Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၈၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရှေးဟောင်း လူ့ဘီလူး နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်စဉ်နှင့် စစ်သူကြီး အဆင့်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~စွမ်းအား ရှစ်ဆ မြင့်တက်လာခြင်း။</p> <p>ဒါက ချောင်ကျားရှီး၏ လက်ရှိ အမြင့်ဆုံး အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤအခြေအနေတွင် သူသည် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း နဝမအဆင့်သာ ရှိသေးသော်လည်း၊ စွမ်းအား ရှစ်ဆ မြှင့်တင်လိုက်သည့်အခါ သူ့တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်သည် အနိမ့်အဆင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်နှင့် အကန့်အသတ်မရှိ နီးကပ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>‘ချီနှင့်သွေး ဓား’ ကို အသုံးပြုလိုက်လျှင် သာမန် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>သို့သော် ယခု ဝင်ရောက်လာသော ရှေးဟောင်း လူ့ဘီလူး နတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်၏ စွမ်းအားက ကြီးမားလွန်းလှသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ကွဲထွက်လုမတတ် ဖြစ်နေပြီး၊ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေရှာသည်။</p> <p>သို့သော် သွေးကြော စွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်သွားသည်နှင့်အမျှ ဒဏ်ရာများ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာသည်။</p> <p>သူ့အရှိန်အဝါလည်း တရိပ်ရိပ် တက်လာသည်။</p> <p>ရှစ်ဆခွဲ။</p> <p>ကိုးဆ။</p> <p>ကိုးဆခွဲ။</p> <p>...</p> <p>“သူ အသွင်ပြောင်းလဲနေပြီ”</p> <p>လုံထျန်းရှင်းသည် ဘေးတွင် ရပ်ရင်း လက်သီးကို ဆုပ်ထားကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>“အောင်မြင်သွားရင်... ဂျူနီယာညီလေး ချောင်က စစ်သူကြီး အဆင့် ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာတော့မယ်”</p> <p>သူသည် ချောင်ကျားရှီးအတွက် တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းပေးနေ၏။</p> <p>နောက်ကွယ်တွင် ယဲ့ဖုန်းလည်း လက်သီးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ထားမိသည်။</p> <p>ပင်လယ်လူသား ယဇ်ပလ္လင် ဘေးတွင် ဟိုယွင်ကျဲလည်း အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။</p> <p>အနီရောင် ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီး အောက်တွင်...</p> <p>ချောင်ကျားရှီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ရွှေရောင် အရှိန်အဝါများသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေ၏။</p> <p>‘ဝုန်း...’</p> <p>တိုးညှင်းသော ပေါက်ကွဲသံ တစ်ခုနှင့်အတူ သူ့စွမ်းအားသည် နောက်ဆုံးတွင် ဆယ်ဆ အထိ ချိုးဖျက်သွားသည်။ လေပြင်းမုန်တိုင်းများနှင့် လှိုင်းတံပိုးကြီးများကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေ၏။</p> <p>ဆယ်ဆသော စွမ်းအားနှင့်အတူ ချောင်ကျားရှီးသည် လေထဲတွင် လမ်းလျှောက်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“သူ ပျံသန်းနေတယ်”</p> <p>လုံထျန်းရှင်း အနီးကပ်ဆုံး မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့သြသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံသူများဟူသည် ‘အင်အားဖြင့် အရာရာကို ချိုးဖျက်ခြင်း’ ကိုသာ အဓိက ထားကြ၏။ သူတို့သည် သန်မာကြသော်ငြား ပျံသန်းရန်ဆိုသည်မှာ အတော်လေး ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>တကယ်တမ်း ဆိုရလျှင် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပျံသန်းသည်နှင့် တူအောင် ပြုလုပ်ချင်လျှင်ပင် သန်မာသော ရုပ်ခန္ဓာကို အသုံးပြုကာ ဖားတစ်ကောင်ပမာ ဟိုခုန်ဒီခုန် ပြုလုပ်နိုင်ရုံသာ ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု အခါတွင်မူ... ချောင်ကျားရှီးက သာမန် စည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖောက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ… အမှန်တကယ်ပင် ပျံသန်းနေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>“အား... အား... အား...”</p> <p>ရုတ်တရက် ချောင်ကျားရှီး အော်ဟစ်လိုက်၏။ သူ့လက်ထဲရှိ သွေးကြော အားဖြည့် ဝိညာဉ်အသီးသည် ခြောက်သွေ့သွားပြီး လက်မအရွယ်အစားရှိသော ရွှေနီရောင် အစေ့လေး တစ်စေ့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အစေ့လေး မြေကြီးပေါ် ပြုတ်ကျသွားရာ လုံထျန်းရှင်းက ကောက်ယူလိုက်၏။</p> <p>“ကွဲထွက်သွားစမ်း”</p> <p>ချောင်ကျားရှီး သွားကို စေ့ထားပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူ့စွမ်းအား ထပ်မံ မြင့်တက်လာသည်။ (၁၁) ဆ အထိ မရောက်သော်လည်း (၁၀) ဆ ကို ကျော်လွန်သွားပြီး သူ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများထဲမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သတင်းအချက်အလက် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ချောင်ကျားရှီး၏ ခေါင်းထဲသို့ စီးဝင်သွားကာ ရှေးဟောင်း ကျင့်စဉ်တစ်ခု အဖြစ် ပုံဖော်လိုက်၏။</p> <p>“ ‘ရှေးဟောင်း လူ့ဘီလူး နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ် - စစ်သူကြီး အခန်းကဏ္ဍ’ ”</p> <p>ဒါက ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အခန်းကဏ္ဍ ပြီးရင် ဆက်လက် ကျင့်ကြံရမယ့် အပိုင်းပင်။</p> <p>ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာက... ချောင်ကျားရှီး၏ သွေးကြော အာရုံစူးစိုက်မှု မလုံလောက်သေး၍ ဒီကျင့်စဉ်က မပြည့်စုံပေ။ ပထမ (၅) ဆင့်သာ ပါ၏။ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ပဉ္စမအဆင့်နှင့် ညီမျှသည့် အထိပဲ ကျင့်ကြံ၍ ရမည်။</p> <p>“ကျင့်စဉ်က မပြည့်စုံဘူး။ နှမြောစရာပဲ”</p> <p>ချောင်ကျားရှီး စိတ်ထဲတွင် ကျင့်စဉ်ကို ဖတ်ရှုရင်း ဝမ်းနည်းမိသည်။ သို့သော် ချက်ချင်းပင် ယဲ့ဖုန်းကို သတိရသွားသည်။</p> <p>မန္တန် ပညာရှင်ကြီး ဖြစ်သည့် ဂိုဏ်းချုပ် ဆိုလျှင် သေချာပေါက် ဖြည့်စွက်ပေးနိုင်မည်ပင်။</p> <p>အမှန်တကယ်ပင်... မြူခိုးတောင်ထိပ် ပေါ်တွင် ယဲ့ဖုန်း၏ လက်ဖဝါးပေါ်၌ ပျက်စီးနေသော ရှေးဟောင်း ကျမ်းစာအုပ် တစ်အုပ် ပေါ်လာပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင် မြူခိုးဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားမှု အမှတ်သည် သန်းနှင့်ချီ ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဤကုန်ကျစရိတ်လောက်က စာဖွဲ့စရာ မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p>“ဘုရားရေ... ‘ရှေးဟောင်း လူ့ဘီလူး နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ် - စစ်သူကြီး အခန်းကဏ္ဍ’ ကို ဖြည့်စွက်ဖို့ ဂုဏ်သတင်း အမှတ် (၅၀၀၀) တောင် ကုန်တာလား”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း အံ့သြသွားသည်။</p> <p>မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ၊ ယဲ့ဖုန်းသည် ကျီဇီလင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် စာအုပ်အလွတ် တစ်အုပ်နှင့် မင်အိုး၊ စုတ်တံ တို့ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ‘ရှေးဟောင်း လူ့ဘီလူး နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ် - စစ်သူကြီး အခန်းကဏ္ဍ’ ၏ ပြည့်စုံသော ဗားရှင်းကို ရေးသားလိုက်၏။</p> <p>“အံ့သြစရာ ကောင်းလိုက်တဲ့ ကောက်ချက်ချနိုင်စွမ်းပါလား”</p> <p>ကျီဇီလင်း တအံ့တဩ အော်ဟစ်မိသွားသည်။</p> <p>သူမ ပျက်စီးနေသည့် စာအုပ်ကိုတောင် သေချာ မကြည့်ရသေး၊ ယဲ့ဖုန်းက ကျမ်းစာအသစ်ကို ရေးနေပြီ။ တကယ့်ကို လေးစားစရာပင်။</p> <p>‘ဒီတစ်သက်တော့ သူ့အဆင့်ကို ဘယ်တော့မှ မီနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်’</p> <p>ကျီဇီလင်းသည် ယဲ့ဖုန်း၏ ခန့်ညားသော ဘေးတိုက် မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ပါးပြင်များ ရဲတက်လာသည်။ ထို့နောက် လက်သီးဆုပ်လေးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် ကြိတ်၍ သံန္နိဋ္ဌာန် ချလိုက်၏။</p> <p>ယဲ့ဖုန်းကို မမီနိုင်ရင်တောင်မှ... အကွာအဝေးကို တတ်နိုင်သမျှ ကျဉ်းမြောင်းအောင် ကြိုးစားရမည်။</p> <p>မကြာမီ ယဲ့ဖုန်းသည် စစ်သူကြီး အခန်းကဏ္ဍ အပြည့်အစုံကို ရေးသားပြီးစီးသွားသည်။</p> <p>ယခင်ကထက် ပိုမို ရှုပ်ထွေးသော ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်များ ပါဝင်သလို၊ ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အထူး ဖန်တီးထားသော ‘ချီနှင့်သွေး ဓား’ ကဲ့သို့ အသက်စွမ်းအား အခြေခံ မန္တန်အချို့လည်း ပါဝင်၏။</p> <p>“ဇီလင်း... ကျားရှီး ပြန်လာရင် ဒီကျမ်းစာအုပ်ကို ပေးလိုက်ပါ။ ဒါမှမဟုတ် သိုင်းကျမ်းဆောင် (၄) ထပ်မြောက်မှာ သိမ်းထားလိုက်ပါ”</p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် ပြီးပြည့်စုံသော ကျမ်းစာအုပ်ကို ကျီဇီလင်းအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။ သူမသည် လေးစားစွာ လက်ခံယူလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>...</p> <p>အနီရောင် ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီး အောက်တွင်...</p> <p>ချောင်ကျားရှီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သူ့ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို ခိုင်မာအောင် လုပ်လိုက်၏။</p> <p>ယခုအခါ သူ့အရှိန်အဝါသည် ဆယ်ဆကျော် ပိုမို သန်မာလာပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးကို ရွှေရောင် လှိုင်းတံပိုးများ ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ မျက်လုံးများပင် နေမင်းနှစ်စင်းအလား တောက်ပသော ရွှေရောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p>သူ လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသည်ကို ကိုယ်တိုင် ပြန်ကြည့်ပြီး ပထမဆုံး အကြိမ် ပျံသန်းခြင်း အရသာကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>“ဂျူနီယာညီလေး... မင်း တကယ် ပျံနေတာပဲ။ အံ့သြစရာ ကောင်းလိုက်တာ”</p> <p>လုံထျန်းရှင်းသည် ‘ကိုယ်ဖော့ပညာ’ ကို အသုံးပြုပြီး လေထဲတွင် ပျံဝဲကာ ချောင်ကျားရှီးကို အကဲခတ်နေ၏။</p> <p>“ငါ ပြောရမယ် ဆိုရင်... မင်း အခုပုံစံက တော်တော် ခန့်တာပဲ”</p> <p>ရွှေရောင် အလင်းတန်းတွေ လွှမ်းခြုံထားပြီး မျက်လုံးတွေကလည်း တောက်ပနေ၏... ။</p> <p> </p> <p>လူကြားထဲ ထွက်လိုက်လျှင် မိန်းကလေး ထောင်ပေါင်းများစွာရဲ့ နှလုံးသားကို ဖမ်းစားနိုင်မှာ သေချာလေသည်။</p> <p>“ကျွန်တော်လည်း အံ့သြနေတာ”</p> <p>ဟု ချောင်ကျားရှီးလည်း ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p>ခေါင်းထဲမှ စစ်သူကြီး အခန်းကဏ္ဍ ကျင့်စဉ်ကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်ရာ မှတ်ချက် တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပြီး သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p>“ကျွန်တော် နားလည်ပြီ။ ကျင့်စဉ်ထဲမှာ ပြောထားတယ်။ စွမ်းအား ဆယ်ဆ ဆိုတာ ရေဝေမှတ် တစ်ခုပဲတဲ့။ အဲဒါကို ကျော်လွန်သွားရင် ကိုယ့်အရှိန်အဝါက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ဆက်သွယ်နိုင်သွားပြီ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ပျံသန်းတာတွေ၊ မြေလျှိုးတာတွေက မခက်ခဲတော့ဘူးတဲ့”</p> <p>“သြော်... အဲဒီလိုကိုး”</p> <p>လုံထျန်းရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ဒါနဲ့... မင်း အခု စစ်သူကြီး အဆင့် ရောက်သွားပြီ မဟုတ်လား။ မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ဘယ်လို ခံစားရလဲ”</p> <p>“မဆိုးဘူးလို့ ထင်တယ်”</p> <p>ချောင်ကျားရှီး လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်၏။ ပေါင်ချိန် တစ်သိန်းကျော် ရှိသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအား ဆယ်ဆနှင့် ‘ချီနှင့်သွေး ဓား’ ကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း စတုတ္ထအဆင့် ထိပ်ဆုံးမှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့် ယှဉ်တိုက်နိုင်မည်ဟု ခံစားရ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ပြိုင်ဘက်က မန္တန်များ အသုံးပြုနိုင်သည်ကို ထည့်တွက်လိုက်လျှင်... အနည်းငယ် အားနည်းသော ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကိုမူ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်လောက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ ချောင်ကျားရှီးသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီးကို သုံးကြိမ် ဦးညွှတ် ကန်တော့လိုက်၏။</p> <p>ဒီသစ်ပင်ပေါ်က တစ်လုံးတည်းသော အသီးသာ မရှိလျှင်... သူ အခုလို အသွင်ပြောင်းလဲနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။</p> <p>“အစေ့ရော”</p> <p>ချောင်ကျားရှီး မေးလိုက်၏။</p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့ ဂျူနီယာညီလေး။ မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးက သေချာ သိမ်းထားပါတယ်”</p> <p>လုံထျန်းရှင်းက လက်မအရွယ်အစား ရှိသော အစေ့ကို ထုတ်ပြလိုက်၏။</p> <p>“ကောင်းပါပြီ... ဒါဆို ပြန်ကြစို့ဗျ”</p> <p>ချောင်ကျားရှီး ဘေးဘီဝဲယာကို ကြည့်လိုက်ရာ ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီးသည် အဆုံးအစမဲ့ ကြယ်တာရာများ ပြည့်နှက်နေသော ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲနေသည့် ကျွန်းငယ်လေး တစ်ခုပေါ်တွင် ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ တကယ့်ကို ဆန်းကြယ်လှ၏။</p> <p>ပြန်လမ်း ကတော့... ဘယ်နားမှန်း ရှာမတွေ့ပေ။</p> <p>“သတ္တိရှင် နှစ်ယောက်ကို အိမ်ပြန်ပို့ကြဟေ့”</p> <p>ပင်လယ်လူသား ယဇ်ပလ္လင် ရှေ့တွင်... ခေါင်းဆောင်ကြီးသည် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ထူးဆန်း၍ နေရခက်သော လက်ခုပ်တီး အက ကို စတင် ကခုန်လေတော့သည်။ ဟိုယွင်ကျဲကိုပါ အတင်း ဆွဲခေါ်ပြီး ကခိုင်းလိုက်သေးသည်။</p> <p>“လက်ခုပ်တီး အကက အဝေးမှာ ရှိတဲ့ ပင်လယ်နတ်ဘုရားနဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်တယ်။ ပင်လယ်နတ်ဘုရားက အဝေးရောက်နေတဲ့ စစ်သည်တော်တွေကို ပြန်ခေါ်လာပေးလိမ့်မယ်”</p> <p>ပင်လယ်လူသား မိန်းကလေးတစ်ဦးက ပြောလိုက်၏။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟိုယွင်ကျဲ အသည်းအသန် ကခုန်လေတော့သည်။</p> <p>‘ရှက်စရာကောင်းပြီး နေရခက်ပေမယ့်... ဂျူနီယာညီလေး နှစ်ယောက် ပြန်ရောက်လာဖို့အတွက် သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမှာပေါ့။</p> <p>ဘာပဲပြောပြော... သူ့နောက်မှာ ဘယ်သူမှ ရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ ဘယ်သူမှ မမြင်ဘူးလေ။’</p> <p>သူ မသိလိုက်သည်က... မြူခိုးတောင်ထိပ် ပေါ်မှာ ယဲ့ဖုန်းနှင့် ကျီဇီလင်းတို့က နေကြာစေ့ စား၊ လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း ပင်လယ်လူသား ယဇ်ပလ္လင် နားမှာ ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို အရသာခံ ကြည့်ရှုနေကြသည် ဆိုတာပါပင်။</p> <p>*</p> <p> </p> <p>အနီရောင် ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီး အောက်တွင်...</p> <p>အဝေးမှ ခေါ်သံတစ်ခု ချောင်ကျားရှီးနှင့် လုံထျန်းရှင်းတို့၏ နားထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိလာသည်။ အသံလာရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ပါသွားရာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပင်လယ်လူသား ယဇ်ပလ္လင် အနီးသို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p>“နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်ပြီ”</p> <p>သူတို့နှစ်ဦး ဘေးပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးနေသော အရာဝတ္ထုများကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p> နောက်ဆုံးတော့ ဘေးကင်းပြီပေါ့။</p> <p>“ကြိုဆိုပါတယ် စစ်သည်တော်တို့”</p> <p>“မင်းတို့က လမ်းခရီးမှာ အန္တရာယ်များစွာကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်။ ညီအစ်ကိုတွေကြားက သံယောဇဉ် အစစ်အမှန်ကို ပြသနိုင်ခဲ့တယ်။ မျက်နှာကြီးတွေရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို မကြောက်ခဲ့ဘူး။ ဒါမှ စစ်သည်တော် အစစ်ဟေ့”</p> <p>ဟု ပင်လယ်လူသား ခေါင်းဆောင်ကြီးက ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်၊ခေါင်းဆောင်ကြီးက ဆက်လက် ဟစ်ကြွေးလိုက်ပါ၏။</p> <p> </p> <p>“တိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးသွားတဲ့ မျိုးဆက်သစ်လေးတွေကို ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ကြ။ ဒီနေ့... ငါတို့ စစ်သည်တော်တွေအတွက် ငါးကြီး အကောင် (၁၀၀) သတ်ပြီး ပွဲခံကြမယ်”</p> <p>မကြာမီ ပင်လယ်လူသား အချို့သည် ရေကန်ကြီး တစ်ကန်ကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။ ရေကန်ထဲတွင် မီးအိမ်ငယ်လေးများ ချိတ်ဆွဲထားသော ထူးဆန်းသည့် သစ်ပင်တစ်ပင် ရှိ၏။</p> <p>ထိုမီးအိမ်များထဲတွင် လက်မအရွယ်အစား ရှိသော ပုံရိပ်ငယ်လေးများကို ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p>သူတို့တတွေက... သတ္တိရှင် လမ်းကြောင်းမှာ သေဆုံးသွားခဲ့တဲ့ ပင်လယ်လူသားတွေပင်။</p> <p>“သူတို့ မသေဘူးလား”</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ၊ ချောင်ကျားရှီးနှင့် လုံထျန်းရှင်းတို့ အားလုံး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save