Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၉၆) - ယိရွှမ် နတ်ဘုရားသိုင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>~ဆုမိုနှင့် ယန်ရှောင်ယွင်တို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်မိကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး စကားမပြောနိုင်ဘဲ ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဆုမိုက သူ့မွေးစားဖခင်၏ စရိုက်ကို ဘယ်လို နားလည်ရမလဲပင် မသိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>လီစစ်ယွင် ပြောခဲ့ဖူးသော စကားတစ်ခွန်းကို သူ ပြန်သတိရသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်လုံ ရေတပ်စခန်း ထဲမှာတုန်းက ဆုထျန်းယန်သာ ရှိနေခဲ့ရင်... ဆုမိုရဲ့ ဖြေရှင်းနည်းနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးလိမ့်မယ်တဲ့။</p> <p> </p> <p>အဆိပ်ဖြေဆေးကို ရှာဖို့အတွက် ဖမ်းဆီးထားတဲ့ သူတွေကို စမ်းသပ်မယ့်အစား... သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆိပ်ခတ်ပြီး ဖြေဆေးကို ရှာဖွေလိမ့်မယ်တဲ့။</p> <p> </p> <p>ယခု ယန်ရီဇီ၏ စကားတွေကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ... လီစစ်ယွင် ပြောတာ မှန်ကန်ကြောင်း ဆုမို ဝန်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> ဆုထျန်းယန် ဆိုတာ တကယ်ပဲ အဲဒီလို လူစားမျိုး ဖြစ်နေခဲ့တာကိုး။</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ ငါ သူ့ကို မေးခဲ့တဲ့ ဒုတိယ မေးခွန်းက...”</p> <p> </p> <p>“မင်း ဘာလို့ သူတို့ကို အစကတည်းက အပြတ်မရှင်းခဲ့တာလဲ... အဲဒီ မိန်းကလေးက မင်းကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားမှ ဘာလို့ ပြန်တိုက်ခိုက်ရတာလဲ ဆိုပြီး မေးခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီတုန်းက သူ ငါ့ကို ပြောပြတယ်... အစကတည်းက အပြတ်မရှင်းခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက... ဒီလူတွေ လမ်းမှန်ပြန်ရောက်လာဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့လို့ပါတဲ့”</p> <p> </p> <p>“ဒီဘဝမှာ... လူတစ်ယောက် ပျက်စီးရာ ပျက်စီးကြောင်း ရောက်သွားစေမယ့် လမ်းတစ်ခုတည်း ရှိတာမှ မဟုတ်တာ... တကယ်လို့ သူတို့ နောက်လှည့်ချင်စိတ် ရှိရင်... သူတို့ကို အခွင့်အရေး ထပ် ပေးသင့်တာပေါ့တဲ့”</p> <p> </p> <p>“နောက်ပိုင်း ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့... အဲ့ဒီ မိန်းကလေး လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ သူ သိလိုက်တယ်... ဒါ သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံး အကြိမ် ကျူးလွန်တာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကိုပေါ့”</p> <p> </p> <p>“ဓားကို ကိုင်ထားတဲ့ သူ့ရဲ့ လက်တွေက နည်းနည်းလေးမှ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဘူး... ဓားချက်ကလည်း ရက်စက်ပြီး ပြင်းထန်တယ်... သိုင်းပညာ မသင်ဖူးပေမယ့် သူ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုက သာမန် မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဒါကို ကြည့်ရင် သူတို့ အရင်တုန်းက ဒီလိုကိစ္စတွေ ကျူးလွန်ခဲ့ဖူးတယ် ဆိုတာ ထင်ရှားနေတယ်”</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ သူ၊ ဆုထျန်းယန် တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ သူတို့ ဒီလို လုပ်ခဲ့တာဆိုရင်... သူက ခွင့်လွှတ်ပြီး အခွင့်အရေး ပေးချင်ပါသေးတယ်တဲ့”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့... သေဆုံးသွားခဲ့ရတဲ့ သူတွေ ကိုယ်စား... လူသတ်သမားတွေကို သူ ဘယ်လိုလုပ် ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်မှာလဲ”</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့် သူတို့ကို သေရွာမှာပဲ တရားစီရင် ခံစေလိုက်တော့တာပေါ့”</p> <p> </p> <p>ယန်ရီဇီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မဲ့ပြုံး တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ဆုမိုနှင့် ယန်ရှောင်ယွင်တို့၏ မျက်နှာများတွင် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>“ဟား... ဟား... ဟား... ဟား...”</p> <p> </p> <p>ယန်ရီဇီက ဟားတိုက် ရယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီတုန်းက သူ့စကားတွေကို ကြားပြီးတဲ့နောက်... ငါ့မျက်နှာထားကလည်း မင်းတို့နဲ့ ဘာမှ မခြားပါဘူးကွာ... သူ့ရဲ့ ပထမအဖြေကို ကြားတုန်းကတော့... သူရဲကောင်း စိတ်ဓာတ်တွေ မွှန်နေတဲ့ ရှေးရိုးစွဲ လူအကြီးစားကြီးလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ နောက်စကားတွေကို ကြားလိုက်ရတော့မှ... သူက အပေါ်ယံပဲ ရိုးသားသလို ရှိပေမယ့်... တကယ်တမ်းကျတော့ ထင်သလောက်လည်း မရိုးအပါလားလို့ တွေးမိလိုက်တယ်”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီ တွေ့ဆုံမှု ပြီးတဲ့နောက်... ငါ ဆုထျန်းယန် အကြောင်းကို တကယ် သိလာခဲ့ရတယ်”</p> <p> </p> <p>“အစတုန်းကတော့ ငါက သူနဲ့ အရမ်း ရင်းနှီးဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ သူက အသက်ကယ်ခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးကို ဆပ်ချင်တယ် ဆိုပြီး တကောက်ကောက် လိုက်နေတာကိုး”</p> <p> </p> <p>“အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ... သိုင်းလောကထဲ ခရီးသွားရင်း သူ့ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ စရိုက်တွေကို ငါ သတိထားမိလာတယ်”</p> <p> </p> <p>“သူက ရက်ရောတယ်၊ စိတ်အားထက်သန်တယ်... သူ မှန်တယ်လို့ ယုံကြည်တဲ့ အရာကို ဘယ်လောက်ပဲ ပေးဆပ်ရပါစေ လုပ်လေ့ရှိတယ်... သွေးသံရဲရဲ ဖြစ်နေရင်တောင် ခြေတစ်လှမ်းမှ နောက်မဆုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>“သူတစ်ပါးအပေါ် သဘောထားကြီးပေမယ့်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတော့ စည်းကမ်းတင်းကျပ်တယ်... ရှေးရိုးစွဲ ဆန်သလို ထင်ရပေမယ့်... သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ခိုင်မာတဲ့ မူဝါဒတွေ ရှိတယ်”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီ မူဝါဒတွေနဲ့ တိုင်းတာကြည့်လိုက်ရင်... သိုင်းလောကရဲ့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ အကောင်းနဲ့ အဆိုး ဆိုတာတွေက သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားတဲ့ နေရာကိုယ်စီ ရှိနေကြတယ်”</p> <p> </p> <p>“သေသင့်တဲ့သူတွေ အတွက်ဆိုရင် သူ ဘယ်တော့မှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘူး... မသေသင့်ဘူးလို့ သူ ယူဆတဲ့သူတွေ အပေါ်ကျတော့... လက်ဖျားနဲ့တောင် မထိဘူး”</p> <p> </p> <p>“အစပိုင်းတုန်းကတော့ သိပ်မသိသာပေမယ့်... တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သူ့ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတဲ့ သဘာဝလေးတွေက ငါ့ကို ဆွဲဆောင်လာခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>“သေအတူ ရှင်မကွာ အခက်အခဲတွေကို အတူတူ ရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်ပြီးတဲ့နောက်... ငါတို့ သံယောဇဉ်တွေ ပိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့် သွေးသောက်ညီအစ်ကိုတွေအဖြစ် သစ္စာဆိုလိုက်ကြတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>“အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင်တော့... ငါ နည်းနည်းများ လောသွားသလားလို့ တွေးမိသား”</p> <p> </p> <p>ယန်ရီဇီမှာ ပြောရင်း သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူခိုးလှေပေါ် မှားတက်မိလိုက်သလို ပုံစံမျိုး။</p> <p> </p> <p>ဆုမို တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ယန်ရှောင်ယွင်ပင်လျှင် မသိမသာ ပြုံးလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>သူ့စကားတွေထဲမှာ ယန်ရီဇီနှင့် ဆုထျန်းယန်ကြားက နက်ရှိုင်းသည့် သံယောဇဉ်ကို အထင်းသား မြင်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ရီဇီ ဆုထျန်းယန်ကို နှစ်သက်သဘောကျပြီး နောက်ဆုံးမှာ သွေးသောက်ညီအစ်ကို တော်လိုက်ရသော အကြောင်းရင်းက... သူကိုယ်တိုင်လည်း သည်လို လူစားမျိုး ဖြစ်နေ၍ပါပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထက်သန်ပြင်းပြသော သူရဲကောင်း စိတ်ဓာတ်သာ မရှိလျှင်... လမ်းတွင်ကြုံရသည့် မတရားမှုများအတွက် ဓားဆွဲထုတ်ကာ မည်သို့ ကူညီဖြေရှင်းပေးမည်နည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆုထျန်းယန်၏ လုပ်ရပ်များကို ထောက်ခံအားပေးခြင်း မဟုတ်လျှင်... အဘယ်ကြောင့် ယန်ရီဇီက အကြိမ်ကြိမ် အသက်စွန့်၍ ကူညီပေးနေမည်နည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ ပြောပြသော ဇာတ်လမ်းများထဲတွင်... သွေးသံရဲရဲ ဖြစ်နေသည့်တိုင် ခြေတစ်လှမ်းမျှ နောက်မဆုတ်သော ဆုထျန်းယန် ရှိသကဲ့သို့... ငွေရောင်လှံတံကို ကိုင်စွဲကာ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်နေသည့် နောက်ထပ် လူရိပ်တစ်ခုလည်း ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>သို့မဟုတ်လျှင် ထိုဇာတ်လမ်းများကို မည်သို့လုပ်၍ တန်ဖိုးရှိသော အမှတ်တရများအလား ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပြန်လည်ပြောပြနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယန်ရီဇီ ပြောပြနေစဉ်... သူစိမ်းဆန်နေသော ဆုထျန်းယန်၏ ပုံရိပ်သည် ဆုမိုနှင့် ယန်ရှောင်ယွင်တို့၏ စိတ်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ထင်ရှားလာ၏။</p> <p> </p> <p>ဆုထျန်းယန်နှင့် ယန်ရီဇီတို့၏ ခင်မင်မှုသည် သိုင်းလောက လမ်းမထက်တွင် စတင်ခဲ့ပြီး... နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် သိုင်းလောကကို အတူတကွ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကာလအတွင်း သူတို့ အတူတကွ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများမှာ မနည်းလှပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တုန်းက ဆုမိုရဲ့ အဘိုး ရှိနေသေးပြီး... အာမခံဌာနအတွက် ဆုထျန်းယန်ကို မလိုအပ်သေးပါ။</p> <p> </p> <p>ဆုထျန်းယန်ကလည်း ငယ်ရွယ်စဉ်တုန်းက ဇီယန်ဂိုဏ်းမှာ ပညာသင်ခဲ့ဖူးသည်တဲ့။</p> <p> </p> <p>ဒီနေရာရောက်တော့ ယန်ရီဇီက ဆုမိုကို သတိပေးစကား ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အရင်တုန်းက မင်းက အသုံးမကျတဲ့ ကောင် ဖြစ်နေလို့... ဇီယန်ဂိုဏ်းက မင်းနဲ့ မဆက်သွယ်ခဲ့တာပါ”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ငါ ဝင်ပါပြီး တားထားလို့ပါ”</p> <p> </p> <p>“မင်းရဲ့ ဆုမိသားစု နဲ့ ဇီယန်ဂိုဏ်းကြားက ရှုပ်ထွေးမှုတွေက... မင်း ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုနက်ရှိုင်းတယ်”</p> <p> </p> <p>“တစ်နေ့နေ့ မင်း အားတဲ့အခါ... ဇီယန်ဂိုဏ်းကို ကိုယ်တိုင် သွားလည်ကြည့်ပါ... ဒီကိစ္စတွေကိုတော့ ငါ ပြောပြဖို့ မသင့်တော်ပါဘူး... မင်းဘာသာမင်း နားလည်လာပါလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>“...”</p> <p> </p> <p>လီစစ်ယွင်လည်း ထိုသို့.. ပြောခဲ့ဖူးပါသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်၊ ယန်ရီဇီ၏ စကားက ပိုပြီး လေးနက်မှု ရှိတာကြောင့်... ဆုမို ခေါင်းကို လေးလေးနက်နက် ညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စကားဝိုင်းက ဆုထျန်းယန်နှင့် ယန်ရီဇီ အကြောင်း ပြန်ရောက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် သိုင်းလောကထဲတွင် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကြာအောင် လှည့်လည်သွားလာခဲ့ကြပြီး... ထိုကာလအတွင်း ဖြစ်ရပ်များစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ကြရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူရဲကောင်း အလုပ်များ လုပ်ဆောင်ကြသည်... မိတ်ဆွေများ ဖွဲ့ကြသည်... ပခုံးချင်းယှဉ်ကာ သိုင်းလောက၌ ခရီးနှင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုကာလအတွင်း၌ပင် သူတို့ ချစ်မြတ်နိုးရသော အမျိုးသမီးများနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ကြကာ... လူပေါင်းများစွာ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တုန်းချန် ဂိုဏ်းများနှင့် မပတ်သက်ခဲ့သော်ငြား... သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ များစွာ ထင်ရှားမလာခဲ့။</p> <p>သို့သော်ငြား အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းခဲ့သော အချိန်ကာလများပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုနောက်ပိုင်းမှသာ ယန်ရီဇီက လော့ရှားမြို့တွင် အခြေချခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p>


Save