Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၈၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">မီးတောက်ကြာပန်းအား ဝါးမြိုခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ဝူမီးတောက်၏ ဝါးမြိုလိုသော သဘာဝကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> သို့မဟုတ်ပါက ဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ မရောက်မီမှာပင် သွေးကြောများအတွင်း မီးစွမ်းအင်များ အလွန်အကျွံ ပြည့်လျှံလာကာ ရှေ့ဆက်လှမ်းရန် ခက်ခဲသွားနိုင်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>"လျှို့ဝှက်မီးတောက်ဂူရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးက မီးစွမ်းအင်တွေက... ယန်ဟွမ်သဲကန္တာရထက်တောင် ပိုပြီး ကြမ်းတမ်းနေပါလား"</p> <p>ဖုန်းဝူချန်သည် အတွင်းသို့ တိုးဝင်လာရင်း စိတ်ထဲမှ တအံ့တဩ မှတ်ချက်ချနေမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်း တစ်ခုခု မရှိဘဲနှင့်တော့ ဤဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ မည်သူမျှ ခြေမချရဲကြချေ။ ဂူ၏ အလယ်ပိုင်းတွင်ပင် ထျန်းယွမ်ဘုံ အဆင့် (၅) လွှာမျှ မရှိပါက တောင့်ခံနိုင်ရန် ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>အတွင်းသို့ ရောက်လေလေ၊ မီးစွမ်းအင်များက ပို၍ ရက်စက်လာလေ ဖြစ်ရာ... ကောင်းကင်ဘုံလူသားအဆင့် မရှိသူတစ်ဦးသာ ဆိုလျှင် အရှင်လတ်လတ် မီးလောင်ကျွမ်းသွားမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင်။</p> <p> </p> <p>'ဒီမိစ္ဆာမီးတောက်ရဲ့ စွမ်းအားတွေက အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကနေ ရိုက်ခတ်လာတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက တကယ်တမ်း ဘာဖြစ်နေမလဲ။'</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန်သည် သိချင်စိတ်ဖြင့် အရှိန်ကို မြှင့်ကာ လျှောက်လှမ်းလိုက်သည်။ ဆယ်မိနစ်ခန့် အကြာတွင်တော့ သူသည် ဂူ၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ တစ်လျှောက်လုံးတွင် တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အပူရှိန်မှာလည်း သည်းမခံနိုင်လောက်အောင်ပင်။</p> <p> </p> <p>"ဒီမီးလျှံတွေထဲက စွမ်းအင်က တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။ ငါ့မှာ ဝူမီးတောက်ရဲ့ အကာအကွယ်သာ မရှိရင်... ဒီနေရာကို မရောက်ခင်ကတည်းက ပြာကျသွားလောက်ပြီ။ ထျန်းကျီဘုံ ပညာရှင် တစ်ယောက်တောင်မှ ဒီလောက် ကြမ်းတမ်းတဲ့ မီးစွမ်းအင်ကို တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း ဘယ်သူမှ မလာရဲကြတာကိုး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ပေရာပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော သဘာဝဂူကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး... ၎င်းမှာ မီးပင်လယ်ပြင်ကြီး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေတော့သည်။ ထိုတဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများကို 'မိစ္ဆာမီးတောက်' ဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး၊ ယုတ်မာသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤမီးတောက်များ မည်သို့ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ဖုန်းဝူချန် မသိသော်လည်း၊ ရွှမ်ဟော့တောင်တန်းနှင့်တော့ သေချာပေါက် ဆက်စပ်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း..."</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန်သည် လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ၊ စိတ်အာရုံ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် အမည်းရောင် မီးလျှံတစ်ခု သူ၏ လက်ခလယ်တွင် တောက်လောင်လာတော့၏။ ထိုမီးလျှံလေးမှာ ဂူအတွင်းရှိ မီးပင်လယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သေးငယ်သော်လည်း အလွန်ပင် ထူးခြား ထင်ရှားလှ၏။</p> <p> </p> <p>ဝူမီးတောက် ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... ဂူအတွင်းရှိ မိစ္ဆာမီးတောက်များသည် ကြောက်လန့်သွားသည့်အလား ရုတ်ချည်းပင် သိမ်ငယ်သွားကြပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြတော့၏။ ကြမ်းတမ်းလှသော မီးလျှံများသည်လည်း တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ငြိမ်သက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာမီးတောက်သည် ဝူမီးတောက်ကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ရင်း ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလိုက်၏။ အင်အားကြီး မိစ္ဆာမီးတောက်များမှလွဲ၍ ထိုဂူအတွင်း၌ အခြားအရာ မရှိချေ။ မိစ္ဆာမီးတောက်၏ အရှိန်အဝါ အပြင်းထန်ဆုံးနှင့် အသိပ်သည်းဆုံး နေရာဆီသို့ ဦးတည် လျှောက်သွားလေရာ... ဝူမီးတောက်ကြောင့် မီးလျှံများမှာ သူ၏ ရှေ့မှနေ၍ လမ်းဖယ်ပေးနေကြရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သိပ်မကြာခင်မှာပင်... ဂူနံရံတစ်ခုပေါ်၌ နတ်သမီးလေးတစ်ပါးပမာ လှုပ်ရှားနေသော 'မီးတောက်ကြာပန်း' တစ်ပွင့်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ သို့သော် ဖုန်းဝူချန် အနားသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်၌ ထိုကြာပန်းလေးမှာ လှုပ်ရှားမှုများ ရုတ်ခြည်း ရပ်တန့်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မီးတောက်ကြာပန်းလေးမှာ ငြိမ်သက်သွားခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် ကြောက်လန့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက မိစ္ဆာမီးတောက်လား"</p> <p>သူက ကြာပန်းလေးကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်၏။ ထိုကြာပန်းလေးမှာ ရွှေရောင် တဖိတ်ဖိတ် တောက်နေပြီး အလွန်တရာ လှပလွန်းလှရာ... ဖုန်းဝူချန်ပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန်သည် ဝူမီးတောက်၏ အကာအကွယ်ဖြင့် တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်သွား၏။ သူ၏ လုံခြုံရေးအတွက်မူ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ချေ။ သူသည် လက်ဖဝါးကို အသာအယာ ဆန့်ထုတ်ကာ မိစ္ဆာမီးတောက်ကို ညင်သာစွာ ထိတွေ့လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... မိစ္ဆာမီးတောက်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။ သို့သော် ဖုန်းဝူချန်မှာမူ တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် မျက်နှာ အမူအရာ ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားရ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါ... ဒါက မီးနတ်ဘုရားရဲ့ စွမ်းအား ပါလား"</p> <p>ဖုန်းဝူချန်သည် အစွန်းရောက်အောင် အံ့အားသင့်သွားရပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ကြောင်အသွားမိသည်။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်သေးဘူး... ဒါက မိစ္ဆာမီးတောက်နဲ့ ပေါင်းစပ်နေတဲ့ မီးနတ်ဘုရားရဲ့ စွမ်းအားပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားရပြီး... ဤအချက်ကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရ၏။ မီးနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားမှာ ရှေးဟောင်း စွမ်းအင်တစ်ခု ဖြစ်ရာ... ရွှမ်ဟော့တောင်တန်းမှ မိစ္ဆာမီးတောက်က ၎င်းနှင့် မည်သို့များ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့ပါသနည်း။</p> <p> </p> <p>မီးတောက်ကို ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏချင်းမှာပင် ဆေးဧကရာဇ် တစ်ဦး၏ ထက်မြက်လှသော နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် မိစ္ဆာမီးတောက်အတွင်းရှိ အခြားသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုကို သူ သိရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဘယ်ကြောင့် ဤစွမ်းအင်နှစ်ခု ပေါင်းစပ်နေရသနည်း ဆိုသည်မှာတော့ ဖုန်းဝူချန်အတွက် ပဟေဠိ တစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>"လျှို့ဝှက်မီးတောက်ဂူရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးမှာ ဒီလို ရတနာမျိုး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ် ထင်မထားခဲ့ဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်လာ၏။ ထိုကြာပန်းမှာ မိစ္ဆာမီးတောက်ဖြစ်စေ၊ မီးနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားဖြစ်စေ... သူ ဂရုမစိုက်ချေ။ အဓိကအချက်မှာ သူ၏ ဤခရီးစဉ်မှာ အလဟဿ မဖြစ်တော့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သူ့အတွက် အချိန် သိပ်မကျန်တော့ချေ။ နောက်ထပ် တစ်လကြာလျှင် လိန်ဟွန်းက လှုပ်ရှားလာတော့မည် ဖြစ်ရာ... စက္ကန့်တိုင်းကို အသုံးချ၍ ကျင့်ကြံရမည် ဖြစ်သည်။ ဂူအတွင်းရှိ ဧရာမ မီးစွမ်းအင်များနှင့် ဤမိစ္ဆာမီးတောက်မှာ ဖုန်းဝူချန်အတွက် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤမီးတောက်မှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသဖြင့်... မဟုတ်ပါက အခြားသော ပညာရှင်ကြီးများက စောစောစီးစီး လာရောက် လုယူသွားကြမည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း... ငါ အားမနာတော့ဘူးနော်"</p> <p>ဖုန်းဝူချန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရယ်မောလိုက်ရင်း မိစ္ဆာမီးတောက်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာမီးတောက်မှာမူ အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေပြီး... ကျောက်ဆောင် အက်ကွဲကြောင်းများအတွင်းသို့ပင် တိုးဝင် ပုန်းအောင်းချင်နေသည့်ဟန် ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း..."</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန်သည် လက်ဝါးကို လက်သည်းချက်အသွင် ပြောင်းလဲလိုက်ရာ... ဝူမီးတောက်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ဟုန်းခနဲ တောက်လောင်လာပြီး၊ သူ၏ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းမှုနှင့်အတူ အမည်းရောင် မီးလျှံများ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ တိုက်စားသွားတော့၏။ ထိုအမည်းရောင် မီးလျှံများသည် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး... ဂူတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ဂူဝင်ပေါက်ကိုပါ ပိတ်ဆို့လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝူမီးတောက်... ဝါးမြိုစမ်း"</p> <p>ဖုန်းဝူချန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ ဂူ၏ ဗဟိုချက်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်ကာ... ဧရာမ မီးစွမ်းအင်များကို စတင် သန့်စင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်သည်နှင့်... အင်အားကြီး ဝူမီးတောက်သည် ဂူအတွင်းရှိ မီးစွမ်းအင်များနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာမီးတောက်များကို ရူးသွပ်စွာ စတင် ဝါးမြိုတော့သည်။ ၎င်း၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသော ဝါးမြိုနှုန်းမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှရာ... မျက်တောင် တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မီးစွမ်းအင်များကို ဖုန်းဝူချန် ကျင့်ကြံနိုင်ရန်အတွက် တဖြည်းဖြည်း ထောက်ပံ့ပေးလာတော့၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... အမည်းရောင် မီးလျှံတစ်ခုမှာ မိစ္ဆာမီးတောက်ကို အပြည့်အဝ ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး... ၎င်း၏ စွမ်းအားများကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူနေသည်။</p> <p> </p> <p>ကြီးမားလှသော စွမ်းအင် ထောက်ပံ့မှုများကြောင့် ဖုန်းဝူချန်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဟုန်မှာ အစွန်းရောက်အောင်ပင် မြန်ဆန်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>"ရှေးဦး ဝိညာဉ် ပုံရိပ်ယောင် သိုင်းကွက်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန်သည်.. ဆန်းကြယ်သော လက်ဟန် ရေးဆွဲလိုက်သည့်အခိုက်၊ မျက်တောင် တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ရှေးဦး ဝိညာဉ် ပုံရိပ်ယောင် (၁၂) ခု ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုပုံရိပ်ယောင် (၁၂) ခုလုံးမှာ ဖုန်းဝူချန်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် နေရာယူကာ သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို ကူညီပေးကြလေရာ... ဒါက ဖုန်းဝူချန် (၁၃) ယောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျင့်ကြံနေသည့်အလား ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ကြမ်းတမ်းလှသော မီးစွမ်းအင်များနှင့် မိစ္ဆာမီးတောက်၏ ခွန်အားများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သန့်စင်နေသဖြင့်... သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဟုန်မှာ ဖုန်းဝူချန် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် မှင်သက်သွားရလောက်အောင် မြန်ဆန်နေတော့သည်။ ဝူမီးတောက်က ဝါးမြိုလိုက်သော စွမ်းအင်များကို... မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော နှုန်းဖြင့်ပင် စားသုံးနေကြခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိလှသော ဝါးမြိုခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ပင်။</p> <p> </p> <p>'ဒါက အရမ်း မြန်လွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကြည့်ရတာ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ကောင်းကင်ဘုံလူသားအဆင့် (၉) လွှာကို ငါ ရောက်တော့မယ် ထင်တယ်။'</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း... သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ အတိုင်းအဆမဲ့ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများ လှိုင်းတံပိုးကြီးများပမာ ရိုက်ခတ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မျက်တောင် တစ်ခတ်စာ အချိန်လေး အတွင်းမှာပင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် တိုးတက်လာသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရ၏။ ရှေးဦး ဝိညာဉ် ပုံရိပ်ယောင် (၁၂) ခု နှင့် အတူတူ သန့်စင်နေရခြင်း ဖြစ်ရာ... ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်းမှာ မည်မျှ ကြောက်စရာ ကောင်းနေမည်ကို တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် သိနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>'ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားမယ် ဆိုရင်... တစ်လအတွင်းမှာ ထျန်းကျီဘုံကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ ဆိုတာ သေချာပေါက် ကိစ္စမရှိတော့ဘူး။'</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန်၏ ရင်ထဲတွင် ယုံကြည်ချက်များ အပြည့်အဝ ကိန်းအောင်းလာခဲ့၏။ ဤမျှ မြန်ဆန်လှသော အရှိန်အဟုန်က သူ့ကို ရှေ့ဆက်ရန် ကြီးမားသော တွန်းအားများ ပေးစွမ်းနေတော့သည်။ ထျန်းကျီဘုံသို့ မကြာမီ ရောက်ရှိတော့မည်ဟူသော အတွေးက သူ့ကို အတိုင်းအဆမဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်... ဖုန်းဝူချန်သာ ထျန်းကျီဘုံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပါက၊ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ် ကန့်သတ်ချက်များဖြင့် နှောင်ဖွဲ့ခံရတော့မည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။ ထိုအခါကျလျှင် ဝူမီးတောက်ကို မသုံးဘဲနှင့်ပင် ထျန်းကျီဘုံရှိ အစွမ်းထက် ပညာရှင် အချို့ကို သူ ကြောက်နေစရာ လိုမည် မဟုတ်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ... သူ ထျန်းကျီဘုံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဝူမီးတောက်နှင့်သာ ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက၊ လိန်ဟွန်းကိုပင် လန့်စရာ မလို။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး... ရင်ထဲမှ ဝမ်းသာပီတိများကို  မြိုသိပ်ကာ၊ ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ်တွင်သာ အာရုံ အပြည့်အဝ ထားလိုက်လေတော့သည်။ ဤတစ်လအတွင်းမှာပင် ထျန်းကျီဘုံ၏ တံခါးချပ်များကို သူ သေချာပေါက် ရိုက်ချိုးပစ်ရမည် ဖြစ်ပါသည်။</p> <p> </p> <p>'ထျန်းကျီဘုံ ဆိုတာ ငါ့ကို တားဆီးနိုင်တဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူးကွ'</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကတိပေးလိုက်ရင်း... ဂူအတွင်းရှိ ဧရာမ စွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ သန့်စင် စုပ်ယူနေလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဝူချန်သည် ကောင်းကင်ဘုံလူသားအဆင့် (၈) လွှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ... (၉) လွှာသို့ ရောက်ရန်မှာ အချိန်မရွေး ဖြစ်နိုင်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> ယခုအခါ မိစ္ဆာမီးတောက်နှင့် မီးနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားတို့၏ ကူညီမှုဖြင့်... တစ်လဟူသော အချိန်မှာ ဖုန်းဝူချန် ထျန်းကျီဘုံသို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save