~ယုံကြည်ရသည့် လက်ထောက်၏ မျက်လုံးများတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွား၏။
ဝေဆောချန်၏ မျက်နှာထား တဖြည်းဖြည်း ရက်စက်လာသည်။ လူကို ရွေးချယ် စားသောက်ရန် ပြင်နေသော မိစ္ဆာ တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အစွယ်များ ထုတ်ပြလာလေ၏။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ရေတို ကာလ အတွင်း နေမဝင်အင်ပါယာ ဈေးကွက်ကို ငါတို့ ပြန်ဝင်လို့ ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"
"ဒါဆိုရင် ဒီလူတွေကို အကြီးကြီး တစ်ခု လုပ်ခိုင်းလိုက်"
"ဓားပြတိုက်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ခိုးတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်... ဘာနည်းလမ်းပဲ သုံးသုံး... တတ်နိုင်သမျှ ပစ္စည်း အများကြီး ရအောင် ယူခဲ့ခိုင်းလိုက်"
ယုံကြည်ရသည့် လက်ထောက်၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရီသွား၏။ သူ အလျင်စလို တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန် ကြိုးစားလိုက်၏။
ဝေဆောချန် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။
"အဲ့ဒီကောင်တွေကို ပြောလိုက်... ပစ္စည်း အများဆုံး ရအောင် ယူလာနိုင်တဲ့ သူကို ပြန်ရောက်ရင် ဆုလာဘ် ကြီးကြီး ပေးမယ် လို့... လက်ဗလာနဲ့ ပြန်လာတဲ့ ကောင်ကိုတော့ နိုင်ငံတကာ ရေပိုင်နက်ကို ပို့ပြီး သွေးနွား (Blood Cow - သွေးအမြဲ လှူရသူ) နဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ အလှူရှင် အဖြစ် လုပ်ခိုင်းပစ်မယ် လို့"
"ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ပါ"
ယုံကြည်ရသည့် လက်ထောက်၏ နဖူးတွင် ချွေးစေးများ ပြန်လာ၏။ ဝေဆောချန် ထံမှ အခြား ညွှန်ကြားချက် မရှိတော့ကြောင်း သေချာပြီးနောက်၊ သူ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွား၏။
...
အခြား တစ်ဖက်တွင်၊ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံမှ လူများ ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်၊ ကောင်းကင်ယံ အမြင့်တွင် ပျံသန်းနေသော အင်ပါယာ လေကြောင်းလိုင်း လေယာဉ်ပေါ်၌၊ ယဲ့ဖန်နှင့် ဖူမာကျန်းဝူ တို့ ရေချိုးခန်းထဲတွင် ကွဲပြားခြားနားသော ရူးသွပ်မှု တစ်ခုကို ခံစားနေကြ၏။
ဒီရူးသွပ်မှု ပြီးသွားလျှင် ယဲ့ဖန်နှင့် အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုထိ ခွဲခွာရတော့မည်ကို သိနေသောကြောင့် ဖြစ်လောက်၏။ ဖူမာကျန်းဝူ အထူး စိတ်အားထက်သန်ပြီး အပ်နှံထား လေသည်။
လေယာဉ်ပေါ်က လူတွေ တွေ့သွားမှာကို မကြောက်လျှင်၊ ယဲ့ဖန်ကို တိုက်ပွဲ အဆုံးသတ်ခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်ပေ။
ရူးသွပ်မှု ပြီးဆုံးသွားသောအခါ၊ ဖူမာကျန်းဝူ ယဲ့ဖန် ပြောစရာ မလိုဘဲ၊ လေယာဉ် ဆိုက်ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ထွက်ခွာသွား၏။ ယဲ့ဖန်၏ အခြား အမျိုးသမီး မိတ်ဆွေများ အတွက် နေရာပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျူးရှောင်ကျောင်း ယဲ့ဖန်နှင့် ကြိုချိန်းထားပြီး ဖြစ်၏။ ယဲ့ဖန်ကို လာကြိုမည်ဟု ပြောထားသည်။
သူမ သိသိသာသာ စိတ်မရှည် ဖြစ်နေ၏။ ထွက်ခွာ ခန်းမတွင် စောင့်မနေဘဲ၊ ဆိုက်ရောက် နေရာသို့ ပြေးပြီး စောင့်နေသည်။
"ဝက်လက်ကြီး (Big Pig Trotter)..."
ယဲ့ဖန် လေယာဉ်ထဲမှ ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ သူ လေယာဉ်ပေါ်မှ မဆင်းရသေးခင်မှာပင် ကျူးရှောင်ကျောင်း ပြေးတက်သွား၏။
ယဲ့ဖန် လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့်၊ ကျူးရှောင်ကျောင်းက သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ခုန်ဝင်လိုက်၏။
ထို့နောက် ယဲ့ဖန် လက်မောင်းကို ကိုက်လေသည်။
ပုံမှန် အတိုင်း လေယာဉ် တံခါး ဘေးတွင် ရပ်နေစဥ်၊ ကန်နလိုင်းနား ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်သည်။ ခရီးသည်များကို လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်နေသော်လည်း၊ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အားကျမှုများ မဖြတ်ပြေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
စောစောက လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းသွားကြသော အခြား ပထမတန်း ခရီးသည်များလည်း ယဲ့ဖန်ကို အားကျစွာ ကြည့်လိုက်ကြ၏။
ခုနက လေယာဉ်ပေါ်မှာ လှပသော လေယာဉ်မယ် ကန်နလိုင်းနား က ယဲ့ဖန်၏ ဆက်သွယ်ရန် လိပ်စာကို တက်ကြွစွာ တောင်းခဲ့တာကို သူတို့ တွေ့ခဲ့၏။ ယဲ့ဖန်နှင့်အတူ ပါလာသော ဖူမာကျန်းဝူ ကလည်း ယဲ့ဖန်နှင့် မရေရာသည့် ဆက်ဆံရေး ရှိနေလေ၏။
အခု အလွန် တက်ကြွ လှုပ်ရှားသော ကျူးရှောင်ကျောင်း ပါ ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။
စုစုပေါင်း ထိပ်တန်း အလှပဂေး သုံးယောက် ရှိနေလေ၏။
ယဲ့ဖန်၏ အချစ် ကံကြမ္မာက ကောင်းကင်ဘုံကို အန်တုနေသည်ဟု ပြောနိုင်၏။
ယဲ့ဖန်လည်း ထိုလူများ၏ အကြည့်များကို သတိထားမိ၏။ ရင်ခွင်ထဲက ကျူးရှောင်ကျောင်း ကို အားနာစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ကလေး တစ်ယောက်လို ချော့မော့လိုက်၏။
"လွှတ်ပါဦး... လူတွေ အများကြီး ကြည့်နေတယ်"
သို့သော် ကျူးရှောင်ကျောင်း..စိတ်ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ထုတ်ဖော်ပြသစရာ နေရာ မရှိသဖြင့်၊ ယဲ့ဖန်၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ထွက်ခွာရန် ငြင်းဆန်လိုက်၏။
ယဲ့ဖန်၏ နားချမှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ သူမ ကလေးဆိုးလေး တစ်ယောက်လို သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် ယိမ်းထိုး နေလေ၏။
"ကျွန်မ နည်းနည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေလို့ပါ...ရှင် ကျွန်မကို မနမ်းရင် မလွှတ်ဘူး"
ယဲ့ဖန် ပိုပြီး အနေခက်သွား၏။
"ကျေးဇူးပြုပြီး... လေယာဉ်ပေါ်က လူတိုင်း ဝိုင်းကြည့်တာ ခံချင်လို့လား"
"ဒါဆို ငါ နင့်ကို နမ်းမယ်"
ပြောရင်းနှင့် ကျူးရှောင်ကျောင်း ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ယဲ့ဖန်၏ ပါးကို နမ်းလိုက်၏။
အနမ်း ပြီးဆုံးသွားသောအခါ၊ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလို ယဲ့ဖန်ကို အမြန် လွှတ်ပေးလိုက်၏။ သူမ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ယဲ့ဖန်၏ လက်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ချိတ်လျက် အတူတူ ထွက်ခွာလာခဲ့၏။
ယဲ့ဖန် ကြောင်အသွား၏။
ဒီကောင်မလေးက အချိန်တိုလေး အတွင်း မျက်နှာပြောင်းတာကို ဒီလောက် လျင်မြန်စွာ သင်ယူတတ်မြောက်သွားလိမ့်ည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
"အရင် ပြောထားမယ်...ရှင် နောက်ရက် အနည်းငယ် ကျွန်မနဲ့ အတူတူ ရှိနေပေးရမယ်"
"ဒီကာလ အတွင်း ငါ ပျင်းလွန်းလို့ သေတော့မယ်"
"အရမ်း ပျော်စရာ ကောင်းတဲ့ နေရာ တစ်ခုကို မနည်း ရှာထားရတာ...ရှင် ကျွန်မနဲ့ အတူတူ လိုက်ပြီး ပျော်ပါးပေးရမယ်"
ကျူးရှောင်ကျောင်း ယဲ့ဖန်၏ လက်မောင်းကို ချိတ်ပြီး လမ်းလျှောက်နေစဉ်၊ ဒီကာလ အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာများ နှင့် ယဲ့ဖန်ကို ပျော်ရွှင်စေချင်သော အကြောင်းအရာများကို မရပ်မနား ပြောပြနေ၏။
ယဲ့ဖန် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေ၏။ သူမ ပြောပြချင်သော ပျော်ရွှင်မှု အကြောင်း ပြောလာသောအခါ၊ သူ ဆက်မေးလိုက်သည်။
"ဒီတစ်ခါ ဘာ ပျော်စရာ တွေ့ထားတာလဲ"
"အရမ်း စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတဲ့ အရာပါ"
ကျူးရှောင်ကျောင်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်၏။ ယဲ့ဖန်၏ လက်မောင်းကို ပိုမို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ အရောင်လက်လာတော့သည်။
"ပင်လယ်ပြင် ခရီးစဉ်..."
***