Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၅၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">အဝေးဆုံး လမ်းက မင်းရဲ့ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~"တော်ပြီ... မင်း မူးနေပြီ... ကောင်းကောင်း အိပ်တော့"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် သိပ်ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူမကို ခုတင်ပေါ်   ပြန်ပို့ပေးပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဟင့်အင်း... ဟင့်အင်း... ငါ နင့်ကို ကောင်းကောင်း ဆုချရမယ်..."</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း ယဲ့ဖန်၏ လည်ပင်းကို ဖက်ထားပြီး လွှတ်ပေးဖို့ ငြင်းဆန်နေ၏။ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း သောက်တာ များသွားပြီ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် သူမ လက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်၏။ ထလိုက်ပြီးနောက်၊ သူမ၏ ဖိနပ်နှင့် ခြေအိတ်များကို အမြန် ချွတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဖိနပ်နှင့် ခြေအိတ်များ ချွတ်ပေးပြီးနောက်၊ သူမကို နေရာချပေးလိုက်၏။ မီးပိတ်ပြီး ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ ထွက်သွားပြီးနောက်၊ ကျူးရှောင်ကျောင်း ၏ မျက်လုံးများ လျင်မြန်စွာ ကြည်လင်လာပြီး ခုတင်ပေါ်မှ ထထိုင်လိုက်သည်ကို သူ မသိလိုက်ပေ။</p> <p> </p> <p>‘ဘာလဲ... ငါ မူးချင်ယောင် ဆောင်ပြီး အစပျိုးပေးနေတာတောင်... ငါတို့ နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေတာတောင်... သူ မပါလာဘူး ဟုတ်လား’</p> <p> </p> <p>‘ငါ ပိုကြိုးစားရမလား’</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း ၏ မျက်လုံးများ ကစားသွား၏။ ထို့နောက် ဉာဏ်နီဉာဏ်နက် အရိပ်အယောင်များ သူမ မျက်လုံးထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>‘ငါ သိပြီ’</p> <p> </p> <p>‘ဒီနည်းလမ်းက သေချာပေါက် အလုပ်ဖြစ်မှာ…’</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>အခြား တစ်ဖက်တွင်၊ ယဲ့ဖန် ကျူးရှောင်ကျောင်း ဘာကြံစည်နေလဲ ဆိုတာ မသိပေ။</p> <p> </p> <p>သူ့အခန်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက်၊ ကိုယ်ပေါ်က ချွေးတွေကို ဆေးကြောဖို့ အရင် ရေချိုးလိုက်ပြီး၊ သန့်ရှင်း သပ်ရပ်သော အဝတ်အစား တစ်စုံ လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ခုတင်ပေါ် လှဲလိုက်ပြီး၊ အရင်က ပြန်ဖို့ အချိန်မရလိုက်သည့် မက်ဆေ့ခ်ျ တချို့ကို ဖုန်းယူပြီး ပြန်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် ဖုန်းကစားနေတာ နာရီဝက်လောက် ရှိသည့် အချိန်မှာ၊ ဘေးခန်းဆီကနေ လေးလံသော အရာတစ်ခု မြေကြီးပေါ် ပြုတ်ကျသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက်မှာ အသံတိတ် အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ပါလာ၏။</p> <p> </p> <p>"ဟမ်..."</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွား၏။ ဖုန်းကို အမြန် ချလိုက်ပြီး လျှောက်သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ရှောင်ကျောင်း... မင်းလား"</p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်တာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း အခန်းသို့ ရောက်သောအခါ၊ သူ အာရုံငါးပါးကို လွှတ်ထုတ်လိုက်ပြီး စစ်ဆေးလိုက်ရာ၊ သူမ ရေချိုးခန်းထဲတွင် ညည်းညူနေပုံ ရကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်၏။ အခန်းတံခါးကို အမြန် ဖွင့်လိုက်ပြီး ရေချိုးခန်း တံခါးဝသို့ သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဒီအချိန်မှာ ရေချိုးခန်းထဲက ရေကျသံ ရှင်းလင်းနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း ၏ အဝတ်အစားများ ဘေစင် ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေ၏။</p> <p> </p> <p>ကြည့်ရတာ သူမ အထဲမှာ ရေချိုးနေရင်း ချော်လဲသွားပုံ ရ၏။</p> <p> </p> <p>"ယဲ့ဖန်... လာကူပါဦး... ငါ... ငါ ခြေထောက် ခေါက်သွားတယ် ထင်တယ်... မထနိုင်တော့ဘူး..."</p> <p> </p> <p>ဒီအချိန်မှာ ကျူးရှောင်ကျောင်း ၏ ရှက်ရွံ့သော အသံ ရေချိုးခန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာရာ၊ ယဲ့ဖန်၏ သုံးသပ်ချက် မှန်ကန်ကြောင်း အမြန် အတည်ပြုလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် ရေချိုးခန်း တံခါးကို အမြန် တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး ဝင်သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း ရေချိုးခန်း ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး မျက်လုံးထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်သည်။ သူမ အဝတ်ဗလာ ဖြစ်နေပြီး၊ လက်တစ်ဖက်က ခြေထောက်ကို ဖွဖွလေး ကိုင်ထား၏။ ကြည့်ရတာ အလွန် သနားစရာ ကောင်းနေ၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် မျက်နှာသုတ်ပုဝါ တစ်ထည်ကို အမြန် ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူမထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။ သူမ ကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်ပြီးနောက်၊ သူ ချက်ချင်း မင်းသမီးလေး ပွေ့ချီနည်းဖြင့် ပွေ့ချီလိုက်ပြီး ခုတင်ပေါ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်ခြေထောက် နာသွားတာလဲ... ငါ့ကို ပြပါဦး"</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း ကို ခုတင်ပေါ် အပြားလိုက် ချပေးပြီးနောက်၊ ယဲ့ဖန် သူမ ခြေထောက်များကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း ညာဘက် ခြေထောက်ကို သနားစရာ ကောင်းအောင် လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီခြေထောက်... ခြေမျက်စိ... နာတယ်"</p> <p> </p> <p>"မင်းက တကယ်ပါပဲ... ဒီလောက် မူးနေပြီဟာ... ဘာလို့ ရေသွားချိုးနေရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် ပါးစပ်က ဆူပူလိုက်သော်လည်း၊ လက်တွေက မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ကျူးရှောင်ကျောင်း ၏ ညာဘက် ခြေမျက်စိကို ချက်ချင်း ထိတွေ့လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>စစ်ဆေးပြီးနောက်၊ သူ ချက်ချင်း နှိပ်နယ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ သန့်သန့်ရှင်းရှင်းနဲ့ အိပ်ချင်လို့ပါ... ငါ့ကိုယ်မှာ အရက်နံ့တွေ ချွေးနံ့တွေ နံနေတာ... အရမ်း နံတယ်..."</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း ယဲ့ဖန်၏ နှိပ်နယ်မှုကို ခံယူရင်း၊ သခင်၏ နှစ်သိမ့်မှု ခံရသော ကြောင်ပေါက်လေး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိုးတိုးလေး၊ လိမ္မာစွာ ရှင်းပြနေ၏။</p> <p> </p> <p>သူမ စကားကို ကြားတော့ ယဲ့ဖန် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။ နှိပ်နယ်မှု ပြီးဆုံးသည် အထိ စောင့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အခု လျှောက်မပြေးနဲ့ဦး... အနည်းဆုံး မနက်ဖြန် မနက် အထိပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ငါ အိမ်သာ သွားချင်လို့ ခုတင်ပေါ်က ဆင်းရရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း အမြန် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ပြောရင်းနှင့် ယဲ့ဖန် ပြန်ဖြေတာကို မစောင့်ဘဲ အမြန် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ငါနဲ့ အတူတူ အိပ်လိုက်ပါလား"</p> <p> </p> <p>"ငါ ဘာဖြစ်ဖြစ်... အနည်းဆုံး နင် ချက်ချင်း ကူညီပေးလို့ ရတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် တစ်ခုခု မှားနေပြီဟု ခံစားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ ဆက်မတွေးနိုင်ခင်မှာပင်၊ ကျူးရှောင်ကျောင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့လက်မောင်းကို ဖက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ယဲ့ဖန်... ငါနဲ့ အတူတူ အိပ်လိုက်ပါနော်..."</p> <p> </p> <p>သူမ ကိုယ်ပေါ်က မျက်နှာသုတ်ပုဝါက မူလကတည်းက သိပ်မမြဲဘူး ဆိုတော့၊ တိုက်ဆိုင်တာလား ဘာလား မသိ၊ ပြေလျော့ကျသွား၏။</p> <p> </p> <p>တခဏချင်းတွင် သူမ ဗလာကျင်းသွားပြီး၊ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းမှု တစ်ခု ယဲ့ဖန်၏ လက်မောင်းကို ရစ်ပတ်ထားလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save