ဖေးက ဓားကိုးကွက် သိုင်းကို သဘာဝကျကျ အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ချန်ဖေးက ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို လျှော့တွက်ခဲ့ပြီး မိုးထိကျမ်းစာကိုလည်း အထင်သေးခဲ့သည်။ ယခုအခြေအနေအတိုင်း ဆိုလျှင် ချန်ဖေးသည် အလွန်ဆုံး ရှုံးနိမ့်ခြင်း မရှိသည့် အနေအထားကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည် ဖြစ်၏။ အောင်ပွဲရရှိရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ရှုံးနိမ့်ခြင်း မရှိသည့် အနေအထားကို ထိန်းသိမ်းရန် ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို စိန်ခေါ်ခြင်းက ချန်ဖေးကို မည်သို့ ကျေနပ်စေနိုင်မည်နည်း။ ၎င်းက အချည်းနှီးသော အားထုတ်မှုသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ဖေး၏ သက်ပြင်းချသံကြောင့် ကျန်ကျိုက်ဝမ်မှာ အနည်းငယ် တွေဝေသွားသည်။ သို့သော်လည်း ချန်ဖေးက အနားကပ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပုံ ရ၏။ ချန်ဖေး၏ အတွေးများကို လျစ်လျူရှု၍ ကျန်ကျိုက်ဝမ်က အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလောက်အောင်ပင် သူ၏ ပုံရိပ်ယောင် ငါးခုက ထပ်မံ ကွဲထွက်သွားပြီး ချန်ဖေးထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားသည်။ ပုံရိပ်ယောင် ခြောက်ခုစလုံးက အစစ်အမှန်လည်း ဖြစ်သလို အတုအယောင်လည်း ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ခုစီတိုင်းက အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သော်လည်း ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုလည်း ဖြစ်နေသည်။ ကျန်ကျိုက်ဝမ် အလိုရှိသရွေ့ ပုံရိပ်ယောင် ခြောက်ခုစလုံးက ဓားထုတ်သိုင်းကို ထုတ်လွှတ်နိုင်၏။ ဤသည်က မိုးထိကျမ်းစာ၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဖိနှိပ်စမ်း..." ချန်ဖေးက နေရာတွင် ရပ်နေရင်း လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် လွှမ်းမိုးနိုင်သော မြေဆွဲအား တစ်ခုက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့မှ ကျဆင်းလာပြီး ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ ပုံရိပ်ယောင် ခြောက်ခုစလုံးကို လွှမ်းခြုံသွား၏။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော မြေဆွဲအားကြောင့် ကျန်ကျိုက်ဝမ်မှာ သတိလစ်သွားပြီး ပုံရိပ်ယောင် လေးခု ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ အနီးနားတွင် ပုံရိပ်ယောင် နှစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ချန်ဖေးက ညာဘက် နောက်ကျောရှိ ပုံရိပ်ယောင်ကို အာရုံခံလိုက်ပြီး သူ၏ ဓားကို ထိုးစိုက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အရပ်မျက်နှာ အနှံ့ကို ဖိနှိပ်ထားသော မြေဆွဲအားက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ချန်ဖေး၏ ညာဘက် နောက်ကျောရှိ ပုံရိပ်ယောင်က ပို၍ အားကောင်းသော စွမ်းအားဖြင့် ဖမ်းချုပ်ခံလိုက်ရပြီး အနီးနားရှိ အခြား ပုံရိပ်ယောင်ကို ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျုံးယွမ် ဓားသိုင်း..." ယန်ရှီကျင်း အပါအဝင် အစစ်အမှန် တပည့် အချို့မှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။ ချန်ဖေး ကျုံးယွမ် ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်နေခြင်းက ကိုယ်တိုင် အံ့ဩစရာ မဟုတ်သော်လည်း အချိန်တိုအတွင်း ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို သိသိသာသာ သက်ရောက်မှု ရှိစေနိုင်သည့် အဆင့်အထိ ရောက်ရှိလာခြင်းက သူတို့ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်လ သို့မဟုတ် သုံးလအတွင်း ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ဖြစ်နိုင်ပါသလား။ ယန်ရှီကျင်း ကိုယ်တိုင်က ကျုံးယွမ် ဓားသိုင်းကို လေ့ကျင့်နေခြင်း ဖြစ်၏။ ခြောက်နှစ်၊ ခုနစ်နှစ်နီးပါး သွေးမွေးခဲ့ပြီးနောက် သူက ဤအဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့သည်။ ချန်ဖေးက ဤစွမ်းဆောင်ချက်ကို မည်သို့ အောင်မြင်ခဲ့သနည်း။</p> <p> </p> <p>ယန်ရှီကျင်းမှာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေပြီး အခြား အစစ်အမှန် တပည့်များလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်၏။ ကျန်ရစ်နေသော အတွင်းတပည့်များမှာလည်း မည်သို့ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို နားမလည်ဘဲ တွေဝေသွားကြသည်။ မီတာရာပေါင်းများစွာ အကွာရှိ ဟော့ကျုံးသောက်က မသိစိတ်မှ ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်သည်။ သူ၏ ခြေအောက်ရှိ ကျောက်တုံးများက အသံတိတ် အက်ကွဲသွားပြီး သူ၏ အတွင်းစိတ်မှ အံ့အားသင့်မှုကို ဖော်ပြနေ၏။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းရှိုးဖူ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသည်။ နှစ်လ၊ သုံးလ အတောအတွင်း ချန်ဖေးက ကျုံးယွမ် ဓားသိုင်းကို ဤမျှအထိ တတ်ကျွမ်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ဖုန်းရှိုးဖူက ချန်ဖေးအနေဖြင့် အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်များ၊ အထူးသဖြင့် အစစ်အမှန် တပည့် အမွေအနှစ်များကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည်လား ဆိုသည်ကို အစက စိုးရိမ်ခဲ့မိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု ဤအရာကို မြင်သောအခါ ချန်ဖေးက သူ၏ ယခင် စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထိန်းသိမ်းထားရုံသာမက ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။ သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှု နှုန်းထားကပင် ပိုမို မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ အံ့ဩစရာကောင်းသော နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းနှင့် ပါရမီပင်။</p> <p> </p> <p>သိုင်းပြိုင်ကွင်းပေါ်တွင် ဓားသွား ချိန်ရွယ်ထားရာ အရပ်၌ ကျန်ကျိုက်ဝမ်က အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေရ၏။ မိုးထိကျမ်းစာက နောက်ဆုံးတွင် ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ပြန်လည်ရရှိစေခဲ့သော်လည်း သူ၏ ယခင် လျင်မြန်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လက်ရှိ သူ၏ အမြန်နှုန်းက သိသိသာသာ နှေးကွေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ ခြေကွက်က အစပိုင်းတွင် ချန်ဖေးထက် သာလွန်ခဲ့သော်လည်း ယခု သူတို့၏ အနေအထားများ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်၏။ ချန်ဖေး၏ ခြေကွက်က ကျန်ကျိုက်ဝမ်ထက် သာလွန်သွားခဲ့ပြီ။</p> <p> </p> <p>အစောက ချန်ဖေးသည် ကျန်ကျိုက်ဝမ်ထံမှ မလွတ်မြောက်နိုင်သကဲ့သို့ ယခု ကျန်ကျိုက်ဝမ်မှာလည်း ချန်ဖေးထံမှ မရှောင်တိမ်းနိုင်တော့ချေ။ သူက ချန်ဖေး၏ နီးကပ်လာသော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"မိပြီ..." ချန်ဖေးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ကြည့်ကြတာပေါ့... ငါက မင်းကို မကြောက်ဘူး..." ထွက်ပေါက် မရှိတော့သည်ကို သဘောပေါက်သွားသော ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ မျက်လုံးများက နီရဲသွား၏။ သူ၏ ဓားရှည်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ကြီးမားသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက ချန်ဖေးထံသို့ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဓားချိုး သိုင်း... ဓားထုတ်သိုင်း အတွင်းရှိ အဆုံးသတ် သိုင်းကွက်။ လမ်းကြောင်းများ ဖြတ်သန်းသွားသော ဤအခြေအနေတွင် တိုက်စစ်ဆင်သော ဓားထုတ်သိုင်း၏ အနှစ်သာရကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>တိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် ပွင့်အန်လာသော မိုးခြိမ်းသံတစ်ခုကဲ့သို့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အနည်းငယ် နိမ့်ကျသော အတွင်းတပည့် အများအပြား၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ ဓားရှည်က အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်ကာ ချန်ဖေးထံသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်သွားပုံပေါ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျုံးယွမ် ဓားသိုင်း... ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ လှုပ်ရှားမှုကို သက်ရောက်မှု ရှိစေသော ဖိနှိပ်ထားသည့် မြေဆွဲအားက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချန်ဖေး လက်ထဲရှိ သံဓားထဲသို့ လုံးလုံးလျားလျား စုစည်းသွားချိန်တွင် ချန်ဖေး၏ ပုံရိပ်က မလှုပ်မယှက် ရပ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ဓား၏ အရောင်က မူလ ငွေရောင်မှ အနက်ရောင်စစ်စစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အောက်ခြေမမြင်ရသော ချောက်နက်ကြီး တစ်ခုနှင့် ဆင်တူသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘုန်း..." ဓားချိုး သိုင်း၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားနှင့် ဓားအလင်းတန်းတို့က အနက်ရောင် ဓားနှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွား၏။ ထိတွေ့သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဓားအလင်းတန်းက ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင် ဓားက ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ပိုင်း ဓားနှင့် ထိတွေ့သွားချိန်တွင် ရပ်တန့်နေခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် ကြီးမားသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ဝင်တိုက်မိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ပိုင်း ဓားက ချက်ချင်း ပြန်ကန်ထွက်လာပြီး ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ ကိုယ်ပိုင် ရင်ဘတ်ကို ပြန်လည် ရိုက်ခတ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ရထားလုံးကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသော ပုစဉ်းရင်ကွဲ…</p> <p> </p> <p>"ဖူး..." လေထဲတွင် ကျန်ကျိုက်ဝမ်မှာ သွေးတစ်ပွက်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပန်းထွက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒိုင်း..." ကျန်ကျိုက်ဝမ်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး တုံးတိတိ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ သို့သော်လည်း ကြီးမားသော စွမ်းအားက ပြီးဆုံးရန် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။ ကျန်ကျိုက်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သယ်ဆောင်လျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် အပတ်ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ တလိမ့်ခေါက်ကွေး ဖြစ်သွားပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒေါင်... ဒေါင်... ဒေါင်..." ချန်ဖေး လက်ထဲရှိ သံဓားက အပိုင်းပိုင်း အစစ ကျိုးပဲ့သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကာ အသံထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်ကျိုက်ဝမ်က ကိုယ်ကို မတ်ရန် ရုန်းကန်ရင်း ချန်ဖေးကို ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ခု ပြောချင်နေသော်လည်း သွေးတစ်ပွက် ထပ်အန်လာရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ သူ၏ ခွန်အားများ လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ သတိလစ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ချန်ဖေးက သူ၏ စွမ်းအားကို အနည်းငယ် မထိန်းချုပ်ထားခဲ့လျှင်၊ ပြီးတော့ မိုးထိကျမ်းစာက စွမ်းအား အချို့ကို မစုပ်ယူပေးခဲ့လျှင်၊ ကျန်ကျိုက်ဝမ်သည် ယခုလေးတင် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"ချန်ဖေး... နိုင်တယ်..." ရူလုထောင်က ချန်ဖေးကို ကြည့်၍ တိုးတိုးလေး ကြေညာလိုက်သည်။ ချန်ဖေးက ဤမျှ အချိန်တိုအတွင်း ကျုံးယွမ် ဓားသိုင်းကို ဤအဆင့်အထိ မည်သို့ ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်ကို အခြားသူများ နားမလည်နိုင်သကဲ့သို့ ရူလုထောင်လည်း နားမလည်နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ရူလုထောင်က သူ နားလည်ရန် မလိုအပ်ကြောင်း သိထား၏။ သူက အချက်တစ်ချက်ကိုသာ နားလည်ရန် လိုအပ်သည်။ ထိုအချက်မှာ ချန်ဖေးသည် အမှန်တကယ် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်သည် ဆိုခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ကျုံးယွမ် ဓားသိုင်းကို နှစ်လ၊ သုံးလအတွင်း ဤအဆင့်အထိ ကျွမ်းကျင်နိုင်သူ မည်သူမဆို ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပါရမီရှင် ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှသည်။ သူက ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို စိန်ခေါ်ရဲသည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ချမှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများသာ မရှိပါက ကျုံးယွမ် ဓားသိုင်းကို ဤအဆင့်အထိ ကျွမ်းကျင်ခြင်းက သူ့ကို ပထမနေရာအတွက်ပင် စိန်ခေါ်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာစေနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့် အများအပြားမှာ ချန်ဖေး၏ နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို ကြည့်ရှုရန် အာရုံစိုက်နေကြပြီး ရူလုထောင်က ကြေညာလိုက်သောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာကြသည်။ အတွင်းတပည့် အများအပြားက ချန်ဖေး၏ နောက်ဆုံး သိုင်းကွက်၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို နားမလည်ကြသော်လည်း ၎င်းက အရေးမကြီးချေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ချန်ဖေးက ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ကျန်ကျိုက်ဝမ်ကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ကျန်ကျိုက်ဝမ်မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရကာ သတိလစ်သွားသည် ဆိုခြင်းပင်။ ပြီးတော့ ချန်ဖေး ကိုယ်တိုင်က လုံးဝ အထိအခိုက် မရှိပုံပေါ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <div> </div> <p>***</p> <p> </p>


Save