Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၃၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ထိုရွှေရောင်အလင်းလုံးကြီးသည် တစ်လှည့်စီ ကျုံ့လိုက် ပွလိုက် ဖြစ်နေကာ အသက်ရှိသတ္တဝါတစ်ဦး အသက် ရှူသွင်းရှူထုတ် ပြုလုပ်နေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify">ခဏအကြာတွင်မူ ထိုအလင်းလုံးကြီးသည် ပုံရိပ်ငါးခုကို အပြင်သို့ ပြန်လည်၍ ထွေးထုတ် လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသူတို့မှာ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးနေကြချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">အချို့မှာ ဦးခေါင်းပျောက်ကွယ်နေသကဲ့သို့ အချို့မှာမူ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်း တစ်ခုလုံး အငွေ့ပျံသွားသည့်အလား ဘာမျှမကျန်ရှိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"အား... အား..."</p> <p style="text-align:justify">စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ယောင် နှစ်ခုသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းထဲမှ အသက်လု၍ ပြေးထွက်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုဝိညာဉ်နှစ်ခုစလုံး၏ မျက်နှာထက်တွင် အစွန်းကုန် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်ခန့်သာ အလင်းထဲမှ ရုန်းထွက်နိုင်သေးချိန်တွင် ဟန့်တားခြင်း ခံလိုက်ရပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရွှေရောင်အလင်းထဲမှ ပြင်းထန်လှသော စုပ်ယူမှုအားတစ်ခုသည် ထိုဝိညာဉ်နှစ်ခုကို အတွင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ ပြန်လည်ဆွဲသွင်းသွားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">"ရှူး"</p> <p style="text-align:justify">ကွင်းပြင်အတွင်းရှိ အညံ့ခံထားသူဖြစ်စေ မလျှော့သောဇွဲဖြင့် ခုခံနေသူဖြစ်စေ အားလုံးမှာ ထိုနေရာ၌ပင် မှင်သက်နေကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤတုန်လှုပ်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် လူတိုင်း မနေနိုင်ဘဲ ထိတ်လန့်ခြင်း အတိဖြင့် အသက်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ရှူလိုက်မိကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကြီးမားလှသော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အေးစိမ့်သော ခံစားချက်ကြီးသည် သူတို့၏ နှလုံးသားအောက်ခြေမှ မြစ်ဖျားခံကာ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အားလုံးသည် အဆင့် ၁၂ အထွတ်အထိပ် သိုင်းသမားများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အကုန်အစင် ဇာတ်သိမ်းသွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝိညာဉ်တစ်ခုမျှပင် လွတ်မြောက်အောင် မပြေးနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုရွှေရောင်အလင်းလုံးအတွင်း၌ အဘယ်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘီလူးသတ္တဝါကြီး အောင်းနေ၍ ဤမျှ ရက်စက်နေရသနည်းဟု လူအပေါင်းက ထိတ်လန့်နေကြသည်။ သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်မှာ အဆင့် ၁၂ သိုင်းသမားငါးဦး ရုတ်ချည်း သုတ်သင်ခံလိုက်ရခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး အထဲတွင် မည်သူရှိနေသည်ကိုမူ တပ်အပ်မသိကြပေ။</p> <p style="text-align:justify">အမှန်တရားကို သိမြင်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဥပမာအားဖြင့် ထိုနေရာသို့ အကြည့်ရောက်နေစဉ် စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး လက်လွတ်သွားသော သစ္စာဖောက်နှစ်ဦး နှင့် ဆာယာတို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify">ရွှေရောင်အလင်းတန်းတို့ တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်သွားပြီး လုရှန်၏ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာသည်အထိ ထိုသူတို့မှာ စက္ကန့်အတော်ကြာ မှင်သက်ကာ ရပ်နေမိကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသစ္စာဖောက်နှစ်ဦးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားကြပြီးနောက် စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဟဝံ့တော့ဘဲ လှည့်ကာ အသက်လု ထွက်ပြေးကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာမူကား ပါးစပ်ကြီး အဟောင်းသား ပွင့်လျက် ဘာမျှမပြောနိုင်ဘဲ ကြောင်အမ်းကာ စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သည် တောက်လောင်နေသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကြားမှ အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုအခါ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် တောက်ပလှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတို့ဖြင့် လွှမ်းခြုံထားရာ ကြယ်တာရာအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခင် ကြယ်တာရာသိုင်းပြိုင်ပွဲတွင် လုရှန်၌ မသေမျိုးဆဲလ် ရှစ်သောင်းမျှသာ ရှိသေးသည်။ ထိုစဉ်က အဆင့် ၁၂ ပြိုင်ဘက်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ဒုတိယအကြိမ် မသေမျိုးမီးတောက်ကို လောင်ကျွမ်းစေကာ ပင်မကြယ်တာရာကိုယ်ထည် ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲ၍ သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်ဖြစ်သော ကြယ်တာရာဆုပ်ကိုင်ခြင်းကို သုံးမှသာ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယခုအခါ၌မူ မသေမျိုးဆဲလ် အရေအတွက်မှာ သုံးသိန်းသုံးသောင်းအထိ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ လုရှန်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အတိတ်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်မြင့်မားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မသေမျိုးဆဲလ်အရေအတွက်မှာ လေးဆကျော်မျှအထိ တိုးပွားလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ လုရှန်အဖို့ မသေမျိုးနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို အစပျိုးလောင်ကျွမ်းစေလိုက်ရုံမျှဖြင့် အဆင့် ၁၂ သိုင်းသမားတို့အား အလွယ်တကူပင် နင်းခြေဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသုတ်သင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်မှာ သူ့အတွက်မူ ဟင်းသီးဟင်းရွက် လှီးဖြတ်ရသည်ထက်ပင် သာ၍ လွယ်ကူချောမွေ့နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တစ်ခုလုံး ကွာခြားနေတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ... ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ ဟုတ်တယ်မလား"</p> <p style="text-align:justify"><br /> လုရှန်သည် မိမိ၏ လက်ရှိစွမ်းအားအပေါ် အတော်လေး ကျေနပ်အားရနေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို အကဲခတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်၏ ကိုယ်ထည်မှာ အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်စက္ကန့်၌မူ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသော အဆင့် ၁၂ သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းမှာ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သည် သူ၏လက်ကို အေးဆေးစွာ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြိုင်ဘက်မဲ့သွားသဖြင့် မှင်သက်နေသော ဒေါင်းတန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ခေါင်းဆောင်ဒေါင်းတန်သည်လည်း အသိအမှတ်ပြုသည့်သဘောဖြင့် အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက်တွင်မူ လုရှန်သည် အေးစက်လှသော အကြည့်တို့ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခွင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏အကြည့်တို့၌ အံ့မခန်းဖွယ်ရာ စွမ်းအားတစ်ရပ် ကိန်းအောင်းနေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်၏ အကြည့်ရောက်ရှိသွားရာ အရပ်တိုင်းတွင် လူသားတို့သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အသည်းအသန် နောက်ဆုတ်သွားကြတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ့အား ကြည့်ရသည်မှာ ဧရာမသဘာဝဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခု မိမိတို့ဆီသို့ ရှေးရှုလာနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော တိုက်ပွဲမြေပြင်အလယ်၌ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော နယ်မြေကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">တိုက်ပွဲမြေပြင်၏ အမြင့်ဆုံးအရပ်မှ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ငုံ့ကြည့်နေသော ဆာလ်သည် ယခုအခါ သူ၏မျက်ဝန်းတို့အား အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းကာ လုရှန်အား စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီအဖွဲ့ထဲမှာ ဒီလိုစွမ်းအားတွေကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့သူ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး။ ဒါက တကယ့်ကို အံ့အားသင့်စရာပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">သူသည် အဆင့် ၁၂ သိုင်းသမားငါးဦးကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ချေပြီ။ ထိုသူတို့မှာ နိယာမကြယ်တာရာစနစ်တစ်ခုတည်းနှင့်သာ ပေါင်းစပ်ထားသည့် သာမန်အဆင့် ၁၂ များ ဖြစ်နေသော်လည်း စွမ်းအားမှာ အထင်သေး၍ရသည်တော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">အဓိကအချက်မှာ တစ်ဖက်လူ ပြသနေသည့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အဆင့် ၁၁ သာ ရှိသေးခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">အဆင့် ၁၁ သိုင်းသမားတစ်ဦးက အဆင့် ၁၂ ပြိုင်ဘက်ငါးဦးကို စုပေါင်းတိုက်ခိုက်နေသည့်ကြားမှ နင်းခြေဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်မှာ ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်သည် ဝန်လေးနေသော်လည်း ဤမျက်နှာသစ်ပါရမီရှင်သည် သိုင်းပညာအရာတွင် သူ့ထက် များစွာ သာလွန်ထူးချွန်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကြယ်တာရာတစ်ပွင့်အလား တောက်ပလျက် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဟန်ပန်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေသည့် ထိုချောမောသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ဆာလ်၏ နှလုံးသားအောက်ခြေမှ မနာလိုမှုတို့မှာ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူ့ကို အတူတူ ဝိုင်းသတ်ကြစို့။ သတ်စမ်း..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်သည် ဘက်ပြောင်းလာကြသော သစ္စာဖောက်များအား အေးစက်စက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအုပ်စုသည် ဆာလ်၏အမိန့်ကို နာခံလျက် မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားကြကာ လုရှန်ရှိရာအရပ်သို့ အဟုန်ဖြင့် ထိုးဆင်းသွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အဝိုင်းခံထားရသူများဘက်၌မူ လုရှန်၏ ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့် လူတိုင်း၏ စိတ်ဓာတ်မှာ များစွာ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘုရားရေ... အဖွဲ့ထဲမှာ ဒီလို မိစ္ဆာကောင်ကြီး ပုန်းကွယ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး..." </p> <p style="text-align:justify">တိုက်ပွဲအတွင်း အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေရသည့် လမ်းပြသူနှစ်ဦးမှာလည်း လုရှန်၏ စွမ်းအားပြမှုကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အလွန် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီကလေးရဲ့ စွမ်းအားက ငါတို့ထက်တောင် မနိမ့်ဘူး ထင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">"သူ ရှိနေရင်တော့ သခင်ကြီး ဟိုင်ကျိ ရောက်လာတဲ့အထိ ငါတို့ ခံထားနိုင်လောက်တယ်လေ"</p> <p style="text-align:justify">လမ်းပြသူတို့မှာ မိုက်မဲသူများ မဟုတ်ကြပေ။ ဆာလ်ပြောသမျှကို သူတို့ လုံးဝ မယုံကြည်ကြပေ။</p> <p style="text-align:justify">မေ့လျော့ခြင်း သခင်ကြီးက အရိုးစုဓားသခင်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီဆိုသော ဆာလ်၏ စကားကို သူတို့ လုံးဝ လက်မခံကြပေ။</p> <p style="text-align:justify">အရိုးစုဓားသခင်သည် လမ်းခရီး၌ တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် နှောင့်နှေးနေခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ ပို၍ ယုံကြည်ထားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ငါတို့သာ ကြံ့ကြံ့ခံထားနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ အလင်းရောင်ကို မြင်ရမှာ သေချာပါတယ်…။</p> <p style="text-align:justify">ယခင်ကမူ သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ နည်းပါးလွန်းလှသဖြင့် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်မှာ အလွန်ပင် မှေးမှိန်ခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုမူ လုရှန်၏ ပေါ်ထွက်လာမှုက ထိုမျှော်လင့်ချက်ကို များစွာ ခိုင်မာစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လမ်းပြသူနှစ်ဦးသည် ဝမ်းမြောက်မှုကို ခေတ္တမျှသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဆာလ်သည် သစ္စာဖောက်အုပ်စုနှင့်အတူ ထူးဆန်းသော သားရဲကောင် အမြောက်အမြားကို လုရှန်ရှိရာသို့ စုပြုံစေလွှတ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဤမြင်ကွင်းမှာ ယခုလေးတင် တောက်လောင်စပြုနေသည့် မျှော်လင့်ချက်မီးပွားလေးကို ဝါးမျိုဖျက်ဆီးပစ်တော့မည့် အမှောင်ထုဒီရေလှိုင်းကြီး တစ်ခုနှင့်ပင် တူလှတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မကောင်းတော့ဘူး..."</p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာတို့မှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားကြပြီး လုရှန်အား အကူအညီပေးရန် အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်ရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ သူတို့၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရုတ်ချည်း ရောက်ရှိလာပြီး လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဂျွတ်... ဂျွတ်..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်တစ်ယောက် သူ၏ ပခုံးနှင့် လည်ပင်းတို့အား ညင်သာစွာ ချိုးလိုက်ရာ တဂျွတ်ဂျွတ် မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ…ကျွန်တော်နဲ့အတူ အပျော် ကစားရအောင်လေ ဘယ်လိုလဲ" </p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်သည် ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာမူ မြွေဆိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အေးစက်စပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save