Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၀၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... မလိုပါဘူး" </p> <p style="text-align:justify">လူငယ်က သူမအား ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်လည်ပြောဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အော်... ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့"</p> <p style="text-align:justify">လေယာဉ်မယ်လေးမှာ အသိစိတ်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် လှည်းကိုတွန်းကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လူငယ်က သူမအား လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ခဏလေး... မိုဒေါ့ဂြိုဟ်ကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက် လိုသေးလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"နှစ်... နှစ်နာရီလောက်ပဲ လိုပါတော့တယ်..."</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပါပြီ ကျေးဇူးပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ရ... ရပါတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">လေယာဉ်မယ်လေးမှာ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်ကာ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး အတန်ကြာမှ နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်မိသည်။ လူငယ်ထိုင်နေသည့် နေရာ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် မှောင်မိုက်သော အရိပ်များ လွှမ်းခြုံနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထိုနေရာတစ်ဝိုက်မှာ အခြားနေရာများထက် ပို၍ မည်းမှောင်နေသလိုပင်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုမှပင် သူမအကြောင်းရင်းကို အနည်းငယ် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ ဘာဘာဒေး အဘယ်ကြောင့် ခုံတွင်မထိုင်ဘဲ မျက်နှာကျက်တွင် ဆွဲသီးမီးအိမ်ကဲ့သို့ တွဲလောင်းခိုနေရသည်ကို သူမ နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">"နှစ်နာရီ... အချိန်မီမှာပါ"</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သည် ဒန်လော့ပ် ပို့ပေးထားသည့် အချိန်ဇယားများကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။ ဆောယာ ကြယ်တာရာနယ်မြေ၏ လူစုဆောင်းရေး ယာဉ်ပျံမှာ နောက်ထပ် လေးနာရီအကြာ မိုဒေါ့ဂြိုဟ် ဆိပ်ကမ်း ၁၁၉ တွင် ထွက်ခွာမည် ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပါက သူ အချိန်မီ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သည် ဆက်သွယ်ရေးစက်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ကို ဖြေလျှော့လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">တွင်းဖြူ လွန်းပျံယာဉ်ကို မိသားစုအတွက် ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သလို ယာဉ်ပျံအသစ်ဝယ်ရန်လည်း အချိန်မရသဖြင့် ဤခရီးဝေးပြေး ယာဉ်ပျံကို စီးနင်းရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မလိုအပ်သော ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားရန် သူ အသွင်ဖျက်ထားသော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ သိပ်မကောင်းလှပေ။ </p> <p style="text-align:justify">ဘေးတွင်ထိုင်နေသော ကံမကောင်းသည့် ခရီးသည်မှာ တစ်လမ်းလုံး သူ့အား ကြောက်ရွံ့နေပြီး အေးအေးဆေးဆေးပင် မနေနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သည် မျက်နှာကျက်တွင် ရေဘဝဲကဲ့သို့ တွဲလောင်းခိုနေသူကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အဆင့် ၁၁ သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မသေမျိုးဆဲလ် ၃၃၀,၀၀၀ ၏ စွမ်းအားများမှာ ယခင်ကထက် များပြားလွန်းနေသည်။ ဤစွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူခဲ့ရသဖြင့် အမှတ်မထင်ပင် အခြားသူများကို ကြောက်လန့်အောင် လုပ်မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ယခုခရီးစဉ်အတွင်း၌ သူ ဤစွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သည် မိမိ၏အချိန်အတော်များများကို သလင်းကျောက်နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်၏ နောက်ဆက်တွဲအမွေအနှစ်များကို လေ့လာရင်း အသုံးပြုနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သိုင်းနတ်ဘုရားအခြေအနေ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်ဆယ်တင်နိုင်ရန်အတွက် လုရှန်သည် စိတ်စွမ်းအားကျင့်ကြံမှုကို အဓိကဦးစားပေးအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကြယ်တာရာပါရမီရှင် သိုင်းဖလှယ်ရေးပြိုင်ပွဲတွင် အဆင့် ၁၁ အမွေအနှစ်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း လုရှန်မှာ သလင်းကျောက်နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်၏ ကျင့်စဉ်များကို သေသေချာချာ လေ့လာရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">ယခု အားလပ်ချိန်ရသည့်အခါမှသာ အဆင့် ၁၁ ကျော်လွန်သော သလင်းကျောက်တရားရှုမှတ်ခြင်းကျင့်စဉ်၏ နက်နဲလှသည့် လျှို့ဝှက်ချက်များကို သူ နားလည်သဘောပေါက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အဆင့် ၁၂ မတိုင်မီအထိ သလင်းကျောက်တရားရှုမှတ်ခြင်းကျင့်စဉ်၏ ပုံဖော်ရမည့်အရာမှာ မတူညီသောဒြပ်စင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် စကြာဝဠာသလင်းကျောက်များဖြစ်ပြီး အဆင့်ဆင့်မြင့်တက်လာကာ ပိုမိုခိုင်မာ ထက်မြက်ပြီး သန်မာလာစေသည်။ သလင်းကျောက်နက်တံစဉ် လူသားပုံရိပ်သို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ ထိုဂုဏ်သတ္တိသုံးမျိုးမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အဆင့် ၁၂ ရှိ လေးရောင်ခြယ်သလင်းကျောက်မှာ သလင်းကျောက်နက်ထက် ပိုမိုထူးကဲသော သလင်းကျောက်အမျိုးအစားတစ်ခုဖြစ်လိမ့်မည်ဟု လုရှန် မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ အမွေအနှစ်အပိုင်းကို တရားဝင်လေ့လာလိုက်သောအခါတွင်မူ ၎င်းမှာ သူထင်ထားသလောက် မရိုးရှင်းကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">အဆင့် ၁၂ လေးရောင်ခြယ်သလင်းကျောက်သည် သလင်းကျောက်နက်၏ ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အပြင် လုရှန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အား အင်္ဂါရပ်အသစ်တစ်ခုပါ ထပ်မံဖြည့်တင်းပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ စိတ်ခံစားချက် ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လေးရောင်ခြယ်သလင်းကျောက်သည် မတူညီသော စိတ်ခံစားချက်လေးမျိုးကို အသီးသီးကိုယ်စားပြုသည်။</p> <p style="text-align:justify">အနီရောင်မှာ ဒေါသ အဝါရောင်မှာ ဝမ်းမြောက်မှု အပြာရောင်မှာ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် အနက်ရောင်မှာ ကြောက်ရွံ့မှုတို့ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်နည်းအားဖြင့် အဆင့် ၁၂ ရောက်ပြီးနောက် လုရှန်၏ စိတ်စွမ်းအားသည် ပြိုင်ဘက်၏ အဆိုပါစိတ်ခံစားချက် လေးမျိုးကိုပါ ထိန်းချုပ်လှည့်စားနိုင်စွမ်း ရရှိသွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ စိတ်ကူးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် အလွန်အစွမ်းထက်လှသော ဂုဏ်သတ္တိတစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဆင့် ၁၂ မတိုင်ခင်တုန်းကတော့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအထူးပြုချက်တွေပဲ အဆင့် ၁၂ ကျော်တော့မှ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတိုက်ခိုက်မှု အထူးပြုချက်တွေ ပါလာတာပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">ဒွမ်းယိဖန်၏ ထူးကဲလှသော ပါရမီကို လုရှန် မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">အဆင့် ၁၂ နောက်ပိုင်း သလင်းကျောက်နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်မှာ ဝိညာဉ်ကိုသတ်ခြင်း အဆင့်မှနေ၍ ပိုမိုမြင့်မားသော နှလုံးသားကိုသတ်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ စိတ်ခံစားချက်ဓားသွား သံယောဇဉ်ခုနစ်ပါးဓား ပင် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">"ဝမ်ရဲ့ရဲ့ ကြယ်တာရာလမ်းစဉ်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တာ မဆန်းပါဘူး အင်အားကြီးသူနှစ်ယောက် တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ စိတ်အခြေအနေ အနည်းငယ်လှုပ်ခတ်သွားရုံနဲ့တင် တိုက်ပွဲရလဒ်က တိုက်ရိုက်ပြောင်းလဲသွားနိုင်တာကိုး ရန်သူရဲ့စိတ်ခံစားချက်ကို တိုက်ရိုက်လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ ဒီနည်းလမ်းက တကယ်ကို ရက်စက်လွန်းတယ်"</p> <p style="text-align:justify">အင်အားတူညီသည့် သိုင်းပညာရှင်နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်နေကြသည် ဆိုပါစို့။ တစ်ဦး၏စိတ်မှာ ရေခဲပြင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အခြားတစ်ဦးမှာမူ အတွေးပေါင်းစုံဖြင့် နှောင့်ယှက်ခံနေရမည်ဆိုလျှင် တိုက်ပွဲအတွင်း ထိုသူသည် အမှားအယွင်းများစွာ ပြုလုပ်မိပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ပထမလူ အနိုင်ရရှိသွားမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ် မလွဲပင်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဆင့် ၁၂ အထိရောက်ပေမဲ့ စိတ်စွမ်းအား ပုံမှန်ထက် မအားကောင်းတဲ့သူမျိုးဆိုရင်... ငါ့ဆန္ဒအတိုင်း ငိုစေချင်ရင် ငိုခိုင်းလို့ရတယ် ရယ်စေချင်ရင် ရယ်ခိုင်းလို့ရတယ်ပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်မှာ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏စမ်းသပ်ချက်အတွက် အနီးအနားမှ ဘာဘာဒေးကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သည် သူ၏စိတ်စွမ်းအားကို ထိုသူ့ထံသို့ အနည်းငယ် ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မျက်နှာကျက်တွင် စိုးရိမ်တကြီး တွဲလောင်းခိုနေသော ဘာဘာဒေးမှာ ချက်ချင်းပင် အမူအရာ ပြောင်းသွားပြီး ဝမ်းပန်းတသာ ပြုံးရွှင်ကာ 'ဟိဟိဟားဟား' ဟု အသံထွက်၍ ရယ်မောတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုရယ်သံကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ခရီးသည်များမှာ လှည့်ကြည့်လာကြပြီး မျက်နှာကျက်တွင် တွဲလောင်းခိုနေသော လက်တံခြောက်ခုပါ အစိမ်းရောင်သတ္တဝါကြီးမှာ ဟိုယိမ်းဒီယိမ်းနှင့် ရယ်မောနေသည်ကို မြင်လိုက်ကြရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခရီးသည်များ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလို တွဲလောင်းခိုနေရတာ အဲဒီလောက်တောင် ပျော်စရာကောင်းလို့လား"</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မကြာမီမှာပင် ရယ်မောနေသော ဘာဘာဒေးမှာ ရုတ်တရက် ဝမ်းနည်းပက်လက် ဖြစ်သွားပြီး မျက်လုံးများမှိတ်ကာ မျက်ရည်ကြီးများ ကျလာတော့သည်။ မျက်ရည်စက်များမှာ သူ၏နဖူးမှတစ်ဆင့် ခေါင်းထိပ်သို့ စီးကျသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ 'တောက်... တောက်... တောက်' ဟု ကျရောက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဝူး... ဝူး... ဝူး..."</p> <p style="text-align:justify">ကြည့်နေသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထပ်မံပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အို... ဘုရားရေ ဒီကောင်က အရူးပဲဖြစ်ရမယ် ငိုလိုက်ရယ်လိုက်နဲ့… အဲ့ဒါကြောင့် ထိုင်ခုံမှာမထိုင်ဘဲ ဆွဲသီးမီးအိမ်ကြီးလို ခိုနေတာကိုး”</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လေးရောင်ခြယ်သလင်းကျောက်၏ စိတ်ခံစားမှုစွမ်းအား လေးမျိုးလုံးကို ဘာဘာဒေးအပေါ်တွင် တစ်မျိုးပြီးတစ်မျိုး အသုံးပြုလိုက်သည်။ ထိုအခါ မျက်နှာကျက်တွင် တွဲလောင်းခိုနေသော ဘာဘာဒေးမှာ ငိုလိုက် ရယ်လိုက် ဒေါသထွက်လိုက် အော်ဟစ်လိုက်ဖြင့် အခြေအနေမှာ အတော်ပင် ရှုပ်ထွေးသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒါယွီယာဉ်ပျံ နောက်တစ်မှတ်တိုင်သို့ ဆိုက်ကပ်လာချိန်တွင် ခရီးသည်အများစုသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ကြည့်နေကြရသည်။ ယာဉ်ပျံတံခါးပေါက်ဆီသို့ အစိမ်းရောင် သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်မှာ ငိုလိုက် ရယ်လိုက်ဖြင့် အရူးတစ်ပိုင်း ပြေးသွားနေခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">"မြန်မြန်... ငါ့ကို ဆင်းခွင့်ပေးကြပါ... ဟားဟားဟား... သောက်ကျိုးနည်း ငါ အရူးမဟုတ်ဘူး… ဝူးဝူးဝူး... ကယ်ကြပါဦး ဒီယာဉ်ပေါ်မှာ သရဲရှိတယ်…ဟားဟားဟား..."</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သည် ထိုအကျိုးသက်ရောက်မှုအတွက် အလွန်ပင် ကျေနပ်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"စိတ်ခံစားချက်ဆိုတာ တကယ့်ကို အစွမ်းထက်ဆုံး လက်နက်တစ်ခုပဲ"</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အဆင့် ၁၂ နှင့် အထက် သိုင်းပညာရှင်များအပေါ်တွင်မူ မည်မျှအထိ သက်ရောက်မှုရှိမည်ကို သူ မခန့်မှန်းနိုင်သေးပေ။ ထိုသို့တွေးတောနေစဉ် နှစ်နာရီတာအချိန်မှာ လျင်မြန်စွာပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နောက်ဆုံးမှတ်တိုင်ကတော့ မိုဒေါ့ဂြိုဟ် ဖြစ်ပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">အသံချဲ့စက်မှ ကြေညာသံနှင့်အတူ လုရှန်သည် လူအုပ်ကြားမှ ရောယှက်ကာ ယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။ မိုဒေါ့ဂြိုဟ်မှာ ကုန်သွယ်မှုဗဟိုချက်ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာမြေထက် အဆ ၂၀ ခန့် ကြီးမားလှသည်။ ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံးကို ဆိပ်ကမ်းများဖြင့် အပြည့်ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ဒါယွီကဲ့သို့သော ယာဉ်ပျံများနှင့် ကုန်သွယ်ရေးယာဉ်များမှာ အချက်အချာနေရာတိုင်း၌ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အချိန်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ နောက်ထပ်အချိန်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် လုရှန်မှာ အငှားယာဉ်ပျံတစ်စင်းကို ငှားရမ်းကာ ဆိပ်ကမ်း ၁၁၉ သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ နာရီဝက်ခန့် ခရီးနှင်ပြီးနောက် သူ၏ နောက်ဆုံးဦးတည်ရာနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယာဉ်ခပေးချေပြီး ဆင်းလိုက်ချိန်တွင် လုရှန်၏ အကြည့်မှာ မီးခိုးရောင် အပြားဝိုင်းပုံစံ ယာဉ်ပျံတစ်စင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ထိုယာဉ်ပျံမှာ အတော်ပင် ဟောင်းနွမ်းနေပြီး အပြင်ဘက် ဆေးသားများပင် ကွာကျနေသည်။ ထူးခြားသည်မှာ ယာဉ်အမည်မရှိဘဲ FZ495 ဟူသော ကုဒ်နံပါတ်တစ်ခုသာ ရေးသားထားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤမထင်မရှားယာဉ်ပျံသည် သူရှာဖွေနေသည့် ဂြိုဟ်သားစစ်မြေပြင် လူစုဆောင်းရေးယာဉ်ပျံဖြစ်ကြောင်း လုရှန် ကောင်းစွာသိသည်။ ခြေလှမ်းတစ်ချက်လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သူသည် ယာဉ်ပျံ၏ ရှေ့မျက်နှာစာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">မည်သို့ ဝင်ရောက်ရမည်ကို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ယာဉ်ပျံတံခါးမှာ အလိုအလျောက် ပွင့်လာသည်။ ထို့နောက် အရပ်နှစ်မီတာခွဲခန့် မြင့်မားပြီး အေးစက်ခက်ထန်သော အသွင်ရှိသည့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် လုရှန်အား ထက်ရှသော အကြည့်ဖြင့် အထက်အောက် စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save