Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၅၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">စနစ်အား အသုံးပြု၍ ပင်လယ်ပြင် ခရီးစဉ်သွားခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~ယဲ့ဖန်သည် ရတနာ ရှာဖွေခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်ကို အသက်သွင်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>စနစ် မျက်နှာပြင် ပေါ်တွင် မီတာ တစ်ထောင် ပတ်လည် ကမ်းရိုးတန်း တစ်လျှောက်ရှိ ပင်လယ်စာများ၏ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေ၏။</p> <p> </p> <p>မည်သည့် ကမ်းခြေများတွင် ပစ္စည်းများ ရှိသည်၊ မည်သည့် သဲသောင်ပြင်မှ ကြည့်လျှင် ဘာမျှ မရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်း ပစ္စည်းများ ရှိနေသည် ဆိုသည်မှာ အလွန် ရှင်းလင်းနေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း၏ တောင်းဆိုမှုကို သဘောတူရန် ပြင်လိုက်စဉ်၊ ကောင်လေး တစ်ယောက်၏ အသံသည် ဘေးနားမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>"အစ်မရှောင်ကျောင်း... အစ်မ ထပ်ပြီး စိတ်ပျက်ရတော့မယ် ထင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒီရက်ပိုင်း ရွာသားတွေ ဘယ်သူမှ ကောင်းကောင်း ရိတ်သိမ်းလို့ မရကြဘူးဗျ"</p> <p> </p> <p>"အစ်မတို့ လာတာ အချိန်အခါ မကောင်းဘူး ထင်တယ်ဗျ"</p> <p> </p> <p>ဆယ်ကျော်သက် အရွယ် ကောင်လေး တစ်ယောက်နှင့် အသက် (၂၀) အောက်ဟု ထင်ရသော လှပသည့် ကောင်မလေး တစ်ယောက် လျှောက်လာကြ၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်လေး၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ လှပသော ကောင်မလေးသည် ကောင်လေးကို ချက်ချင်း ခေါက်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"အဆိုး မမြင်စမ်းပါနဲ့"</p> <p> </p> <p>"အစ်မရှောင်ကျောင်း... ကောင်းကင်ဘုံက ကောင်းချီးပေးမှာပါ... အစ်မ လိုချင်တာ သေချာပေါက် ရမှာပါ"</p> <p> </p> <p>"အစ်မရှောင်ကျောင်း... ခုနက ရဟတ်ယာဉ် ပျံသန်းလာတာ မြင်ကတည်းက အစ်မမှန်း သိလိုက်တယ်... ဒါနဲ့ ရှောင်ယောင်ကို ခေါ်ပြီး သမီးတို့ အမြန် လာခဲ့ကြတာ"</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်းသည် ထိုကောင်လေးနှင့် ကောင်မလေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အမြန် သွားရောက် စကားပြောလိုက်၏။ ထို့နောက် ယဲ့ဖန်နှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ယဲ့ဖန်... ဒါ ငါ ပြောတဲ့ ကျွန်းပေါ်က သူငယ်ချင်းသစ်တွေလေ... ဟိုင်လင်းအာ  နဲ့ ဟိုင်ရှောင်ယောင်..."</p> <p> </p> <p>"သူတို့က မောင်နှမတွေပါ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန်သည် ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်ပြီး ဟိုင်လင်းအာနှင့် ဟိုင်ရှောင်ယောင် တို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဟိုင်ရှောင်ယောင် လည်း ယဲ့ဖန်ကို ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဟိုင်လင်းအာ မှာမူ စူးစမ်းချင်စိတ် ပြင်းပြနေပုံ ရ၏။ ယဲ့ဖန်ကို အကဲခတ်ပြီးနောက်၊ ကျူးရှောင်ကျောင်း နားနားကပ်ပြီး တီးတိုး မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် တမင်တကာ နားမထောင်သော်လည်း၊ သူ၏ အစွမ်းထက်သော အာရုံငါးပါးကြောင့် "ချစ်သူ"၊ "အရမ်း ချောတယ်" စသည့် သော့ချက်စာလုံး အချို့ကို ကြားလိုက်ပါသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ လေးဦး ခဏတာ စကားပြောပြီးနောက်၊ ရဟတ်ယာဉ်မှ ထွက်ခွာလာပြီး ဟိုင်လင်းအာနှင့် ဟိုင်ရှောင်ယောင် တို့၏ ရွာသို့ ဦးတည် လျှောက်လှမ်းသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင် လူတစ်ယောက်သည် ကျူးရှောင်ကျောင်းနှင့် ယဲ့ဖန် တို့ကို ကြိုဆိုရန် အစားအသောက်နှင့် ဝိုင်များ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အစားအသောက် စားသောက်ပြီး အားလုံး အနားယူပြီးနောက်၊ ကျူးရှောင်ကျောင်းသည် လက်ဝါးချင်း ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ယဲ့ဖန်၊ ဟိုင်လင်းအာနှင့် ဟိုင်ရှောင်ယောင် တို့ကို ပင်လယ်ပြင် ခရီးစဉ် သွားရန် ဆွဲခေါ်ချင်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လင်းအာ သည် ကျူးရှောင်ကျောင်း ကို သိသိသာသာ နားချနေ၏။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်မရှောင်ကျောင်း... အစ်မတို့ ခရီးပန်းလာတာဆိုတော့ ပင်ပန်းနေလောက်ပြီ... အရင် အနားယူပြီး မနက်ဖြန် မနက်မှ သွားရင် မကောင်းဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ဟိုင်ရှောင်ယောင်သည် သူ့အစ်မကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး တီးတိုး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ရွာထဲက ဦးလေးတွေ၊ အဒေါ်တွေ အကုန် ပြောနေကြတာ... ဒီရက်ပိုင်း ပင်လယ်ပြင် ထွက်ဖို့ မကောင်းဘူး တဲ့"</p> <p> </p> <p>"လတ်တလော ဘာမှ မရနိုင်ပါဘူး..."</p> <p> </p> <p>"အင်.. ဘာမှ မရနိုင်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ အစ်မ..ယဲ့ဖန် ကို ခေါ်လာတာ ငါ့ဆန္ဒ ပြည့်ဝဖို့လေ... ရိတ်သိမ်းမှု ကြီးမားတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားချင်လို့ပါ ဆို..."</p> <p> </p> <p>"ယဲ့ဖန် က ဒီနေ့မှ နိုင်ငံခြားက ပြန်ရောက်တာ... နားချိန်တောင် မရလိုက်ဘဲ အစ်မ ဆွဲခေါ်တာ ခံလိုက်ရတာဟယ်..."</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လင်းအာ သည် တကယ် ရိုးသား၏။ သူမသည် ပိုပြီး အလိုက်အထိုက် သိတတ်သော်လည်း ချက်ချင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ညီမ ရွာထဲက ဦးလေးတွေ၊ အဒေါ်တွေကို ကြိုမေးထားပြီးပါပြီ... ရွာနားက ကမ်းရိုးတန်းက နောက်ရက် အနည်းငယ် အတွင်း သွားရကျိုးနပ်မှာ မဟုတ်ဘူး တဲ့"</p> <p> </p> <p>"အစ်မရှောင်ကျောင်း တကယ် သွားချင်တယ် ဆိုရင်... ဆိုင်ကယ် ငှားပြီး ရွာနဲ့ ဝေးတဲ့ ကမ်းခြေ တစ်ခုမှာ ကံစမ်းကြည့်ကြမလားနော်"</p> <p> </p> <p>"ဒါ ဖြစ်နိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း ချက်ချင်း စိတ်ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>အဖွဲ့လိုက် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ကြ၏။ ဟိုင်လင်းအာ ဆိုင်ကယ် သွားငှားလိုက်ပြီး၊ သူတို့ လေးဦး သုံးဘီးဆိုင်ကယ် တစ်စီး ရရှိလိုက်ကြ၏။ အတူတူ ရွာနှင့် ဝေးကွာသော ကမ်းရိုးတန်း ဆီသို့ အမြန် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ကမ်းရိုးတန်းသို့ သွားနေစဉ်၊ ဟိုင်လင်းအာ သည် ကျူးရှောင်ကျောင်း စိတ်ပျက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ပုံ ရ၏။ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ရွာသားများ၏ ရိတ်သိမ်းမှု နည်းပါးပုံ အကြောင်း ပြောပြပြီး ကျူးရှောင်ကျောင်း ကို သတိပေးနေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း မှာမူ အဆင်ပြေပါတယ် ဟု ပြောနေသော်လည်း၊ သိသိသာသာ စိတ်ဓာတ်ကျနေ၏။</p> <p> </p> <p>ဒါကို မြင်တော့ ယဲ့ဖန် ဝင်မပြောတော့ပေ။ လမ်းညွှန်ချက် စနစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏ စနစ်ကို အသုံးပြုကာ ဧရိယာကို စကင်န် ဖတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လူသူကင်းမဲ့ပြီး လူသားများ လာရောက်လေ့ မရှိပုံ ရသော သစ်တောနှင့် ကမ်းရိုးတန်း တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ၊ သူ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် အရောင်လက်သွားပြီး သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ကို ရပ်ခိုင်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ ဒီနေ့ ကံကောင်းပြီး အကြီးကြီး ရိတ်သိမ်းနိုင်လိမ့်မယ် လို့ ခံစားမိနေတယ်"</p> <p> </p> <p>ဆိုင်ကယ် ရပ်လိုက်သည်နှင့် ယဲ့ဖန် ပထမဆုံး ခုန်ဆင်းလိုက်၏။ ကမ်းရိုးတန်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော သစ်တောအုပ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save