Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း ၂၁၀ - စိတ်ဝိညာဉ် ညစ်ညမ်းမှု</h2> <p style="text-align:center">*</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယန်တယ်ချွမ်လို ယုတ်မာတဲ့ လူကို အစ်ကိုချန်က သတ်လိုက်တာလား…</p> <p> </p> <p>စစ်ယီနန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ သူတို့ကို အသည်းအသန် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးပြီး လွတ်လမ်းမရှိအောင် လုပ်ခဲ့သော လူက ဤမျှ အချိန်တိုအတွင်း အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီလား။</p> <p> </p> <p>စစ်ယွမ်ဟိုင်၏ မျက်ခုံးများ တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ ခံစားချက်များက စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလောက်အောင် ရှုပ်ထွေးနေ၏။ သူက ချန်ဖေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ကျေးဇူးတင်မှုကို ရိုးသားစွာ ဖော်ပြတော့မည့်အလား ကျောကို အနည်းငယ် ကိုင်းညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စစ်ယွမ်ဟိုင်၏ ဟန်အမူအရာကြောင့် ချန်ဖေး အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့ကို တားဆီးရန် ချက်ချင်း လက်လှမ်းလိုက်၏။ စစ်ယွမ်ဟိုင်၏ အသက်အရွယ်က အတော်လေး အိုမင်းနေပြီ ဖြစ်ပြီး ခြေလှမ်း မှားယွင်းသွားပါက သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သည်။ ချန်ဖေး ထိုသို့ ဖြစ်လာမည်ကို မလိုလားချေ။</p> <p> </p> <p>စစ်ယွမ်ဟိုင်က ချန်ဖေး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခံစားမိသဖြင့် သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်ပြီး ထပ်မံ အတင်းအကျပ် မလုပ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>မူလက ယန်တယ်ချွမ်၏ ထောင့်ပိတ်ဖမ်းဆီးမှုကြောင့် နတ်တိမ် မြို့မှ ထွက်ခွာရန် ဖိအားပေးခံခဲ့ရပြီး အပြင်ဘက်တွင် ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုများနှင့် အန္တရာယ်များ လွှမ်းမိုးနေကာ အနာဂတ်က မသေချာ မရေရာဘဲ အန္တရာယ် များလှ၏။ စစ်ယွမ်ဟိုင်က သူ့ကိုယ်သူအတွက် မကြောက်သော်လည်း စစ်ယီနန်အတွက် စိုးရိမ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခု ချန်ဖေးက ယန်တယ်ချွမ်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ သူတို့ကို ထွက်ခွာရန် ဖိအားပေးနေသော အခြေအနေမှ ကင်းလွတ်သွားစေသဖြင့် စစ်ယွမ်ဟိုင်မှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်အောင် ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုချန်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>စစ်ယွမ်ဟိုင်၏ ဟန်အမူအရာကို မြင်သောအခါ စစ်ယီနန်ကလည်း ချန်ဖေးကို ဒူးထောက်၍ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုရန် တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စစ်ယီနန်၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်သောအခါ ချန်ဖေးက ခါးသက်သက် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူက အားကို အသုံးပြု၍ စစ်ယီနန်ကို သူမ၏ အနောက်ရှိ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်စေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလို လုပ်စရာ မလိုပါဘူး... ကျွန်တော့်မှာလည်း ကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက် ရှိပါတယ်... အချိန်ကျလာရင် လျှို့ဝှက် ကျောက်စိမ်း ကို အသက်သွင်းဖို့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်ကောင်း လိုအပ်လာနိုင်တယ်..." ချန်ဖေးက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးတရားကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောဖို့တောင် မလိုပါဘူး... ဒီကျေးဇူးကို ငါတို့ ထာဝရ မှတ်ထားပါ့မယ်..."</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ခံစားချက်များမှ ပြန်လည် သက်သာလာသောအခါ စစ်ယွမ်ဟိုင်က ချန်ဖေး၏ အစောက ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွား၏ - သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို မထိခိုက်စေလိုခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>"ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံး ထုပ်ပိုးထားတာ တွေ့ရတယ်... အရင်နေခဲ့တဲ့ ခြံဝင်းကို ပြန်သွားရင်ကော ဘယ်လိုလဲ..."</p> <p> </p> <p>ချန်ဖေးက စစ်ယီနန်၏ အနောက်ရှိ အိတ်များနှင့် အထုပ်အပိုးများကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ... ငါတို့ အခု ပြန်သွားကြမယ်..."</p> <p> </p> <p>စစ်ယွမ်ဟိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဘေးဘက်ရှိ စစ်ယီနန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ပျောက်ဆုံးနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>နံ့သာတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန် ကြာပြီးနောက် ချန်ဖေးနှင့် သူ၏ အဖော်များက ယခင်က ငှားရမ်းထားသော ခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။ ချီတာဖုန်းက စစ်ယွမ်ဟိုင်နှင့် စစ်ယီနန်တို့ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေပုံရ၏။ သူတို့ ရန်သူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုက အခု ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပြီ လား။</p> <p> </p> <p>စစ်ယွမ်ဟိုင်က ဘေးကပ်လျက် ခြံဝင်းသို့ ပြန်သွားရာ ဘေးအိမ်တွင် ရုတ်တရက် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စစ်ယွမ်ဟိုင်နှင့် စစ်ယီနန်တို့က လအတော်ကြာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ပြီး ယခု သူတို့ ပြန်ရောက်လာခြင်းက မမျှော်လင့်ထားသောအရာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲစစ် ရဲ့ ဆရာတူညီကို ကျွန်တော် သတ်လိုက်ပြီ... အကြီးအကဲစစ် က နတ်တိမ် မြို့ကနေ ထွက်သွားဖို့ မလိုတော့ဘူး..." ချီတာဖုန်း၏ တွေဝေနေမှုကို သတိပြုမိသဖြင့် ချန်ဖေးက ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချီတာဖုန်းက ချန်ဖေးကို အံ့အားသင့်သော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။ သူတို့က ယနေ့မှသာ တွေ့ဆုံခဲ့ကြပြီး ဤမျှ ကြီးမားသော စွမ်းဆောင်ချက်ကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီလား။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ချီတာဖုန်းက ချန်ဖေး၏ စကားကို သံသယ မဝင်ခဲ့ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချန်ဖေးက ယခုအခါ ယွမ်ချန်ဓားဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း အစစ်အမှန် တပည့် ဆယ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ချီတာဖုန်းသည် နေ့စဉ် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ လာပို့နေသဖြင့် ဤကိစ္စကို ကောင်းကောင်း သိထား၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင် စစ်ယွမ်ဟိုင်ကမူ ပုန်းရှောင်နေခဲ့ရသဖြင့် ဤသတင်းကို သိရှိနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>စစ်ယွမ်ဟိုင်က ချန်ဖေးကို တွေ့ဆုံရန် တောင်းဆိုမှုနှင့် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ရပ်များအကြောင်းကိုမူ ချီတာဖုန်းက ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ ချန်ဖေး အစစ်အမှန် တပည့် ဖြစ်လာခြင်းက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကိစ္စသာ ဖြစ်ပြီး ချီတာဖုန်းက ၎င်းကို ဖြန့်ဝေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>စစ်ယွမ်ဟိုင် နတ်တိမ် မြို့မှ ထွက်ခွာခြင်းက ယန်တယ်ချွမ်နှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်ကြောင်းကိုလည်း ချီတာဖုန်း စဉ်းစားခဲ့ဖူး၏။ သို့သော်လည်း ချီတာဖုန်း အနေဖြင့် ယန်တယ်ချွမ်ထံမှ စစ်ယွမ်ဟိုင်ကို ကာကွယ်ပေးရန် ချန်ဖေး၏ ကိုယ်စား ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ပေးနိုင်စွမ်း မရှိချေ။ အခြားသူများ၏ ရက်ရောမှုကို အခွင့်ကောင်းယူခြင်းက ချီတာဖုန်း၏ စရိုက် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု စစ်ယွမ်ဟိုင် နတ်တိမ် မြို့မှ ထွက်ခွာရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ ယန်တယ်ချွမ်၏ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခြင်းကိုလည်း မခံရတော့သဖြင့် ချီတာဖုန်းမှာ အမှန်တကယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွား၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ စစ်ယွမ်ဟိုင်က ယခင်က ချီတာဖုန်းကို ကူညီခဲ့ဖူးသော်လည်း ချီတာဖုန်း၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်များက ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသဖြင့် စစ်ယွမ်ဟိုင်ကို ပြန်လည် ကူညီရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ညနေပိုင်းတွင် စစ်ယွမ်ဟိုင်က တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာပြီး သူတို့ နှစ်ယောက်က ချန်ဖေးနှင့်အတူ အရက်သောက်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အသက်ဝင်သော စကားဝိုင်းအတွင်း ကောင်းမွန်သော ဝိုင်စည်ပေါင်းများစွာ ကုန်သွား၏။ ညမှစ၍ မိုးလင်းသည်အထိ အချိန်အများစုတွင် စစ်ယွမ်ဟိုင်ကသာ စကားပြောနေပြီး ချန်ဖေးနှင့် အခြားသူများက နားထောင်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အသက်အရွယ်အထိ နေထိုင်လာခဲ့ရသဖြင့် စစ်ယွမ်ဟိုင်၏ အတွေ့အကြုံများက ချန်ဖေးနှင့် သူ၏ အဖော်များထက် သေချာပေါက် သာလွန်ပေသည်။ အထူးသဖြင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ထင်ယောင်ထင်မှား ပညာရပ်များ နယ်ပယ်တွင် စစ်ယွမ်ဟိုင်၏ အတွေ့အကြုံများက အတော်လေး ဒဏ္ဍာရီဆန်ပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>မွန်းတည့်ချိန်တွင် ချန်ဖေးသည် ယွမ်ချန်ဓားဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရေပူစမ်းများတွင် စိမ်ခြင်း၊ ရေတံခွန်များအောက်တွင် မတ်တတ်ရပ်ခြင်းနှင့် ရှင်းလင်းနှင်းခဲဆေးလုံး များကို စားသုံးရင်း ကျင့်ကြံခြင်းစသည်ဖြင့် ချန်ဖေးသည် မနေ့က ဖြစ်ရပ်များကြောင့် ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ချေ။ သူက ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ယန်တယ်ချွမ်၏ ခါးပိုက်အိတ်ထဲရှိ ပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်၍မူ များစွာ အံ့အားသင့်စရာ မရှိချေ။ ငွေစက္ကူ အတော်များများ ပါဝင်သော်လည်း အလွန်အမင်း များပြားခြင်း မရှိဘဲ ငွေတုံး ထောင်ဂဏန်း အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ငွေစက္ကူများအပြင် ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးလည်း ပါဝင်၏။ ချန်ဖေးက ၎င်းအကြောင်းကို စစ်ယွမ်ဟိုင်ထံ မေးမြန်းခဲ့ရာ ထိုကျောက်တုံးမှာ နှလုံးသား နယ်ပယ် ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရာဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကျောက်တုံးက မိစ္ဆာ ခုခံခြင်း မျိုးဆက် အတွက် အထူး လုပ်ဆောင်ချက် တစ်ခု ရှိ၏။ ကျင့်ကြံသူများ အတွက်မူ ၎င်းကို အသုံးပြုရန် အလွယ်ကူဆုံး နည်းလမ်းမှာ နှလုံးသား ကျောက်တုံး နှင့် ဆင်တူသည် - မိမိ၏ စိတ်စွမ်းအားကို သန့်စင်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ဖေး၏ လေ့ကျင့်မှုများက ညနေပိုင်းအထိ ဆက်လက် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးနောက် အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ သူက ခြံဝင်းထဲရှိ တိတ်ဆိတ်သော အခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး လျှို့ဝှက် ကျောက်စိမ်း နှင့် နှလုံးသား ဖယောင်းတိုင် ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက် ကျောက်စိမ်း တွင် စစ်ယွမ်ဟိုင်မှ စွမ်းအားများ သွင်းပေးထားခြင်း မရှိတော့ချေ။ နှလုံးသား ဖယောင်းတိုင် နှင့် ပတ်သက်၍မူ ချန်ဖေးက စစ်ယွမ်ဟိုင်ထံမှ အချို့ကို ရရှိခဲ့သည်။ သေချာသည်မှာ ချန်ဖေးက နှလုံးသား ဖယောင်းတိုင် ပြုလုပ်ရန် ပစ္စည်းများကိုလည်း ဝယ်ယူခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့ကို စတင် မပြုလုပ်ရသေးပေ။</p> <p> </p> <p>နှလုံးသား ဖယောင်းတိုင် ကို မီးညှိလိုက်ပြီးနောက် ချန်ဖေးက မိစ္ဆာ ခုခံခြင်း မျိုးဆက် ၏ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းများကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ဤကျင့်စဉ်ကို ရိုးရှင်းစေရန် သူ မရည်ရွယ်ခဲ့ချေ - ၎င်းက နှလုံးသား နယ်ပယ် သို့ ဝင်ထွက်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မရင်းနှီးခြင်း သို့မဟုတ် ကျွမ်းကျင်မှု မရှိခြင်းက ချန်ဖေးကို များစွာ ထိခိုက်မှု မရှိချေ။ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ လျှို့ဝှက် ကျောက်စိမ်း ကို အသက်သွင်းရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက် ကျောက်စိမ်း က အနည်းငယ် တုန်ခါလာပြီး လှိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။ ချန်ဖေးက ဤလှိုင်းကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် ဝန်းရံလာစေရန် လမ်းပြပေးလိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ငိုက်မျဉ်းသော ခံစားချက်တစ်ခုက သူ၏ စိတ်ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ဖေးက မခုခံခဲ့ချေ။ ဤခံစားချက်၏ ဆွဲငင်မှုနောက်သို့ လိုက်ကာ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်က သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချန်ဖေးက တောင်ကုန်းငယ် တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်နေသည်။ ဤနေရာရှိ မြေပြင်အနေအထားက လက်တွေ့ကမ္ဘာရှိ ယွမ်ချန်ဓားဂိုဏ်းနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ပုံတူကူးချထားခြင်းတော့ မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>နှလုံးသား နယ်ပယ် နှင့် လက်တွေ့ကမ္ဘာကြားရှိ ဆက်စပ်မှုကို ရှင်းပြရန် ခက်ခဲ၏။ စစ်ယွမ်ဟိုင် ကိုယ်တိုင်ပင် ရှင်းလင်းစွာ မဖော်ပြနိုင်သကဲ့သို့ ချန်ဖေးမှာလည်း ၎င်းနှင့် ပတ်သက်၍ သဘာဝကျကျ ပို၍ပင် မသိရှိပေ။</p> <p> </p> <p>တောင်ကုန်းထိပ်က တိတ်ဆိတ် ငြိမ်းချမ်းနေပုံရပြီး ချန်ဖေးက မည်သည့် အန္တရာယ်ကိုမျှ မခံစားရချေ။ သို့သော်လည်း အစောက အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်စဉ်က ခဏတာမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခုကို သူ ခံစားခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>ချန်ဖေးက ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် သို့မဟုတ် နှလုံးသား နယ်ပယ် ကို စူးစမ်းလေ့လာရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ သူက ဤနေရာသို့ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို သန့်စင်ရန် သက်သက် လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုင်ချလိုက်ပြီးနောက် ချန်ဖေးက သူ ယူဆောင်လာသော နှလုံးသား ပုလဲ အပိုင်းအစများကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ ပတ်လည်တွင် ချထားလိုက်ပြီး သူ၏ အငွေ့အသက်ကို အခြေခံ ဖုံးကွယ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အန္တရာယ် များစွာ မခံစားရသော်လည်း သူက ဘေးကင်းရေးကို ဦးစားပေးရန်နှင့် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများ ပြုလုပ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နှလုံးသား ဖယောင်းတိုင် ၏ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေသော အလင်းရောင်က ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွား၏။ သူက သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဖယောင်းတိုင်၏ အလင်းရောင် ပြန့်ကျက်မှုကို တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်စေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အလင်းရောင်က အချင်း မီတာအတော်များများမှ ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နီးကပ်လာသည်အထိ ကျုံ့ဝင်သွား၏။ ချန်ဖေး၏ နားထဲတွင် တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောသံများ စတင် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာ နားထောင်ကြည့်လျှင် ဤကပ်ပြောသံများက ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သော ယုတ္တိ မရှိချေ။ ယောက်ျား သို့မဟုတ် မိန်းမ အသံ ဟုတ်မဟုတ်ကိုပင် မဆုံးဖြတ်နိုင်ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ ၎င်းတို့က လူသားတို့၏ အသံများ ဟုတ်မဟုတ်ကိုပင် ခွဲခြား၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤကပ်ပြောသံများက အနှောင့်အယှက် ပေးရန်နှင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေရန်သာ ရည်ရွယ်ပြီး လောကကြီးကို ငြီးငွေ့လာစေသည့် ခံစားချက်နှင့် အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးလိုစိတ်၊ လောကကြီးကို အဆုံးသတ်လိုသည့် ပြင်းပြသော ဆန္ဒကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ စိတ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာများအထိ စိမ့်ဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က ညစ်ညမ်းမှု ဖြစ်ပြီး နှလုံးသား နယ်ပယ် ထံမှ သတိမထားမိဘဲ ဝင်ရောက်လာသော ညစ်ညမ်းမှုပင်။</p> <p> </p> <p>ချန်ဖေးက သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို ကာကွယ်ထားပြီး ဤကပ်ပြောသံများကို သူ့ထံ ဝင်ရောက်ခွင့် ပြုလိုက်၏။ သူက သူ၏ စိတ်ပင်လယ် အတွင်းရှိ စိတ်စွမ်းအား ပြောင်းလဲမှုများကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အစပိုင်းတွင် စိမ်းလန်းစိုပြည်ပြီး မြင့်မားသော သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်အဖြစ် စတင်ခဲ့ရာမှ အရွက်များက တဖြည်းဖြည်း အဝါရောင်နှင့် အနက်ရောင် ပြောင်းသွားပြီး ညှိုးနွမ်းသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ညှိုးနွမ်းသွားသော အရွက်များက ပျောက်ကွယ်မသွားချေ။ ယင်းအစား ၎င်းတို့က အခြား အရွက်များတွင် ကပ်တွယ်သွားကြသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကူးစက်ရောဂါ တစ်ခုကဲ့သို့ တစ်ခုမှ ဆယ်ခု၊ ထို့နောက် ဆယ်ခုမှ ရာချီ၍ ပြန့်ပွားသွားပြီး ခဏအတွင်းမှာပင် တစ်ချိန်က စိမ်းလန်းစိုပြည်နေသော စိတ်စွမ်းအား သစ်ပင်၏ အရွက်များက လုံးလုံးလျားလျား အနက်ရောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်များက သူ၏ စိတ်ထဲရှိ သစ်ကိုင်းများဆီသို့ စတင် ပြန့်နှံ့လာချိန်တွင် ချန်ဖေး၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်၏။ သစ်ကိုင်းများက ဤအနက်ရောင်ကို ခုခံနိုင်စွမ်း ပိုမို အားကောင်းသည်မှာ သေချာသော်လည်း ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ကျူးကျော်မှုကို သူတို့ မခံနိုင်ကြချေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်ချိန်တွင် သစ်ကိုင်းများ၏ ထိပ်ဖျားများက အနက်ရောင် စတင် ပြောင်းလာ၏။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဤအနက်ရောင်က အထက်သို့ တွားတက်လာပြီး သစ်ကိုင်းများကို လုံးလုံးလျားလျား အနက်ရောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ချန်ဖေး၏ နားထဲရှိ ကပ်ပြောသံများက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သံများမှ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော၊ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည် - ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်ဖွယ်ကောင်းသော အသံများက ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ချန်ဖေး၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ သူ၏ စိတ်ပင်လယ် အတွင်းရှိ အပြောင်းအလဲများကိုသာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သစ်ကိုင်းများ အားလုံး အနက်ရောင် ပြောင်းသွားပြီး ဤအနက်ရောင်က ပင်စည်ဆီသို့ စတင် ပြန့်နှံ့လာသောအခါ ချန်ဖေးက နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် နှလုံးသား ဖယောင်းတိုင် က ငြိမ်းသွားပြီး ချန်ဖေးသည် နှလုံးသား နယ်ပယ် ထဲမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အစစ်အမှန်တပည့် တောင်ထွတ်၏ တိတ်ဆိတ်သော အခန်းထဲတွင် ချန်ဖေးက သူ၏ မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်လုံးအဖြူသားများက နက်ရှိုင်းသော နီရဲရောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနေပြီး သူ၏ သူငယ်အိမ်များပင် ထူးဆန်းသော အရောင်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲနေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝီ..."</p> <p> </p> <p>ဖိနှိပ်ထားသော ဝိညာဉ်မူလ ကျင့်စဉ်က ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာပြီး ချန်ဖေး၏ စိတ်စွမ်းအား အူတိုင်မှ ကြီးမားသော အသက်စွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။</p> <p> </p> <p>သစ်ပင်၏ ကျန်ရစ်နေသော ပင်စည်က အနည်းငယ် တုန်ခါလာပြီး သစ်ကိုင်းများမှ အနက်ရောင် အပိုင်းအစငယ်လေးများ ကြွေကျလာသည်။ ချန်ဖေးက ဤအကြွင်းအကျန်များကို သူ၏ စိတ်ပင်လယ် အတွင်းမှ အတင်းအကျပ် နှင်ထုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>နှင်ထုတ်ခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်က ချန်ဖေး မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမို နှေးကွေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>နှလုံးသား နယ်ပယ် ထံမှ ညစ်ညမ်းမှုက အမှန်တကယ်ပင် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ပထမဆုံး သန့်စင်ရန် ကြိုးပမ်းမှုအတွက် ချန်ဖေးက အလွန်အမင်း အကျွံ မလုပ်ရဲသဖြင့် ပင်မ ပင်စည်ကို ချန်ထားခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤသတိထားမှုက အကျိုးရှိခဲ့၏။ မဟုတ်ပါက သန့်စင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်က ပို၍ နှေးကွေး သို့မဟုတ် ပို၍ ခက်ခဲသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်နာရီ ကုန်လွန်သွားပြီး နှစ်နာရီ၊ သုံးနာရီ။ ချန်ဖေးက မလှုပ်မယှက် တင်ပျဉ်ခွေ အနေအထားဖြင့် ဆက်လက် နေထိုင်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ချန်ဖေးက သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်၍ စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည့် အချိန်တစ်ခုအထိပင်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်ပင်လယ် အတွင်းတွင် ရူးသွပ်ဖွယ်ကောင်းသော အနက်ရောင်များကို လုံးလုံးလျားလျား သန့်စင်ပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ဖေး၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ဖန်တီးထားသော သစ်ပင်က သူ၏ စိမ်းလန်းစိုပြည်သော အသွင်အပြင်ကို ပြန်လည် ရရှိသွားပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သေချာ ကြည့်ရှုလိုက်ပါက အရွက်များက ယခင်ကထက် ပို၍ စိမ်းလန်းနေပုံရသည်ကို သတိပြုမိပေလိမ့်မည်။ သစ်ပင် တစ်ပင်လုံးက သူ၏ အသက်စွမ်းအင် ပိုမို အားကောင်းလာသည့်အလား ပိုမို သန်စွမ်းသော အသက်စွမ်းအင် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေ၏။</p> <p> </p> <p>"ရလဒ်တွေက မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုကောင်းတယ်... ဒီတစ်ခေါက် သန့်စင်မှုလေးနဲ့တင် ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားက ပိုမို သန့်စင်သွားတယ်ဆိုတာ ခံစားလို့ရတယ်... ဒီလိုမျိုး ဆက်ပြီး သန့်စင်သွားမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအား တိုးတက်မှုက အတော်လေး သိသိသာသာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>ချန်ဖေးက သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သော်လည်း ဤသန့်စင်မှုက အဆက်မပြတ် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ သိထား၏။ အလွန်အကျွံ အားစိုက်ထုတ်မှုက ကျိုးပဲ့ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ချန်ဖေး၏ ခန့်မှန်းချက်အရ နောက်တစ်ကြိမ် သန့်စင်မှုအတွက် ဆယ်ရက်ခန့်က အနေတော်ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်များက ဖျတ်ခနဲ အခိုက်အတန့်လေးတစ်ခုအကဲ့သို့ ကုန်လွန်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ချန်ဖေး၏ ဘဝက နောက်တစ်ကြိမ် ရိုးရှင်းလာပြန်သည်။ သူက သူ ရနိုင်သမျှ အချိန်တိုင်းကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း အရိပ်အယောင်မရှိဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် မြှုပ်နှံထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ၃၅ ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ချန်ဖေး၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း တက်လှမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ နဂါးဆင် ဖိနှိပ်ခြင်း ကျင့်စဉ်က ပြီးပြည့်စုံမှုသို့ နီးကပ်လာပြီး ၎င်းတို့ထက် ခြေတစ်လှမ်း စော၍ ချန်ယွမ် ဓားက နောက်ဆုံးတွင် အဆင့်တက်သွားကာ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ပိုင်း ဓား ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save