Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၈၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပင်လယ်အောက် လူသားမျိုးနွယ်၊ ရှေးဟောင်း အကအလှ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~“ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကိုကြီး... သူ ထွက်သွားပြီ”</p> <p>ချောင်ကျားရှီး  တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။ တင်းပိုင်ရွှယ် မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ  စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>လုံထျန်းရှင်း  ကမူ မြင့်မြတ်သော လေ ဓားဂိုဏ်း တပည့် (၄) ယောက်၏ အလောင်းများမှ သိုလှောင်လက်စွပ်များကို ချွတ်ယူနေ၏။ အသုံးဝင်မည့် ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းပြီး မလိုအပ်သည်များကို ပင်လယ်ထဲသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် သူတို့ (၃) ဦးသည် နှစ်တစ်ထောင် မီးနဂါးသီးပင်  ကို အာရုံစိုက်လိုက်ကြ၏။</p> <p>အကိုင်းအခက်များပေါ်တွင် မီးနဂါးသီး (၅) လုံး တွဲလျားခိုနေပြီး၊ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ခရမ်းရောင် သန်းသော အနီရောင် မီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေ၏။</p> <p>“ဒီမီးတောက်တွေက ‘မီးမူလစွမ်းအား’  ပဲ။ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့်  ကို ရောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်”</p> <p>လုံထျန်းရှင်း သည် ‘ဝိညာဉ်ပိုးမျှင် လက်အိတ်’ တစ်စုံကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မီးနဂါးသီးများကို ခူးဆွတ်ရန် ပြင်လိုက်၏။ သို့သော် လက်အိတ်များသည် ချက်ချင်း မီးလောင်ကျွမ်းသွားသည်။</p> <p>သူ့လက်ဖဝါးများပင် ပူလောင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>“ငါ့လို နဂါးသွေးမျိုးဆက် အသွင်ပြောင်း ထားတဲ့သူတောင် နာကျင်နေတာ။ သာမန် ချီစုစည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေသာ ဆိုရင် လက်တွေ ပြာကျသွားလောက်တယ်”</p> <p>လုံထျန်းရှင်း အံ့သြသွားသည်။</p> <p>ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို အောင့်အီးလျက် လုံထျန်းရှင်း သည် မီးနဂါးသီး (၅) လုံးကို ခူးဆွတ်လိုက်၏။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ဒီ နှစ်တစ်ထောင် မီးနဂါးသီးပင် ကို တူးယူသွားမလား”</p> <p>ချောင်ကျားရှီး က ဟိုယွင်ကျဲ ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>“တူးလိုက်”</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>ချောင်ကျားရှီး နှင့် လုံထျန်းရှင်း တို့ အလုပ်စလုပ်ကြ၏။</p> <p>သို့သော် အချိန်အတော်ကြာ တူးဆွပြီးနောက် အပင်၏ အမြစ်ကို ရှာမတွေ့ဘဲ ဖြစ်နေ၏။ အစားထိုး အနေဖြင့် ကျွန်းအလယ်ဗဟိုတွင် မြေအောက်သို့ ဆင်းသွားသော (၁) မီတာ အချင်းရှိသည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p>သူတို့ မြင်နေရသော မီးနဂါးသီးပင် ဆိုတာ ဒီလမ်းကြောင်း အောက်ဘက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာသည့် အကိုင်းအခက် တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေ၏။</p> <p>“အောက်ဆင်းကြည့်ရအောင်... ငါ ရှေ့က သွားမယ်။ သတိထားကြ”</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ သည် လက်ချောင်းများကို ဓားသဏ္ဌာန် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ‘အေးစက် အလင်းဓား’ ၏ ထိပ်ဖျားကို အောက်ဘက်သို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ပတ်ကာ ကာကွယ်ထားလိုက်၏။</p> <p>ချောင်ကျားရှီး နှင့် လုံထျန်းရှင်း တို့ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားကြ၏။</p> <p>နောက်ကွယ်တွင်...</p> <p>ယဲ့ဖုန်း  သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်နေမိသည်။</p> <p>“မြေအောက်မှာ ဘာတွေ ရှိနေတာလဲ”</p> <p>သူလည်း စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။</p> <p>‘ကောင်းကင်မေးမြန်း ကြေးမုံပြင်’  ကို ပြုပြင်မွမ်းမံပြီးနောက် စောင့်ကြည့်နိုင်သော အကွာအဝေး ကျယ်ပြန့်လာသော်လည်း၊ မိုင်ထောင်ချီ ဝေးကွာသော မြင့်မြတ်သော လေ ဓားဂိုဏ်း အနီးတစ်ဝိုက်ကို မြူခိုးဂိုဏ်း  မှ တိုက်ရိုက် ကြည့်ရှုရန် မလုံလောက်သေးပေ။</p> <p>ယခု ဟိုယွင်ကျဲ တို့ အဖွဲ့ကို မြင်တွေ့နေရခြင်းမှာ ကြေးမုံပြင်၏ လုပ်ဆောင်ချက် အသစ်ကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>မြူခိုးဂိုဏ်း တပည့်၊ ဝိညာဉ်လက်နက်၊ ဝိညာဉ်သားရဲ၊ မြက်ပင် တစ်ပင် မကျန်... မြူခိုးဂိုဏ်း၏ အမှတ်အသား ပါရှိနေသရွေ့၊ ကြေးမုံပြင်၏ စောင့်ကြည့်မှု အောက်တွင် ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>မြေအောက် လမ်းကြောင်းသည် ရှည်လျားလှ၏။</p> <p>မီတာ ရာချီ ဆင်းသက်ပြီးနောက် သူတို့ (၃) ဦးသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော မြေအောက် ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။</p> <p>ကောင်းကင် ဝိုင်းဝိုင်း၊ မြေကြီး လေးထောင့်ပုံစံ  ကမ္ဘာတစ်ခု ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ အမြင့် (၁) ကီလိုမီတာ၊ အချင်း မိုင် (၁၀၀) ကျော် ရှိ၏။ ကျောက်နံရံများပေါ်တွင် မီးနဂါးသီးပင်များ တွားသွား ပေါက်ရောက်နေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် အလင်းရောင် ထုတ်လွှတ်သော အပင်များစွာ ရှိနေသဖြင့် မြေအောက် ကမ္ဘာကို လင်းထိန်နေစေ၏။</p> <p>ကျောက်နံရံများ၏ အောက်ဘက်တွင် ကျယ်ပြန့်သော စိမ်းပြာရောင် ပင်လယ်ရေပြင် ရှိပြီး၊ ကမ်းခြေများတွင် ကျွန်းငယ်လေးများ ဟိုမှသည် သည်မှသည် ပေါ်ထွက်နေသည်။</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ သည် အပေါ်ဘက်တွင် ထူးဆန်းသော သတ္တဝါအချို့ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>လူသားများနှင့် အတော်လေး တူသော်လည်း၊ ပါးပြင်ပေါ်တွင် အပြာရောင် ပါးဟက်များ ပါရှိပြီး လက်မောင်းနှင့် ခြေထောက် ဘေးဘက်များတွင် ငါးဆူးတောင်များ ပါရှိကာ လိုသလို ပြန်သိမ်းဆည်းနိုင်သည်။</p> <p>“ပင်လယ်လူသား မျိုးနွယ်  ပဲ”</p> <p>ချောင်ကျားရှီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ နှင့် လုံထျန်းရှင်း တို့ အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ချောင်ကျားရှီး အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အစတုန်းက ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ စီနီယာအစ်မ ကျီဇီလင်း  က စာဖတ်ဝါသနာပါပြီး ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝတယ်လေ။ သူ ဖတ်တဲ့ စာအုပ်တွေထဲမှာ ပင်လယ်လူသား မျိုးနွယ် အကြောင်း ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အဲဒီကနေ သိလာတာ”</p> <p>“ကျီဇီလင်း သိတာတော့ မဆန်းပါဘူး။ သူက ‘သိုင်းကျမ်းဆောင်’ ကြီးကြပ်သူပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ”</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ မျက်လုံးပြူးကာ မေးလိုက်၏။</p> <p>“ပြောရရင်တော့ ရှည်ပါတယ်။ စီနီယာအစ်မက စာဖတ်ပြီးရင် စာအုပ်ကို ကျွန်တော့်ဆီ ပေးပြီး မေးခွန်းပြန်မေးခိုင်းတယ်။ သူ မှတ်မိ၊ မမှတ်မိ စစ်ဆေးတာပေါ့။ အဲဒီလို လုပ်ရင်းနဲ့ ကျွန်တော်လည်း တော်တော်များများ သိလာတာ”</p> <p>ချောင်ကျားရှီး စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်၏။</p> <p>သူက ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံချင်တာ။ ကျီဇီလင်း ရဲ့ အစေခံ မလုပ်ချင်ပါချေ။</p> <p>“ဒါနဲ့... ပင်လယ်လူသား မျိုးနွယ် ဆိုတာ ဘာလဲ”</p> <p>လုံထျန်းရှင်း စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်၏။</p> <p>“သူတို့က သမုဒ္ဒရာထဲမှာ နေထိုင်တဲ့ လူသားမျိုးနွယ် တစ်မျိုးပဲ။ ပုံမှန် လူသားတွေနဲ့ မိတ်လိုက်လို့ ရတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ မွေးလာတဲ့ ကလေးတွေက လူသားပုံစံ အပြည့်အဝ ရှိပေမယ့် ရေအောက်မှာ အသက်ရှူနိုင်ပြီး ငါးတွေလို လျင်မြန်ကြတယ်တဲ့”</p> <p>ချောင်ကျားရှီး ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p>“ဒါပေမဲ့... ပင်လယ်လူသားတွေက ပင်လယ်နက်ထဲမှာ နေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ မြေအောက် ရောက်နေရတာလဲ”</p> <p>လုံထျန်းရှင်း မျက်လုံးလှန်ကြည့်ပြီး အောက်ဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါ ပင်လယ်အသေးစားလေး မဟုတ်လို့လား”</p> <p>“သြော်... ဟုတ်သားပဲ”</p> <p>ချောင်ကျားရှီး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ပင်လယ်လူသား အများအပြားသည် ကျောက်နံရံများပေါ်တွင် တွယ်တက်နေကြပြီး ကျောပေါ်တွင် ရောင်စုံခရုခွံများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခြင်းတောင်းများကို လွယ်ထားကြသည်။ အထူး ပြုလုပ်ထားသော ငါးဖမ်းလှံတံများကို အသုံးပြုပြီး ရင့်မှည့်နေသော မီးနဂါးသီးများကို ခူးဆွတ်ကာ ခြင်းတောင်းများဖြင့် ဖမ်းယူနေကြ၏။</p> <p>“နှစ်တစ်ထောင် မီးနဂါးသီးတွေ အများကြီးပါလား”</p> <p>သူတို့ (၃) ဦး ဘေးဘီဝဲယာကို ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းဆုံး အလုံး (၁၀၀) ၊ (၁၀၀၀) မက ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ဒီအသီးတွေ အကုန်လုံးသာ ဆေးဖော်လိုက်ရင်... ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ရောက်ဖို့ အထောက်အကူပြုတဲ့ ဆေးလုံးတွေ ဘယ်လောက်တောင် ရလိုက်မလဲ။</p> <p>“မင်းတို့ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ”</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ခရုခွံခြင်းတောင်း လွယ်ထားသော ပင်လယ်လူသား မိန်းကလေး တစ်ဦးသည် အနီးနားသို့ ရောက်လာပြီး နွယ်ပင်များပေါ်တွင် ရပ်နေသော ဟိုယွင်ကျဲ တို့ကို တွေ့သွားသည်။</p> <p>“ဟာ... နင်တို့ အသီး လာခိုးတာ မဟုတ်လား”</p> <p>မိန်းကလေးသည် နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်လိုက်ပြီး ငါးဖမ်းလှံတံကို ကိုင်ကာ ဟိုယွင်ကျဲ တို့ကို သတိထား စောင့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ တို့ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ငါတို့ပုံစံက အသီးခိုးမယ့် ပုံ ပေါက်နေလို့လား။</p> <p>ဗြောင်ကျကျ ယူတာကို ခိုးတယ်လို့ ခေါ်လို့ ရမလား။</p> <p>“ဘယ်သူတွေလဲ”</p> <p>နောက်ထပ် ပင်လယ်လူသား အများအပြားကလည်း ဟိုယွင်ကျဲ တို့ကို တွေ့ရှိသွားကြ၏။</p> <p>“အပေါ်က ဆင်းလာတဲ့ လူသားတွေပဲ”</p> <p>“မြန်မြန် ဝိုင်းထားလိုက်။ ငါတို့ရဲ့ ‘နတ်ဘုရား ပူဇော်သက္ကာ အသီး’  တွေကို အခိုးခံလို့ မဖြစ်ဘူး”</p> <p>နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အဆင့်  ရှိသော ပင်လယ်လူသား ပညာရှင် အုပ်စုကြီး တစ်စု ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လာသည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် သူတို့ (၃) ဦး ဝိုင်းရံ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရ၏။</p> <p>“အနိမ့်အဆင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် (၁၅) ကောင်၊ အလယ်အလတ်အဆင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် (၃) ကောင်၊ ထိပ်တန်းအဆင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် (၁) ကောင်... ကြည့်ရတာ ငါတို့ နိုင်မယ့်ပုံ မရှိဘူး”</p> <p>လုံထျန်းရှင်း တံတွေး မျိုချလိုက်မိသည်။</p> <p>“သေချာပေါက် မနိုင်ဘူး”</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ စိတ်ပျက်သွားသည်။</p> <p>အခုမှ ရောက်ကာစ ရှိသေးတယ်၊ ဝိုင်းခံလိုက်ရပြီ။ ကံဆိုးလိုက်တာ။</p> <p>*</p> <p>နောက်ကွယ်တွင်...</p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကြည့်ရှုနေ၏။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကျင့်ကြံရေး မျှော်စင်မှ ထွက်လာသော ကျီဇီလင်း သည် သိုင်းကျမ်းဆောင်သို့ သွားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ယဲ့ဖုန်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကြေးမုံပြင်ပေါ်မှ မြင်ကွင်းကိုလည်း မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>“ဟာ... ပင်လယ်လူသား မျိုးနွယ်ပါလား”</p> <p>ကျီဇီလင်း ရှေ့တိုးလာပြီး ယဲ့ဖုန်း၏ နောက်တွင် ရပ်လိုက်၏။ မွှေးကြိုင်သော ခရမ်းရောင် ဆံနွယ်များ လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် ယဲ့ဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို ဖုံးအုပ်သွားသည်။</p> <p>“ဇီလင်း... ငါ မျက်စိကွယ်တော့မယ်”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>“အို... တောင်းပန်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်”</p> <p>ကျီဇီလင်း ဆံပင်များကို အလျင်အမြန် သိမ်းလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကြေးမုံပြင်ကို ညွှန်ပြလိုက်၏။</p> <p>“ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကိုကြီးတို့ ဝိုင်းခံနေရပြီ။ အန္တရာယ် ရှိတယ်”</p> <p>“ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။</p> <p>အဝေးကြီးမှာ ရောက်နေတော့ အချိန်မီ သွားကူညီဖို့ မဖြစ်နိုင်။</p> <p>‘ဟင်းလင်းပြင် သံလိုက်အိမ်မြှောင်’  က တစ်ခါသွားလျှင် မိုင် (၁၀၀) ပဲ ရောက်၏။ မိုင်ထောင်ချီ ဝေးသည့် ခရီးကို သွားဖို့ အကြိမ်ကြိမ် ခုန်ကူးရမှာ ဆိုတော့ အချိန်တော်တော် ကြာလိမ့်မည်။</p> <p>“တကယ်တော့... ပင်လယ်လူသားတွေက နယ်မြေပိုင်စိုးလိုစိတ် ပြင်းထန်ပေမယ့် သိပ်တော့ မကြမ်းကြုတ်ပါဘူး။ သူတို့နဲ့ မိတ်ဆွေ ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ရင် အဆင်ပြေပါတယ်”</p> <p>ကျီဇီလင်း ၏ စာပေ ဗဟုသုတများ အသုံးဝင်လာလေပြီ။</p> <p>“ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ.. ပြောစမ်းပါ”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း မေးလိုက်၏။</p> <p>“စဉ်းစားပါရစေဦး... ဟုတ်ပြီ။ ပင်လယ်လူသားတွေက မီးပုံပွဲ ကျင်းပပြီး ကခုန်ရတာကို သဘောကျကြတယ်။ အစ်ကိုကြီးဟိုတို့က သီချင်းဆို ကခုန်ရတာ ဝါသနာပါတယ်လို့ ပြောလိုက်ရင် သူတို့နဲ့ မိတ်ဆွေ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ အကောင်းဆုံးကတော့ ‘လက်ခုပ်တီး အက’  ဆိုတဲ့ ရှေးဟောင်း အက တစ်မျိုးကို ကပြလိုက်ရင် ပိုကောင်းတယ်”</p> <p>ကျီဇီလင်း သည် ‘တိုင်းတစ်ပါး မျိုးနွယ်များ မှတ်တမ်း’  ကျမ်းစာအုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး စာမျက်နှာ တစ်ခုကို လှန်ပြလိုက်၏။</p> <p>ယဲ့ဖုန်း ကြည့်လိုက်ရာ ရိုးရှင်းပြီး သင်ယူရ လွယ်ကူသော ရှေးဟောင်း အကကွက် တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>‘ဒါပေမဲ့... ဒီအကက ကြည့်ရတာ နည်းနည်းတော့ နေရခက်စရာ ကောင်းပြီး ရှက်စရာလည်း ကောင်းတယ်။’</p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်... ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကိုကြီးတို့သာ ဒီအကကို ကပြလိုက်ရင် ရန်သူကနေ မိတ်ဆွေ ဖြစ်သွားမှာ သေချာတယ်”</p> <p>ကျီဇီလင်း အာမခံ ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p>“တကယ်လား”</p> <p>“တကယ်ပေါ့။ အခြေအနေကို ကြည့်ရတာ... အစ်ကိုကြီးတို့က ပင်လယ်လူသားတွေရဲ့ နယ်မြေထဲကို မှားပြီး ဝင်သွားတာပဲ ရှိသေးတယ်။ ပဋိပက္ခ မဖြစ်သေးဘူး ဆိုတော့ ပြန်ပြင်ဆင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ်”</p> <p>“ကောင်းပြီ... ငါ သူတို့ကို ဒီအက သင်ပေးလိုက်မယ်”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း မတ်မတ် ထိုင်လိုက်၏။</p> <p>ကျီဇီလင်း မျက်လုံးပြူးသွားသည်။</p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်... လူကိုယ်တိုင် မရှိဘဲ ဘယ်လို သင်ပေးမှာလဲ”</p> <p>“မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ နည်းလမ်း ရှိပါတယ်”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်၏။</p> <p>...</p> <p>မြေအောက် ပင်လယ်ကမ္ဘာဝယ်၊</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ သည် ဘေးပတ်လည်ရှိ ပင်လယ်လူသား ပညာရှင်များ၏ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရင်း ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားရင်တောင် လွတ်မြောက်ဖို့ ခဲယဉ်းကြောင်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ရေအောက်ထဲကနေ နောက်ထပ် ပင်လယ်လူသားတွေ ထပ်ထွက်လာနေသေးသည်။ အားလုံးက အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်ကြ၏။</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ နှင့် ဂျူနီယာညီလေး (၂) ယောက် အန္တရာယ် ရှိနေလေပြီ။</p> <p>“မင်းတို့ ဘယ်သူတွေလဲ။ ငါတို့ ပင်လယ်လူသား မျိုးနွယ်ရဲ့ နယ်မြေထဲကို ဘာကိစ္စ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတာလဲ”</p> <p>ထိပ်တန်းအဆင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် ခေါင်းဆောင်ကြီးက မာရေကျောရေ အသံဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p>လေထုက ရုတ်တရက် အလွန် တင်းမာသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save