Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၉၈) - ယိရွှမ် နတ်ဘုရားသိုင်း (အပိုင်း - ၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>~“အဲဒီလူက ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားပေမယ့်... မင်းအဖေနဲ့ ငါ လှုပ်ရှားသမျှကို တစ်နေ့တစ်နေ့ ထိုင်ကြည့်နေခဲ့တာ... အကုန်လုံးကို မြင်နေခဲ့တာပေါ့”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီတုန်းက ငါကလည်း လူငယ်သွေးဆိုတော့... သူ့စကားကို လက်မခံနိုင်ဘူးလေ”</p> <p> </p> <p>“ငါက ချက်ချင်းပဲ ပြန်ခံပြောလိုက်တယ်... ဒါပေမဲ့ သူက နည်းနည်းလေးမှ စိတ်မဆိုးတဲ့အပြင်... ငါ့ကို သူ့ကိုယ်ပေါ် စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်ကြည့်ပါလား ဆိုပြီး စိန်ခေါ်လာတယ်”</p> <p> </p> <p>“ငါကလည်း သေလုမျောပါး ဖြစ်နေတဲ့ လူနာတစ်ယောက်ကို လက်မပါချင်ပါဘူးကွာ...”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ သူက ထပ်ခါထပ်ခါ စိန်ခေါ်နေတာရယ်... ပြီးခဲ့တဲ့ (၃) လလုံး ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထိုင်နေခဲ့ရတဲ့ စိတ်ဖိစီးမှုတွေရယ် ပေါင်းလိုက်တော့... ငါ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲ ဆိုတာ သူ့ကို ပြသချင်စိတ် ပေါက်သွားတယ်”</p> <p> </p> <p>“နောက်ဆုံးတော့... ငါ တိုက်ခိုက်လိုက်တယ်”</p> <p> </p> <p>“ငါ့တိုက်ခိုက်မှုက သူ့အသက်ကို မထိခိုက်စေဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့ပေမယ့်... သာမန်ကာလျှံကာတော့ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ အံ့သြစရာကောင်းတာက... သူက ဒဏ်ရာတွေ ဗလပွနဲ့ အားနည်းနေတာတောင်မှ... ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေး ကာကွယ်လိုက်တယ်... ထူးဆန်းတဲ့ အင်အားတစ်ခုက ငါ့ကို ရစ်ပတ်ပြီး ပြန်ကန်ထွက်လာတာ... ငါတောင် နောက်ကို ခြေလှမ်းအတော်များများ ဆုတ်လိုက်ရတယ်”</p> <p> </p> <p>“သူ့သိုင်းပညာက ဆန်းကြယ်လွန်းတယ်... ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူး၊ မမြင်ဖူးတဲ့ ပညာမျိုးပဲ”</p> <p> </p> <p>“ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာက... သူက ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားတာလေ... လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ သွေးတွေ အန်ထွက်လာတော့တာပဲ”</p> <p> </p> <p>“နောက်ဆုံးတော့ သူက သက်ပြင်းချလိုက်တယ်... သူ ဆက်ပြီး တောင့်ခံထားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးတဲ့... ဒီအသက်တစ်ချောင်းက ဒီနေရာမှာတင် ဆုံးရှုံးရတော့မယ်တဲ့”</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ သူက မင်းအဖေနဲ့ ငါ့ကို မေးတယ်... ထွက်သွားမှာလား၊ ဆက်နေမှာလား တဲ့”</p> <p> </p> <p>“မင်းအဖေကတော့ ဆက်နေမယ်လို့ ပြောတာပေါ့... သူနေမယ်ဆိုမှတော့ ငါလည်း ဘယ်လိုလုပ် ထွက်သွားလို့ ဖြစ်တော့မလဲ”</p> <p> </p> <p>“ဒါကို မြင်တော့ အဲဒီလူက သက်ပြင်းချပြီး ပြောတယ်... ဒါ ကံကြမ္မာပဲ ဖြစ်ရမယ်တဲ့... မရှောင်လွှဲနိုင်တဲ့ ဘေးအန္တရာယ်တွေကို ရင်ဆိုင်နိုင်အောင် သိုင်းပညာ (၂) မျိုး သင်ပေးခဲ့မယ်တဲ့”</p> <p> </p> <p>“မင်းအဖေနဲ့ ငါကတော့ လက်မခံချင်ကြပါဘူး... ဒါပေမဲ့ သူက ပြောတယ်... တကယ်လို့ ငါတို့ ငြင်းရင်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံး သေရမယ့်အတူတူ... ငါတို့ရှေ့မှာတင် အသက်ထွက်ပြလိုက်မယ်တဲ့”</p> <p> </p> <p>“သူ့လေသံကို နားထောင်ကြည့်တော့ နောက်နေတာ မဟုတ်မှန်း သိသာတယ်... ဒါနဲ့ ငါတို့လည်း လက်ခံလိုက်ရတော့တာပေါ့”</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ယွင်က ကြားဖြတ်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အဖေ အမြဲတမ်း သုံးနေကျ သိုင်းပညာလားဟင်”</p> <p> </p> <p>“အင်း...”</p> <p> </p> <p>ယန်ရီဇီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သူက ငါတို့ကို သိုင်းပညာ (၂) မျိုး သင်ပေးခဲ့တယ်... တစ်မျိုးက ယိရွှမ် နတ်ဘုရားသိုင်း လို့ ခေါ်တဲ့ အတွင်းအားကျင့်စဉ် တစ်မျိုးပဲ”</p> <p> </p> <p>“နောက်တစ်မျိုးကတော့... ကျင်းဟုန် ဖေးရွှယ် လက်ဝါးသိုင်း ပေါ့”</p> <p> </p> <p>“ယိရွှမ် နတ်ဘုရားသိုင်းက သဘာဝတရားရဲ့ အနှစ်သာရကို စုပ်ယူနိုင်ပြီး... ကောင်းကင်အောက်က သိုင်းပညာမှန်သမျှရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ သူ ပြောခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒီကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ရတာရဲ့ အကြီးမားဆုံး အကျိုးကျေးဇူးက... ဘယ်ဂိုဏ်း၊ ဘယ်ဂိုဏ်းခွဲရဲ့ သိုင်းပညာနဲ့မှ မဆန့်ကျင်တာပဲ”</p> <p> </p> <p>“ရရှိလာတဲ့ အတွင်းအားကို မူလရှိပြီးသား အတွင်းအားနဲ့ ပေါင်းစပ်လို့ရတယ်”</p> <p> </p> <p>“အစပိုင်းမှာတော့ ဂရုတစိုက် ထိန်းချုပ်ဖို့ လိုပေမယ့်... အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အတွင်းအားကို လေ့ကျင့်နေရင်းနဲ့ ယိရွှမ် နတ်ဘုရားသိုင်း ကို အလိုအလျောက် ထုတ်သုံးလာနိုင်လိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>“ရလဒ်အနေနဲ့... အတွင်းအားနှစ်မျိုး ပေါင်းစပ်သွားပြီး အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>“သူ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ယိရွှမ် ကောင်းကင် အရှိန်အဝါက သဘာဝအတိုင်း အကာအကွယ်</p> <p> တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေတယ်”</p> <p> </p> <p>“ငါ သုံးနေတာကို မင်းတို့ မြင်ဖူးကြမှာပါ...”</p> <p> </p> <p>“အစတုန်းကတော့ ငါ သိပ်အထင်မကြီးခဲ့ပေမယ့်... နောက်ပိုင်း လေ့ကျင့်ကြည့်မှ သူ့ရဲ့ နက်နဲမှုကို သဘောပေါက်လာတယ်”</p> <p> </p> <p>“မင်းအဖေနဲ့ ငါက ပါရမီရှင်တွေလို့ ပြောလို့ရတယ်... လဝက်လောက် လေ့ကျင့်ပြီးတာနဲ့ ယိရွှမ် နတ်ဘုရားသိုင်း က တိုးတက်မှု အရိပ်အယောင်တွေ ပြလာပြီ”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီအချိန်ရောက်မှ အဲဒီလူက သူ့နောက်ကြောင်းကို ငါတို့ကို ပြောပြခဲ့တယ်...”</p> <p> </p> <p>“သူ့နာမည်က... ‘စောင့်ရှောက်ခြင်း’ နဲ့ ‘ဆန်းကြယ်ခြင်း’ ကို ပေါင်းစပ်ထားတဲ့... ရှို့ရွှမ် ပါတဲ့”</p> <p> </p> <p>ထိုနာမည်နှစ်လုံးကို ကြားလိုက်ရသည့် အခါ ဆုမို မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>“ရှို့ရွှမ် ဟုတ်လား... စောင့်ရှောက်ခြင်း နဲ့ ဆန်းကြယ်ခြင်း...”</p> <p> </p> <p>ယန်ရီဇီက ဆုမိုကို မော့ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ နေရာတစ်နေရာ ရှာပြီး ထိုင်လိုက်ကာ အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်းပြောပြသည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီတုန်းက မင်းအဖေနဲ့ ငါသာ မင်းလို ထက်မြက်ခဲ့မယ်ဆိုရင်... နောက်ပိုင်း ဖြစ်လာမယ့် ကိစ္စဆိုးတွေ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းကတော့ ငါတို့က သာမန် နာမည်တစ်ခုလို့ပဲ ထင်ခဲ့ကြတာ”</p> <p> </p> <p>“ရှို့ရွှမ် က ပြောပြတယ်... သူက လျှို့ဝှက်မျိုးနွယ်စု တစ်ခုက ဆင်းသက်လာတာတဲ့... မျိုးရိုးစဉ်ဆက် တစ်စုံတစ်ခုကို စောင့်ရှောက်လာခဲ့တဲ့ မိသားစုပေါ့”</p> <p> </p> <p>“ဒီတစ်ခါ သူ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက... ရန်သူက အဲဒီအရာတွေကို လိုချင်လို့ သူတို့လူတစ်ယောက်ကို သွေးခွဲပြီး သစ္စာဖောက်ခိုင်းခဲ့တယ်... အဲဒီလိုနဲ့ ပစ္စည်းတချို့ အခိုးခံလိုက်ရတယ်”</p> <p> </p> <p>“သူက အဲဒီပစ္စည်းတွေကို ပြန်ယူဖို့ ထွက်လာရင်း... ရန်သူ့ထောင်ချောက်ထဲ မိသွားတာ”</p> <p> </p> <p>“အင်အားချင်း မမျှတော့... နောက်ဆုံးမှာ ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရောက်သွားရတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>“ဒါတွေကို ပြောပြပြီးတဲ့နောက်... သူက ငါတို့ကို ပစ္စည်းတစ်ခု ပေးအပ်ခဲ့တယ်... သူ့အသက်က မသေချာတော့ဘူး... ငါတို့ကလည်း ယိရွှမ် နတ်ဘုရားသိုင်းကို လက်ခံရရှိထားပြီးပြီ ဆိုတော့...”</p> <p> </p> <p>“ဒီပစ္စည်းကို သူ့မိသားစုဆီ ပို့ပေးပါတဲ့”</p> <p> </p> <p>“မိသားစု အကြီးအကဲဆီ အပ်ပေးပါလို့ မှာကြားခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့... သူ စကားဆုံးတာနဲ့ တပြိုင်နက်... အနက်ရောင်ဝတ် လူတွေက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးကနေ ငါတို့ကို ဝင်တိုက်ကြတော့တာပဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်က ဆုထျန်းယန်နှင့် ယန်ရီဇီ နှစ်ဦးစလုံးက ယိရွှမ် နတ်ဘုရားသိုင်းတွင် တိုးတက်မှု အနည်းငယ် ရှိနေပြီး... သူတို့၏ အတွင်းအားများက အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျင်းဟုန် ဖေးရွှယ် လက်ဝါးသိုင်း ကိုမူ အသစ်စက်စက် သင်ယူထားခါစ ဖြစ်သဖြင့် ထုတ်မသုံးဖြစ်ခဲ့။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ် လူများက သူတို့ကို လျှော့တွက်ခဲ့ကြသဖြင့်... နောက်ဆုံးတွင် သူတို့နှင့် မယှဉ်နိုင်ခဲ့ကြ။</p> <p>ရှို့ရွှမ် တစ်ဦးတည်းသာ ဤတိုက်ပွဲတွင် အသက်မရှင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သည့်အဆုံး... ဆုထျန်းယန်နှင့် ယန်ရီဇီတို့က တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ရှင်းလင်း၊ ခြေရာလက်ရာများကို ဖျောက်ဖျက်ကာ... ရှို့ရွှမ် ပြောခဲ့သည့် မိသားစုထံသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ မထင်မှတ်ထားတာက...”</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ... မြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းက ငရဲဘုံလို တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေတာပဲ”</p> <p> </p> <p>“သွေးတွေက မြေပြင်တစ်ဝိုက်ကို ရဲရဲတောက် နီစွေးနေအောင် စွန်းထင်းနေတယ်”</p> <p> </p> <p>“အလောင်းတွေက တောင်လို ပုံနေတယ်... ပြောပြဖို့တောင် ခက်ခဲလွန်းတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းပါပဲ”</p> <p> </p> <p>“ငါတို့က အလောင်းတွေကြား၊ ပြိုကျနေတဲ့ အိမ်တွေကြားထဲမှာ ရှာဖွေခဲ့ကြတယ်”</p> <p> </p> <p>“နောက်ဆုံးတော့... ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားပေမယ့် အသက်မသေသေးတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို တွေ့ခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီလူက ရင်ဘတ်မှာ ဓားဒဏ်ရာ ရထားတာ... ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းစွာနဲ့ သူ့နှလုံးက ညာဘက်မှာ ရှိနေတော့... မင်းအဖေနဲ့ ငါ ရောက်သွားတဲ့အချိန်ထိ အသက်ငွေ့ငွေ့လေး ကျန်နေသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ ချက်ချင်းပဲ မသေဆေးလုံးကို သုံးပြီး ကုသပေးလိုက်တယ်... နောက်ဆုံးတော့ သူ့အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်လိုက်တယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားတဲ့အတွက်... သိုင်းပညာကတော့ အရင်လို ပြန်ကောင်းလာနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>“နာမည်မေးကြည့်တော့... သူက ရှို့လီ ပါတဲ့”</p> <p> </p> <p>သူက ဆုမိုကို စိမ်းစိမ်းကြည့် ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီလူက... နောက်ပိုင်း မင်း တွေ့ခဲ့ရတဲ့... လီစစ်ယွင် ပဲ”</p> <p> </p> <p>“ဟွန်း... တကယ်ဆို သူက အဲဒီတုန်းကတည်းက သေသင့်နေပြီ”</p> <p> </p> <p>“မင်းအဖေသာ မကယ်ခဲ့ရင်... အခုထိ ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင်နိုင်မှာလဲ”</p> <p> </p> <p>“ဒါကိုတောင် မင်းရှေ့မှာ ပေါက်ကရတွေ လာပြောပြီး... မင်းကို ဒီကိစ္စတွေထဲ ဆွဲထည့်သွားသေးတယ်... တကယ်ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလိုက်တာ”</p> <p> </p> <p>ဆုမိုက ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ... ယခင်က သူ နားမလည်ခဲ့သော အချက်တချို့ကို သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“လီစစ်ယွင် က ကျွန်တော့်အပေါ် နားလည်မှု လွဲမှားနေတာက... ဒီယိရွှမ် နတ်ဘုရားသိုင်းကြောင့်များလား”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သာမန် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးက မည်သို့ လုပ်၍ ရုတ်တရက် ဤမျှ တိုးတက်လာနိုင်မည်နည်း။</p> <p>သာမန် သိုင်းပညာများဖြင့်ဆိုလျှင် ဤအရာက ဖြစ်တန်စွမ်း မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြား ယိရွှမ် နတ်ဘုရားသိုင်း ဆိုလျှင်မူ ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p>ဆုထျန်းယန်နှင့် ယန်ရီဇီတို့သည် ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသော်ငြား... ယိရွှမ် နတ်ဘုရားသိုင်း သာ ဤမျှ မထူးခြားလျှင်... လဝက်အတွင်း၌ သူတို့၏ အတွင်းအားများ ဤမျှအထိ တိုးတက်လာနိုင်မည်လော။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လီစစ်ယွင်က ယခင်က သာမန်လူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့သော ဆုမိုသည်... ရွှမ်ကျီတောင်ကြားတွင် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် လူသုံးဦးအား သတ်ဖြတ်နိုင်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ...</p> <p>ဆုထျန်းယန် မသေဆုံးမီက ယိရွှမ် နတ်ဘုရားသိုင်းအား သူ၏ သားထံသို့ လက်ဆင့်ကမ်း ပေးအပ်ခဲ့သည်ဟု ထင်မှတ်သွားပုံ ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် ဆယ်နှစ်တာလုံးလုံး ငြိမ်သက်နေခဲ့ပြီးမှ ရုတ်ချည်း ထကြွလာခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ယူဆလိုက်ခြင်း ဖြစ်ဟန် တူသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယန်ရီဇီက ဆုမို၏ အတွေးတွေကို ရိပ်မိလိုက်ပြီး သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပါပဲ... ဒီကိစ္စက ဒီလောက်နဲ့ မပြီးသေးပါဘူး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save