Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၃၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">"တကယ်လို့ ငါတို့နှစ်ယောက်ရယ်... ပြီးတော့ သူရယ်သာ ပေါင်းစည်းလိုက်မယ်ဆိုရင်..."</p> <p style="text-align:justify">အေးစက်စက် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် ဖမ်းဆုပ်ရခက်လှသော ရွှေဖြူရောင်ရောင်ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းတို့ တောက်ပသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ ဆာလ်ကို အနိုင်မယူနိုင်ရင်တောင်မှ သခင်ကြီး ဟိုင်ကျိတောက် ရောက်လာတဲ့အထိတော့ ကြံ့ကြံ့ခံထားနိုင်မှာ သေချာတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ တွေးမိတယ်" </p> <p style="text-align:justify">မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့် လူဝကြီးက ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်သည်။ နိယာမကြယ်တာရာစနစ် သုံးခုမှာ သူ့ပတ်လည်တွင် ဝဲပျံနေပြီး သူ၏စွမ်းအားမှာ ဘေးမှလူထက် အနည်းငယ် သာလွန်ကြောင်း ပြသနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ပူးပေါင်းခိုင်းရမလဲ"</p> <p style="text-align:justify">အေးစက်စက် မျက်နှာပေါ်တွင် အားကိုးရာမဲ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"သူ့နာမည်က ဘယ်သူလဲဆိုတာတောင် ငါတို့ မသိကြဘူးလေ"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ကိစ္စမရှိပါဘူး" </p> <p style="text-align:justify">မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့် လူဝကြီးက မျက်လုံးကို အနည်းငယ်ကျဉ်းလိုက်ကာ အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"သူသာ အသိဉာဏ်ရှိတဲ့သူဆိုရင် ဒီအခြေအနေကို သေချာပေါက် သဘောပေါက်မှာပါ။ ငါတို့ လုပ်ရမှာက..."</p> <p style="text-align:justify">"အချိန်ကိုက်ပြီး သူနဲ့ ဟန်ချက်ညီညီ ပူးပေါင်းဖို့ပဲ"</p> <p style="text-align:justify">အေးစက်တင်းကြပ်သည့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသား၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှူး"</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာ၏ ရင်ဘတ်မှာ ပန်းပဲဖိုတစ်ခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေရသည်။ ဆာလ် မလှုပ်ရှားမီ စက္ကန့်အနည်းငယ်အလိုတွင် သူသည် သေမင်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်ရပြီဟုပင် ထင်မှတ်ခဲ့မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဆာလ်၏ ပထမဆုံးပစ်မှတ်မှာ သူဟုတ်ဘဲ သူနှင့် နီးကပ်စွာရှိနေသော ကံဆိုးသူ အဆင့် ၁၁ သိုင်းသမားတစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဆာယာ၏ ဝမ်းသာမှုမှာ ခေတ္တမျှသာ ခံလိုက်သည်။ အေးစက်လှသော လူသတ်ငွေ့တစ်ခုက သူ့အား ပစ်မှတ်အဖြစ် အသေအချာ ချုပ်နှောင်လိုက်လေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">"ဝှစ်"</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလျင်အမြန် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဆာလ်သည် မိမိအား အမှန်တကယ် ပစ်မှတ်ထားနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ပြေး... ပြေးရမယ်..."</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အလိုအလျောက်သိစိတ်က အသည်းအသန် နောက်ဆုတ်ရန် တိုက်တွန်းနေသည်။ သူသည် ဆာလ်နှင့် အဆင်မပြေခဲ့သူ မဟုတ်ပါလား။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အတိတ်က ဆာလ်ဖြစ်စေ ယခု ဆာလ်ဖြစ်စေ သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ မိမိ၏ နှလုံးသားမှာ ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေရသည်မှာ အမှန်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">အမှန်စင်စစ် ဆာလ်သည် မိမိအား ရန်သူအဖြစ် မြင်လားဆိုသည်ကိုပင် သူ မသိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဆာလ်၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာရန်ပင် အရည်အချင်း မပြည့်မီသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာသည် အချိန်အတော်ကြာ အသည်းအသန် နောက်ဆုတ်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သော်လည်း ထူးဆန်းသောအရာကို သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ... တစ်လက်မတောင် မရွေ့ရသေးပါလား..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်၏ စွမ်းအင်စက်ကွင်းက သူ့အား ချုပ်နှောင်လိုက်သည့် အချိန်ကတည်းက သူသည် သစ်စေးနွံထဲတွင် ပိတ်မိနေသော ပိုးမွှားငယ်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ တစ်လက်မလေးပင် လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ် မိမိထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း အေးအေးလူလူ လျှောက်လာနေသည်ကို ဆာယာ အကူအညီမဲ့စွာ ငေးကြည့်နေခဲ့ရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ လက်တစ်ဖျစ်စာနှင့် ချေမွပစ်၍ရသော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ အေးစက်လှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ လက်တစ်ဖက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သေခြင်းတရား၏ အရိပ်မည်းကြီးမှာ ဆာယာအပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ဖုံးလွှမ်းလာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကယ်ပါ..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာသည် အဝေးတစ်နေရာတွင် ရှိနေသည့် ရွှေဖြူရောင်ရောင် အလင်းတန်းလေးဆီသို့ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်မိတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သာ သူ့အား ကယ်တင်ရန် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့ပါက သူ သေရမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သာလျှင် သူ့အား ကယ်နိုင်သည် လုရှန်တစ်ဦးတည်းသာလျှင် သူ့အား ကယ်တင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ထိုသို့မှသာ သူ အသက်ရှင်သန်ခွင့် မျှော်လင့်ချက် ရှိတော့မည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာသည် စိတ်ထဲမှနေ၍ အသည်းအသန် ဆုတောင်းနေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်စက္ကန့်၌မူ အံ့ဖွယ်တစ်ခု အမှန်ပင် ဖြစ်လာသကဲ့သို့ ရှိတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကြယ်တာရာ ကျောက်တုံး... အတားအဆီး..."</p> <p style="text-align:justify">နက်ရှိုင်းသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ အလွန်တောက်ပလှသော အလင်းရောင်တစ်ခုမှာ ဆာယာ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်၌ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ရပ်ကာ အကာအကွယ်ပေးထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"လုရှန်..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာ၏ မျက်ဝန်းအတွင်းမှ အံ့ဩဝမ်းသာမှုရိပ်တို့ အပြည့်အဝ မပွင့်လန်းနိုင်သေးမီမှာပင် အလွန်တောက်ပလှသော ထိုအလင်းရောင်ကြီးမှာ အလျင်အမြန် ကျိုးပျက်ပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အဆိုပါ အလင်းရောင်နောက်ကွယ်မှ တောင့်တင်းလှသော ပုံရိပ်ကြီးလည်း အပါအဝင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘုန်း..."</p> <p style="text-align:justify">ကြီးမားသော အရာဝတ္ထုတစ်ခုသည် ဆာယာအား ဝင်တိုက်မိသွားပြီး တိုက်မိသည့်အရှိန်ကြောင့် သူ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">တိုက်မိသည့်အဟုန် အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားချိန်မှသာ သူ သတိထားမိလိုက်တော့သည်။ ထိုအရာမှာ အခြားမဟုတ် သူ့ရင်ခွင်အတွင်း၌ ကျိုးပဲ့ပျက်စီးနေသည့် ကျောက်တုံးပုံကြီးကို ပိုက်ထားမိခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">ကျိုးပဲ့နေသော ကျောက်တုံးများကြား၌ ရိုးသားလှသော မျက်နှာတစ်ခုကို ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ကြောင်အမ်း၍ ရပ်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက်တွင်မူ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ပါးပြင်ပေါ်သို့ မျက်ရည်ပူများ စီးကျလာပြီး ရင်ကွဲမတတ် အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒေါင်းတန်..."</p> <p style="text-align:justify">ဤအသံ ဟိန်းထွက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်၌ ကွင်းပြင်အတွင်းရှိ ရွှေဖြူရောင်ရောင် အလင်းတန်းလေးမှာ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတာပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">မျက်နှာသေနှင့် ဆာလ်သည် အဆင့် ၁၂ သိုင်းသမား ဒေါင်းတန်၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော ကာကွယ်ရေးတိုက်ကွက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး အနောက်မှနေ၍ အနီးကပ် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">နိယာမ ကြယ်တာရာစနစ် ငါးခုကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပို့ဆောင်ထားနိုင်သူဖြစ်ရာ နိယာမစနစ် တစ်ခုကိုသာ မနည်းနားလည်ထားရသည့် ဒေါင်းတန်ကဲ့သို့သော သူအပေါ်တွင် သူ၌ ကြီးမားသော အားသာချက်ရှိနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤစွမ်းအားကွာခြားချက်မှာ တစ်ဖက်လူအား အလွယ်တကူ ကြိတ်ခြေပစ်ရန် လုံလောက်လှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မူလက သူသည် အဆင့် ၁၁ ပြိုင်ဘက်ကို သုတ်သင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက် အဆင့် ၁၂ ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးက ခုန်ထွက်လာကာ တစ်ဖက်လူအတွက် အစားထိုး အသေခံပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အနည်းငယ် မျှော်လင့်မထားသော်လည်း ထိုအရာမှာ ဆာလ်၏ ပျင်းရိဖွယ်ရာ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှု လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း အပန်းဖြေစရာလေး တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သောက်ကျိုးနည်း... ငါ့ကို သတ်လိုက်လေ... မင်း ငါ့ကို မသတ်တော့ဘူးလား"</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ဒီလိုမျိုးတောင် လူမှားပြီး သတ်နိုင်သေးတာလား… မင်းက တကယ်ကို အသုံးမကျတဲ့ကောင်ပဲ ..."</p> <p style="text-align:justify">"ဆာလ်... မင်းက အမှိုက်ကောင် အရူး ဦးနှောက်မရှိတဲ့ကောင်..."</p> <p style="text-align:justify">မျက်လုံးများ နီရဲနေသော ဆာယာသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အလားအလာများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး သူ၏ပါးစပ်မှ ဆာလ်ထံသို့ ဆဲရေးတိုင်းထွာမှုများကို တရစပ် ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ ဒေါင်းတန်ကို သိကျွမ်းခဲ့သည်မှာ သိပ်မကြာသေးပေ။ ထို့ပြင် တစ်ဖက်လူက သူ့အစား အသေခံရန် ရုတ်တရက် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟုလည်း တစ်ခါမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့မိပေ။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့်ပင် ဆာယာ၏ နှလုံးသားမှာ ယခုအခါ သွေးစိမ်းရှင်ရှင် ထွက်နေသကဲ့သို့ နာကျင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မည်သူကမျှ သူ့အတွက် ဤမျှအထိ အသက်ပေး၍ စွန့်လွှတ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်ထံမှ သူ မျှော်လင့်တောင့်တခဲ့သော ကယ်ဆယ်ရေးမှာလည်း ရောက်ရှိမလာခဲ့ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">ဒေါင်းတန်၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့် အနစ်နာခံမှုနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက လုရှန်၏ အပြုအမူမှာ ပိုမို၍ ပုံမှန်ဆန်လှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သေချင်နေတာလား..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာ၏ ဆဲရေးတိုင်းထွာမှုများမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အလုပ်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌ လူသတ်လိုသည့် အရိပ်အယောင်တို့ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်သွားပြီး အားကောင်းလှသော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရုန်းထွက်ကာ ဆာယာထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤပျော့ညံ့လှသော အင်းဆက်ပိုးမွှားလေးကို အလွယ်တကူ အသေမခံစေရန် သူ ဆုံးဖြတ်ထားလိုက်လေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်၌ပင် ဆာလ်၏ မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ မှိန်ပျပျ ရွှေဖြူရောင်ရောင်လေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ ရူးသွပ်လှသော ဝမ်းသာမှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာထံသို့ ဦးတည်ထားသော စွမ်းအားများမှာ ချက်ချင်းပင် အဆပေါင်းများစွာ တိုးမြင့်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစွမ်းအားမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ ချဲ့ကားသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">တောက်ပသော ငွေရောင်အလင်းတန်း ငါးခုမှာ ဆာလ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထက်မြက်လှသော လက်သည်းများနှင့် တူကာ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်အရှိန်အဝါကို ဖန်တီးပေးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤကြီးမားလှသော စွမ်းအားအောက်၌ တိုက်ပွဲမြေပြင်မှာ တွန့်လိမ်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လေဝဲမုန်တိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာနေသကဲ့သို့ပင် ရှိတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်၏ လိမ္မော်ရောင်ဆံပင်များမှာ မီးတောက်များအလား နီရဲနေပြီး မောက်မာစွာ လွင့်ပျံနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါမှာ ဆာယာနှင့် အနီးတစ်ဝိုက်အား လုံးဝ လွှမ်းခြုံထားသည်။ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုကြီးမှာ အရာအားလုံးအား အမှုန့်ဖြစ်အောင် ကြိတ်ခြေပစ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်တစ်ယောက် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ ထင်ထားတာကလေ... ဒီကောင်တွေထဲမှာ..."</p> <p style="text-align:justify">"မင်း တကယ် ဂရုစိုက်ရတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးလို့ ငါ ထင်နေခဲ့တာ"</p> <p style="text-align:justify">"သေစမ်း..."</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save