Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၈၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဘုရား တစ်ပါးအလား ကိုးကွယ်ခံရခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>~"ဆရာကြီး... ဆရာကြီးရဲ့ ကိုယ်တွင်းက မီးအဆိပ် တွေက အရမ်းကို နက်ရှိုင်းလွန်းနေပြီ။ အပြင်ပန်းကတော့ အဆင့် (၆) လက်နက်သွန်းလုပ်သူ လို့ နာမည်ခံထားပေမယ့်... တကယ်တမ်းကျတော့ အခုချိန်မှာ အဆင့် (၅) လက်နက် လေးတစ်ခုကိုတောင် သေချာ မသွန်းလုပ်နိုင်တော့ဘူး မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန် က သူ၏ ထက်မြက်လှသော အမြင်အာရုံဖြင့် ဆရာကြီးဟယ် ၏ အခြေအနေကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် အကဲဖြတ်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဆရာကြီးဟယ် မှာ ဖုန်းဝူချန် ကို မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် ကြည့်ရင်း... အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဟနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဂူအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာလည်း အကြီးအကျယ် လန့်ဖြန့်သွားကြပြီး မျက်နှာများ သွေးဆုတ်ဖြူရော် သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆရာကြီးဟယ် သည် ရွှမ်ဟော့မြို့ နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ဝိုက်တွင် အထင်ရှားဆုံးသော လက်နက်သွန်းလုပ်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး... 'လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း သခင်ကြီး' ဟုပင် တင်စားခေါ်ဝေါ်ခြင်း ခံရသူ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဆရာကြီးဟယ် သည် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း နယ်ပယ်တွင် မည်မျှလောက် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားဖွယ် အောင်မြင်မှုများ ရရှိထားသနည်း ဆိုသည်ကို သိရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ဖုန်းဝူချန် က ဆရာကြီးဟယ် သည် အဆင့် (၅) လက်နက် ကိုပင် မသွန်းလုပ်နိုင်တော့ဟု ပြောဆိုလိုက်ရာ... ဒါက ဆရာကြီးဟယ် ကို ဗြောင်ကျကျ စော်ကားလိုက်ခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>'ဒီကောင်လေး က အရမ်းကို မောက်မာလွန်းနေပြီ။ ကျောက်ဟိုင်ယွင် ကို နိုင်လိုက်တာနဲ့ပဲ သူ့ကိုယ်သူ အထင်ကြီးနေတာလား။ ဆရာကြီးဟယ် ကိုတောင် ဒီလို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့လေ။'</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် ထိုသို့ တွေးတောနေမိကြသော်ငြားလည်း... ဖုန်းဝူချန် ကို မစော်ကားရဲသဖြင့် မည်သူကမျှ ဝင်ရောက် မပြောဆိုရဲကြချေ။</p> <p> </p> <p>"ဆရာကြီး... ဆရာကြီးရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေ အရဆိုရင်... မီးအဆိပ် က လဝက် တစ်ခါ လောက် ထဖောက်နေတယ် မဟုတ်လား။ ကျွန်တော့်ရဲ့ လုံခြုံရေး အတွက် စိုးရိမ်ပေးနေမယ့်အစား... ဆရာကြီးရဲ့ မီးအဆိပ် ကို ဘယ်လို ဖယ်ရှားရမလဲ ဆိုတာကို အရင် တွေးသင့်တယ်။ အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားရင်တောင်မှ... တစ်နေ့နေ့ကျရင်တော့ မီးအဆိပ် ရဲ့ ဝါးမြိုတာကို ခံရမှာပဲ။ လုံးဝ ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့တဲ့ အချိန်ရောက်ရင်... အသက်အန္တရာယ်ပါ စိုးရိမ်ရလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန် က ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကူတင့် နှင့် ရိုရွှေ တို့မှာ ဖုန်းဝူချန် ကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်နေမိကြ၏။ ဖုန်းဝူချန် သည် ပေါက်ကရတွေ လျှောက်ပြောနေသည်ဟု ထင်ရသော်ငြားလည်း... သူတို့၏ ရင်ထဲတွင်မူ ဖုန်းဝူချန် ၏ စကားများကို အလွန်အမင်း ယုံကြည်နေမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆရာကြီးဟယ် မှာမူ နေရာတင် ကျောက်ရုပ်ကြီးပမာ မှင်သက်နေပြီး... မျက်နှာပေါ်တွင်  အံ့အားသင့်မှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန် သည် သူ၏ ရောဂါ အခြေအနေကို အတိအကျ သိရှိနေရုံသာမက... မီးအဆိပ် ထဖောက်သည့် အချိန်ကိုပါ တိတိကျကျ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>ဆရာကြီးဟယ် ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ... အခြားသူများကတော့ ဆရာကြီးဟယ် ဒေါသပေါက်ကွဲတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ဝမ်းသာအားရ စောင့်ကြည့်နေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆရာကြီးဟယ် သည် ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၂) လွှာ ပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ရာ... အကယ်၍ သူသာ တကယ် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားပါက၊ ဖုန်းဝူချန် အနေဖြင့် သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဒေါသကို ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်...။</p> <p> </p> <p>"ညီလေး..အဲဒါတွေကို ဘယ်လို သိတာလဲ။ မှန်တယ်... ငါ့ရဲ့ မီးအဆိပ် က တကယ်ပဲ လဝက် တစ်ခါ ထဖောက်နေတာပါ"</p> <p> </p> <p>ဆရာကြီးဟယ် က ဖုန်းဝူချန် ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်ရင်း... အံ့အားသင့်တကြီး မေးလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာ..."</p> <p> </p> <p>ကူတင့် နှင့် ရိုရွှေ တို့မှာ အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန် ပြောခဲ့သည်များ အားလုံး အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဆရာကြီးဟယ် ၏ ဝန်ခံချက်ကြောင့် ဂူအတွင်းရှိ လူများ အားလုံး အကြီးအကျယ် လန့်ဖြန့်သွားကြပြီး... အစောက ဝမ်းသာအားရ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သူများမှာလည်း မျက်နှာပူသွားကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဖုန်းဝူချန် က အနီးရှိ ဆေးပညာရှင် တစ်ဦးဘက်သို့ လှည့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ စီနီယာ... အဆင့် (၄) ဆေးပညာရှင်... ခင်ဗျားဆီမှာလည်း မီးအဆိပ် တွေ တော်တော်များများ ရှိနေတယ်။ ခင်ဗျားက သမာဓိ အစစ်အမှန်မီးတောက်ကို အတင်း သန့်စင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့လို့ တခြား မီးအဆိပ် တွေနဲ့ ရောထွေးသွားတာပဲ။ ကျင့်ကြံနေတဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် အလယ်အလတ် သိုင်းကွက် ကလည်း နည်းနည်း ချို့ယွင်းချက် ရှိနေတယ်။ အဲဒါကို ဆက်မကျင့်ဖို့  အကြံပေးချင်တယ်။ မဟုတ်ရင် ခင်ဗျားရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က တစ်သက်လုံး တက်လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဆရာဖုန်း ရဲ့ စကားတွေက တကယ့်ကို ကွက်တိပါပဲဗျာ။ ဆရာက တကယ့်ကို ဉာဏ်ပညာကြီးမားတဲ့ ပညာရှိကြီး တစ်ပါးပါပဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ကယ်တင်ပေးပါ ဆရာဖုန်း"</p> <p> </p> <p>ထို ဆေးပညာရှင် မှာ ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး... ဖုန်းဝူချန် ကို နတ်ဘုရား တစ်ပါးအလား ရိုသေစွာ ရှိခိုးတောင်းပန် လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဖုန်းဝူချန် ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သော်ငြားလည်း... ဖုန်းဝူချန် က သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို စကားအနည်းငယ်ဖြင့်ပင် အတိအကျ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ ထို အဆင့် (၄) ဆေးပညာရှင် မှာ လုံးဝ ယုံကြည်သွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကူတင့်၊ ရိုရွှေ နှင့် ဂူအတွင်းရှိ လူများ အားလုံး လုံးဝ ကြောင်အ သွားကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဆရာကြီးဟယ် မှာ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်နေပြီး... ဖုန်းဝူချန် သည် မည်သူဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူတို့၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်များကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မည်သို့များ သိရှိနိုင်သနည်း ဟူသည်ကို အလွန်အမင်း သိချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်နေမိ၏။</p> <p> </p> <p>ဂူအပြင်ဘက်တွင်မူ... ဖုန်းဝူချန် က ဆရာကြီးဟယ် ကို စော်ကားသည်ဟု ကြားသိရသဖြင့် လူများ ပိုမို ရောက်ရှိလာကြသော်ငြားလည်း... မျက်စိရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော မြင်ကွင်းကြောင့် အားလုံး အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန် က ဆက်လက်၍...</p> <p> </p> <p>"ဟိုက အဆင့် (၅) မှော်လက်နက် ပြုလုပ်သူ.. မီးအဆိပ် က တစ်လ တစ်ခါ ထဖောက်တယ် မဟုတ်လား။ သားရဲ မီးတောက် ကို အတင်းအကျပ် ဝါးမြိုဖို့ ကြိုးစားခဲ့လို့ ခင်ဗျားရဲ့ အတွင်းကလီစာတွေ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားပြီး သွေးကြောတွေကိုပါ ထိခိုက်နေပြီ"</p> <p> </p> <p>"ဆရာဖုန်း ပြောတာတွေ အားလုံး အမှန်ပါပဲ ခင်ဗျာ"</p> <p> </p> <p>ထို အဆင့် (၅) မှော်လက်နက် ပြုလုပ်သူ မှာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ဒူးထောက်ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန် က အခင်းအကျင်းဆရာ အမျိုးသမီး တစ်ဦးဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့... အဆင့် (၄) အခင်းအကျင်းဆရာ... အခင်းအကျင်းဆရာ တွေက မီးအဆိပ် ဒဏ်ကို မခံရဘူး ဆိုပေမယ့်၊ ခင်ဗျားက ရေခဲစွမ်းအင် ကို အဓိကထား ကျင့်ကြံနေတာ ဆိုတော့... အဆင့်မြင့် အခင်းအကျင်းတွေကို အတင်းအကျပ် ရေးဆွဲဖို့ ကြိုးစားရင်းနဲ့ အအေးဆိပ် တွေ တော်တော်များများ စုပုံနေပြီ။ ဒီအတိုင်းသာ အဆင့်မြင့် အခင်းအကျင်းတွေကို ဆက်ပြီး အတင်းအကျပ် ရေးဆွဲနေမယ် ဆိုရင်... သိပ်မကြာခင်မှာ ခင်ဗျား အအေးဆိပ် မိပြီး သေရလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆရာဖုန်း... ကျွန်မရဲ့ အအေးဆိပ် ကို ကျေးဇူးပြုပြီး ဖယ်ရှားပေးပါရှင်"</p> <p> </p> <p>အဆင့် (၄) အခင်းအကျင်းဆရာ အမျိုးသမီး မှာ ခန္ဓာကိုယ်လေး တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်သွားပြီး... ကပျာကယာပင် ဒူးထောက် တောင်းပန်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီး၏ ရင်ထဲတွင် ကြီးမားလှသော အံ့အားသင့်မှု လှိုင်းတံပိုးကြီးများ ရိုက်ခတ်သွားပြီး... ဖုန်းဝူချန် ကို နတ်ဘုရား တစ်ပါးအလား ရိုသေစွာ ငေးကြည့်နေမိကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လက်နက်သွန်းလုပ်သူ ဖြစ်စေ၊ ဆေးပညာရှင် ဖြစ်စေ၊ မှော်လက်နက် ပြုလုပ်သူ ဖြစ်စေ... ဖုန်းဝူချန် သည် သူတို့၏ ပြဿနာများကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် အတိအကျ ထောက်ပြနိုင်ခဲ့၏။ ဒါက မည်သို့သော နတ်ဘုရား စွမ်းရည်မျိုး ဖြစ်ပါသနည်း။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရား များသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည့် စွမ်းရည်မျိုး ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>လက်နက်သွန်းလုပ်သူ၊ ဆေးပညာရှင်၊ မှော်လက်နက် ပြုလုပ်သူ၊ အခင်းအကျင်းဆရာ... အားလုံး တစ်ယောက်မကျန် ဖုန်းဝူချန် ၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေကြပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်၌... ဂူအတွင်းရှိ လူရာပေါင်းများစွာ ၏ ဖုန်းဝူချန် အပေါ် ထားရှိသော အမြင်များမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။  ရိုသေလေးစားမှုများ၊ သတိထား စိုးရိမ်မှုများနှင့်အတူ ကြောက်ရွံ့မှုများပါ ရောယှက်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နယ်ပယ်ကြီး လေးခုလုံးမှ အစွမ်းထက် ပညာရှင်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဒူးထောက်စေနိုင်သော သူတစ်ဦးမှာ... မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော ဖြစ်တည်မှုမျိုး ဖြစ်နေမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အမြင်တွင်တော့ ဖုန်းဝူချန် သည် ဤလူများ၏ အသက်ကို သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်မှာ ယုံမှားဖွယ်မရှိ ပေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဂူတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခင်က မြင့်မြတ်သော ကျင့်ကြံရာ နေရာကြီးမှာ ယခုအခါ ဖုန်းဝူချန် ၏ တာအိုပို့ချရာ ခန်းမကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား... အားလုံးက တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန် ကို ရိုသေလေးစားသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်ရင်း... လူတိုင်းက သူ့ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အစွမ်းထက် ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦး၊ အထက်သို့သာ မော့ကြည့်ရမည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦး အဖြစ် ခံစားနေကြရ၏။</p> <p> </p> <p>ကူတင့် နှင့် ရိုရွှေ တို့မှာမူ အိပ်မက် မက်နေသည့်အလား ခံစားနေကြရ၏။ နယ်ပယ်ကြီး လေးခုလုံးမှ ဤမျှများပြားလှသော ပညာရှင်များက ဖုန်းဝူချန် ကို ဒူးထောက်နေကြသည်မှာ တကယ့်ကို မယုံကြည်နိုင်စရာပင်။ သူတို့ လုံးဝ လက်မခံချင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာဖုန်း က လူ့လောကကို ဆင်းသက်လာတဲ့ နတ်ဘုရားပါပဲ... ကျွန်တော်တို့ကို ဒီဒုက္ခတွင်းထဲကနေ ကယ်တင်ပေးပါလို့  တောင်းပန်ပါတယ်ဗျ"</p> <p> </p> <p>အဆင့် (၅) အခင်းအကျင်းဆရာ တစ်ဦးက ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ရင်း တောင်းဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်တို့ကို ဒုက္ခတွင်းထဲကနေ ကယ်တင်ပေးပါလို့ ရိုသေစွာ တောင်းပန်ပါတယ် ဆရာဖုန်း"</p> <p> </p> <p>နယ်ပယ်ကြီး လေးခုလုံးမှ ပညာရှင်များ အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကာ တောင်းပန်လိုက်ကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန် က ဘာမှ ပြန်မပြောခဲ့ချေ။ သူ ပြုလုပ်ခဲ့သည်မှာ ထိုသူများ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ အန္တရာယ်များကို ထောက်ပြခဲ့ခြင်းသာ။</p> <p> </p> <p>"ဆရာဖုန်း... မီးအဆိပ် ကို ဖယ်ရှားဖို့ နည်းလမ်းများ ရှိပါသလား ခင်ဗျာ"</p> <p> </p> <p>ဆရာကြီးဟယ် က ရိုသေစွာ မေးလိုက်၏။ ဖုန်းဝူချန် သည် သူ့ထက် အသက်အရွယ် အများကြီး ငယ်ရွယ်သော်ငြားလည်း သူက 'ဆရာဖုန်း' ဟုပင် ရိုသေစွာ ခေါ်ဝေါ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>"မရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန် က ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းရင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူ၏ ထံတွင် နည်းလမ်း ရှိနေခဲ့လျှင်တောင်မှ ဖုန်းဝူချန် က 'မရှိဘူး' ဟုသာ ဖြေဆိုမည် ဖြစ်၏။ သူသည် ဤလူများအတွက် အချိန်ဖြုန်းနေရန် ဆန္ဒမရှိသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>"ဖုန်းဝူချန်... ထွက်ခဲ့စမ်း... အခုချက်ချင်း ထွက်ပြီး သေပေးလိုက်တော့"</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်၌... ဂူအပြင်ဘက်မှ ကျောက်ဟိုင်ယွင် ၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံကြီး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်..."</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် လူရိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပျံသန်းလာကြပြီး... သူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများက တောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ရောက်လာသူများမှာ အခြားသူများ မဟုတ်ဘဲ ကျောက်မိသားစု မှ အစွမ်းထက် ပညာရှင်များ၊ မိသားစုခေါင်းဆောင် နှင့် အကြီးအကဲများပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဂူအတွင်း၌... ကျောက်ဟိုင်ယွင် ၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖုန်းဝူချန် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိ၏။ ကျင့်ကြံရန် အချိန်ပင် မရလိုက်သေးဘဲ ပြဿနာက သူ့ဆီ ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>"ဒုက္ခပဲ... ကျောက်မိသားစု ရဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင် နဲ့ အကြီးအကဲတွေ အကုန်လုံး ရောက်လာကြပြီဟေ့"</p> <p> </p> <p>"ဘာ... မိသားစုခေါင်းဆောင် ကိုယ်တိုင် ရောက်လာတာလား"</p> <p> </p> <p>"ကျောက်ခေါင်းဆောင် ရောက်လာတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ။ အကယ်၍ သူတို့က ဆရာဖုန်း ကို  မရိုမသေ လုပ်ရဲရင်... ငါတို့က အသေခံပြီး တိုက်ပွဲဝင်မှာပဲ"</p> <p> </p> <p>ဂူအတွင်း၌ ဆူညံပွက်လောရိုက် သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆရာဖုန်း... စိတ်မပူပါနဲ့"</p> <p> </p> <p>ဆရာကြီးဟယ် က ကပျာကယာ ဝင်ပြောလိုက်၏။ သူသည် ဖုန်းဝူချန် အတွက် ရှေ့ထွက်၍ ရင်ဆိုင်ပေးမည့် ပုံရနေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆင့် (၆) လက်နက်သွန်းလုပ်သူ တစ်ဦး အနေဖြင့် ဆရာကြီးဟယ် သည် အလွန်တရာ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်း ရှိပြီး ကျောက်မိသားစု ကို အနည်းငယ်မျှပင် မကြောက်ချေ။</p> <p> </p> <p>"ဆရာကြီး ဝင်ပါစရာ မလိုပါဘူး... ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်ပဲ ရှင်းလိုက်ပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန် က ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး နေရာမှ ထကာ ဂူအပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ညီလေးဖုန်း... အဲ... ဆရာဖုန်း... ကျောက်ခေါင်းဆောင် က ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၂) လွှာ ပညာရှင် တစ်ယောက်ပါ။ အရမ်းကို ကြောက်စရာ ကောင်းတာမို့ သတိထားပါနော်"</p> <p> </p> <p>ကူတင့် က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အကြံပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဂူအပြင်ဘက်၌မူ... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ က ဂူအတွင်းသို့ ရိုက်ခတ်လာပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသော အဟုန်ကြီးဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save