"အရူးကောင်"
ထိုအချိန်၌ပင် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်း၏ အတွေးများကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
အော်လိုက်သူမှာ လမ်းပြပင် ဖြစ်သည်။
လမ်းပြနှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန်ပင် အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန်နေသည်။ ယခုအချိန်၌ စကားဆိုလိုက်သူမှာ မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့် လူဝကြီးဖြစ်သည်။
"သူက မင်းကို ဘယ်လိုနေရာမျိုးမှာ ပူးပေါင်းခိုင်းနေတာလဲဆိုတာ မင်းသိလား အဲဒါကိုတောင် မင်းက သဘောတူချင်နေတာလား"
"ဒီလောကမှာ အလကားရတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးဆိုတာ ရှိလို့လား မင်းရဲ့ ဦးနှောက်ကိုသုံးပြီး သေချာစဉ်းစားစမ်း"
လမ်းပြသူ၏ ငေါက်ငမ်းသံကြောင့် လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သတိဝင်သွားကြသည်။
မှန်ပေသည်။ ယခုအချိန်အထိ ဆာလ်နှင့် အခြားသူတို့ ပျောက်ဆုံးနေချိန်အတွင်း သူတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များကို တစ်ခွန်းမျှ မဟခဲ့ကြပေ။
အဘယ်ကြောင့် သူတို့၏ စွမ်းအားများ ဤမျှအထိ အကြီးအကျယ် တိုးလာသနည်း။
သူတို့ မည်သည့်လမ်းကို လျှောက်နေလေပြီလော။
အဆင့် ၁၃ ဟိုင်ကျိ အရိုးစုဓားသခင် ရောက်လာမှသာ သူတို့အား အဖွဲ့ထဲ ပြန်လည်ဝင်ခွင့်ပြုရန် ဆုံးဖြတ်နိုင်မည်ဟု လမ်းပြသူက ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူတို့ အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ရန်လိုသွားကြသနည်း။
ထိုအရာကို သတိရသွားသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော လူအုပ်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပြန်လည် သတိဝင်လာကြပြီး ဆာလ်နှင့် အခြားသူများအား သံသယ အံ့ဩမှုတို့ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
အစောပိုင်းက သဘောတူရန် ပြင်ဆင်နေသော အဆင့် ၁၂ အားကောင်းသူမှာလည်း နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်သွားပြီး ဆာလ်နှင့် အကွာအဝေးတစ်ခု ထားကာ ပါးစပ်ကို တင်းတင်းပိတ်လိုက်သည်။
ဆာလ်၏ အပြုံးတို့မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လမ်းပြသူနှစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာကောင်းနေရတာလဲ…"
သူ အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့် လူဝကြီးက ဆာလ်အား မကျေမနပ် မျက်နှာထား ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်တို့ဖြင့် ကြည့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဟင်းလင်းပြင် စစ်မြေပြင်မှာ အမှားအားလုံးကို ခွင့်လွှတ်ပေးလို့ ရပါတယ်"
"ဒါပေမဲ့ တစ်ခုကလွဲရင်ပေါ့..."
သူ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးနောက် အသံဩရှရှဖြင့် တစ်လုံးချင်းစီ ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒါကတော့ ကိုယ့်ဝိညာဉ်ကို ချောက်ကမ်းပါးထဲ ကျဆင်းစေပြီး လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်ပါရက်နဲ့ ဂြိုဟ်သားသားရဲကောင်ရဲ့ လက်ပါးစေဖြစ်ဖို့ ဆန္ဒရှိနေတာပဲ"
"ဆာလ်... မင်း ဒီလိုလုပ်ရပ်မျိုးကို နောင်တမရဘူးလို့ သေချာရဲ့လား"
လမ်းပြသူ၏ အသံဩရှရှ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် လေထုမှာ ရုတ်ခြည်း တင်းမာသွားသည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မုန်တိုင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ လူအများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။
ဆာယာ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ့ဘေးရှိ လုရှန်အား ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်မိသည်။
လုရှန် ပြောခဲ့သော ကျွန်ပြုခြင်း ပဋိညာဉ် နှင့် အကျင့်ပျက် ခြစားသွားခြင်း ဆိုသည့် စကားလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ ယခုမှပင် အပြည့်အဝ သဘောပေါက် နားလည်သွားတော့သည်။
ဤအဖြစ်အပျက်အား သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့မိပေ။
ဆာလ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် အမှန်ပင် ထိုလမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြလေသလော။
သစ္စာဖောက်…။
ဤစကားလုံးများ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဆာလ်တို့ အဖွဲ့အပေါ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ထူးဆန်းသည့် အရာအားလုံးမှာ ရုတ်တရက် ရှင်းလင်းသွားတော့သည်။
ဆာလ်တို့ အဖွဲ့၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသည်။
အစောပိုင်းတွင် လူတိုင်း သူတို့အုပ်စုအား ကြည့်သည့်အကြည့်၌ ကြောက်ရွံ့မှု အံ့ဩမှုနှင့် မနာလိုမှုတို့ ရောပြွမ်းနေခဲ့သော်လည်း ယခုမူကား ရွံရှာစက်ဆုပ်မှုနှင့် အထင်အမြင်သေးမှုတို့သာ လွှမ်းမိုးနေတော့သည်။
သစ္စာဖောက်ခြင်းဟူသည် မည်သည့်နေရာတွင် ဖြစ်ပွားသည်ဖြစ်စေ အလွန်ပင် ယုတ်မာနိမ့်ကျသော လုပ်ရပ်တစ်ရပ် ဖြစ်ပေသည်။
အထူးသဖြင့် မိမိမျိုးနွယ်စုကို စွန့်ခွာ၍ သစ္စာဖောက်ခြင်းကဲ့သို့သော ကြီးလေးသည့် ကိစ္စမျိုးဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှသည်။
သို့သော် ဆာလ်နှင့် အခြားသူတို့မှာမူ သူတို့အပေါ် ထားရှိသော ရွံရှာစက်ဆုပ်သည့် အကြည့်တို့ကို အနည်းငယ်မျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။
"တခြားမျိုးနွယ်စုနဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်တာ ဘာဖြစ်လို့လဲ"
ဆာလ်က ပြုံး၍ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။
"အခု ငါ ဘယ်လောက်တောင် သန်မာနေပြီလဲ ဆိုတာကိုသာ ကြည့်စမ်းဦး"
ဆာလ်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လမ်းပြသူနှစ်ဦးရှိရာဘက်သို့ ဖမ်းကိုင်လိုက်သည့် အမူအရာပြုလုပ်လိုက်သည်။
သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် သေးငယ်သော လိမ္မော်နီရောင် နက်ဗျူလာတစ်ခု တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
လမ်းပြသူနှစ်ဦး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဘေးဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့ ရှိနေခဲ့သော ဟင်းလင်းပြင်မှာ ချေမွခံလိုက်ရသော စက္ကူတစ်ရွက်အလား ရုတ်တရက် တွန့်လိမ်သွားတော့သည်။
"ဒီကောင်ကတော့..."
လမ်းပြသူနှစ်ဦးသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲရှိ တွန့်လိမ်သွားသော နေရာကိုကြည့်ကာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။
နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် မနှစ်မြို့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
လူအများစုက မသိနိုင်သော်လည်း ဟင်းလင်းပြင် စစ်မြေပြင်၏ ဝါရင့်သူများ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိကြသည်။
ဟင်းလင်းပြင် စစ်မြေပြင်သည် ပင်မစကြာဝဠာနှင့် ကွဲပြားသည်။ ဤနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်၏ တည်ငြိမ်ခိုင်ခံ့မှုမှာ ပင်မစကြာဝဠာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြင့်မားသည်။ သို့မှသာ အဆင့်မြင့် အားကောင်းသူ အများအပြား ဤနေရာတွင် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် ဖြစ်သည်။
ဤနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို တုန်ခါသွားအောင် သို့မဟုတ် တွန့်လိမ်သွားအောင် ပြုလုပ်ခြင်းမှာ သာမန်လူတစ်ယောက် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
အနည်းဆုံး သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် မလုပ်နိုင်ကြပေ။
ဆာလ် ယခုလေးတင် ထုတ်ပြလိုက်သည့် စွမ်းအားမှာ သူတို့ မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းနေပုံရသည်။
"မင်း ဘယ်လောက်ပဲ သန်စွမ်းနေပါစေ မင်းက သူတစ်ပါးရဲ့ ခွေးတစ်ကောင်ထက် မပိုပါဘူး..."
မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့် လူဝကြီး လမ်းပြသူက မကျေမနပ် မျက်နှာထားဖြင့် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
"ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် မင်း ခွေးတစ်ကောင် မဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ဒီလို စွမ်းအားမျိုး ရောက်ဖို့က သိပ်မကြာတော့ပါဘူး"
"ဒါတင်မကသေးဘူး အဆင့် ၁၃ ဒါမှမဟုတ် အဆင့် ၁၄ ထိတောင် ရောက်နိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိသေးတယ်"
"အခုတော့ ဘာဖြစ်သွားလဲ အဆင့် ၁၃ သားရဲကောင်ရဲ့ ခွေးအဖြစ် အသုံးတော်ခံနေရတော့ မင်းရဲ့ တစ်သက်တာလုံးမှာ အဆင့် ၁၃ ကိုတောင် ဘယ်တော့မှ ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"
"တောက်... မင်းက ဉာဏ်ကောင်းတာလား ဒါမှမဟုတ် အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေတာလားလို့ ငါမေးရတော့မယ်"
လူဝကြီး၏ စကားလုံးများမှာ ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ တစ်ဖက်လူ၏ အားနည်းချက်ကို ချက်ချင်း ထိုးစွလိုက်သည်။
ဆာလ်အပါအဝင် ကွင်းပြင်ထဲရှိ လူအများအပြား ဆွံ့အသွားကြသည်။
သေချာ ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်လျှင် မှန်ကန်ပေသည်။
ဤနေရာတွင် ရပ်တည်နေနိုင်သူတိုင်းမှာ ကြယ်တာရာနယ်မြေတစ်ခု၌ လူတစ်သောင်းတွင်မှ တစ်ယောက်ပေါ်သော စူပါပါရမီရှင်များသာ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့၏ အနာဂတ်တွင် အဆင့် ၁၃ သို့မဟုတ် ၁၄ အထိ ရောက်ရှိနိုင်ခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စရပ် မဟုတ်ပေ။
ခေတ္တခဏမျှ စွမ်းအားရရှိရန်အတွက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် သစ္စာဖောက်ဟူသော အမည်နာမကို ခံယူကာ အခြားမျိုးနွယ်စု၏ ခွေးအဖြစ် ခံယူရမည်နည်း။
အဆိုးရွားဆုံးမှာ ဤလူမိုက်တို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အနာဂတ်ကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းပင်။
ဗိုလ်ချုပ်အဆင့် သားရဲကောင်သည် အဆင့် ၁၃ နှင့် ညီမျှရာ သူ၏လက်ပါးစေများကို အဆင့် ၁၃ အထိ ရောက်ရှိခွင့် ပေးပါ့မည်လော။
သေချာစွာ တွက်ချက်ကြည့်လျှင် ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် ဤသစ္စာဖောက်မှုမှာ လုံးဝ မတန်မရာ ဖြစ်ပေသည်။
ရုတ်တရက် လူတိုင်းက ဆာလ်နှင့် အခြားသူများအား ထူးဆန်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ငေးကြည့်လာကြသည်။
မူလက ရွံရှာမှုနှင့် အထင်အမြင်သေးမှုတို့မှာ ယခုမူ အထင်အမြင်သေးခြင်းအပြင် လေးနက်သော သနားကရုဏာစိတ်များပါ ရောပြွမ်းသွားတော့သည်။
ဆာလ်နှင့် အခြားသူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာလည်း ယင်ကောင်တစ်ထောင်ကို မျိုချမိသကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
"ဒါက တကယ်ကို မိုက်မဲလွန်းတာပဲ"
ဆာယာတစ်ယောက် ဆာလ်အား သနားစဖွယ် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီခွေးဘဝမျိုးက ဘာမှတန်ဖိုး မရှိတော့ပါဘူး"
"လောကမှာ အလကားရတဲ့ နေ့လယ်စာ ဆိုတာ မရှိဘူးဆိုတာ သေချာသွားပြီ။ မနာလိုစရာကောင်းတဲ့ အရာတိုင်းမှာ ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုးတစ်ခုတော့ ရှိတာပဲ"
ကျောက်တုံးလူသား ဒေါင်းတန်က တွေးခေါ်ရှင်တစ်ယောက်လို ဩရှရှ အသံနက်ကြီးဖြင့် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။
***