Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၂၀၅၁)</h2> <h2 style="text-align:center">ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ မြေခွေးမလေး</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~ဒီစကား ပြောပြီးနောက်၊ သူမ နည်းနည်း သိသာလွန်းသွားသည် ဆိုတာကို ကန်နလိုင်းနား သဘောပေါက်သွားပုံ ရ၏။</p> <p> </p> <p>သူမ ယဲ့ဖန်၏ မျက်နှာကို ခိုးကြည့်လိုက်ပြီး၊ အကြည့်ကို အမြန် လွှဲလိုက်ရာ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်သွေးဖြာသွား၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် သူမကို ဖွင့်မချဘဲ နေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ကန်နလိုင်းနား၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာထားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ယဲ့ဖန် မအောင့်နိုင်ဘဲ ရယ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့် အချက်အလက်တွေကို ပါးစပ်နဲ့ ပြောပြစေချင်တာလား"</p> <p> </p> <p>ကန်နလိုင်းနား သိသိသာသာ မှင်သက်သွား၏။ ထို့နောက် သူမ မျက်နှာ ပိုမို နီရဲလာ၏။</p> <p> </p> <p>"တောင်း... တောင်းပန်ပါတယ် မစ္စတာ ယဲ့... ကျွန်မ သတိမထားမိလိုက်လို့ပါ... စာရွက်နဲ့ ဘောပင် အခု သွားယူပေးပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ပြောရင်းနှင့် သူမ အမြန် ထွက်ခွာသွားပြီး ယဲ့ဖန် အတွက် စာရွက်နှင့် ဘောပင် သွားယူပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် စာရွက်နှင့် ဘောပင်ကို ယူပြီး သူ့ဆက်သွယ်ရန် လိပ်စာကို ရေးပေးလိုက်သောအခါ၊ ကန်နလိုင်းနား ရတနာ တစ်ပါး ကဲ့သို့ လေးလေးနက်နက် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"လေယာဉ် ဆိုက်တာနဲ့... ဒီ accessories တွေကို စုစည်းဖို့ ကျွန်မ ချက်ချင်း စတင် လုပ်ဆောင်ပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးပါ"</p> <p> </p> <p>ကန်နလိုင်းနား ရတနာသိုက် ရရှိသွားသူ တစ်ယောက် ကဲ့သို့ ယဲ့ဖန်၏ ဆက်သွယ်ရန် လိပ်စာကို ကိုင်ဆောင်ပြီး အမြန် ထွက်ခွာသွား၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ဖန် ဘေးနား၌ အိပ်ချင်ယောင် ဆောင်နေသော ဖူမာကျန်းဝူ မျက်လုံး ဖွင့်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ ကန်နလိုင်းနား၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ပြီး ယဲ့ဖန်၏ နားနားကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သခင်... ဒီ လေယာဉ်မယ်လေး က သခင့်ကို (၁၀၀) ရာခိုင်နှုန်း စိတ်ဝင်စားနေတာပါ... ဒါပေမဲ့ သူက နည်းနည်း ရှက်နေသေးတယ်... ကျွန်မ ကူညီပေးရမလား... သူ့အတားအဆီးကို ချိုးဖျက်ပေးရမလား"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် သူမ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး၊ ခေါင်းခါကာ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မလုပ်ပါနဲ့တော့"</p> <p> </p> <p>"ငါ သူ့ကို တကယ် စိတ်မဝင်စားပါဘူး... သူ့ accessories တွေက တကယ် ကောင်းပြီး သခင့် မိတ်ဆွေ တစ်ယောက်နဲ့ လိုက်ဖက်မယ် ထင်လို့ပါ"</p> <p> </p> <p>ဖူမာကျန်းဝူ ဒါကို ကြားတော့ နည်းနည်း နှမြောသွားပုံ ရ၏။ သူမ တိုးတိုးလေး ချက်ချင်း ပြောလာ၏။</p> <p> </p> <p>"နှမြောစရာ ကောင်းလိုက်တာ"</p> <p> </p> <p>"ဖူမာရဲ့ ကျွမ်းကျင်တဲ့ အကဲဖြတ်ချက် အရ... ဒီလေယာဉ်မယ်လေး က အပျိုစစ်စစ်လေး ဆိုတာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ပြောနိုင်တယ်... သခင်သာ စိတ်ကူး ရှိရင်... သူက သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပထမဆုံး အကြိမ်ကို စွန့်လွှတ်ဖို့ သေချာပေါက် ဆန္ဒရှိနေမှာပါ..."</p> <p> </p> <p>"တော်တော့"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် ဖူမာကျန်းဝူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖွဖွလေး ရိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း သခင် မှာ အမျိုးသမီး မိတ်ဆွေတွေ များပေမဲ့... ကိုယ်ပိုင် ရည်မှန်းချက်တွေ ရှိပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"အိပ်တော့"</p> <p> </p> <p>"ဒီမှာလား ငါ..... ဒါမှမဟုတ် နောက်မှ ရေချိုးခန်းထဲ လိုက်ပို့ပေးရမလား"</p> <p> </p> <p>ဖူမာကျန်းဝူ ၏ မျက်လုံးများတွင် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော အရောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။ ယဲ့ဖန် နားနားသို့ ကပ်ထားသော သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများက ယဲ့ဖန်၏ နားရွက်ဖျားလေးကို ဖွဖွလေး ကိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် အစပိုင်းတွင် ထူးခြားသော အတွေး မရှိသော်လည်း၊ သူမ၏ စနောက်မှုကြောင့် ရင်ထဲတွင် ဖော်မပြနိုင်သော စိတ်ဆန္ဒ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>သူ့ဘေးနားရှိ မြေခွေးမလေးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး...</p> <p> </p> <p>"ခဏလောက် နားလိုက်ဦး... လေယာဉ် ငြိမ်သွားရင်... အေးချမ်းတဲ့နေရာသွားဖို့ အခွင့်အရေး ရှာကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်"</p> <p> </p> <p>ဖူမာကျန်းဝူ ၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်များ တောက်ပလာ၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>အခြား တစ်ဖက်တွင်၊ ယဲ့ဖန်နှင့် ဖူမာကျန်းဝူ တို့ အသစ်အဆန်းနှင့် ပျော်စရာကောင်းသော အရာတစ်ခု လုပ်ဆောင်ရန် စဉ်းစားနေကြချိန်၌ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရှိ အနည်းငယ် ဆိုးရွားသော ပုံစံ ပေါက်နေသည့် ခြံဝင်းကြီး တစ်ခု အတွင်း၌ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းပေါ်တွင် ပန်းသီး တင်ထားသော သက်ရှိ ပစ်မှတ်များကို အသုံးပြုပြီး သေနတ်ပစ် လေ့ကျင့်နေသည့် အသက်လတ်ပိုင်း လူကြီး တစ်ဦးသည်၊ လက်အောက်ငယ်သားများ၏ အစီရင်ခံစာကို ရရှိပြီးနောက် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ကျည်ဆန် အနည်းငယ် ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ ခေါင်းပေါ် ပန်းသီး တင်ထားသော သက်ရှိ ပစ်မှတ်များ ကြောက်လွန်းသဖြင့် ဘောင်းဘီထဲ နေရာမှာတင် ရှူးပေါက်ချလိုက်ကြပြီး၊ တုန်ရီနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>သတင်း လာပို့သော ယုံကြည်ရသည့် လက်ထောက် ပင်လျှင် တုန်ရီနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘော့စ်... နေမဝင်အင်ပါယာ ဘက်က ဘော့စ်ရဲ့ သတင်းကို စောင့်နေကြပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် ဟွမ်ရှူချိုင် ကြောင့် နေမဝင်အင်ပါယာ က ဒီလူတွေကို ဖော်ထုတ်လိုက်တယ်... ဆက်စပ် လုပ်ငန်းတွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စစ်ဆေးနေလို့... အဲ့ဒီက ကျွန်တော်တို့ စီးပွားရေးတွေ လုံးဝ ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်တော့ဘူး... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် အသေးစားလေးတွေလည်း အန္တရာယ် ရှိနေကြတယ်"</p> <p> </p> <p>"နေမဝင်အင်ပါယာ ကနေ မထွက်ပြေးရင်... တစ်နေ့နေ့ကျရင် အဖမ်းခံရလိမ့်မယ် လို့ အားလုံးက ထင်နေကြတယ်..."</p> <p> </p> <p>အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ မီးခိုးရောင် စီးပွားရေး လုပ်ငန်း၏ ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင် တစ်ဦး ဖြစ်သလို၊ စစ်ဆင်ရေး ခေါင်းဆောင်များ ထဲမှ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သော အသက်လတ်ပိုင်း လူကြီး ဝေဆောချန် (Wei Suocheng) သည် သေနတ်ကို မြေကြီးပေါ် ပစ်ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"စီးပွားရေး ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်မှတော့... အဲ့ဒီမှာ နေပြီး စွန့်စားနေစရာ အကြောင်း မရှိတော့ဘူး... အားလုံးကို ဆုတ်ခွာခိုင်းလိုက်တော့"</p> <p> </p> <p>ယုံကြည်ရသည့် လက်ထောက် ဒါကို ကြားသောအခါ အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး အမိန့်ကို သွားရောက် လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နေဦး"</p> <p> </p> <p>ဝေဆောချန် မျက်နှာထား တင်းမာစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယုံကြည်ရသည့် လက်ထောက် ခြေလှမ်း ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ဝေဆောချန်၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်မှုများ အရောင်တောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကောင်တွေ လက်ဗလာနဲ့ ပြန်မလာစေနဲ့... နေမဝင်အင်ပါယာ ကနေ မထွက်ခွာခင် ငါ့အတွက် တစ်ခုခု လုပ်ပေးခဲ့ခိုင်းလိုက်"</p> <p> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save