Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၂၀၅၉)</h2> <h2 style="text-align:center">စစ်မှန်သော ရမ္မက်နတ်သမီး (Real Succubus)</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~ယဲ့ဖန်သည် တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခု အခြေအနေတွင် စက္ကန့် အနည်းငယ်ကြာအောင် ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း သည် သူ မတွေ့ရသည့် ကာလ အတောအတွင်း ဒုတိယ အကြိမ် ဖွံ့ဖြိုးလာသကဲ့သို့ ထင်သည်။ သူမသည် ဒဏ္ဍာရီ ထဲက သွယ်လျသော်လည်း ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မျိုးကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်ထား၏။</p> <p> </p> <p>ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းသည်မှာ သူမ၏ အသားအရေသည် ထူးထူးခြားခြား ကောင်းမွန်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သူမ ယဲ့ဖန်ကို ဖက်ထားလိုက်သော အခိုက်အတန့်တွင်၊ သူမ အသားအရေ၏ နူးညံ့ချောမွတ်မှုကို ယဲ့ဖန် ခံစားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တချိန်တည်းမှာပင်၊ ဒီလို မတော်တဆမှုမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျူးရှောင်ကျောင်း မျှော်လင့်မထားခဲ့ပုံ ရ၏။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ချစ်စရာ မျက်နှာလေး ချက်ချင်း နီရဲလာပြီး၊ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိသလို ကြောင်အသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန်က ပထမဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်၏။ မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို အမြန် ပြန်ဆွဲယူပြီး သူမ ကိုယ်ပေါ် လွှမ်းခြုံပေးလိုက်၏။ ထိုအခါမှသာ သွေးသားဆန္ဒ အာရုံများကို ခေတ္တ တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း ကို ဖုံးအုပ်ပေးလိုက်သည်နှင့်၊ ယဲ့ဖန် သူ့လက်ကို ပြန်ရုပ်ပြီး ထွက်ခွာရန် အလိုအလျောက် ပြင်ဆင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ယဲ့ဖန်..."</p> <p> </p> <p>သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ သူ့လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ကျူးရှောင်ကျောင်း သည် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော စိတ်ခံစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူမ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောသော်လည်း၊ ဒီအချိန်မှာ ယဲ့ဖန် နားလည်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ တံတွေး တစ်ချက် မမြိုဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ရှေ့ဆက်တိုးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင်၊ သူ နမ်းလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ ကျူးရှောင်ကျောင်းက  ယဲ့ဖန်လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ကာ ခုတင်ပေါ်သို့ ဆွဲချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များမှာ လျှပ်စီးက မြေကမ္ဘာ မီးကို မွှေးပေးလိုက်သလို၊ မီးတောင် ပေါက်ကွဲမှုက ငလျင် တစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရသလိုပင်...၊</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် ပြန်နိုးလာသောအခါ နောက်တစ်နေ့ မနက် ရောက်နေပြီ ဖြစ်၏။ ကျူးရှောင်ကျောင်း သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် လှဲနေပြီး၊ သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် လက်ချောင်းလေးဖြင့် စက်ဝိုင်းများ ရေးဆွဲနေသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် ခေါင်းကိုက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>သူ့သူငယ်ချင်းလေး ထပ်မံ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်၊ ချက်ချင်း ပါးရိုက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်းကွာ... ဘာလို့ ဒီလောက် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ယဲ့ဖန် ဒေါသဖြေရန် ထပ်ရိုက်ဖို့ ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ သူ့လက်ကို ကျူးရှောင်ကျောင်း ဖမ်းဆုပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မရိုက်ပါနဲ့တော့..."</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါ ကျွန်မ ရတနာလေးပါ... ကျိုးသွားရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် သက်ပြင်းချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီကောင်က သန်မာလွန်းတယ်... သတိမထားရင် ငါ အမှားတွေ လုပ်မိလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ထပ်မရိုက်ပါနဲ့"</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း ယဲ့ဖန် ကိုယ်ပေါ် တက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါ့အပြင်... ရှင်က အခု ကျွန်မ အပိုင် ဖြစ်သွားပြီ... ထွက်ပြေးဖို့ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်နဲ့"</p> <p> </p> <p>"ငါ ထွက်ပြေးဖို့ မစဉ်းစားပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် ခေါင်းခါလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ဘာလို့ ကျွန်မဘေးနားမှာ နိုးလာတာ မပျော်တဲ့ ပုံစံ ပေါက်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း မကျေမနပ် ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>"ငါ့မှာ အချစ်ကြွေးတွေ များလွန်းနေလို့ပါ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားပေ။</p> <p> </p> <p>"မင်း လိုအပ်ချက်တွေ အားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မယ် လို့ ငါ အာမမခံနိုင်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>"အော်... ဒါကြောင့်ကိုး...ကျွန်မကို မကြိုက်ဘူးလို့ ထင်နေတာ"</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စိတ်ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>"ရှင့်စိတ်ထဲမှာ ကျွန်မကို ထားပေးရင် ရပါပြီ... အာမခံချက်တွေ၊ လိုအပ်ချက်တွေက အရေးမကြီးပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"ရှင့်ကို မတွေ့ခင်တုန်းက... ကျွန်မက မနက်ဖြန် ဆိုတာ မရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ"</p> <p> </p> <p>"အခု ကျွန်မ ကျန်းမာပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေပြီ... လောကကြီးရဲ့ ပျော်ရွှင်မှု၊ မိန်းမ တစ်ယောက် ဖြစ်ရခြင်းရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားနေရပြီ... အရမ်း အရမ်း ကျေနပ်နေပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ကျူး မိသားစု၏ သမီးလေး ဒီလောက် သဘောထားကြီးလိမ့်မည်ဟု ယဲ့ဖန် မထင်ထားခဲ့မိပါ။</p> <p> </p> <p>သူ ကျူးရှောင်ကျောင်း ကို တည့်တည့် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ပါးကို နမ်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မနေ့ညက ရှင် ..... ဒါက ရှင့်အတွက် ဆုလာဘ်"</p> <p> </p> <p>ပြောရင်းနှင့် သူမ ထပြီး အဝတ်အစား ဝတ်ရန် ပြင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ပင်လယ်ပြင် ခရီးစဉ် ဆက်သွားကြရအောင်"</p> <p> </p> <p>"မနက်ခင်းက ပင်လယ်ပြင် ထွက်ဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ... ပစ္စည်း ရှာရ အလွယ်ကူဆုံး အချိန်ပေါ့"</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမ ထရန် ကြိုးစားလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ မနေ့ညက မုန်တိုင်း၏ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများကို ခံစားလိုက်ရပုံ ရ၏။ </p> <p>ဒါကို မြင်တော့ ယဲ့ဖန် ချက်ချင်း ထထိုင်လိုက်ပြီး သူမကို တွဲထူပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>" မနေ့ညက ငါ ပြောသားပဲ... မင်းမှ နားမထောင်တာ"</p> <p> </p> <p>"လှဲနေလိုက်... ငါ ကုသပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း လိမ္မာစွာ လှဲချလိုက်၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာများ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ ရှင့်ကို အရမ်း ချစ်တယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဒုက္ခပေးမိလို့ တောင်းပန်ပါတယ် ယောကျာ်း.."</p> <p> </p> <p>ပြောရင်းနှင့် သူမကို ကုသပေးနေသော ယဲ့ဖန်ကို ချစ်ခင်စွာ ကြည့်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ဒါက ယဲ့ဖန်၏ နှလုံးသားကို လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ခဏတာ သူ ဒီအချိန်လေးကို ထာဝရ ရပ်တန့်နေချင်စိတ် ပေါက်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save