Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၈၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">အန္တရာယ်မှ ဘေးကင်းရာသို့၊ ပူဇော်ပသခြင်း အခမ်းအနား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~ဟိုယွင်ကျဲ  မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသည်။ ‘အေးစက် အလင်းဓား’  နှင့် နတ်ဘုရားအာရုံ  မှတဆင့် အဆက်မပြတ် ဆက်သွယ်နေပြီး၊ အခြေအနေ မကောင်းလျှင် ဂျူနီယာညီလေး (၂) ယောက်ကို ခေါ်ထုတ်ကာ ထွက်ပြေးရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။</p> <p>“ယွင်ကျဲ... ငါပြောတာ ကြားလား”</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် ယဲ့ဖုန်း  ၏ အသံကို နားထဲတွင် ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ့အမူအရာကြောင့် ဝိုင်းရံထားသော ပင်လယ်လူသားများ လန့်ဖျပ်သွားကြပြီး သူ တိုက်ခိုက်တော့မည်ဟု ထင်မှတ်သွားကြ၏။</p> <p>“စကားပြန်ပြောစရာ မလိုဘူး။ ငါ့ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လိုက်လုပ်ရုံပဲ။ ဒါဆိုရင် ပင်လယ်လူသားတွေနဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မယ်”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း၏ အသံ ဆက်ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p>‘ဒါ စိတ်ထင်တာ မဟုတ်ဘူး။ ယဲ့ဖုန်း တကယ် စကားပြောနေတာပဲ။ မိုင်ထောင်ချီ ဝေးကွာတဲ့ မြူခိုးဂိုဏ်း  ကနေ အသံလွှဲပြောင်းနိုင်တယ် ဆိုတော့... ဂိုဏ်းချုပ်က ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးလိုက်မလဲ။’</p> <p>“ပင်လယ်လူသားတွေက ကခုန်ရတာကို သဘောကျတယ်။ ခဏနေရင် ငါ ပြောပြတဲ့အတိုင်း ကပြလိုက်။ ပြီးရင် မင်းတို့က ရန်သူ မဟုတ်ဘဲ မိတ်ဆွေတွေပါလို့ ပြောလိုက်”</p> <p>“အကကွက်တွေက ရိုးရှင်းပါတယ်။ အရင်ဆုံး ဒီလိုလုပ်၊ ပြီးရင် ဟိုလိုလုပ်၊ နောက်တစ်ဆင့်က... ဒီလိုမျိုး...”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း ပြောပြနေသော အကကွက်များကို နားထောင်ရင်း ဟိုယွင်ကျဲ ၏ မျက်နှာထား ထူးဆန်းလာသည်။</p> <p>ဒီအကကို ကပြလိုက်ရင် မျက်စိနောက်စရာ ဖြစ်မသွားဘူးလား။</p> <p>“မြန်မြန်... ငါ ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်စမ်း”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း ရုတ်တရက် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ့အမူအရာကြောင့် ပင်လယ်လူသားများ ပိုမို တင်းမာလာကြ၏။</p> <p>“အစ်ကိုကြီး... ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ”</p> <p>ချောင်ကျားရှီး  နှင့် လုံထျန်းရှင်း  တို့၏ မျက်နှာများ တောင့်တင်းနေကြသည်။</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ ပါးစပ် မဟဘဲ အသံလွှဲပြောင်းစနစ်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p>“စောစောက ဂိုဏ်းချုပ်ဦးလေး အသံလွှဲပြောင်းပြီး ဒီအခြေအနေကနေ ဘယ်လို လွတ်မြောက်ရမလဲ ဆိုတာ ပြောပြတယ်။ မင်းတို့ နှစ်ယောက် သေချာ နားထောင်။ ငါ့မျက်နှာ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး လိုက်လုပ်။ ငါ ဘာလုပ်လုပ် လိုက်လုပ်ကြ”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း အသံလွှဲပြောင်း ပြောကြားကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူတို့နှစ်ဦး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ကြ၏။ ဒီလောက် အဝေးကြီးကနေ အသံလွှဲပြောင်းနိုင်တယ် ဆိုတော့... ဂိုဏ်းချုပ်က တကယ် စွမ်းအားကြီးတာပဲ။</p> <p>“သူတို့ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်တယ်”</p> <p>“စွမ်းအားတွေ စုစည်းနေကြတာ ဖြစ်မယ်။ တိုက်ပွဲ စတော့မယ်”</p> <p>“အားလုံး... နေရာယူထားကြ”</p> <p>“တိုက်... တိုက်... တိုက်...”</p> <p>သူတို့ (၃) ဦး၏ အပြုအမူကို မြင်သောအခါ ပင်လယ်လူသား ကျင့်ကြံသူများသည် အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြ၏။</p> <p>“မိတ်ဆွေ ပင်လယ်လူသားတို့... ငါတို့က ရန်သူ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဟိုယွင်ကျဲ စကားစပြောလိုက်၏။</p> <p>“ငါက ပင်လယ်လူသား မျိုးနွယ်ရဲ့ ဖော်ရွေတဲ့ မိတ်ဆွေ တစ်ယောက်ပါ။ ရန်သူ မဟုတ်ပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ အထင်လွဲနေကြပါပြီ”</p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါ အထင်လွဲမှုပါ”</p> <p>ချောင်ကျားရှီး နှင့် လုံထျန်းရှင်း တို့လည်း အလျင်အမြန် ဝင်ပြောလိုက်ကြသည်။</p> <p>“ဟေ...”</p> <p>ပင်လယ်လူသားများ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ယုံရခက်နေသည်။</p> <p>မြေပေါ်က ဆင်းလာတဲ့ သူစိမ်း (၃) ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် သူတို့ မိတ်ဆွေ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။</p> <p>“ဘယ်လို သက်သေပြမလဲ”</p> <p>သုံးခွခက်ရင်း ကိုင်ဆောင်ထားသော ပင်လယ်လူသား မိန်းကလေး တစ်ဦးက လုံထျန်းရှင်း ၏ နှာခေါင်းကို ချိန်ရွယ်ရင်း မေးလိုက်၏။</p> <p>“ငါ သက်သေပြနိုင်ပါတယ်”</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ သည် ဓားပျံကို ဓားအိမ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်၏။ ယဲ့ဖုန်း ပြောပြထားသော ‘လက်ခုပ်တီး အက’  ကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်ရာ မျက်နှာ ရဲရဲနီလာသည်။</p> <p>ရှက်တာလေ။</p> <p>“ဘယ်လို သက်သေပြမလဲ”</p> <p>ပင်လယ်လူသား အားကြီးမောင်းသန်များက ဝိုင်းမေးကြ၏။</p> <p>“ငါတို့က မြေပေါ်က လာတဲ့ လူသားတွေ ဖြစ်ပြီး မင်းတို့နဲ့ မတူပေမယ့်... ငါတို့လည်း ကခုန်ရတာ ဝါသနာပါတယ်။ အထူးသဖြင့် လက်ခုပ်တီး အက ကိုပေါ့”</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ အသံကုန်အော်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ဘာ... မင်းတို့လည်း ကခုန်ရတာ ကြိုက်တယ် ဟုတ်လား”</p> <p>“အဖေ... သူက လက်ခုပ်တီး အက ကို သိတယ်တဲ့။ မဖြစ်နိုင်တာ။ အဲဒါက ငါတို့ မိတ်ဆွေစစ်တွေပဲ သိတဲ့ ပင်လယ်လူသား မျိုးနွယ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်လေ”</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ ၏ စကားကြောင့် ပင်လယ်လူသားများ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားကြ၏။</p> <p>ကျင့်ကြံသူ အများအပြား သတိထားမှုကို လျှော့ချလိုက်ကြ၏။</p> <p>“ဒီနေရာမှာ ကမပြရင် ငါ မယုံဘူး”</p> <p>သုံးခွခက်ရင်း ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သော ပင်လယ်လူသား အကြီးအကဲတစ်ဦးက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ကပြမှာပေါ့”</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်၏။ ကြီးမားသော ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သကဲ့သို့ နေရာတင် စတင် ကခုန်လေတော့သည်။</p> <p>သူ့ရှေ့တွင် လက်ခုပ်တီးလိုက်၊ ခြေထောက်ကားလိုက်၊ ခါးထောက်ပြီး ခုန်လိုက်၊ ခေါင်းပေါ် လက်တင်ပြီး လက်ခုပ်တီးလိုက်... ဒီအကကွက်တွေကို သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်သလို ထပ်ခါထပ်ခါ လုပ်ပြနေ၏။</p> <p>“ဟာ... ဒါကြီးက...”</p> <p>မျက်စိပျက်စရာ ကောင်းသော မြင်ကွင်းကြောင့် လုံထျန်းရှင်း နှင့် ချောင်ကျားရှီး တို့ မြေကြီးထဲ ဝင်ပုန်းချင်စိတ် ပေါက်သွားကြသည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦး တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။ မျက်နှာများ ညှိုးငယ်နေကြ၏။</p> <p>သူတို့၏ မျက်ဝန်းများက မေးခွန်းထုတ်နေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>‘မင်း ကမှာလား’</p> <p>‘ငါ့မှာ သိက္ခာ ရှိတယ်။ ကမယ့်အစား အသေခံလိုက်မယ်’</p> <p>သို့သော် သူတို့ တွေဝေနေစဉ်မှာပင် ဟိုယွင်ကျဲ ၏ ထူးဆန်းသော လက်ခုပ်တီး အက သည် ပင်လယ်လူသား အားလုံးကို အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>“မင်း လက်ခုပ်တီး အက ကို ကြိုက်တယ်။ ငါတို့လည်း ကြိုက်တယ်။ ဒါဆို ငါတို့က မိတ်ဆွေတွေပဲ”</p> <p>ပင်လယ်လူသား အကြီးအကဲပင်လျှင် ငါးဖမ်းလှံတံကို ပြန်သိမ်းလိုက်၏။</p> <p>လက်ခုပ်တီး အက ဆိုတာ ပင်လယ်လူသား ဘိုးဘေးတွေ လက်ထက်ကတည်းက ဆင်းသက်လာသော အက။</p> <p>ပင်လယ်လူသား မျိုးနွယ်မှာ ဒီအကကို လူတိုင်း သိကြသည်။ အရွယ်ရောက်လာလျှင် အိမ်ထောင်ဖက် ရှာသည့်အခါ ဒီအကနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖော်ပြကြခြင်းပင်။</p> <p>အကကွက် ပိုမှန်လေ၊ ပိုစိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းလေ... နှလုံးသားတွေကို ပိုသိမ်းပိုက်နိုင်လေပင်။</p> <p>“မင်းကတော့ ငါတို့ မိတ်ဆွေ..ဟုတ်ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဟိုနှစ်ယောက်က မကဘူး။ သူတို့က မရိုးသားဘူး”</p> <p>‘ထိပ်တန်းအဆင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်’  ပင်လယ်လူသား အားကြီးမောင်းသန် တစ်ဦးက လုံထျန်းရှင်း နှင့် ချောင်ကျားရှီး ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။</p> <p>“ကျွန်တော်တို့လည်း လက်ခုပ်တီး အက ကို ချစ်ပါတယ်ဗျာ”</p> <p>အသက်ရှင်လိုစိတ်များ ထိုးတက်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦး အသည်းအသန် စတင် ကခုန်ကြလေတော့သည်။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပင်လယ်လူသားများ သတိထားမှုကို လုံးဝ လျှော့ချလိုက်ကြ၏။</p> <p>“မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်နေတာကိုး။ လာ... လာကြ။ ငါတို့ ပူဇော်ပသဖို့အတွက် ‘နတ်ဘုရား ပူဇော်သက္ကာ အသီး’  တွေ ခူးတော့မလို့။ လာကြည့်ကြ”</p> <p>ပင်လယ်လူသား မိန်းကလေးကလည်း သတိထားမှုကို လျှော့ချလိုက်ပြီး လုံထျန်းရှင်း ၏ ဝတ်ရုံစကိုပင် ဆွဲခေါ်သွားသေးသည်။</p> <p>“အမ်... ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့”</p> <p>လုံထျန်းရှင်း မတတ်သာဘဲ လိုက်ပါသွားရသည်။</p> <p>မကြာမီ သူတို့အဖွဲ့သည် မြေကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြပြီး မိုင်အနည်းငယ် ကျယ်ဝန်းသော ကျွန်းတစ်ကျွန်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။ ထိုနေရာတွင် သလင်းကျောက်များ၊ ကျောက်စိမ်းနီများဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသော ထူးဆန်းသည့် အဆောက်အအုံများ ရှိသည်။</p> <p>...</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ တို့ အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျီဇီလင်း သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။</p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်... အသံကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လေထဲကနေ ပို့လွှတ်လိုက်တာလဲဟင်”</p> <p>“လေထဲကနေ အသံပို့တာလား... လွယ်ပါတယ်”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း စကားလွှဲလိုက်၏။</p> <p>‘ဒါ စနစ်ကြီးရဲ့ အကူအညီကို ယူထားတာလေ။ ပြောပြလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ စနစ်ကြီး တစ်ခုတည်းနဲ့တော့ ဒီလောက် ဝေးကွာတဲ့ နေရာကို အသံပို့ဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။</p> <p>တပည့်တိုင်းမှာ ‘အမှတ်အသား တိုကင်ပြား’ ရှိတယ်လေ။ ပြီးတော့ ကြေးမုံပြင်ကလည်း အသံလွှဲပြောင်းနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဒီ (၃) ခု ပေါင်းစပ်လိုက်တော့ တခြားလူတွေ သတိမထားမိဘဲ ဟိုယွင်ကျဲ ရဲ့ နားထဲကို အသံရောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာပေါ့။’</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့... ထူးဆန်းတယ်နော်။ ဒီ လက်ခုပ်တီး အက လေး ကပြလိုက်တာနဲ့တင် သူတို့ကို ယုံကြည်သွားကြတယ်။ တကယ့်ကို ဆန်းကြယ်တာပဲ”</p> <p>ယဲ့ဖုန်းက  မှတ်ချက်ချလိုက်၏။</p> <p>ထိုအခါ၊ ကျီဇီလင်း ချိုမြစွာ ရယ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။</p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ် မသိလို့ပါ။ လက်ခုပ်တီး အက က နည်းနည်း ထူးဆန်းပေမယ့်... ပင်လယ်လူသား မျိုးနွယ်ရဲ့ ပူဇော်ပသပွဲတွေ၊ ချစ်ရေးဆိုတာတွေ၊ မင်္ဂလာဆောင်တွေမှာ အလွန် အရေးပါတဲ့ အရာပါ။ ဘိုးဘေးတွေ လက်ထက်ကတည်းက ဆင်းသက်လာတဲ့ ရိုးရာဓလေ့လေ”</p> <p>“ကောင်းပါပြီ”</p> <p> </p> <p>ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဟိုယွင်ကျဲ တို့ ယာယီ ဘေးကင်းသွားပြီ။ ပြန်လာလျှင် မီးနဂါးသီး တချို့ ပါလာမလား မသိချေ။</p> <p>...</p> <p>မြေအောက် ပင်လယ်ကမ္ဘာဝယ်၊</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ၊ ချောင်ကျားရှီး နှင့် လုံထျန်းရှင်း တို့သည် ရောင်စုံ သစ်ရွက်များဖြင့် အလှဆင်ထားသော ထူးဆန်းသည့် ဦးထုပ်များကို ဆောင်းထားကြ၏။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တောက်ပနေသော ကျောက်မျက်ရတနာ အမျိုးမျိုးကို ဆင်မြန်းထားပြီး ငါးရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကုလားထိုင်များပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသည်။</p> <p>သူတို့ရှေ့တွင် ရှေးဟောင်း ယဇ်ပလ္လင် တစ်ခု ရှိသည်။</p> <p>ပင်လယ်လူသားများသည် ရင့်မှည့်နေသော မီးနဂါးသီးများကို ခူးဆွတ်ပြီး အနှစ်ဖြစ်အောင် ထောင်းလိုက်၏။ ထို့နောက် ကျောက်မျက်ရတနာ အမှုန့်များနှင့် ရောစပ်ပြီး ယဇ်ပလ္လင် အလယ်ရှိ ငါးရိုးဒယ်အိုးကြီးထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p>“ကကြစို့”</p> <p>ပင်လယ်လူသားများသည် ယဇ်ပလ္လင်ကို ဝိုင်းရံပြီး လက်ခုပ်တီး အက ကို ကခုန်ကြ၏။ ကလေးငယ်များက ဟိုယွင်ကျဲ တို့ကို အတင်း ဆွဲခေါ်ပြီး ဝင်ကခိုင်းကြ၏။</p> <p>အလွန် နေရခက်ပြီး ရှက်ရွံ့နေသော်လည်း သူတို့ (၃) ဦး ဝင်ရောက် ကခုန်လိုက်ကြ၏။</p> <p>“လေးစားရသော ပင်လယ်နတ်ဘုရား  ... သတ္တိရှိသူတွေအတွက် လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်ပေးပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စစ်သည်တော်တွေကို အဆင့်တက်ခွင့် ပေးသနားတော်မူပါ”</p> <p>ထိပ်တန်းအဆင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် ပင်လယ်လူသား အားကြီးမောင်းသန်ကြီးသည် ယဇ်ပလ္လင် ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ရိုသေစွာ ဒူးထောက်လိုက်၏။ လက်နှစ်ဖက်ကို မြေကြီးပေါ်တွင် တင်လျက် ကျယ်လောင်စွာ ဆုတောင်းလိုက်၏။</p> <p>‘ဝေါင်း...’</p> <p>ငါးရိုးဒယ်အိုးကြီး တုန်ခါသွားပြီး မီးနဂါးသီး အနှစ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ မီးတောက်များသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး မီတာ ဆယ်ဂဏန်း မြင့်မားသော လှေကားထစ်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဆုံးတွင် မှုန်ဝါးနေသော တိမ်တိုက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>‘ဒိန်း...’</p> <p>ချောင်ကျားရှီး ရုတ်တရက် သူ့နှလုံးခုန်သံ ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းလာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>သူသည် မှုန်ဝါးနေသော တိမ်တိုက်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့သွေးမျိုးဆက် အရှိန်အဝါနှင့် ဆင်တူသော အရာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။</p> <p>အဲဒါက... ‘ရှေးဟောင်း လူ့ဘီလူး နတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်’ပဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save