Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၈၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဟိုယွင်ကျဲ၏ ဓား၊ အဆင့်ချိုးဖျက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံလျက် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော ချောင်ကျားရှီး  ကို ကြည့်ရင်း၊ ကမ်းပါးစွန်းတွင် ဆေးဖော်နေသော ဝမ်ဖင်းအန်း  မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။</p> <p>“ဝိုး... စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချောင်... ခင်ဗျား တကယ်ကြီး ပျံနေတာပဲ”</p> <p>ဝမ်ဖင်းအန်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ချီးကျူးစကား ပြောရန် ပြင်လိုက်၏။</p> <p>‘ရွှစ်...’</p> <p>ယဲ့ဖုန်း  သည် ချက်ချင်းပင် ဝမ်ဖင်းအန်း ၏ ဘေးနားသို့ ရောက်လာပြီး ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်၏။</p> <p>“တော်ပြီ... ဖင်းအန်း။ စကားထပ်မပြောနဲ့တော့”</p> <p>ဝမ်ဖင်းအန်း မျက်တောင်ခတ်လိုက်၏။ သူ ချီးကျူးမိတော့မလို့ ဖြစ်သွားတာကို သတိရသွားသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ဦးလေး အချိန်မီ တားလိုက်လို့သာ တော်သေးတယ်ဟု တွေးကာ ကျေးဇူးတင်လိုက်၏။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် ယဲ့ဖုန်းသည် မျက်နှာဖုံး  တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>“ရော့... ဒါကို တပ်ထားလိုက်”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း ကိုယ်တိုင် ဝမ်ဖင်းအန်း ကို တပ်ပေးလိုက်၏။</p> <p>ဒါက သာမန် မျက်နှာဖုံး မဟုတ်ပါဘူး။ နေ့စဉ် ဆုတောင်းခွင့်က ရထားခြင်းပင်။</p> <p>လုပ်ဆောင်ချက်တွေ အများကြီး ပါသည်။ ဥပမာ - တပ်ထားလျှင် စကားပြော၍ မရတော့ပေ။ ပြောချင်လျှင် ချွတ်မှ ရမည်။</p> <p>“အွန်း... အွန်း...”</p> <p>ဝမ်ဖင်းအန်း မျက်နှာဖုံး တပ်လိုက်ပြီးနောက် မျက်တောင်ခတ်ကြည့်လိုက်ရာ တကယ်ပဲ စကားပြော မရတော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။</p> <p>နည်းနည်းတော့ နေရခက်သော်လည်း... လွဲချော်သည့် စကားတွေ ပြောမိပြီး ပြဿနာတက်တာထက် စာလျှင် တော်ပါသေးသည်။</p> <p>“ဟား ဟား... ရယ်ရလိုက်တာကွာ”</p> <p>လုံထျန်းရှင်း  သည် ဝမ်ဖင်းအန်း တပ်ထားသော မျက်နှာဖုံးကို ကြည့်လိုက်ရာ ‘ရှူး... တိုးတိုး’ဟူသော စာလုံးကြီး ရေးထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သဘောကျသွား၏။</p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော်တို့ ပြန်ရောက်ပါပြီ”</p> <p>ချောင်ကျားရှီး သည် (၁၀) ဆသော စွမ်းအား အခြေအနေကို ရပ်တန့်လိုက်ရာ လေထဲတွင် မပျံသန်းနိုင်တော့ဘဲ မူလပုံစံအတိုင်း မြေကြီးပေါ်သို့ ပြန်ဆင်းသက်လာသည်။</p> <p>(၁၀) ဆနှင့် အထက် စွမ်းအားကို ထုတ်သုံးမှသာ သူ ပျံသန်းနိုင်မှာ ဖြစ်၏။</p> <p>သူသည် ယဲ့ဖုန်း ကို လက်ယှက် ဂါရဝပြုပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>“အစ်ကိုလုံ နဲ့ ကျွန်တော် ဂိုဏ်း တာဝန် ကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပါပြီ။ တာဝန် အပ်ဖို့ သွားလိုက်ပါဦးမယ်”</p> <p>“သွားကြ”</p> <p>ယဲ့ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် လုံထျန်းရှင်း နှင့် ချောင်ကျားရှီး တို့သည် ဖေးလိုင် တောင်ထိပ်  သို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ပြီး ချူယွင်အာ  ထံ တာဝန် အပ်နှံကြ၏။</p> <p>‘အေးစက် အလင်းဓား’  ကို ကျောပိုးထားသော ဟိုယွင်ကျဲ  ရှေ့တိုးလာပြီး ယဲ့ဖုန်း ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်... အဝေးကြီးကနေ လှမ်းပြီး လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်သာ အကြံမပေးရင် ကျွန်တော်တို့ (၃) ယောက် ဘေးကင်းကင်း ပြန်ရောက်လာမှာ မဟုတ်သလို၊ ပင်လယ်လူသားတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကိုလည်း ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p>“အဲဒါ မင်းရဲ့ ကံတရားပါပဲ”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း ပြုံးလိုက်၏။</p> <p>“ဒါနဲ့... မင်း ရင်ထဲက ပဋိပက္ခတွေ ပြေလည်သွားပြီလား”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့... ပြေလည်သွားပါပြီ။ ကျွန်တော် ကျင့်ကြံရေး မျှော်စင်  ကို ဝင်ပြီး ‘စိတ်ကူးယဉ် နယ်ပယ်’  ကို သွားစိန်ခေါ်မလို့ပါ”</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ ခေါင်းညိတ် အတည်ပြုလိုက်သည်။</p> <p>သူ တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး မီးနဂါးသီး (၁၀) လုံးနှင့် မီးနဂါးသီးပင်၏ အကိုင်းအခက် အချို့ကို စားပွဲပေါ် တင်ပေးလိုက်၏။</p> <p>“ဒါတွေက မပြန်ခင် ပင်လယ်လူသား ခေါင်းဆောင်ကြီး ပေးလိုက်တဲ့ လက်ဆောင်တွေပါ။ ‘ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့်’  ရောက်ဖို့ အရမ်း အထောက်အကူ ပြုပါတယ်။ မြူခိုးတောင်ထိပ်  ပေါ်မှာ စိုက်ပျိုးလို့ ရမလားလို့ပါ”</p> <p>“ရှင်းပြစရာ မလိုပါဘူး။ ငါ အကုန် သိပြီးသားပါ”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း သည် ဟိုယွင်ကျဲ ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်၏။</p> <p>“မင်းရဲ့ ‘ရက်စက်သော ဓားစိတ်ဆန္ဒ’  က မဆိုးဘူး။ ကောင်းကောင်း အသုံးချ။ ပြီးတော့... အခု အရေးကြီးဆုံးက ကျင့်ကြံရေး မျှော်စင်ရဲ့ စစ်ဆေးချက်တွေကို အောင်မြင်ပြီး အမြန်ဆုံး ‘စစ်မှန်သော တပည့်’  ဖြစ်လာဖို့ပဲ”</p> <p>ထိုသို့ပြောဆိုသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ဟိုယွင်ကျဲ ရင်ထဲ လှုပ်ခတ်သွားရသည်။</p> <p>ယဲ့ဖုန်း အကုန်လုံး သိနေလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့မိပေ။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့... ဒါဆို ကျွန်တော် မျှော်စင်ကို သွားလိုက်ပါဦးမယ်”</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ သည် အေးစက် အလင်းဓား ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လေပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ကာ မျှော်စင်ဆီသို့ ဦးတည်သွား၏။ လူတိုင်း၏ လေးစားအားကျသော အကြည့်များအောက်တွင် သူသည် (၅) ထပ်မြောက် စိတ်ကူးယဉ် နယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p>“နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်ပြီ”</p> <p>“ဒီခရီးစဉ် ပြီးသွားတဲ့အခါ... ငါ့ရင်ထဲက ပဋိပက္ခတွေ တကယ် ပြေလည်သွားပြီလား ဆိုတာ မသေချာသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ အောင်မြင်သည် ဖြစ်စေ၊ မအောင်မြင်သည် ဖြစ်စေ... ငါ ဆက်ပြီး ကြိုးစားရမှာပဲ”</p> <p>မုခ်ဦးပေါက် ရှေ့တွင် ဟိုယွင်ကျဲ ခေတ္တမျှ တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူသည် မုခ်ဦးပေါက်ထဲသို့ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်လိုက်၏။</p> <p>‘ကလစ်...’</p> <p>ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ကွဲကြေသွားပြီး ဟိုယွင်ကျဲ ပြန်ကန်ထွက်လာသည်။</p> <p>သူ့မြင်ကွင်းထဲတွင် စာတန်း တစ်တန်း ပေါ်လာ၏။</p> <p>“ဂုဏ်ယူပါတယ်။ သင်သည် ရင်တွင်း ပဋိပက္ခများကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ”</p> <p>ရွှေရောင် စာတန်းက လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးညွတ်သွားပြီး ဟိုယွင်ကျဲ သည်  (၆) ထပ်မြောက်သို့ တက်လှမ်းသွားကာ ရတနာသေတ္တာကြီး ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်၏။</p> <p>‘ကျွီ...’</p> <p>သေတ္တာ ပွင့်လာသော်လည်း အတွင်းထဲတွင် ဘာမှ.. မရှိပေ။</p> <p>သို့သော် မကြာမီ အလင်းတန်းများစွာသည် သေတ္တာပတ်လည်တွင် သိပ်သည်းလာပြီး (၃) ပေခန့် ရှည်လျားသော ရိုးရှင်းသည့် ဓားတစ်လက် အဖြစ် ဖွဲ့တည်လာလေ၏။</p> <p>အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ ‘အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်’ ... ‘ရေခဲဓား’ ”</p> <p>ဓားကို ကိုင်လိုက်သည်နှင့် ဟိုယွင်ကျဲ သည် သူ့ ရက်စက်သော ဓားစိတ်ဆန္ဒ နှင့် လိုက်ဖက်ညီသော အေးစက်သည့် အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရပြီး လျင်မြန်စွာ ပိုင်ရှင်မဲ့ အမှတ်အသား ပြုလုပ်လိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် ဓားသည် ‘လက်နက် ဝိညာဉ်’  ပါရှိသကဲ့သို့ သူ့ဘေးပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ် ပျံသန်းနေသည်။</p> <p>*</p> <p>မြူခိုးတောင်ထိပ် ပေါ်တွင်...</p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် မျှော်စင်ဘက်သို့ အံ့သြစွာ မျှော်ကြည့်လိုက်မိ၏။</p> <p>“ ‘ထိပ်တန်းအဆင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်’ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို လက်နက် ဝိညာဉ် အဖြစ် သွန်းလုပ်ထားတဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် ရေခဲဓား... ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ်နဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်တဲ့လား။ အိုက်ယား... ဒီဓားရဲ့ တန်ဖိုးက အနည်းဆုံး ‘အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး’ ထောင်ချီ တန်မှာပဲ”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း ပင်လျှင် မနာလို ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>တန်ဖိုးချင်း ယှဉ်မည် ဆိုလျှင်... ရေခဲဓား က ‘ငှက်ပျောရွက် ယပ်တောင် အသေးစား’  ထက် မလျော့ပါချေ။</p> <p>*</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံရေး မျှော်စင် (၇) ထပ်မြောက်၌၊</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ သည် အေးစက် အလင်းဓား နှင့် ရေခဲဓား နှစ်လက်စလုံးကို လွယ်ပိုးလျက် ဤအလွှာသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တက်ရောက်လာသည်။ မြောက်ဘက်နှင့် နီးကပ်သော နေရာတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်၏။</p> <p>“ငါ မြောက်ဘက်ကို ကြိုက်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အေးလို့”</p> <p>“အရိုးခိုက်အောင် အေးတဲ့ ဒဏ်ကို မခံနိုင်ရင်... မက်မွန်ပန်းရဲ့ ရနံ့က ဘယ်လိုလုပ် မွှေးပျံ့နိုင်မှာလဲ”</p> <p>“ငါ့လိုပဲပေါ့... ပါရမီ မကောင်းပေမယ့် ကြိုးစားမှုရဲ့ တန်ဖိုးကို ငါ နားလည်တယ်။ ဆီးနှင်းဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိတဲ့ မက်မွန်ပန်းလိုပဲ... ဒါမှသာ လန်းဆန်းတဲ့ ရနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မှာ”</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ သည် ဓားနှစ်လက်ကို ဖြုတ်ပြီး ဒူးပေါ်တွင် တင်လိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် ကျင့်ကြံခြင်း စတင်တော့သည်။</p> <p>‘ဝှီး...’</p> <p>မျှော်စင်၏ ဆုလာဘ်များ စတင် စီးဆင်းလာ၏။</p> <p>မြူခိုးဂိုဏ်း၏ တောင်ထိပ် (၄) ခု အတွင်းရှိ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားလာပြီး၊ မျှော်စင် နှင့် ‘သန့်စင်ခြင်း ကြာပန်းစိမ်း’  တို့၏ သန့်စင်ပေးမှုကြောင့် ဖြူစင်သော ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဟိုယွင်ကျဲ ၏ ‘ချီပင်လယ်’  ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။</p> <p>သူ့ ချီပင်လယ် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>သူ့ ‘စစ်မှန်သော အစစ်အမှန်ယွမ်’  များလည်း မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်လောက်အောင် တိုးပွားလာသည်။</p> <p>ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ပထမအဆင့် ထိပ်ဆုံး။</p> <p>ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ဒုတိယအဆင့်။</p> <p>ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ဒုတိယအဆင့် ထိပ်ဆုံး။</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်သည် ဤနေရာအထိ တရိပ်ရိပ် တက်လာပြီးမှ ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p>သူ တတိယအဆင့် ကို ချိုးဖျက်ဖို့ မလောပါပေ။ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လျက် သူ့အဆင့်ကို တည်ငြိမ်အောင် ခိုင်မာစေလိုက်၏။</p> <p>ပထမအဆင့်မှ တတိယအဆင့် နီးပါးအထိ တစ်ရှိန်ထိုး တက်လာတာ ဆိုတော့... တော်တော်ကြီးသော ခုန်ပျံကျော်လွှားမှုပင်။</p> <p>“ဟူး... နောင်တရလိုက်တာ။ ဒီကို မလာခင် ပထမအဆင့် ထိပ်ဆုံး ရောက်အောင် အရင် လုပ်ခဲ့သင့်တယ်။ ဒါဆိုရင် တတိယအဆင့် ကို တိုက်ရိုက် ရောက်သွားလောက်ပြီ”</p> <p>ဟိုယွင်ကျဲ အနည်းငယ် နှမြောမိသည်။</p> <p>သို့သော်၊ အဆင့်တက်ပြီးသွားပြီ ဆိုတော့လည်း... ဖြစ်သလိုပဲ နေလိုက်ပါတော့မည်။</p> <p>နောက်ပိုင်း ဆက်ကြိုးစားလျှင် တတိယအဆင့် ရောက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိပါသေးသည်။</p> <p>*</p> <p> </p> <p>ဖေးလိုင် တောင်ထိပ်ဝယ်၊</p> <p>ချောင်ကျားရှီး နှင့် လုံထျန်းရှင်း တို့ တာဝန် အပ်နှံပြီးပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အဝေးမှ ကျင့်ကြံရေး မျှော်စင် ကို လှမ်းကြည့်ရင်း သူတို့နှစ်ဦး အားကျနေမိသည်။</p> <p>“ကြည့်ရတာ ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကိုကြီး (၇) ထပ်မြောက် ရောက်သွားပြီး အဆင့်တက်သွားပြီ ထင်တယ်။ ငါတို့လည်း ပိုကြိုးစားမှ ဖြစ်မယ်”</p> <p>“ဟုတ်တယ်။ ငါ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ကို တက်လှမ်းဖို့ ပြင်ဆင်နေပြီ”</p> <p>သူတို့နှစ်ဦး ပခုံးချင်းယှဉ်လျက် မြူခိုးတောင်ထိပ် ဆီသို့ လျှောက်သွားကြ၏။</p> <p>လုံထျန်းရှင်း သည် ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်း ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်၏။ ပင်လယ်လူသားများဆီက ရခဲ့တဲ့ မီးနဂါးသီး အများအပြား စားထားသည့် အရှိန်ဖြင့် ဆေးစွမ်းအားများကို လှုံ့ဆော်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သန့်စင်လိုက်၏။</p> <p>‘ဝူး... ဝူး...’</p> <p>သန့်စင်ခြင်း ကြာပန်းစိမ်း အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ပွင့်ဖတ်တစ်ဖတ် ကြွေကျလာကာ မြစိမ်းရောင် ဝိညာဉ်အရည် တစ်စက်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး လုံထျန်းရှင်း ၏ နဖူးထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။</p> <p>‘ဝုန်း...’</p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းရောင်များ တောက်ပလာပြီး အပူငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မီးဖိုတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p>‘ရွှစ်...’</p> <p>လုံထျန်းရှင်း သည် ရုတ်တရက် ပိတ်ဆို့နေသော အဆို့အတားကို ချိုးဖျက်လိုက်နိုင်ပြီး သွေးကြောများထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် စစ်မှန်သော အစစ်အမှန်ယွမ်  အဖြစ် အရည်ပျော်သွားကြ၏။ နဖူးထဲရှိ သိစိတ်ပင်လယ် သည်လည်း ကြာပန်းစိမ်း၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် ‘နတ်ဘုရားအာရုံ’  ကို စတင် ထုတ်လုပ်လာပြီး တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အောင်မြင်သွားသည်။</p> <p>*</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင် မိုးမခပင် အောက်တွင်...</p> <p>ယဲ့ဖုန်း နှင့် ချောင်ကျားရှီး တို့သည် စမ်းရေတွင်းဘက်သို့ အံ့သြစွာ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။ လုံထျန်းရှင်း အဆင့်တက်သွားသည်ကို အာရုံခံမိပြီး သူတို့ အံ့သြနေကြသည်။</p> <p>သူ အောင်မြင်မယ် ဆိုတာ သူတို့ ယုံကြည်ပါသည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် မြန်မြန် အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့မိချေ။ လက်ရှိ မြူခိုးဂိုဏ်း တပည့်တွေ အားလုံးထဲမှာ... လုံထျန်းရှင်း က ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ကို အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိသွားသူ ဖြစ်လာခဲ့ပြီပင်။</p> <p> </p> <p>ချောင်ကျားရှီး ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုကြီး လုံ လည်း အဆင့်တက်သွားပြီ ဆိုတော့... ကျွန်တော့်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ဖက် နောက်တစ်ယောက် ရလာပြီပေါ့”</p> <p>ထိုအခါ၊ ယဲ့ဖုန်းကလည်း ပြုံးလိုက်ပြီး</p> <p>“ဟုတ်တယ်။ ထျန်းရှင်း ဒီလောက် ချောချောမွေ့မွေ့ အဆင့်တက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါ ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ။ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ အောင်ပွဲခံသင့်တယ်”</p> <p>သူ ..ချောင်ကျားရှီး ဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။</p> <p>“မင်း လာတာ... နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ် ကိစ္စ မဟုတ်လား”</p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်”</p> <p>ချောင်ကျားရှီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်တော်က ‘ရှေးဟောင်း လူ့ဘီလူး နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ် - စစ်သူကြီး အခန်းကဏ္ဍ’ ရဲ့ ပထမ (၅) ဆင့်ပဲ ရထားတာ။ ပြီးတော့ ဆက်စပ်နေတဲ့ ‘အသက်စွမ်းအား အခြေခံ မန္တန်’  တွေလည်း မရှိဘူး။ ဂိုဏ်းချုပ်က မန္တန် ပညာရှင်ကြီး ဆိုတော့... သေချာပေါက် ကူညီပေးနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်”</p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ အကုန် ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း သည် ရှေးဟောင်း ကျမ်းစာအုပ် တစ်အုပ်ကို ထုတ်ပြီး စားပွဲပေါ် တင်ပေးလိုက်၏။</p> <p>ဒါက ‘ရှေးဟောင်း လူ့ဘီလူး နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ် - စစ်သူကြီး အခန်းကဏ္ဍ’ ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ဗားရှင်း ဖြစ်သည်။ ချောင်ကျားရှီး ကို ‘စစ်သူကြီး အထွတ်အထိပ် အဆင့်’  အထိ ကျင့်ကြံနိုင်စေမည့် အရာပင်။</p> <p>ကျမ်းစာအုပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချောင်ကျားရှီး ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save