Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၃၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်၏ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တိုက်စစ်အရှိန်အဝါအောက်တွင် ဆာယာတစ်ယောက် စကားတစ်ခွန်းပင် ဟနိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘဲ မှင်သက်မိနေရှာသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ တတ်နိုင်သည်မှာ မျက်ဝန်းအစုံကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်ကြည့်လျက် ငေးမောနေရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင်ပင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ ရှုံ့တွတွန့်လိမ်သွားပြီး ဧရာမ လေဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခုအသွင်သို့ အလျင်အမြန် ကူးပြောင်းပြန့်ကားလာသည်ကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေခဲ့ရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဆာယာ၏ အမြင်အာရုံ တစ်ခုလုံးမှာလည်း နက်မှောင်လှသော အမှောင်ထုကြီးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရွေ့လျား၍မရတော့သကဲ့သို့ အသိဉာဏ်အာရုံတို့မှာလည်း ဗလာကျင်းလျက် ဆွံ့အသွားရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ... သေပြီလား…”</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာတစ်ယောက် သေခြင်းတရားနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် စိတ်ဒုံးဒုံးချလိုက်သည့် ခဏမှာပင် မျက်စိရှေ့မှောက်ရှိ အမှောင်ထုကြီးမှာ ရုတ်တရက် တောက်ပလှသော အလင်းတန်းတစ်ခု၏ ထိုးဖောက်ဖြတ်သန်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဝုန်း..."</p> <p style="text-align:justify">ကျယ်လောင်လှသော ဟိန်းသံကြီးတစ်ခုသည် စစ်တလင်းတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေလျက် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအသံနှင့်အတူ ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ အနောက်သို့ ယိုင်နဲ့စွာ ဆုတ်ခွာသွားရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေဖြူရောင်ရောင် အလင်းစက်ကလေးများသည် သွေးစက်များအလား ဟင်းလင်းပြင်ထက်သို့ လွင့်စင်ထွက်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပြင်းထန်လှသော ထိခိုက်မှုကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော မမြင်နိုင်သည့် စွမ်းအင်လှိုင်းတို့မှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အထပ်ထပ်အခါခါ ဂယက်ထသွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ ယခုတိုက်ခိုက်မှုသည် မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဆာယာမှာမူ ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်နှယ် မတ်တတ်ရပ်လျက် မိမိရှေ့မှ ကာကွယ်ပေးထားသည့် ကျောပြင်ကြီးကို ကြောင်အမ်းကာ စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"လု... လုရှန်..."</p> <p style="text-align:justify">"ဒုက္ခပဲ.."</p> <p style="text-align:justify">အဝေးတစ်နေရာမှ လမ်းပြသူနှစ်ဦးမှာလည်း မျက်နှာပျက်သွားကြရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူတို့သည် အကူအညီပေးရန် အပြေးအလွှား လာချင်ကြသော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင်မူ ရွှေဖြူရောင်ရောင် ပုံရိပ်မှာ အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ လူတိုင်းက သူ၏ ရုပ်သွင်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ခန့်ညားချောမောသော လူငယ်လေးအသွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးကို တောက်ပသော ရွှေဖြူရောင် အလင်းတန်းများက လွှမ်းခြုံထားဆဲပင်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ ရုပ်သွင်မှာ အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့်တွင်မူ ကြည့်မကောင်းလောက်အောင်ပင် ဆိုးရွားလှသော ဧရာမ အပေါက်ကြီးတစ်ပေါက်မှာ ဟောင်းလောင်းကြီး ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒဏ်ရာမှ အသားစများမှာ လိပ်တက်နေပြီး အတွင်းရှိ အရိုးများနှင့် ကလီစာများကိုပင် ဝေဝါးစွာ မြင်နေရသည်။ ထိုလူငယ်သည် ခေါင်းငုံ့လျက် သူ၏ ရင်ဘတ်မှ ဒဏ်ရာကြီးကို မလှုပ်မယှက် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အသက်ရှူသံမှာလည်း သိသိသာသာ အားနည်းသွားရာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"လုရှန်... ညီလေးရာ..."</p> <p style="text-align:justify">အောက်ဘက်တွင်မူ ဆာယာ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ရုတ်တရက် နီရဲလာတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်နေသော ဒေါင်းတန်အား တင်းတင်းပွေ့ဖက်လျက် မျက်ရည်များ တောက်တောက်ကျလာကာ ရင်တွင်း၌ နာကျင်မှုနှင့် နောင်တတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေရှာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် အားကိုးရာမဲ့နေသော ကလေးငယ်တစ်ဦးနှယ် ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လမ်းပြသူနှစ်ဦးနှင့် အခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော လူသားသိုင်းသမားများမှာလည်း လုရှန်၏ အခြေအနေကို ကြည့်ကာ နှလုံးသားများ နစ်မြုပ်သွားကြရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး နောက်ကွယ်တွင်မူ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်း အရိပ်အယောင်များက အချိန်မရွေး ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာရန် အသင့်ရှိနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သစ္စာဖောက် သိုင်းသမားများမှာမူ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြပြီး သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုတို့သည် လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားကာ အောင်ပွဲခံရန်ပင် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟား... ဟား... ဟား..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် အစွမ်းကုန် မောက်မာမှုများနှင့်အတူ ရက်စက်မှုနှင့် ကျေနပ်အားရမှု အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။ သူ၏ ပတ်လည်ရှိ လိမ္မော်ရောင် မီးတောက်များမှာလည်း ဟုန်းခနဲ တောက်လောင်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ပုန်းနေလေ... မင်း ပုန်းနိုင်တယ် မဟုတ်လား။ အခုတော့ ဘာလို့ မပုန်းတော့တာလဲ။ ငါ့မျက်စိထဲမှာတော့ မင်းက လူရွှင်တော် တစ်ယောက်ထက် မပိုပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"ငါက မင်းကို တစ်ခါတည်းနဲ့ ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားစေမယ်လို့ မင်း မထင်ထားဘူး မလား"</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်တစ်ယောက် အေးစက်ခက်ထန်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး လုရှန်၏ လုပ်ရပ်အပေါ် အဆုံးစွန်သော အထင်အမြင်သေးမှုတို့အား ဖော်ပြလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဆင့် ၁၁ ရှိတဲ့ အမှိုက်တစ်ကောင်ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် မင်းရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး အသက်ပေးလိုက်တယ်ပေါ့... တကယ့် အရူးပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"မွန်မြတ်လှတဲ့ မေ့လျော့ခြင်း သခင်ကြီးကတောင် မင်းလို မိုက်မဲတဲ့ သူမျိုးကို သဘောကျမှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်၏ မျက်ဝန်းအိမ်ထဲတွင် မနာလိုဝန်တိုမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ ဆိုပြီးနောက် ဆာလ်သည် သူ၏ လက်ဝါးကို နောက်တစ်ကြိမ် မြှောက်လိုက်ပြန်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ပတ်လည်တွင် နိယာမ ကြယ်တာရာစနစ် ငါးခု၏ ပုံရိပ်ယောင်များ ထပ်မံ ထင်ဟပ်လာတော့သည်။ နိယာမတို့၏ စွမ်းပကားသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းရှိ ဧရာမ စကြဝဠာစွမ်းအင်များကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်ဖိအားကြီးအဖြစ် ပုံပေါ်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်သည် တစ်ဖက်လူများအား အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ချေမှုန်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သောက်ကျိုးနည်း.. မင်းလို ကောင်က.. သတ္တိရှိရင် ငါ့ဆီ လာခဲ့လေ"</p> <p style="text-align:justify">အောက်ဘက်တွင် မျက်ဝန်းအစုံ နီရဲနေသော ဆာယာသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်ကာ လုရှန်၏ ရှေ့မှ ကာကွယ်လိုက်လေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ဆာလ်ကမူ သူ့အား ဘေးသို့ ပေါ့ပါးစွာပင် ပုတ်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ဆာလ်သည် သူ့အား ချက်ချင်း အသက်မနုတ်လိုသေးပေ။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုအစား သူ ချစ်ခင်မြတ်နိုးရသူများ ပျက်စီးရသည်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့စေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အဝေးတစ်နေရာမှ လမ်းပြသူနှစ်ဦး၏ မျက်နှာအမူအရာတို့မှာလည်း ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး အရေးကြီးသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချလိုက်ပုံရသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အေးစက်သွားပြီး အသေခံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်၏ သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက် ကျရောက်လာတော့မည့်ဆဲဆဲ လမ်းပြသူနှစ်ဦးမှာလည်း အခွင့်အရေးကို စောင့်ကြည့်နေသည့် ခဏမှာပင် ညင်သာလှသော ချောင်းဟန့်သံတစ်သံသည် တင်းမာနေသော လေထုကို ရုတ်ချည်း ဖြိုခွဲလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဟွတ်... အဟွတ်..."</p> <p style="text-align:justify">မိမိရင်ဘတ်မှ ဧရာမ အပေါက်ကြီးကို စိုက်ကြည့်နေသော လုရှန်သည် ရုတ်တရက် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့ကြည့်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"နိယာမ ငါးခုရဲ့ စွမ်းအားကို နားလည်ပြီး ပေါင်းစပ်ထားတဲ့သူ ဆိုတော့လည်း မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ"</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူ၏ ရင်ဘတ်မှ ဒဏ်ရာအနားသတ်များကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူ ခံစားချက်ပါပါဖြင့် တစ်လုံးချင်းစီ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ ကောင်းတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ငါ့ကို သတ်ပစ်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားတာပဲ သောက်ကျိုးနည်း"</p> <p style="text-align:justify">စကားအဆုံးတွင်မူ လုရှန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်မှုသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ရင်ဘတ်မှ ကြောက်စရာကောင်းလှသော ဒဏ်ရာကြီးမှာလည်း မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အလျင်အမြန် ပြန်လည် ကျက်သွားတော့သည်။ အသားနုတို့မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးထွက်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် လုံးဝ ပြန်လည် ကျန်းမာသွားပြီး သူ၏ အားနည်းနေသော စွမ်းအင်အရှိန်အဝါမှာလည်း ယခင်အတိုင်း ပြန်လည် ပြည့်ဝလာတော့သည်။ တစ်ခါမျှ ဒဏ်ရာမရရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဤထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကြောင့် လူတိုင်း ဆွံ့အမှင်သက်သွားကြရသည်။ ဆာလ်ပင်လျှင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရကာ လွှတ်ခနဲ ရေရွတ်လိုက်မိတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက.. ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save