Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၈၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထျန်းကျီဘုံ ၏ တိုက်ပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>~"နောက်ထပ် ဘယ်သူကျန်သေးလဲ"</p> <p> </p> <p>အေးစက်စက် အသံလေး သုံးခွန်းက ဖုန်းဝူချန် ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသော ဟန်ပန်ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေသော်ငြားလည်း၊ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော သူရဲကောင်း အားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည့် အငွေ့အသက်များက သူ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လက်သီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၇) လွှာ ပညာရှင် တစ်ဦးကို အရေးနိမ့်သွားစေခဲ့ခြင်းက၊ အလွန်တရာမှ ကြမ်းတမ်း ရက်စက်လွန်းလှရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းကို အကြီးအကျယ် လန့်ဖြန့်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ကွင်းလုံး သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်ခြင်း သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မည်သူကမျှ ပြန်လည် မတုံ့ပြန်ရဲကြတော့ချေ။</p> <p>ကျောက်မိသားစု မှ အကြီးအကဲများ ၏ မျက်နှာများပေါ်တွင်လည်း ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့်အတူ မယုံကြည်နိုင်မှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ယွင်ဖေး ကို လက်သီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် အရေးနိမ့်သွားစေခဲ့ရာတွင်... ဖုန်းဝူချန် သည် အစစ်အမှန်ယွမ် ကို မသုံးခဲ့ဘဲ၊ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ ၏ ခွန်အား သက်သက်ဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဖုန်းဝူချန် ၏ တကယ့် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က မည်မျှအထိ နက်နဲနေမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်၌ ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း ပေါ်ရှိ မည်သူကမျှ ဖုန်းဝူချန် ကို အလွယ်တကူ သွေးတိုး မစမ်းကြတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ဖုန်းဝူချန် သေချာပေါက် သေပြီဟု ထင်မှတ်ကာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေခဲ့ကြသော ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးမှာလည်း လုံးဝ ဆွံ့အ မှင်သက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်... အားလုံး သတိပြန်ဝင်လာကြသောအခါ၊ ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း တစ်ခုလုံး ရေနွေးအိုး ပွက်ပွက်ဆူသည့်အလား ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"လက်သီး တစ်ချက်တည်းနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၇) လွှာ ပညာရှင် ကို အရေးနိမ့်သွားစေတယ်တဲ့လား... ကျောက်ယွင်ဖေး အသက်ရှင်နိုင်မလား၊ သေမလားတောင် မသိရတော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခွန်အားလဲ... ငါတို့ စိတ်ကူးနဲ့တောင် မှန်းဆလို့ မရနိုင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"အရမ်းကို အစွမ်းထက်တာပဲ... အဲဒီ လူငယ်လေး က ထျန်းကျီဘုံ ပညာရှင် များ ဖြစ်နေမလား... ဒါပေမဲ့ သူက ဒီလောက် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ ထျန်းကျီဘုံ ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရောက်နိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ပွက်လောရိုက်နေသော လူအုပ်ကြီးမှာ အတိုင်းအဆမဲ့ အံ့အားသင့် နေကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ညီလေးဖုန်း ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က တကယ်တမ်း ဘယ်လောက်လဲ... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းနေရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကူတင့် မှာ အကြောက်တရားကြောင့် အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲလာကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ငါ အိပ်မက် မက်နေတာများလား... သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် စွမ်းရနိုင်တာလဲ"</p> <p> </p> <p>ရိုရွှေ ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာလည်း လုံးဝ တောင့်တင်း သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>"တော်တော်လေး စွမ်းရည် ရှိတာပဲ... ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေတာကိုး"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲကြီး ကျောက်ကျိရန် က နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ဟကာ ပြောလိုက်၏။ သူ၏ အိုမင်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ကြည်လေးနက်မှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေပြီး၊ ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၁) လွှာ ၏ အရှိန်အဝါကြီး ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ဘယ်လောက်စွမ်းလဲ ဆိုတာကို... ဒီအဘိုးကြီး ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ကြည့်ရတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ကျိရန် က တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် ကြိမ်းမောင်းလိုက်ပြီး၊ ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၁) လွှာ ၏ ခွန်အားများကို စတင် မောင်းနှင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဝီ... ဝီ..."</p> <p> </p> <p>လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသော ခွန်အားကြီး တစ်ခုက ကျောက်ကျိရန် ၏ ကိုယ်မှနေ၍ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လိမ့်ဆင်းသွား၏။ တောက်ပလှသော စိမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းများက ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်လှိုင်းများကြောင့် လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားကာ ပြိုကျလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲကြီး... သူ့ကို အရမ်း မောက်မာခွင့် မပေးနဲ့... အခုချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ဟိုင်ယွင် က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်လေ၏။ အကယ်၍သာ သူ ဖုန်းဝူချန် ကို ယှဉ်နိုင်မည် ဆိုပါက... ဖုန်းဝူချန် ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သတ်ပစ်လိုက်မည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ကို သတ်ချင်တာလား... ဒါဆိုရင် ငါလည်း အားမနာတော့ဘူး၊ လုပ်စရာ ရှိတာ မြန်မြန် လုပ်စမ်းပါ...သိပ်အချိန်မရဘူး"</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန် က အေးစက်စွာ စိန်ခေါ်လိုက်၏။ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ် များကို စတင် လှုံ့ဆော်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝီ... ဝီ..."</p> <p> </p> <p>ဒီရေလှိုင်းများပမာ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများ ဖွဲ့တည်လာပြီး၊ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာတော့၏။ တောက်ပလှသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသဖြင့်၊ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူ အားလုံးမှာ အလိုအလျောက် မျက်လုံးများကို လက်ဖြင့် ကာထားလိုက်ကြရသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ အထွတ်အထိပ် ပါလား"</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန် ၏ ကြမ်းတမ်း ရက်စက်လှသော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ၊ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူ အားလုံး အစွန်းရောက်အောင် အံ့အားသင့် သွားကြပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>"(၈) လွှာ အထွတ်အထိပ် တဲ့လား..."</p> <p> </p> <p>ကျောက်ဟိုင်ယွင် ၏ မျက်နှာ အမူအရာ အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ညီလေးဖုန်း က တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>ကူတင့် မှာ အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါလဲ... ကျောက်ယွင်ဖေး ကို လက်သီး တစ်ချက်တည်းနဲ့ အရေးနိမ့်သွားအောင် လုပ်နိုင်တာ မဆန်းပါဘူး... သူက ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် ကိုး"</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း တစ်ခုလုံး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ဆူညံပွက်လောရိုက် သွားပြန်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဒါက အစမျှသာ ရှိပါသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန် သည် ကမ္ဘာပျက် စွမ်းအား နှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ခန္ဓာကိုယ် ဒုတိယအဆင့် ကိုပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုံ့ဆော်လိုက်သောအခါ... အရှိန်အဝါ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>မျက်တောင် တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ အထွတ်အထိပ် ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖြတ်ကာ... (၉) လွှာ ၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ ထိုလွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသော ခွန်အားကြီးကြောင့် လူတိုင်းမှာ အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲလာကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အစပိုင်းက တောက်ပနေသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများမှာ ယခုအခါတွင်မူ ထူးဆန်းသော အနီရင့်ရောင် အလင်းတန်းများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်... ချီလင် ချပ်ဝတ် နှင့် နဂါးနတ်ဘုရား လက်အိတ် တို့ကိုပါ ဆက်တိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြန်ရာ... ဖုန်းဝူချန် ၏ အရှိန်အဝါမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ကောင်းကင်ယံအထိ ထိုးတက်သွားပြန်သည်။ မျက်တောင် တစ်ခတ်စာ အချိန်လေး အတွင်းမှာပင် (၉) လွှာ အထွတ်အထိပ် ၏ ကန့်သတ်ချက်ကိုပါ ချိုးဖျက်သွားပြီး... ထျန်းကျီဘုံ ၏ အဆင့်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ချဉ်းနင်း ဝင်ရောက်သွားလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>လောကကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော မောက်မာသည့် အရှိန်အဝါကြီး တစ်ခုက ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန် ၏ အရှိန်အဝါမှာ ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၁) လွှာ ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို အပြည့်အဝ မချိုးဖျက်နိုင်သေးသော်ငြားလည်း၊ သူ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများမှာမူ အလွန်တရာမှ အစွမ်းထက်လှပြီး ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၁) လွှာ ပညာရှင် တစ်ဦးထက် အနည်းငယ်မျှပင် မနိမ့်ကျနေချေ။</p> <p> </p> <p>"အင်မော်တယ် လက်နက်... အဲဒါ အင်မော်တယ် လက်နက် ပဲ"</p> <p> </p> <p>လက်နက်သွန်းလုပ်သူ အများအပြားက အံ့အားသင့်တကြီး ဟစ်အော်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>"ဆရာဖုန်း ဆီမှာ အင်မော်တယ် လက်နက် ရှိနေတာလား"</p> <p> </p> <p>ဆရာကြီးဟယ် နှင့် အခြားသူများ အားလုံး အစွန်းရောက်အောင် အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှူး..."</p> <p> </p> <p>တစ်ကွင်းလုံးရှိ လူတိုင်းမှာ ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး လေအေးများကို တရှူးရှူး စုပ်သွင်းမိကာ... ခန္ဓာကိုယ်များပင် တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်လာကြ၏။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းကင်... ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၉) လွှာ အထွတ်အထိပ် တဲ့လား... ပြီးတော့... ပြီးတော့ အင်မော်တယ် လက်နက် ပါ ရှိနေသေးတယ်..."</p> <p> </p> <p>ကျောက်ဟိုင်ယွင် မှာ အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... သူရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားက ဒီလောက်တောင် များနေတာလား... အင်မော်တယ် လက်နက် ပါလာရင်တောင်မှ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား အဆင့် (၃) ဆင့် လောက်အထိ တိုးလာဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ကျိရန် မှာလည်း ဝိညာဉ်လွင့်ထွက်သွားမတတ် ထိတ်လန့်သွားပြီး လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရ၏။</p> <p> </p> <p>ကျောက်မိသားစု ၏ အရှင်သခင် ကျောက်ထျန်းကျန့် ၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာလည်း အလွန်တရာ လေးနက် တည်ကြည်သွားပြီး အတော်လေး မှင်သက်နေမိသည်။ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော ပါရမီရှင် လူငယ် တစ်ဦးကို သူ တစ်သက်နှင့်တစ်ကိုယ် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သကဲ့သို့... ဖုန်းဝူချန် သည် မည်သည့် ဧရာမ အင်အားစုကြီးမှ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် ဖြစ်မည်ကိုလည်း သူ မခန့်မှန်းနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>'ဒီလူငယ်လေး ရဲ့ အရှိန်အဝါက သာမန်တော့ မဟုတ်ဘူး... သူရဲ့ ခွန်အားကလည်း အကြီးအကဲကြီး အောက် နိမ့်ကျနေမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး'</p> <p> </p> <p>ကျောက်ထျန်းကျန့် စိတ်ထဲမှ တွက်ချက်ရင်း အံ့အားသင့်နေမိ၏။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း..."</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန် ၏ အရှိန်အဝါ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ... သူသည် လေဟာနယ်ကို ရုတ်တရက် အားကုန် နင်းချလိုက်လေသည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး... သူ၏ ပုံရိပ်မှာ အနီရင့်ရောင် လျှပ်စီးတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ ကြမ်းတမ်း ရက်စက်သော တိုက်ခိုက်မှုများနှင့်အတူ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟွန်း... မင်းမှာ တကယ်ပဲ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခွန်အားတွေ ရှိနေမလား ဆိုတာ... ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ကျိရန် က အဆိပ်ပြင်းသော လေသံဖြင့် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး၊ အနည်းငယ်မျှ အလျှော့မပေးဘဲ ပြန်လည် ရင်ဆိုင်ရန် ရှေ့သို့ တက်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း..."</p> <p> </p> <p>"ဝီ... ဝီ..."</p> <p> </p> <p>မျက်တောင် တစ်ခတ်မျှသာ ဖြစ် သော အချိန်အတွင်းမှာပင်၊ သူတို့နှစ်ဦး ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြ၏။ နားကန်းမတတ်.. ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး... ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်များက အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ လိမ့်ဆင်းသွားသည်။ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ တားဆီး၍ မရနိုင်လောက်အောင် တရဟော ရိုက်ခတ်သွားတော့၏။ လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးမှာ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကွဲအက် ပြိုကျလာသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း တစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း ကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်နေပြီး... မီးတောင်ဝ မှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်များ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် အသက်ဝင်လာကာ ချော်ရည်ပူများ စတင် ပွက်ပွက်ဆူလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကြီး အတွင်းတွင်... ထျန်းကျီဘုံ ပညာရှင် တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရသည့်တိုင်အောင် ဖုန်းဝူချန် သည် အနည်းငယ်မျှပင် နောက်သို့ ဆုတ်မသွားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>"ဘာ... ဒါ... ဒါက..."</p> <p> </p> <p>ကျောက်ကျိရန် ၏ မျက်နှာ အမူအရာ မည်းမှောင်သွားပြီး၊ ဖုန်းဝူချန် ကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်နေမိတော့၏။ သူ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း အစွန်းရောက်သော အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>... 'ဒီကောင်လေး ဆီမှာ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ရုပ်ခန္ဓာ ရှိနေတာလား'</p> <p> </p> <p>"ညီလေးဖုန်း က ထျန်းကျီဘုံ ပညာရှင် ကိုတောင် ယှဉ်နိုင်နေပါလား"</p> <p> </p> <p>ကူတင့် မှာ အံ့အားသင့်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း အပြင်သို့ ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်သွားရလေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ အထွတ်အထိပ် က အကြီးအကဲကြီး ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ဟိုင်ယွင် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ တွင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော စွမ်းအားမျိုး မည်သို့များ ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်ကို သူ လုံးဝ စိတ်ကူး၍ မရနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>မိသားစုခေါင်းဆောင် နှင့် အခြားသော မိသားစု အကြီးအကဲများ မှာလည်း ဆွံ့အ မှင်သက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း ပေါ်တွင် ပွဲကြည့်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးမှာလည်း ယခုအခါတွင် အစွန်းရောက်အောင် အံ့အားသင့် မှင်သက်နေကြပြီး... စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဟနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန် ၏ သာမန် မဟုတ်သော စွမ်းရည်များမှာ၊ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ အပေါ် သူတို့ ထားရှိသော နားလည်မှု ကန့်သတ်ချက်များကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."</p> <p> </p> <p>"ဝီ... ဝီ..."</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ရက်စက်ပြီး ကောက်ကျစ်သော အပြုံးရိပ် တစ်ခု ပေါ်လွင်နေပြီး... ရူးသွပ်စွာဖြင့် အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်နေလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ် လက်နက် လက်အိတ် များက သူ၏ ကြမ်းတမ်း ရက်စက်မှုများကို ပိုမို အသက်ဝင်လာစေပြီး... ဖုန်းဝူချန် ပစ်လွှတ်လိုက်သော လက်သီးချက်တိုင်းတွင် လောကကြီး တစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုပစ်တော့မည့်အလား ..စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ဟော့ တောင်တန်း ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားနေ၏။ ဖုန်းဝူချန် ၏ ရူးသွပ်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရရာတွင်... ကျောက်ကျိရန် သည် အစပိုင်း၌ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသော်ငြားလည်း၊ အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ဖုန်းဝူချန် ၏ ခွန်အားနှင့် အမြန်နှုန်းမှာ ပို၍ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းလာပြီး... ကျောက်ကျိရန် မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ခုခံရန် ခက်ခဲလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ အထွတ်အထိပ် က ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၁) လွှာ ကို အနိုင်ယူနေသည် တဲ့လား...။</p> <p> </p> <p>'ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ အထွတ်အထိပ် ဆိုတာ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး'</p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကျောက်ကျိရန် ၏ ရင်ထဲတွင် ပိုမို၍ စိုးရိမ် ထိတ်လန့်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ ကြမ်းတမ်း ရက်စက်သော ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မှုတွင်၊ အကယ်၍သာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိုက်ခိုက်ရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပါက... ကျောက်ကျိရန် အနေဖြင့် ဖုန်းဝူချန် ၏ ရူးသွပ်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို လုံးဝ ခံနိုင်ရည် ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>မိနစ် အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ... ကျောက်ကျိရန် ၏ လက်သီးများနှင့် ခြေထောက်များမှာ ထုံကျင်လာရသည်။</p> <p> </p> <p>"အကြီး... အကြီးအကဲကြီး ကိုတောင် သူက ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပါလား..."</p> <p> </p> <p>ကျောက်ဟိုင်ယွင် နှင့် ကျောက်မိသားစု မှ အခြားသော အစွမ်းထက် ပညာရှင်များ အားလုံး ကြောင်အ မှင်သက်သွားကြလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>"သူ တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၈) လွှာ မှာပဲ ရှိနေသေးတာလား"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ထျန်းကျန့် မှာလည်း ပါးစပ်အဟောင်းသားပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save