Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၁၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">"ဟွန့်"</p> <p style="text-align:justify">လူအုပ်ထဲမှ လိမ္မော်ရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်လေး ဆာလ်သည် ထိုလူလတ်ပိုင်း၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ အထင်အမြင်သေးစွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ထရပ်ကာ ထိုသူ၏နောက်သို့ လိုက်ပါသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျန်ရှိသူတို့လည်း အားကျမခံ နောက်မှ အပြေးလိုက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းကို ရိုက်နှက်ခဲ့တဲ့ ဆာလ်နဲ့ လမ်းပြတဲ့လူက သိပ်ပြီး အဆင်ပြေပုံ မရဘူးနော် ဆာယာ"</p> <p style="text-align:justify">ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်တုံးလူသားက ဆာယာကို မနေနိုင်တော့ဘဲ တိုးတိုးလေး လှမ်းပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာသည် သူတစ်ပါး ဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းမြောက်နေသည့် ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူက လမ်းတစ်ဝက်မှာ အခန်းပြောင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တာလေ အဲဒီတော့ လမ်းပြသူနဲ့ အဆင်မပြေမှုတွေ ဖြစ်ကုန်တာပေါ့..."</p> <p style="text-align:justify">"စောင့်သာကြည့်နေပါ ဆာလ် တော့ မလွယ်တော့ဘူးဆိုတာ ငါ့အာရုံက ဖော်ပြနေတယ်။ စကားမစပ်... နောက်ဆို ဆာလ် အကြောင်းပြောရင် 'မင်းကို ရိုက်နှက်ခဲ့တဲ့' ဆိုတဲ့ စကားလုံးမျိုးတွေကို ရှောင်ပေးနိုင်မလား..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာက ကျောက်တုံးလူသားအား မကျေမနပ်အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အေးပါ... မိတ်ဆွေ..."</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်တုံးလူသားက ခေါင်းကို လေးလေးနက်နက် ညိတ်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်ကာ ယာဉ်ပျံရှိရာသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ... မယူရသေးတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ကျန်နေသေးလို့လား..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာက နားမလည်နိုင်သည့် အကြည့်ဖြင့် လှမ်းမေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်တုံးလူသားက အံ့အားသင့်စွာပင် ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ယာဉ်ပျံကို စီးသွားမလို့လေ... ဒီယာဉ်ပျံက ပြင်လိုက်ရင် ပြန်သုံးလို့ ရသားပဲ လမ်းပြသူက ငါတို့ သဘောအတိုင်း သုံးစွဲနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား..."</p> <p style="text-align:justify">"ဟူး..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာမှာ နဖူးကို လက်ဖြင့်ဖိကာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချမိတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤသူ့ကို မည်သို့ရှင်းပြရမှန်းပင် မသိတော့သည့် အဖြစ်မျိုး ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းစွာပင် လုရှန် ကြားဝင်၍ ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ယာဉ်ပျံပြင်ဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး ငါတို့ နောက်ကျနေပြီ။ အမြန်ဆုံး လိုက်သွားကြစို့..."</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် လုရှန် ဦးဆောင်ကာ ရှေ့မှသွားနှင့်နေသော ပင်မအင်အားစုနောက်သို့ လိုက်ပါသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာလည်း နောက်မှ အမီလိုက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်တုံးလူသားမှာ ယာဉ်ပျံရှိရာကို တစ်ချက် လုရှန်နှင့် ဆာယာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် စိတ်မပါ့တပါဖြင့် ယာဉ်ပျံကို စွန့်ခွာကာ လုရှန်တို့နောက်သို့ အပြေးလိုက်သွားရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်တော့ ဒေါင်းတန်က လူဆိုးတစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး သူ့ရဲ့ ဦးနှောက်ကသာ အနည်းငယ် ချို့ယွင်းနေတာ..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာက လုရှန်နောက်သို့ အမီလိုက်လာပြီးနောက် ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ သိပါတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ တောက်ပသွားပြီး ရုတ်တရက် ပြုံးရယ်ကာ ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူ့နာမည်က ဒေါင်းတန် လား... ငါက မာဖီ လို့ ထင်နေတာ..."</p> <p style="text-align:justify">"အာ... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာမှာ ခေတ္တရပ်တန့်သွားပြီး မာဖီဟူသော နာမည်၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်သို့သော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေမည်နည်းဟု တွေးတောမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်ကမူ အကျယ်တဝင့် ရှင်းပြမနေဘဲ အနည်းငယ်သာ ပြုံးပြနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာသည် ဤဟာသ၏ အရသာကို သိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဉာဏ်ကြီးရှင် မာဖီ တဲ့လား…။</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် သူ အတိတ်ဘဝကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လွမ်းဆွတ်မိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ လမ်းပြသူ နှစ်ဦးနောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့အဖွဲ့တွင် လူဦးရေ ခုနစ်ဆယ်ခန့် ပါဝင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ထဲမှ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာ အဆင့် ၁၂ သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး ဤကျွမ်းကျင်သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် လမ်းပြသူ နှစ်ဦးနောက်သို့ အရိပ်ပမာ ကပ်ပါသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လုရှန်တို့နှင့်အတူ ပါလာသော အဆင့် ၁၁ သိုင်းပညာရှင် ဆယ်ဦးခန့်မှာမူ နှစ်ဦး သုံးဦး တွဲဖက်ကာ စကားစမြည် ပြောဆိုရင်း ပါလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှေ့တွင် မည်သို့သော အန္တရာယ်များ စောင့်ကြိုနေသည်ကို မသိနိုင်ရပေ။</p> <p style="text-align:justify">အားနည်းသူများ စုပေါင်းနေထိုင်ခြင်းသည်သာ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဟု သူတို့ ယူဆထားပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒေါင်းတန် ကမူ ခြွင်းချက်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူကိုယ်တိုင်က အဆင့် ၁၂ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အဆင့် ၁၁ သာရှိသေးသည့် လုရှန် ဆာယာတို့ထံသို့ ရောက်လာကာ ပူးပေါင်းနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် အခြားသော အဆင့် ၁၂ သိုင်းပညာရှင်များမှာ ဒေါင်းတန်အား အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ အဆင့်အတန်း ဂုဏ်သိက္ခာကို ဤသူက လျှော့ချပစ်လိုက်သည်ဟု ခံစားနေကြပုံပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဉာဏ်ကြီးရှင် ဒေါင်းတန် ကမူ ထိုအကြည့်များကို လုံးဝ ဂရုစိုက်ဟန်မရှိ။</p> <p style="text-align:justify">သူနှင့် ဆာယာမှာ အလွန်ပင် ရေလိုက်ငါးလိုက် ဖြစ်လှသည်။ ပို၍တိကျစွာဆိုရသော် စိတ်သဘောထားချင်း တိုက်ဆိုင်နေသဖြင့် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး စကားကောင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အဖွဲ့ထဲရှိ အဆင့် ၁၁ သိုင်းပညာရှင်များပင် လုရှန်တို့၏ အဖွဲ့ငယ်လေးကို ကြည့်၍ အံ့အားသင့်ကာ အားကျနေကြသည်အထိ ဖြစ်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">မနာလိုစရာပင်တကား။</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာတို့အဖွဲ့မှာ အဆင့် ၁၂ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကိုပင် ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်မှာမူ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး တိတ်ဆိတ်စွာပင် ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤဟင်းလင်းပြင် စစ်မြေပြင်ကြီးသည် သူထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ဆန်းကြယ်လွန်းကြောင်း သူသတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စကြာဝဠာ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ၏ နိယာမများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤနေရာ၏ နိယာမများမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။ တစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ဆိုရပါက ဤနေရာသည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်မှု၏ အထွတ်အထိပ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သာမန်အသိတရားတို့ဖြင့် ချိန်ထိုး၍မရနိုင်သော ရှုပ်ထွေးဆန်းကြယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လေဟာနယ်ပြင်ကြီးထဲတွင် သစ်ပင်ပန်းမန်များနှင့် သားရက်တိရစ္ဆာန်တို့ ပြည့်နှက်နေသည့် မြေကွက်လပ်ကြီးများ ပေါလောပေါ်နေသည်ကို လုရှန် မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော သမုဒ္ဒရာကြီးထဲတွင်လည်း ပင်လယ်ရေနေသတ္တဝါများ ပျော်မြူးနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">နေရာတစ်နေရာတွင် ရေခဲပြင်များနှင့် နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ အခြားတစ်နေရာတွင်မူ ချော်ရည်ပူများ တရကြမ်း စီးဆင်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆွဲငင်အားလုံးဝမရှိသော နေရာများ ရှိသကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှသော ဆွဲငင်အားကြောင့် ကြက်သီးမွေးညှင်းထဖွယ် ကောင်းသည့် နေရာများလည်း ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ရှုခင်းမျိုးစုံတို့ဖြင့် စစ်မြေပြင်မှာ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">သတိပေးခြင်းမရှိဘဲ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာတတ်သည့် စွမ်းအင်စက်ကွင်းများမှာလည်း အန္တရာယ်ကြီးလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ဤစကြာဝဠာကြီးကို ဂိမ်းတစ်ခုနှင့် တင်စားရမည်ဆိုပါက ဤဟင်းလင်းပြင် စစ်မြေပြင်သည် ပရိုဂရမ်အမှားအယွင်းများ နှင့် ရှုပ်ထွေးနေသော ကုဒ်အမှားများ အပြည့်နှင့် မီးခိုးရောင် ဧရိယာတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာသာ အားကြီးတဲ့ ဂြိုဟ်သား သားရဲကောင်နဲ့ ထိပ်တိုက်ဆုံတွေ့ရရင် အသက်အန္တရာယ်က ကြီးလွန်းလှတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">လုရှန် စိတ်ထဲမှ တွေးတောရင်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရွှမ်လင်း ဘောလုအား ဖြည်းညှင်းစွာ စတင်လည်ပတ်စေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်၏ ဒန်ထျန်အတွင်း၌ ဂြိုဟ်ငယ်လေးနှင့်တူသော ရွှေရောင်အမြုတေမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လည်ပတ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဘာဝစကြာဝဠာ စွမ်းအင်များကို မိမိခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် စုပ်ယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မသေမျိုးဆဲလ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု မွေးဖွားလာသည်ကို လုရှန် အာရုံခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">စွမ်းအင်စုဆောင်းနှုန်းမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည့်အပြင် အလွန်ပင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသဖြင့် အခြားသူများ သတိထားမိရန်ပင် မလွယ်ကူပေ။</p> <p style="text-align:justify">မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ အာရုံကိုမျှ မဖမ်းစားနိုင်လောက်အောင်ပင် သူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ လျှို့ဝှက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခရီးတစ်လျှောက်တွင် အခြားသူများမှာလည်း တိတ်တိတ်ပုန်း ကျင့်ကြံနေကြသည်ကို လုရှန် သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အလုပ်ကြိုးစားသူမှာ မိမိတစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပေတကား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save