Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၁၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">လုရှန်ပတ်ပတ်လည်ရှိ အခန်းများအားလုံး ပွင့်နေပြီး လူများမရှိတော့ဘဲ လွတ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့အားလုံး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားကြပြီဟု ထင်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘေးအခန်းမှ လိမ္မော်ရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်လေးသည်လည်း တံခါးကိုဖွင့်ကာ တစ်ချိန်တည်းလိုလို ပြေးထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန် သူ့လမ်းကို ပိတ်ရပ်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုလူငယ်၏ မောက်မာသော မျက်နှာတွင် စိတ်မရှည်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး "လမ်းဖယ်စမ်း... ငါ့လမ်းကို လာမပိတ်နဲ့..." ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်စက် အရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လမ်းဖယ်ပေးရန် ကိုယ်ကို အနည်းငယ် စောင်းပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လိမ္မော်ရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်လေးက ခပ်တိုးတိုး ညည်းတွားကာ လုရှန်အား တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အမြန်ထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထွက်ခွာသွားသော လူငယ်လေး၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ လုရှန် ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မသေမျိုးကျင့်စဉ်တွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်တဲ့နေရာမှာ တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ။ အရင်က ငါသာဆိုရင် သူ့ခေါင်းကို လိမ်ချိုးပစ်ခဲ့တာ ကြာပြီ" </p> <p style="text-align:justify">"အခုတော့ ငါ တကယ် သိပ်ဒေါသမထွက်ဘူးလို့ ခံစားနေရတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">"ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ထပ်ပြီး တိုးတက်လာပုံရတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">လုရှန် အတော်လေး ကျေနပ်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ အချိန်အကြာကြီး မနေတော့ဘဲ ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်နေပြီးနောက် လူအုပ်နောက်သို့ လိုက်ကာ ယာဉ်ပျံ၏ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုအခါ ယာဉ်ပျံလည်း ပျက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်လကျော်မျှ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည့် လမ်းပြသူသည် နောက်ဆုံးတော့ ပေါ်လာတော့မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်မှာ ယာဉ်ပျံပေါ်မှ နောက်ဆုံးဆင်းလာသူ အနည်းငယ်ထဲတွင် ပါဝင်နေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ အပြင်သို့ ထွက်လာချိန်၌ ယာဉ်ပျံအပြင်ဘက်တွင် လူအများအပြား ရောက်နှင့်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဦးချင်းစီ၏ အဆင့်မှာ အနည်းဆုံး ၁၁ ရှိကြပြီး အဆင့် ၁၁ ထက်ပင် အဆင့် ၁၂ သမားများက ပို၍ များပြားနေသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်မှာ ယခင်က မိမိ၏ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါ အလွန်အားကောင်း၍ အာရုံစိုက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လူအများရှေ့တွင် တမင်တကာ ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုမူ သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိန်းချုပ်ထားစရာ မလိုတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဤလူများမှာ သူထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ မောက်မာနေကြသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသူတို့မှာ မိမိတို့၏ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါများကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်ထားကြသဖြင့် တစ်ယောက်စီတိုင်းမှာ မီးရှူးတိုင်တစ်ခုပမာ ဤအမှောင်ထု ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို အတင်းအဓမ္မ လင်းထိန်စေလျက်ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအထဲတွင် လိမ္မော်ရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်လေးမှာ အထင်ရှားဆုံး ဖြစ်နေသည်။ စီးဆင်းနေသော နက်ဗျူလာ ကြယ်တိမ်တိုက်တစ်ခုပမာ သူ၏ ပတ်လည်တွင် အဝါရောင်အလင်းစက်လေးများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ဝန်းရံနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသူမှာ သူ့ဘေးခန်းတွင် နေထိုင်ခဲ့သော လူငယ်လေးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုကောင်လေးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသည့် အားကောင်းလှသော စွမ်းအင်အရှိန်အဝါကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း အလှမ်းဝေးဝေးတွင် နေရပြီး သေးငယ်သော လေဟာနယ်ဇုန်တစ်ခု ဖန်တီးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအရာမှာ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုနှင့် စိုးရိမ်တုန်လှုပ်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ သူလိုချင်သော ရလဒ်ပင် ဖြစ်ဟန်တူသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏မျက်နှာတွင် မောက်မာမှုများနှင့် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရသော စိတ်ဓာတ်တို့ အပြည့်ရှိကာ လိမ္မော်ရောင်ဆံပင်များမှာ မီးထတောက်တော့မည့်အလား ထင်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ကြယ်တာရာနယ်မြေ တစ်ခု သို့မဟုတ် အများအပြားတွင် အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင် ဖြစ်ဟန်တူသည်။ ပါရမီပါလွန်းလှသဖြင့် နဖူးတွင် မျက်လုံးပေါက်နေသလိုပင်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သည် စိတ်ထဲတွင် သူ့အား မွန်ရိုးနှင့် တိတ်တဆိတ် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ရာ ဤသူ၏ စွမ်းအားမှာ မွန်ရိုးထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီကောင့်နာမည်က ဆာလ် တဲ့။ ပိုလို ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ နှစ်တစ်သိန်းနေမှ တစ်ယောက်ပေါ်တဲ့ စူပါပါရမီရှင်ပေါ့။ သူက မောက်မာနေတဲ့ပုံ ပေါက်တယ်မလား... ငါ့အမြင်တော့ သူက ဒေါသထွက်နေတဲ့ ကြက်ဆင်ကြီးနဲ့ တစ်ထေရာတည်းပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်၏ နားထဲသို့ အသံတစ်သံ ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဤအချိန်အတောအတွင်း ယာဉ်ပျံပေါ်တွင် ရင်းနှီးသည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သော ဆာယာ အမည်ရှိ ချောမောသည့် လူငယ်လေးတစ်ဦးကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဂရုမစိုက်သလို ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူက ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာက လှောင်ပြောင်သလိုဖြင့် ခနဲ့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ပါရမီရှင်ဖြစ်တော့ ဘာကောင်းလဲ။ ဟင်းလင်းပြင် စစ်မြေပြင်မှာ ပါရမီရှင်တွေမှ မရှားတာ။ စစ်မြေပြင်မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေမှသာ အစစ်အမှန် ပါရမီရှင်တွေပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">"ဒီကောင်က အရမ်းကြွားလုံးထုတ်လွန်းတယ်။ စစ်မြေပြင်က မိစ္ဆာတွေအတွက် ပစ်မှတ်ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်။ သူ သိပ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ အလောင်းအစား လုပ်ရဲတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">သူ၏စကားထဲတွင် မကျေနပ်မှုနှင့် နာကြည်းမှု အရိပ်အယောင်များကို လုရှန် ခံစားလိုက်ရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဆာယာက သူကိုယ်တိုင်လည်း ပိုလို ကြယ်တာရာနယ်မြေမှဖြစ်ကြောင်း မိတ်ဆက်စဉ်က ပြောခဲ့သည်ကို ပြန်အမှတ်ရသွားသဖြင့် လုရှန် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း သူ့အပေါ် အငြိုးရှိလို့လား" </p> <p style="text-align:justify">"အင်း.. အဲဒီလိုပဲ ထင်ပါတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာ၏ မျက်လုံးများ တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူ၏ အမာရွတ်ဟောင်းတစ်ခုခုကို သွားထိမိသလိုမျိုး ဤအကြောင်းကို ပြောပြရန် အလွန် ဝန်လေးနေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်လည်း ဆက်မမေးတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဆာယာမှာ မွေးရာပါ ပါးစပ်ဖွာသူ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန် ပါးစပ်ပိတ်သွားပြီး စကားဆက်ပြောရန် စိတ်ဝင်စားပုံမရသည်ကို မြင်သောအခါ သူ မနေနိုင်ဘဲ သူ့ဘာသာ ပြောချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟေး.. တကယ်တော့ အရင်က သူ ငါ့ကို ရိုက်နှက်ဖူးလို့ပါ..."</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါ အရမ်းရှက်စရာကောင်းတယ်။ ဒါက ငါ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ။ ဒီယာဉ်ပျံပေါ်က ဘယ်သူ့ကိုမှ ငါ မပြောပြဖူးဘူး။ မင်းကို သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လို သဘောထားလို့ ပြောပြတာ ဒါကြောင့် တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပါနဲ့..."</p> <p style="text-align:justify">"အိုကေ..."</p> <p style="text-align:justify">လုရှန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် ဘေးဘက်မှ လူတစ်ယောက် ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသူမှာ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် တောင့်တင်းခိုင်မာကာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ကျောက်တုံးနက်များဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း ကျောက်စတုံးသေးသေးလေးများ ကွာကျလာပြီး ကျောက်တုံးကြီး အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify">အာကာသပြင်ပမှ ဂြိုဟ်သား မျိုးနွယ်စု ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ၏ စွမ်းအားမှာ အဆင့် ၁၂ တွင် ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူက အနားသို့ ကပ်လာကာ ဆာယာ၏ ပခုံးကို ဆွဲကိုင်၍ လူအုပ်ထဲရှိ လိမ္မော်ရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်လေး ဆာလ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟေ့ ဆာယာ.. ဒါ မင်းကို ရိုက်နှက်ခဲ့တဲ့ကောင် မဟုတ်ဘူးလား..."</p> <p style="text-align:justify">"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း... သောက်ကျိုးနည်း.. မင်းက လူတိုင်းသိအောင် လုပ်ချင်နေတာလား..."</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားသံကြောင့် ဆာယာ၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး ကျောက်တုံးလူသား၏ ပါးစပ်ကို အလောတကြီး လိုက်ပိတ်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်တုံးလူသားက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ ပါးစပ်ကို အမြန်ပိတ်လိုက်ပြီး အသံကိုနှိမ့်ကာ ပြန်ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆောရီး ဆောရီး ငါမေ့သွားလို့။ ဒါက မင်းရဲ့ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ။ ဒီယာဉ်ပျံပေါ်မှာ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ သိတာကိုး..."</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သည် ဘေးမှနေ၍ ဆွံ့အစွာဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒါက အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက် ဆိုတာ မဟုတ်ဘူးလား... ယာဉ်ပျံတစ်စီးလုံးမှာ ငါတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ပြောပြထားတာ ဆိုတာ မဟုတ်ဘူးလား...။</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာ လူတိုင်းအား လိုက်ပြောနေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤကျောက်တုံးလူသားသည်လည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သိပ်မမှန်ပုံပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဤနှစ်ယောက်မှာ ကွက်တိပင်။ အလွန်မြန်မြန် သူငယ်ချင်းဖြစ်သွားသည်မှာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">ခရီးစထွက်ထွက်ချင်း ဒီလို လူရွှင်တော် နှစ်ယောက်နဲ့ လာဆုံရအောင် ငါ ဘာအပြစ်တွေများ လုပ်မိထားလို့လဲ…။</p> <p style="text-align:justify">"ဆာယာ ဒါက မင်းသူငယ်ချင်းလား..."</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် ကျောက်တုံးလူသားက လုရှန် ရှိနေသည်ကို သတိထားမိသွားပြီး ဆာယာကို စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အင်း။ သူက..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာတစ်ယောက် ကျောက်တုံးလူသားနှင့် လုရှန်တို့အား အပြန်အလှန် မိတ်ဆက်ပေးတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် အသံတစ်သံက သူတို့၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းတို့အားလုံး ပါးစပ်ပိတ်ထားကြစမ်း..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save