Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၈၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါက ဝူဝူခိုင် ပဲ၊ ခေါင်းပြတ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~“သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင်  ဌာနခွဲရဲ့ အကြီးအကဲ တဲ့လား”</p> <p> </p> <p>ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အားလုံးက တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။ မည်သည့် အဖွဲ့အစည်းမှန်း လုံးဝ</p> <p>မသိကြ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်... ‘ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ပဉ္စမအဆင့်’ ရှိသည့် သူတစ်ဦးကပင် ဌာနခွဲ အကြီးအကဲသာ ဖြစ်နေသေးသည် ဆိုလျှင်... သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ဟူသည်မှာ အနည်းဆုံး ‘ကြယ်နှစ်ပွင့် အဆင့်’ အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်လောက်၏။ လွယ်လွယ်နှင့် ရန်စ၍ မဖြစ်။</p> <p>တစ်ဖက်လူ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် နီရှန်နန်းတော် တစ်ခုလုံး ဆိုးရွားသော အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>“ကျွန်မက နီရှန် နန်းတော် သခင်မ ပါ”</p> <p>နန်းတော် သခင်မ သည် ယဲ့ဖုန်း  ကို တောင်းပန်သည့် အပြုံးလေး ပြုံးပြလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ဝူဝူခိုင်  သည် ကျက်သရေရှိပြီး ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်သော နန်းတော် သခင်မ ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။ ထို့နောက် ဘေးပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ရာချီသော လှပသည့် မိန်းမပျိုလေးများကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p>“ကောင်းတယ်... အရမ်း ကောင်းတယ်။ ‘မီးဖို’  တွေ အများကြီးပဲ။ အားလုံးက ထိပ်တန်း အရည်အသွေးတွေချည်းပဲ”</p> <p>ဝူဝူခိုင် အလွန် ကျေနပ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော်ထဲ၌ ရှိမနေသော်ငြား နယ်စပ်တွင် ဌာနခွဲတစ်ခု တည်ထောင်ထားကာ၊ ထိုမှတစ်ဆင့် နိုင်ငံအနှံ့အပြား၌ လက်ခွဲဂိုဏ်းများ ဖွဲ့စည်းထား၏။ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင်အတွက် မီးဖိုများ မွေးမြူပေးရန် သက်သက်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>နီရှန်နန်းတော်သည်လည်း ထိုလက်ခွဲဂိုဏ်းများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။</p> <p>သို့သော် တည်ထောင်ပြီးချိန်မှစ၍ မည်သူမျှ လာရောက် မရိတ်သိမ်းကြပေ။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုသို့သော လက်ခွဲဂိုဏ်း ရှိမှန်းပင် မေ့လျော့သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာသေးမီကမှ ဝူဝူခိုင် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်တက်ရန် အခက်အခဲ တွေ့ကြုံနေစဉ်၊ အောင်မြင်နိုင်စွမ်း ပိုများစေမည့် ‘နှစ်ပါးသွား ကျင့်စဉ်’ တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သဖြင့် ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းများကို ပြန်လည် ရှာဖွေရာမှ နီရှန်နန်းတော်ကို တွေ့ရှိသွားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“မီးဖို” ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်သည်နှင့် နန်းတော်သခင်မ၏ မျက်နှာက အေးစက်သွားလေသည်။ ဝူဝူခိုင်သည် လူကောင်း မဟုတ်မှန်း ရိပ်မိလိုက်တော့၏။</p> <p>မီးဖိုများ၏ ကံကြမ္မာမှာ အမြဲတမ်း ဆိုးရွားလေ့ ရှိပေသည်။</p> <p>ကံကောင်းလျှင် ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများ စုပ်ယူခံရကာ သာမန်လူ ဖြစ်သွားမည်။ ကံဆိုးပါက... အသက်ပါ ပျောက်ဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ နီရှန် နန်းတော် က ဘယ်သူ့ရဲ့ မီးဖိုမှ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ နင်တို့ရဲ့ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ဆိုတာကိုလည်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး”</p> <p>နန်းတော် သခင်မ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>ဝူဝူခိုင်က မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>“အချိန်တွေ ကြာသွားလို့ နီရှန် နန်းတော် ဘယ်လို စတင်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို မေ့သွားကြပြီ ထင်တယ်”</p> <p>နန်းတော် သခင်မ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။</p> <p>“ငါတို့ နီရှန် နန်းတော် ကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရာချီတုန်းက ‘နတ်သမီး နီရှန်’က တည်ထောင်ခဲ့တာ”</p> <p>“ဟုတ်တယ်။ နတ်သမီး နီရှန် တည်ထောင်ခဲ့တာ မှန်ပါတယ်”</p> <p>ဝူဝူခိုင် ဝန်ခံလိုက်၏။</p> <p>သူသည် ရှေးဟောင်း စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး စာမျက်နှာ တစ်ခုကို လှန်ပြလိုက်၏။</p> <p>“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရာချီတုန်းက ငါတို့ ဌာနခွဲ ခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့ (၁၈) ယောက်မြောက် ကိုယ်လုပ်တော် နတ်သမီး နီရှန် က အမိန့်အရ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် ကို လာပြီး နီရှန် နန်းတော် ကို တည်ထောင်ခဲ့တယ်။ နန်းတော်က လှပတဲ့ မိန်းမပျိုတွေကိုပဲ လက်ခံတာက... ငါတို့ ဌာနခွဲအတွက် မီးဖိုတွေ မွေးမြူပေးဖို့ သက်သက်ပဲ”</p> <p>“မဖြစ်နိုင်ဘူး”</p> <p>နန်းတော် သခင်မ မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>ကျန်လူအားလုံးလည်း မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြ၏။</p> <p>နှစ်ရာချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ နီရှန် နန်းတော် က သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် အတွက် မီးဖို မွေးမြူရေး စခန်း တစ်ခုတဲ့လား။</p> <p>ဘယ်သူမှ လက်မခံနိုင်ကြပါ။</p> <p>ယဲ့ဖုန်း ကတော့ ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေတုန်းပါပင်။</p> <p>သူ့ရှေ့မှာ အရပ်ရှည်သော မိန်းကလေးတွေ ကာနေ၍ ဝူဝူခိုင် က သူ့ကို မမြင်ရသေးပေ။</p> <p> </p> <p>“မဖြစ်နိုင်စရာ မရှိပါဘူး။ မင်းတို့ နီရှန် နန်းတော် က ငါတို့ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် အတွက် မီးဖို ထောက်ပံ့ပေးတဲ့ နေရာ အစစ်ပါပဲ”</p> <p>ဝူဝူခိုင် က နန်းတော် သခင်မ ကို ကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်၏။</p> <p>“အမျိုးသမီးကောင်း တစ်ယောက်ပဲ။ ရင့်ကျက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိတယ်။ ငါ ဒီလို ပုံစံမျိုး အကြိုက်ဆုံးပဲ။ ဒီနေ့... မင်းအပြင် နောက်ထပ် မီးဖို (၃၀) ပါ ငါ့အတွက် ထောက်ပံ့ပေးရမယ်”</p> <p>“နင်... ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား”</p> <p>နန်းတော် သခင်မ ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေ၏။</p> <p>မီးဖို ဆိုသော စကားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောထွက်ရဲတာ... တကယ့်ကို မောက်မာလွန်းသည်။</p> <p>‘ဝှီး...’</p> <p>ချက်ချင်းပင် နန်းတော် သခင်မ သည် ‘ပထမအဆင့် မန္တန်’  ဖြစ်သော ‘ပန်းပွင့် လွင့်ပျံ ဝတ်ရုံစအက’  ကို ထုတ်သုံးလိုက်၏။ သူမ ဘေးပတ်လည်တွင် ပန်းပွင့်ဖြူများ ပေါ်လာပြီး ဝတ်ရုံစအကများ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဝူဝူခိုင် ဆီသို့ လှည့်ပတ် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p>“ကလေးအကွက်တွေပါ”</p> <p>ဝူဝူခိုင် ဟားတိုက် ရယ်လိုက်ပြီး လက်ညှိုးတစ်ချောင်း တောက်လိုက်ရာ သူ့ရှေ့တွင် (၇) ထောင့်ပုံစံ အလင်းအကာအကွယ် တစ်ခု ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်မှု အားလုံးကို လွယ်ကူစွာ ကာကွယ်လိုက်၏။</p> <p>‘ဘုန်း...’</p> <p>အလင်းအကာအကွယ် တုန်ခါသွားပြီး နန်းတော် သခင်မ လွင့်ထွက်သွားကာ လူအုပ်ကြားထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။</p> <p>“သခင်မ...”</p> <p>“အဆင်ပြေရဲ့လား”</p> <p>ရွှီယွင်ပင်း  နှင့် အခြား တပည့်များ အလျင်အမြန် တွဲထူလိုက်ကြ၏။</p> <p>မိန်းကလေးများ နန်းတော် သခင်မ ဘေးသို့ စုဝေးရောက်ရှိသွားကြသဖြင့်၊ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ယဲ့ဖုန်း ကို ဝူဝူခိုင် မြင်တွေ့သွားသည်။</p> <p>“ဟေ... ငါ့ထက်တောင် ချောတဲ့ သာမန်လူ တစ်ယောက် ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေတာလဲ”</p> <p>ဝူဝူခိုင် ယဲ့ဖုန်း ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ရင်ထဲတွင် သတိထားလိုက်မိသည်။</p> <p>ဆရာသမား တစ်ယောက်များ ဖြစ်နေမလား။</p> <p>သို့သော်၊ ချက်ချင်းပင်... ကုလားထိုင်ပေါ်က လူငယ်လေးက ချောမောပေမယ့် သာမန်လူ စစ်စစ် ဖြစ်ကြောင်း၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်စက်မှ မရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ကယ်ပါဦး”</p> <p>ရွှီယွင်ပင်း နှင့် အခြား မိန်းကလေးများ သည် သူတို့ သခင်မတောင် မယှဉ်နိုင်မှန်း သိလိုက်သဖြင့် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ယဲ့ဖုန်း ကို အကူအညီ တောင်းလိုက်ကြ၏။</p> <p>လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ယဲ့ဖုန်း သာ ဝင်ပါလိုက်လျှင်... ဝူဝူခိုင် လို အကောင်မျိုးကို ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်လို ဖိသတ်ပစ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။</p> <p>“ဟား... ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ တဲ့လား။ သာမန်လူ တစ်ယောက်ကိုများ မျှော်လင့်ချက် ထားနေကြသေးတယ်”</p> <p>ဝူဝူခိုင်က ကဲ့ရဲ့လျက် မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်၏။</p> <p>‘ဒေါင်...’</p> <p>ယဲ့ဖုန်း ကြွေရည်သုတ် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။</p> <p>“သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ဆိုတာ ဘယ်လို အဖွဲ့အစည်း မို့လို့... ဒီဂိုဏ်းချုပ် တစ်ခါမှ မကြားဖူးရတာလဲ”</p> <p>သူ သေချာပေါက် လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ပါ။</p> <p>ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် က မြူခိုးဂိုဏ်း၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိသည်လေ။ ဒီမြို့ထဲက အင်အားစုတွေ အားလုံးက မြူခိုးဂိုဏ်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။</p> <p>ပြင်ပ ရန်သူက လာဖိနှိပ်နေမှတော့... သူ ဝင်ပါရမည်ပေါ့။</p> <p>“သာမန်လူ တစ်ယောက်က ငါတို့ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် အကြောင်း သိဖို့ ထိုက်တန်လို့လား”</p> <p>ဝူဝူခိုင် ရုတ်တရက် ဘဝင်မြင့်သွား၏။</p> <p>“ဒါပေမဲ့... မင်း အမှုန့်ချေခံရတော့မှာ ဆိုတော့ သနားလို့ ပြောပြလိုက်မယ်။ ငါတို့ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် က ‘ကြယ်သုံးပွင့် ဂိုဏ်း’  ဖြစ်ပြီး ‘မူလနတ်ဘုရား အဆင့် မဟာတန်ခိုးရှင်’ ပေါင်းများစွာ ရှိတယ်”</p> <p>ကြယ်သုံးပွင့်။</p> <p>မူလနတ်ဘုရား အဆင့် မဟာတန်ခိုးရှင်တွေ ရှိတယ် လား။</p> <p>အားလုံး အသက်ရှူမှားသွားကြ၏။</p> <p>ယဲ့ဖုန်း ပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။</p> <p>ထို့အပြင်... သူ အန္တရာယ် အငွေ့အသက် တစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> ဂိုဏ်းရဲ့ ‘အန္တရာယ် သတိပေးစနစ်’ အလုပ်လုပ်လာသည်ပင်။</p> <p> အန္တရာယ် ရှိတယ် ဆိုပေမယ့် သိပ်တော့ မပြင်းထန်ပါ။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် မြို့တော်မှာ ရှုဟွာမိုနှင့် စတွေ့တုန်းက ခံစားချက်မျိုးပါပင်</p> <p>ဆိုလိုတာက... မြူခိုးဂိုဏ်း တောင့်ခံနိုင်တယ် ဆိုသည့် သဘောပင်။</p> <p>“သြော်... မူလနတ်ဘုရား အဆင့် မဟာတန်ခိုးရှင်တွေ ရှိတယ်ပေါ့။ ကြားရတာ နားထောင်လို့ ကောင်းသားပဲ။ လက်ခုပ်တီးပေးရမလား”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း အဝတ်အစားပေါ်မှ ဖုန်များကို ခါလိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်၏။</p> <p>“ဟွန်း... မင်းက ငါတို့ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ကို အထင်သေးရဲတယ်ပေါ့။ သေလိုက်တော့”</p> <p>ဝူဝူခိုင် က သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် နာမည်ကို ထုတ်ပြောတာ ယဲ့ဖုန်း လို “သာမန်လူ” နှင့် စကားနိုင်လုဖို့ မဟုတ်။ နီရှန် နန်းတော် က လူတွေကို ခြိမ်းခြောက်ချင်၍ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုတော့ ယဲ့ဖုန်း၏ ရိုင်းစိုင်းသည့် စကားတွေကို ကြားလိုက်ရတော့ သတ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။</p> <p>သူ့လက်ညှိုးကို ထိုးလိုက်ရာ ယဲ့ဖုန်း၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို ဖောက်ထွင်းတော့မယောင် ဖြစ်သွားသဖြင့် နီရှန် နန်းတော်မှ မိန်းကလေးများ အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။</p> <p>သို့သော် ယဲ့ဖုန်းသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဝူဝူခိုင် ၏ လက်ချောင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်၏။ ဝူဝူခိုင် ဘယ်လောက်ပဲ ရုန်းရုန်း၊ ဖြုတ်လို့ မရတော့ပေ။</p> <p>“မင်း... မင်းက သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး။ ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံသူ  ပဲ”</p> <p>ဝူဝူခိုင် မျက်နှာ ဖြူလျော့သွားပြီး အခြေအနေ မဟန်မှန်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p>“အေး... အဲဒီလို ပြောလို့ ရပါတယ်”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း ခြေတစ်ချက် ကန်လိုက်ရာ ဝူဝူခိုင် ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို တည့်တည့် ထိမှန်သွားသည်။ ဝူဝူခိုင် သည် သည်းခြေရည်များ အန်ထွက်လာပြီး ပုစွန်ဆိတ်ကဲ့သို့ ကွေးကောက်သွားသည်။</p> <p>‘ဂျွတ်...’</p> <p>ယဲ့ဖုန်း လက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်လိုက်ရာ ဝူဝူခိုင် ၏ လက်ချောင်း ကျိုးကြေသွားသည်။ ထို့နောက် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ရာ ဝူဝူခိုင် လွင့်ထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် မီးရှူးမီးပန်းများအလား ပေါက်ကွဲသွားသည်။</p> <p>‘ဒေါင်...’</p> <p>သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်း မြေကြီးပေါ် ပြုတ်ကျလာသည်။ ယဲ့ဖုန်း လှမ်းဖမ်းလိုက်ပြီး ‘သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား’  ဖြင့် ချိတ်ပိတ်ထားမှုကို ဖွင့်လိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် စောစောက ဝူဝူခိုင် ထုတ်ပြခဲ့သော ရှေးဟောင်း စာအုပ်ကို လှန်လှော ကြည့်ရှုလိုက်၏။</p> <p>ဖတ်ပြီးနောက် သူ့မျက်နှာ ဒေါသကြောင့် နီမြန်းလာသည်။</p> <p>“သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင်... တကယ့်ကို ယုတ်မာလိုက်တဲ့ ကောင်တွေ။ စက်ဆုပ်စရာ ကောင်းလိုက်တာ”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း စာအုပ်ထဲမှ အကြောင်းအရာများကို ကြည့်ပြီး ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။</p> <p>နီရှန် နန်းတော် သခင်မ၊ ရွှီယွင်ပင်း နှင့် အခြားသူများလည်း စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် ယဲ့ဖုန်း အနားသို့ ရောက်လာကြ၏။</p> <p>“ခင်ဗျားတို့ နီရှန် နန်းတော် က တကယ်ပဲ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ဌာနခွဲရဲ့ လက်ခွဲဂိုဏ်းတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်နေတယ်။ မီးဖို မွေးမြူဖို့ သက်သက် ဖွဲ့စည်းထားတာ။ တောင်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်းဒေသ တစ်ခုလုံးမှာ ခင်ဗျားတို့လို လက်ခွဲဂိုဏ်းပေါင်း (၁၀၀) မက ရှိတယ်”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး စာအုပ်ကို နန်းတော် သခင်မ ထံ ပစ်ပေးလိုက်၏။</p> <p>“တကယ်လား”</p> <p>လူတိုင်း မျက်နှာ ဖြူလျော့သွားကြ၏။</p> <p>မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် စာအုပ်ကို အလျင်အမြန် လှန်လှော ကြည့်ရှုကြပြီး ကိုယ်တိုင် အတည်ပြုလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save