Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၈၇) - ကောင်းကင်နှင့် လူသားတို့၏ တိုက်ပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~ဆုမိုသည် ဇာတ်သိမ်းခန်း၌ ကိုယ်ထင်ပြလိုခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အတူ ယန်ရီဇီ၏ အသက်အန္တရာယ် ကြုံနေရချိန်တွင် သူရဲကောင်း တစ်ဦးအဖြစ် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကယ်တင်ရှင် လုပ်လိုခြင်းလည်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းလှသည်။ အစကတည်းက ဤကစားပွဲ မပြီးဆုံးသေးကြောင်း ဆုမို အာရုံခံမိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင် ကျိလေ ကောင်းကင်နန်းတော်၏ ဒုတိယ နန်းတော်သခင်သည် သူမ၏ ထူးဆန်းအံ့ဖွယ် သိုင်းပညာများဖြင့် ယန်ရီဇီနှင့် အဖွဲ့ကို ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင် ယန်ရီဇီသည် သူ၏ စွမ်းအားအကုန်ကို ထုတ်မသုံးဘဲ တစ်စုံတစ်ခုကို စောင့်မျှော်နေသလို ခံစားရသည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် ကူပိရန် အဖမ်းခံလိုက်ရချိန်တွင် ထိုခံစားချက်က ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ဆုမိုသည် စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့် အခြေအနေကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ အခြေအနေက ဒီနေရာမှာတင် ရပ်တန့်သွားခဲ့လျှင် ဆုမိုအနေဖြင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် အသင့်တော်ဆုံး အချိန်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ယန်ရီဇီကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးပြီး လေးလေးနက်နက် ဆွေးနွေးမှု ပြုလုပ်ရုံသာ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အခြား အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာပါက သူ ပုန်းအောင်းနေခြင်းသည် မည်သည့် အခြေအနေမျိုးကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရန် အကောင်းဆုံး ပြင်ဆင်မှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးရလဒ်သည် ဆုမို မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်ပင် နောက်ဆက်တွဲ ဇာတ်လမ်းများ ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘိုးဘေး ခန်းမဆောင်အောက်မှ တွင်းနက်ကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော လူသားဂိုဏ်းချုပ်သည် ကျောက်ခဲတစ်လုံးတည်းဖြင့် သူ၏ သိုင်းပညာ အဆင့်အတန်းကို ပြသခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် တောက်လျှောက် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သော လင်းဟုန်ရှသည်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ လှုပ်ရှားလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်များက ဆုမို၏ ထင်မြင်ယူဆချက်များသည် အခြေအမြစ်မရှိသော မှန်းဆချက်များ မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ဤအကွက်ချ စီစဉ်မှုတွင် ယန်ရီဇီ၌ အခြားသော အစီအစဉ်များ ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ထိုအစီအစဉ်များကို ဆုမို နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်းတွင် ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်သည် နဂါးတစ်ကောင်ပမာ ကိုယ်ထင်မပြဘဲ အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ နေထိုင်လေ့ရှိသူ ဖြစ်သည်။ သံသယများပြီး ဉာဏ်နီဉာဏ်နက် များပြားသူ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ယန်ရီဇီနှင့် ယွီလင်းရှင်းတို့သည် ‘လျှို့ဝှက်သိုလှောင်ရုံ’ ကို အသုံးပြုပြီး သူ့ကို မျှားခေါ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ‘ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်’ ကို သိုလှောင်ရုံထဲသို့ ဝင်ခွင့်မပေးဘဲ အပြင်တွင် ဖမ်းဆီးရန် နည်းဗျူဟာ အမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါဆိုရင် အကြီးမားဆုံး မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီ...</p> <p> </p> <p>ဒီလူက တကယ်ရော ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ် ဟုတ်ရဲ့လား။</p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲအတွင်းတွင် အသေးစိတ် အချက်အလက် တစ်ခုကို ဆုမို သတိထားမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ရီဇီနှင့် ယွီလင်းရှင်းတို့ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေစဉ် ကူပိရန် ပြောခဲ့သော စကားတစ်ခွန်း ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>“နင် တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ငါ့ကို သတ်နိုင်မယ် ထင်နေလား”</p> <p> </p> <p>ထိုအခြေအနေမျိုးတွင် ဤစကားကို ပြောခြင်းသည် ထူးဆန်းသော ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုစကားကို ပြောလိုက်ပြီးနောက် ယွီလင်းရှင်းနှင့် ယန်ရီဇီတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အကွာအဝေး ဝေးကွာလွန်းသဖြင့် အတိအကျ မမြင်ရသော်လည်း ဆုမို တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားက အချက်တစ်ခုကို ဖွင့်ဟပြလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ကူပိရန်သည် ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤကောက်ချက်ချရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းလှသည်။ ကူပိရန်၏ အမူအရာသည် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပြီး တွက်ချက်မှုများသော ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေ၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ် ဆိုသည်မှာ မည်သို့သော လူစားမျိုးနည်း။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်နှင့် ဗျူဟာများသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ယန်ရီဇီနှင့် ယွီလင်းရှင်းတို့သည် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် ဤမျှလောက် အားထုတ်ခဲ့ရလျှင် ဘာကိစ္စကြောင့် ‘လျှို့ဝှက်သိုလှောင်ရုံ’ ထဲသို့ ဝင်ခွင့်မပေးဘဲ တားဆီးနေရပါသနည်း။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို အထဲဝင်ခွင့်ပေးလိုက်ပြီး တစ်ခါတည်း မိုင်းခွဲသတ်ပစ်လိုက်ခြင်းက ပိုမကောင်းပေဘူးလား။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် သိုလှောင်ရုံထဲမှ မိုးကြိုးမိုင်းများသည် မီးရှို့ပြီးသား အခြေအနေ ဖြစ်နေချိန်တွင်ပေါ့။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ကူပိရန်သာ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ် အစစ်အမှန် ဖြစ်ခဲ့လျှင် ဒီအချက်ကို သူမ သေချာပေါက် ကြိုတင်တွက်ဆထားမိမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် အချိန်တွင် ကူပိရန်၏ ဇာတ်ရုပ်အမှန်အပေါ် သံသယဝင်စရာ ရှိကြောင်း ဆုမို သိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွီလင်းရှင်းနှင့် ယန်ရီဇီတို့သည် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသမျှ အခြေအနေ အားလုံးကို ကြိုတင်စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြုကာ နည်းဗျူဟာ အမျိုးမျိုးကို ပြောင်းလဲ ကျင့်သုံးပြီး အသေးစိတ် တွက်ချက်ထားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ အရေးကြီးသော အပိုင်းကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် သတိမမူမိဘဲ နေပါ့မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် လင်းဟုန်ရှကို ဘေးဖယ်ထားပြီး အရေးကြီးချိန်တွင် လေထဲမှနေ၍ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ခိုက်မှု ပြုလုပ်ရန် လျှို့ဝှက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ မမျှော်လင့်ထားသည့် အရာမှာ သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ဖက်လူက သန့်ရှင်းသပ်ရပ်စွာ ချေဖျက်လိုက်နိုင်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်၏ သိုင်းပညာသည် ယန်ရီဇီနှင့် အခြားသူများ မျှော်မှန်းထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ရှောင်မို ... မင်း...”</p> <p> </p> <p>ယန်ရီဇီသည် သူ၏ မျက်လုံးများကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အလွန် သတိထားပြီး ဆောင်ရွက်ခဲ့ပါလျက်နှင့်...</p> <p> </p> <p>ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ ရောက်လာရတာလဲ။</p> <p> </p> <p>အခု ဆုမို ရောက်နေမှတော့...</p> <p> </p> <p>ထိုအတွေး ဝင်လာသည်နှင့် ယန်ရီဇီ ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် လူရိပ်တစ်ခုသည် အနက်ရောင်ဝတ် လူအုပ်ကြားထဲသို့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော လှံရှည်သည် အေးစက်စွာ တောက်ပနေပြီး နဂါးရိပ်တစ်ခု လွှမ်းမိုးထားသလို ရံဖန်ရံခါ ထိုးနှက်လိုက်တိုင်း အနက်ရောင်ဝတ် လူများ၏ လည်ချောင်းများကို ဖောက်ထွင်းသွား၏။</p> <p> </p> <p>“ယွင်အာ...”</p> <p> </p> <p>ယန်ရီဇီ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များစွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဦးလေးယန်... ခဏလောက် စောင့်ပါဦး”</p> <p> </p> <p>ဆုမို၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသောအခါမှ ယန်ရီဇီ သတိပြန်ဝင်လာပြီး အလျင်စလို သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရှောင်မို... ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်နဲ့... မင်းရဲ့ သိုင်းပညာက အားကောင်းမှန်း ငါ သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီလူက ခန့်မှန်းရခက်တယ်”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်က တကယ်ပဲ ခန့်မှန်းရခက်တာပါ”</p> <p> </p> <p>ဆုမိုက ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ပြောရမယ်ဆိုရင်... ဒါက ကျွန်တော်တို့ တတိယအကြိမ်မြောက် တွေ့ဆုံခြင်းပဲ မဟုတ်လား... ခင်ဗျား မသိလိုက်တဲ့ အကြိမ်ကိုပါ ထည့်တွက်မယ်ဆိုရင် လေးကြိမ်မြောက် ဖြစ်သင့်တယ်”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာထားသည် ရေခဲတမျှ အေးစက်နေသော်လည်း ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း အထင်မှားနေပြီ... ဒါက ငါတို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခြင်းပဲ... အရင်ကတော့ ခေါင်းဆောင်ဆုရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ကြားဖူးရုံပဲ ရှိသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>“အို... ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>ဆုမိုက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင်... အရင်က ကျွန်တော် တွေ့ခဲ့တဲ့လူက တကယ်ပဲ လူသားဂိုဏ်းချုပ် ပေါ့”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်... အဲဒါ သူပဲ”</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို ခင်ဗျားကရော”</p> <p> </p> <p>“ဒါက ငါလေ”</p> <p> </p> <p>ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုတည်း၊ တစ်ယောက်က ‘သူ’၊ တစ်ယောက်က ‘ငါ’ တဲ့လား။</p> <p> </p> <p>ဆုမို မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စရိုက်နှစ်မျိုး လား”</p> <p> </p> <p>“ဟမ်...”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်သည် ထိုစကားလုံးကို စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများတွင် စိတ်ဝင်စားမှု အရိပ်အယောင်များ တောက်ပလာ၏။</p> <p> </p> <p>“စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ တင်စားမှုပဲ... အကြမ်းဖျင်းတော့ မှန်တယ်လို့ ပြောရမှာပေါ့”</p> <p> </p> <p>“အကြမ်းဖျင်း ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>ဆုမို ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်နေတာပဲ... ဟုတ်ရင်ဟုတ်၊ မဟုတ်ရင်မဟုတ် ပေါ့... ဘာလို့ အကြမ်းဖျင်း ဖြစ်နေရတာလဲ”</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ မတိုက်ခိုက်ခင် စကားတွေ ဒီလောက် အများကြီး ပြောဖို့ လိုလို့လား”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှမ်ကျီတောင်ကြား မှာတုန်းက... မင်း တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ယူချွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ တပ်မှူး (၃) ယောက်စလုံးကို ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ ရှင်းပစ်လိုက်တယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save