Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၉၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">လီဇီလုံ၏ တိုက်ခိုက်မှု၊ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~“နောက်တစ်ယောက် ထပ်လာနေပြီ”</p> <p>“အသံကို နားထောင်ကြည့်ရတာ... ထိပ်တန်း အဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်မယ်”</p> <p>ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်  အတွင်းရှိ ချီစုစည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာများ လေးနက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူကို မမြင်တွေ့ရသေးသော်ငြား... ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ဖိအားကြီးကို ခံစားနေရပြီ ဖြစ်၏။ ‘ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်’ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ပင်</p> <p>တောင်ကြီး တစ်လုံး ဖိချထားသကဲ့သို့ လေးလံလှသော ဖိအားက သူတို့အား အသက်ရှူကျပ်သွားစေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘယ်သူလဲ... ပုန်းမနေနဲ့။ ထွက်ခဲ့စမ်း”</p> <p>ကုန်းချင်းချိုး  ဘေးဘီဝဲယာကို ကြည့်လိုက်၏။ မျက်နှာတွင် သတိထားမှု အပြည့်ရှိသော်လည်း၊ စကားပြောသူ၏ တည်နေရာကို အတိအကျ ရှာမတွေ့ပေ။</p> <p>“မင်း အပေါ်မှာလေ”</p> <p>အေးစက်ပြီး အိုမင်းသော အသံတစ်ခု အထက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ကုန်းချင်းချိုး သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လက်ဟန် ရေးဆွဲလိုက်ရာ နွယ်ပင်များစွာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသော်လည်း လေဟာနယ်ကိုသာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်မိသည်။</p> <p>“ထောင်ချောက်ပဲ”</p> <p>ကုန်းချင်းချိုး မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် မြေကြီးထဲမှ အဘိုးအို တစ်ဦး ခုန်ထွက်လာ၏။ ခါးကိုင်းနေသော်လည်း လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ပြီး ထူးခြားသော လက်သီးသင်္ကေတ တစ်ခု ဖန်တီးကာ ကုန်းချင်းချိုး ကို ရိုက်နှက်လိုက်သည်။</p> <p>ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ သူမ အစွမ်းကုန် ခုခံသော်လည်း အချည်းနှီး ဖြစ်သွား၏။ သူမ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသော အကာအကွယ် ဒိုင်းများသည် စက္ကူများအလား စုတ်ပြတ်သတ်သွားသည်။</p> <p>ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက်ကြောင့် ကုန်းချင်းချိုး လွင့်ထွက်သွားသည်။</p> <p>‘ဘုန်း...’</p> <p>သူမ သွေးတစ်လုပ် အန်ချလိုက်၏။ မျက်နှာ ဖြူလျော့သွားသည်။ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုကို သူမ ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ပြိုင်ဘက်သည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်၌ ရှိနေ၏။ သူမမှာမူ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့်၌သာ ရှိနေသေးသည်။</p> <p>အထောက်အကူပြု ကျင့်စဉ်များစွာ ရှိသော်ငြား မည်သည့်အရာကမျှ ‘ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်’ သို့ မရောက်ရှိသေးသဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်မလာပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင်... ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအို၌လည်း အထောက်အကူပြု ကျင့်စဉ်များ ရှိနေပြန်၏။ အခြေခံ ခိုင်မာကာ စွမ်းအင် သိုလှောင်မှု များပြားလှရာ အဆင့်တူများထဲတွင်ပင် အင်မတန် သန်မာသောသူ တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် အဆင့် (၃) ဆင့် ကွာဟချက်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ တိုက်ခိုက်ရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာတောင် ငါ့ရဲ့ ‘ကနဦး ကောင်းကင် လက်သီး’  ကို ခံနိုင်ရည် ရှိပြီး မသေဘူး ဆိုတော့... ဂုဏ်ယူသင့်ပါတယ်”</p> <p>ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအို မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်ပြီး နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်၏။</p> <p>“ခွေးအိုကြီး... မရိုင်းစိုင်းနဲ့”</p> <p>ကုန်းချင်းချိုး ဒဏ်ရာရသွားချိန်တွင် အဝေးမှ အော်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ငွေရောင်လှံတံ ထိုးဖောက်ခြင်း၊ ဝင်္ကပါကို ဖျက်ဆီးပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း”</p> <p>ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခု အဝေးမှ ပျံသန်းလာပြီး ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုကို ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်လိုက်၏။</p> <p>“ဟေ...”</p> <p>ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအို အံ့သြသွားသည်။ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်ဟန် ရေးဆွဲလိုက်ရာ ရွှေရောင် ဖျော့ဖျော့ လက်သီးရိပ် တစ်ခု ပေါ်လာပြီး လှံအလင်းတန်းကို ကာကွယ်လိုက်၏။ သို့သော် သူ မီတာ ဆယ်ဂဏန်း လွင့်ထွက်သွားပြီး အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ကောင်းကင်ယံ အထက်တွင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေ၏။</p> <p>ယခုအခါ၊ ငွေရောင် ချပ်ဝတ် ဝတ်ဆင်ထားသော လီဇီလုံသည် ငွေရောင်လှံတံကို ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။ မျက်လုံးများထဲတွင် ငွေရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး၊ အေးစက်သော အရှိန်အဝါများ ဝန်းရံနေ၏။ ပြိုင်ဘက်ကင်း စစ်သူကြီး တစ်ပါး အလား ခန့်ညားလှသည်။</p> <p>“ငါက မြူခိုးတောင်ထိပ်က လီဇီလုံ ပဲ။ မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ဘာလာလုပ်တာလဲ”</p> <p>လီဇီလုံ ကောင်းကင်ယံတွင် မတ်မတ်ရပ်ပြီး မေးလိုက်၏။ ဝတ်ရုံစများ လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် တဖျပ်ဖျပ် လွင့်ပျံနေ၏။</p> <p>“ဇီလုံ စစ်သူကြီး”</p> <p>“ဇီလုံ... ပြိုင်ဘက်ကင်း”</p> <p>ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်၏ မြို့နယ် (၄) ခုစလုံးမှ ပြည်သူများ အော်ဟစ် အားပေးနေကြတော့သည်။</p> <p>ယန်ယွင် မြို့ (၁၃) မြို ၏ အစောင့်အရှောက် နတ်ဘုရား ဖြစ်သော လီဇီလုံ...ယခုလို အရေးကြုံချိန်မှာ ပေါ်လာတော့ လူထုကြီး စိတ်လှုပ်ရှားပြီး အားတက်သွားကြ၏။</p> <p>“သာမန် ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် လေးမှာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့် ရှိနေတာတင် မကဘူး... အထွတ်အထိပ် အဆင့် ပါ ရှိနေတာလား”</p> <p>ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအို သည် လီဇီလုံ ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းအားက မသေးလှကြောင်း၊ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှ ရမည် ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်၏။</p> <p>“ဝူဝူခိုင်  အသတ်ခံရတာ မဆန်းပါဘူးလေ။ ဒီလို လူတွေ ရှိနေတာကိုး”</p> <p>ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအို အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်၏။ မျက်နှာထား ပိုမို အေးစက်လာသည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့... ဒီလောက်ပါပဲ။ ငါ့ရဲ့ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင်  ကို ထိပါးရဲတဲ့သူတွေ အကုန် သေရမယ်”</p> <p>ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ကနဦး ကောင်းကင် လက်သီး ကို စုစည်းပြီး လီဇီလုံ ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်၏။</p> <p>“ငွေရောင်လှံတံ ထိုးဖောက်ခြင်း၊ ဝင်္ကပါကို ဖျက်ဆီးပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း”</p> <p>လီဇီလုံ သည် သူ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော လျှို့ဝှက် နည်းစနစ်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ ငွေရောင်လှံတံ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် သူ့အနောက်တွင် နဂါးဖြူတစ်ကောင် ပေါ်လာပြီး ရှေ့သို့ ခုန်အုပ်လိုက်၏။</p> <p>‘ဘုန်း...’</p> <p>လက်သီးရိပ် နှင့် နဂါးဖြူ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားပြီး အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ မီးရှူးမီးပန်းများထက် ပိုမို လှပတောက်ပနေ၏။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦး ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ကြ၏။ မည်သူမျှ အသာစီး မရဘဲ သရေဖြစ်နေ၏။</p> <p>မြူခိုးတောင်ထိပ် ပေါ်တွင်...</p> <p>ယဲ့ဖုန်း  မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်နေမိသည်။ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေ၏။</p> <p>“ဒီ ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုက သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ရဲ့ ဌာနခွဲ အဖွဲ့ဝင် ဆိုတာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့... ဝူဝူခိုင်ကို ငါတို့ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် က လူတွေ သတ်လိုက်တာ ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် သေချာနေရတာလဲ။ သက်သေ မလိုဘဲ ထင်ကြေးသက်သက်နဲ့ လုပ်တာများလား”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေ၏။</p> <p>‘ဒါက နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတွေရဲ့ မောက်မာမှု ဖြစ်လောက်တယ်။</p> <p>မင်းက တရားခံ အစစ် ဟုတ်ဟုတ်၊ မဟုတ်ဟုတ်... ငါ မင်းကို ကြည့်မရရင် သတ်ပစ်မယ် ဆိုတဲ့ သဘောပေါ့။’</p> <p>“လီဇီလုံ တစ်ယောက်တည်း နိုင်ပါ့မလား မသိဘူး။ မနိုင်ရင်တော့ ငါ ဝင်ပါမှ ရမယ်”</p> <p>ယဲ့ဖုန်း တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>သူ ဟူဖေးဖေး  ကို ပေးမတိုက်ချင်။</p> <p>သို့သော်၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း မတိုက်ချင်ပါ</p> <p>လီဇီလုံ အပေါ်မှာလည်း ယုံကြည်မှု သိပ်မရှိ‌ ဖြစ်နေပါ၏။</p> <p>ကြိုးစား ပမ်းစား ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး၊ ယဲ့ဖုန်း ရဲ့ ကိုယ်တိုင် လမ်းညွှန်မှုနှင့် ‘ဒုတိယ ချီပင်လယ်’၏ နောက်ဆုံး အခန်းကဏ္ဍတွေကို အောင်မြင်ခဲ့၍ ချီပင်လယ် ပမာဏ နှစ်ဆ တိုးလာပေမယ့်... လုံလောက်မည် မထင်ပါ။</p> <p>ဒါက ခံနိုင်ရည်  ကိုပဲ တိုးစေ၏။ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်ကို တိုက်ရိုက် မတိုးစေပေ။</p> <p>‘ကိုးဆင့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ်’ဆိုလျှင်လည်း... လီဇီလုံ၏ ပါရမီနှင့် တတိယအဆင့် ထိပ်ဆုံးပဲ ရောက်သေးသည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအား  က ‘ချီစုစည်းခြင်း အဆင့် ထိပ်ဆုံး’လောက်သာ ရှိသည်။ ယခုလို တိုက်ပွဲကြီးမှာ အသုံးမဝင်ချေ။</p> <p>နောက်ပိုင်းမှာ ‘ရေအလင်းတန်း ကျင့်စဉ်’  နဲ့ ‘စွမ်းအား ခိုင်မာစေခြင်း နည်းစနစ်’  တွေကို ကျင့်ကြံခဲ့ပေမယ့်... ပထမအဆင့်ပဲ ရှိသေး၏။ စုစုပေါင်း တွက်ကြည့်ရင်... မြူခိုးဂိုဏ်း ရောက်ပြီးကတည်းက သူ့တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည် (၇၀) ရာခိုင်နှုန်းလောက် တိုးလာသည်။</p> <p>သို့သော်၊ ဒီလောက်နှင့် မလုံလောက်သေးပါ။</p> <p>ကောင်းကင်ယံ အထက်တွင် တိုက်ပွဲ ပြင်းထန်နေ၏။</p> <p>“ငွေရောင်လှံတံ ထိုးဖောက်ခြင်း၊ ဝင်္ကပါကို ဖျက်ဆီးပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း”</p> <p>လီဇီလုံ ထိုကွက်ကိုပဲ ထပ်သုံးပြန်သည်။ မီတာ ဆယ်ဂဏန်း ရှည်လျားသော အဖြူရောင် နဂါးတစ်ကောင် ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအို ဆီသို့ ခုန်အုပ်သွားပြန်သည်။</p> <p>“မင်း ဒီတစ်ကွက်ပဲ တတ်တာလား”</p> <p>ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအို ဒေါသထွက်လာတော့၏။</p> <p>အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ပြီးပြီ။</p> <p> </p> <p>သူက မန္တန် အမျိုးမျိုး ပြောင်းသုံးနေပေမယ့်... လီဇီလုံ ကတော့ ဒီတစ်ကွက်တည်းကိုပဲ ထပ်ခါထပ်ခါ သုံးနေသည်။ တော်တော် ဆန်းကြယ်သည့် လူပင်။</p> <p>“ဟုတ်တယ်။ ဒီဂိုဏ်းချုပ်က ဒီတစ်ကွက်ပဲ တတ်တယ်”</p> <p>လီဇီလုံ ဂုဏ်ယူစွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>သူ့မှာ တခြား မန္တန်တွေ မရှိတာ မဟုတ်ပါ။ ငွေရောင်လှံတံ နှင့် သက်ဆိုင်တဲ့ မန္တန် မရှိခြင်းပါ။ ရှိတာတွေကလည်း ဒုတိယအဆင့်၊ တတိယအဆင့်တွေ ဆိုတော့ အားနည်း၏။ သူ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော လျှို့ဝှက် နည်းစနစ်လောက် မစွမ်းပါချေ။</p> <p>“ကောင်းပြီလေ”</p> <p>ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအို လက်ဟန် ဖော်ဆောင်လိုက်၏။ ‘ဆဋ္ဌမအဆင့် မန္တန်’  ဖြစ်သော ‘ကနဦး ကောင်းကင် လက်သီး’ ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးပြီး လီဇီလုံ ကို အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>‘ချွင်...’</p> <p>တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခု ထိတွေ့သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ အချို့က ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်၏ အကာအကွယ် ဒိုင်းကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး အက်ကွဲကြောင်းများ ပိုမို ကြီးမားလာစေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဥ်၊</p> <p>“အဆောင်... ဖိနှိပ်စမ်း”</p> <p>ကုန်းချင်းချိုး သည် ‘အသက်ဝိညာဉ် စွမ်းအား’  ပါဝင်သော ဆေးရည်ကို သောက်လိုက်ပြီး စာရွက် အဆောင် (၁၂) ခုကို ထုတ်ယူကာ လေထဲတွင် ကပ်လိုက်ပြီး မြို့တော် အကာအကွယ် ဒိုင်းကို ပြုပြင်လိုက်၏။</p> <p>တိုက်ပွဲ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအို၏ မျက်နှာထား ရုပ်ဆိုးလာသည်။</p> <p>လီဇီလုံ ရဲ့ စွမ်းအားက သူ့ထက် နည်းနည်း အားနည်းပေမယ့်... ခံနိုင်ရည်  ကတော့ အများကြီး သာလွန်နေတယ်။ ချီပင်လယ် ပမာဏကို တိုးစေတဲ့ အထောက်အကူပြု ကျင့်စဉ် တစ်ခုခု ကျင့်ကြံထားတာ သေချာတယ်။</p> <p>“ဟ”</p> <p>ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအို တစ်ခုခု မှားနေပြီ ဆိုတာ ရိပ်မိလိုက်၏။</p> <p>“ဒီကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်က ငါ့လောက် မကောင်းပေမယ့်... ငါ့ကို တရစပ် တိုက်ခိုက်နိုင်နေတယ်။ ငါ စွန့်စားပြီး အဲဒီ မန္တန်ကို ထုတ်သုံးမှ ရတော့မယ်”</p> <p>“ကနဦး ကောင်းကင် လက်သီး”</p> <p>ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအို လက်သီးတစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး လီဇီလုံ ကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မိုင်အနည်းငယ် အကွာသို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သင်္ကေတများ လျင်မြန်စွာ ပြုလုပ်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သူ့ထံသို့ စုဝေးရောက်ရှိလာကြ၏။</p> <p>အဘိုးအို၏ ဆံပင်များ လေထဲတွင် ဖရိုဖရဲ လွင့်ပျံနေပြီး မျက်လုံးများထဲမှ တောက်ပသော ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ ‘ခရမ်းရောင် ကောင်းကင် ဓားအလင်းတန်း’ ”</p> <p>သူ စွန့်စားပြီး ‘သတ္တမအဆင့် မန္တန်’  ကို ထုတ်သုံးလိုက်၏။ ဝန်ပိလွန်းသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် တွန့်လိမ်သွားပြီး နှာခေါင်းသွေးများပင် ယိုစီးကျလာသည်။</p> <p>သို့သော် ဤတိုက်ခိုက်မှုက အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p>တောက်ပသော ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး၊ ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက် အဖြစ် စုစည်းကာ အဝေးရှိ လီဇီလုံ ကို ချိန်ရွယ်လိုက်၏။</p> <p>“မကောင်းတော့ဘူး... ငါတို့ ပူးပေါင်းပြီး တိုက်မှ ရမယ်”</p> <p>ကုန်းချင်းချိုး အခြေအနေ မဟန်မှန်း သိလိုက်သဖြင့် အနီရောင် အဆောင် (၁၂) ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ အဆောင်များသည် ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအို အနီးသို့ ကျရောက်သွားပြီး ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။</p> <p>စွမ်းအားများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ခရမ်းရောင် ဓားအလင်းတန်း အနည်းငယ် ပြန့်ကျဲသွားကာ စွမ်းအား အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်။</p> <p>‘ရွှပ်...’</p> <p>ဓားအလင်းတန်း တည့်တည့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ လီဇီလုံ သည် သူ့စွမ်းအား အကုန်လုံးကို ငွေရောင်လှံတံ ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး ‘ငွေရောင်လှံတံ ထိုးဖောက်ခြင်း၊ ဝင်္ကပါကို ဖျက်ဆီးပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း’ ကို ထုတ်သုံးလိုက်၏။</p> <p>‘ထန်း...’</p> <p>ငွေရောင်လှံတံ သည် ခရမ်းရောင် ဓားအလင်းတန်း၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အမှန်တကယ် ကျိုးကြေသွားသည်။</p> <p>စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လီဇီလုံ ၏ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။ သူသည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး သွေးများ အဆက်မပြတ် အန်ထွက်လာကာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားသည်။</p> <p>“ဇီလုံ စစ်သူကြီး မခံနိုင်တော့ဘူးလား”</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မြို့တော်တစ်ခုလုံးရှိ ပြည်သူများ၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ ပြည့်နှက်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save