Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၂၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">"ဆရာတို့... သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပါတော့လား"</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်တယ် ဒါက ကြီးမားတဲ့ အမှားမှ မဟုတ်တာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ အခု ပြန်ရောက်လာကြပြီပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါပေါ့..."</p> <p style="text-align:justify">လမ်းပြသူ နှစ်ဦး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုရသေးမီမှာပင် လူအချို့က ဆာလ်တို့အဖွဲ့အတွက် စတင်တောင်းပန်ပေးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်သည် သလင်းကျောက်အမြုတေများကို မျက်လုံးကျွတ်မတတ် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး လမ်းပြသူအား ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးရန် ဆူညံစွာ တောင်းဆိုနေကြသော လူအုပ်ကိုကြည့်ကာ သူ၏ မျက်ဝန်း၌ ပြင်းထန်သော လှောင်ပြောင်မှုနှင့် ရယ်မောချင်စိတ်တို့ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုအပြုံးကို သူ ချက်ချင်းပင် ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လမ်းပြသူနှစ်ဦးကို နောက်ဆုံးတွန်းအားတစ်ခု ထပ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆရာ..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်သည် လမ်းပြသူနှစ်ဦးသာ ကြားနိုင်သော အသံဖြင့် ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆရာတို့သာ သဘောတူမယ်ဆိုရင် အခြေစိုက်စခန်းကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ဆရာတို့ကို သီးသန့် လက်ဆောင် ပေးပါ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ့အပြင် အဲဒီ သားရဲကောင်တွေ စုဝေးတဲ့နေရာရဲ့ ကိုဩဒိနိတ်တွေကိုလည်း မျှဝေပေးနိုင်ပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">လမ်းပြသူ နှစ်ဦး၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ သူတို့ ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုခု ချလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာက သက်သေခံနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်သည် သူ၏ စကားများ အလုပ်ဖြစ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် သူ၏ မျက်နှာတွင် အောင်နိုင်သူ၏ အပြုံးတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်လေးမှာပင် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟခဲ့သော မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့် လူဝကြီးက ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆာလ်... မင်း အပြင်ထွက်သွားပြီးကတည်းက ပုံမှန်ထက် ပိုပြီး ယဉ်ကျေးလာသလိုပဲနော်" </p> <p style="text-align:justify">"ဗျာ"</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ခေတ္တမျှ အေးခဲသွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းရဲ့ အရင် စရိုက်အရဆိုရင် ငါတို့ကို ဆရာ လို့ ခေါ်မှာ မဟုတ်သလို ဒီလောက်များတဲ့ သားရဲကောင် အမြုတေတွေကို ထုတ်ပေးလောက်အောင်လည်း ရက်ရောမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါမှတ်မိနေတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">"မင်းအကြောင်းကို ငါ အများကြီး မသိပေမဲ့..." </p> <p style="text-align:justify">မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့် လူဝကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ရှိနေသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အေးစက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့အကြည့်တို့သည် ဓားသွားကဲ့သို့ ဆာလ်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် စူးဝင်သွားကာ စကားလုံးတိုင်းကို အလေးအနက် ထွင်းဖောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆာလ်... မင်းရဲ့ အပြောင်းအလဲကတော့ တော်တော်ကြီးကို အတိုင်းအဆလွန်နေပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်၏ နှုတ်ခမ်းထက်မှ ပြုံးယောင်သန်းနေသော အရိပ်အယောင်တို့မှာ လေထဲတွင် အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြန်လှန်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်က လူငယ်ဆိုတော့ အရာရာက ကြီးထွားပြောင်းလဲနေတာပေါ့ ဒီလိုအပြောင်းအလဲမျိုးက သဘာဝတရားမဟုတ်ပေဘူးလား"</p> <p style="text-align:justify">"ဟား... မင်းပြောတာလည်း အမှန်ပါပဲ"</p> <p style="text-align:justify">မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့် ထိုလူဝကြီးသည် ခေါင်းကို အသာညိတ်၍ စကားဆက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါကြောင့်လည်း ငါက မင်းကို ယုံကြည်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ တောက်ပသောအရောင်များဖြင့် လဲ့သွားကာ စကားဆိုရန် အားခဲလိုက်ချိန်၌ပင် ထိုလူဝကြီးက စကားကို ကြားဖြတ်၍ ခပ်အေးအေး ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ မင်းကို ယုံသင့်မယုံသင့်ဆိုတာ သခင်ကြီး ဟိုင်ကျိတောက် လာရင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စိစစ်ခိုင်းရလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါနဲ့ ငါ့အဖော်က သခင်ကြီး ဟိုင်ကျိတောက်ရှေ့မှာ မင်းအတွက် အသနားခံ စကားဆိုပေးမှာပါ"</p> <p style="text-align:justify">လူဝကြီး၏ စကားသံဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆာလ်၏ မျက်နှာထားမှာ ရုတ်ခြည်းပင် အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတင်မဟုတ်။ သူ့အနောက်မှ အုပ်စုတစ်ခုလုံး၏ မျက်နှာပြင်တို့မှာလည်း မုန်တိုင်းမတိုက်မီက မိုးတိမ်များသဖွယ် လျင်မြန်စွာ မှောင်မိုက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">မကြာမီက ရိုးသားဖြူစင်ဟန်ဆောင်နေခဲ့ကြသူများသည် ယခုမူ လူသတ်ချင်စိတ်တို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကြပြီး မျက်ဝန်းအစုံတွင် ယုတ်မာသော အငွေ့အသက်များ ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">လမ်းပြသူနှစ်ဦးမှာ ဤအဖြစ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်ရာ အံ့ဩခြင်းတစ်စက်မျှမရှိဘဲ ဆာလ်နှင့် သူမ၏အပေါင်းပါများကို ရေခဲပြင်ကဲ့သို့ အေးစက်သော အကြည့်တို့ဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ခင်ဗျားတို့ နှလုံးသားက ဘာကြောင့်များ ဒီလောက်တောင် မာကျောရတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်၏ လေသံမှာ ကျောက်တုံးနှစ်တုံးကို ပြင်းထန်စွာ ပွတ်တိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းပြီး နားမခံသာအောင် ရှိလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ မင်းကို အရင်ကတည်းက သတိပေးခဲ့တာပဲ သူတို့လို လူမျိုးနဲ့ စကားလမ်းကြောင်းလွဲပြီး အချိန်ကုန်မခံပါနဲ့တော့ တိုက်ရိုက်ပဲ အဆုံးသတ်လိုက်ကြစို့"</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်၏ အနောက်ဘက်မှ လေသံမာမာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မှန်တယ် ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိစွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် သူတို့ကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">နောက်ထပ် အသံတစ်သံက ထောက်ခံလိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လူအနည်းငယ် ရှေ့သို့တိုးထွက်လာကြပြီး လက်ဆစ်များကို တဂျွတ်ဂျွတ် အသံမြည်အောင် ဖိချိုးကာ စိတ်တူကိုယ်တူဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် အသင့်အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ရိုးသားယဉ်ကျေးဟန်ဆောင်နေသော မျက်နှာဖုံးများမှာ လုံးဝကွဲအက်သွားကြလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့အားလုံးသည် အတုအယောင် ဟန်ဆောင်မှုများကို ခွာချလိုက်သော ရက်စက်သည့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်အုပ်စုကဲ့သို့ အေးစက်ပြတ်သားသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"လူကြီးမင်းတို့က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း သဘောမတူကြဘူးဆိုရင်လည်း ငါတို့ ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ" </p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်က အားကိုးရာမဲ့ဟန်ဖြင့် ခပ်တိုးတိုး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်ပင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရက်စက်ကြမ်းတုတ်သော နတ်ဆိုးတစ်ပါးအသွင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပြန်လည်ပေါ်လာချိန်၌မူ သူသည် လမ်းပြသူနှစ်ဦး၏ အရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းရဲ့ ရဲတင်းမှုကတော့ အရင်အတိုင်းပဲ တကယ်ကို အသက်ကို ပဓာနမထားတဲ့ ရဲတင်းမှုမျိုးပဲ ဟွန့်..."</p> <p style="text-align:justify">အေးစက်စက် မျက်နှာထားရှိသော လူလတ်ပိုင်း လမ်းပြသူက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့လက်ထဲမှ အနက်ရောင် တိုက်ပွဲဝင်ဓားဖြင့် လေထုကို ခွင်းကာ ဆာလ်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုနှစ်ဦး ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံချိန်၌ပင် ဆာလ်နောက်မှ လိုက်ပါလာသော အဆင့် ၁၂ အားကောင်းသူ ခုနစ်ယောက် ရှစ်ယောက်တို့သည်လည်း ထက်မြက်လှသော ဓားမြှောင်များကဲ့သို့ ရန်သူ့အဖွဲ့၏ အလယ်ဗဟိုသို့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">တိုက်ပွဲမှာ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ စတင်လိုက်သဖြင့် လူအများမှာ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ပေ။ တစ်ဖွဲ့လုံး၏ တိုက်စစ်ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သေနာ... ဒါဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။ ဘာလို့ သူတို့က ပြန်ပြီး ပုန်ကန်နေကြတာလဲ ဒီလူတွေက လမ်းလွဲပြီး သေလမ်းကို ရွေးနေကြတာလား"</p> <p style="text-align:justify">လမ်းပြသူတို့၏ တိတ်တဆိတ် စီမံချက်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်ခြင်းကြောင့်လော ဆာယာသည် တိုက်ပွဲကြားမှ နောက်သို့ ပျံထွက်သွားရင်း မျက်ဝန်းတို့မှာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အမြင်၌မူ ဆာလ်တို့သည် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ အဖွဲ့မှ ခွဲထွက်သွားခြင်းအတွက် အပြစ်ပေးခံရရုံသာ ရှိမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လမ်းပြသူနှစ်ဦးနှင့် တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန််ထိ လိုအပ်လေသလော။</p> <p style="text-align:justify">ထို့အပြင် ဆာလ်သာမက ကျန်လူများပါ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ ရူးသွပ်စွာ ပုန်ကန်နေကြရသနည်း။</p> <p style="text-align:justify">"ဘုန်း"</p> <p style="text-align:justify">ထိုခဏ၌ပင် ကောင်းကင်ယံကို တုန်ခါသွားစေလောက်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းတို့သည် တစ်ကွင်းလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားရာ လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မကြာမီမှာပင် လူအများ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်တို့မှာ ကျုံ့ဝင်သွားကြပြီး မယုံကြည်နိုင်သော ထိတ်လန့်ခြင်းများ ပေါ်လွင်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အေးစက်စက် မျက်နှာနှင့် လူလတ်ပိုင်းနှင့် မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်း လူဝကြီးတို့မှာ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကာ မြေပြင်ပေါ်၌ တုန်ယင်စွာ ရပ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ အထက် ဟင်းလင်းပြင်တွင် ဓားကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်စွဲထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရပ်တည်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ရှည်လျားသော လိမ္မော်ရောင် ဆံကေသာတို့မှာ ပတ်လည်ရှိ အားကောင်းသော စွမ်းအင်စီးကြောင်းများကြောင့် အနောက်သို့ မြင့်မားစွာ လွင့်ပျံနေပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မီးတောက်တစ်ခုပမာ တောက်ပနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ကျောနောက်တွင်မူ ငွေရောင် အလင်းတန်း ငါးခု ဝဲပျံနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ငါးခုတောင်လား…။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြပြီး မိမိတို့၏ မျက်လုံးကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှူး-"</p> <p style="text-align:justify">"နဂါးငွေ့တန်း နိယာမငါးသွယ်... ဒါတကယ်ပဲ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းကို ရောက်ရှိသွားတာလား"</p> <p style="text-align:justify">"ဆာလ်က အရင်က နိယာမ ကြယ်တာရာစနစ် သုံးခုပဲ ရှိတာမဟုတ်ဘူးလား ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အခု ရုတ်တရက် နှစ်ခုတောင် တိုးပွားလာရတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">လူအများစုသည် ဆာလ်၏ ယခင်စွမ်းအားကို ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။ သူ့၌ နိယာမ ကြယ်တာရာစနစ် နှစ်ခုသာ အပြည့်အဝရှိပြီး တတိယတစ်ခုမှာ အစပျိုးရုံသာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအရွယ်နှင့်ဆိုလျှင်ပင် အံ့မခန်း အောင်မြင်မှုဟု သတ်မှတ်ရမည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုမူကား သူ၏ စွမ်းအားမှာ နိယာမ ငါးသွယ်အထိ ရုတ်တရက် ခုန်တက်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">လမ်းပြသူ နှစ်ဦးသည်ပင် သူ၏ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းအောက်သို့ ကျရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အစမှ အဆုံးအထိ ရက်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်သေးသည်။ ဒုံးပျံနှင့် ယှဉ်ပြိုင်သွားလျှင်ပင် ဤမျှမြန်ဆန်သော တိုးတက်မှုမျိုး မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save