Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၆၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒီလောက် အရှက်မရှိတဲ့လူမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်တို့..."</p> <p> </p> <p>အသက်လတ်ပိုင်း ဇနီးမောင်နှံသည် ကျူးရှောင်ကျောင်း၏ နောက်ခံ အင်အားကြီးမားပုံကို သိထားကြပုံ ရ၏။</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း၏ မျက်နှာထား မကောင်းသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူတို့၏ လေမာန်များ ချက်ချင်း လျော့ကျသွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>"အခုချက်ချင်း ထွက်သွားကြစမ်း"</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း အသံနှိမ့်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်ရာ၊ အသက်လတ်ပိုင်း ဇနီးမောင်နှံ အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုဇနီးမောင်နှံ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင်လည်း၊ ကျူးရှောင်ကျောင်း စိတ်မထိန်းနိုင်သေးပေ။ သူမ အလွန် ဒေါသထွက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>"အဘိုးကသာ ငါ့ကို လွန်လွန်ကဲကဲ မလုပ်ရဘူးလို့ တားမြစ်မထားရင်... ဒီလို လူယုတ်မာတွေကို ပင်လယ်ထဲ ပစ်ချပြီး ငါးမန်းစာ ကျွေးပစ်လိုက်ပြီ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် ဒါကို ကြားသောအခါ သူမ တစ်စုံတစ်ရာ သိထားကြောင်း ရိပ်မိလိုက်၏။ သူမကို နှစ်သိမ့်ပေးပြီးနောက် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ခုနက လင်းအာ တို့ ပြောသလိုပဲ... ဒီလင်မယားက တော်တော် အကျင့်ပုပ်တယ်..."</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်၊ ကျူးရှောင်ကျောင်းက သူမ မြင်တွေ့ ကြားသိခဲ့ရသမျှကို အမြန် ပြန်လည် ဖောက်သည်ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်မှာ ဟိုင်လင်းအာ တို့ မိသားစုကို အခွင့်ကောင်း ယူနေသော ဟိုင်လင်းအာ၏ ဒုတိယ ဦးလေး မိသားစုကြောင့် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လင်းအာနှင့် ဟိုင်ရှောင်ယောင် တို့၏ ဖခင် ကွယ်လွန်ပြီးနောက်၊ ဒုတိယ ဦးလေး၏ မိသားစုသည် သူတို့ မိသားစုကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့ကြ၏။ ဘိုးဘေးများက သူတို့အား ပေးအပ်ခဲ့သော မိသားစု ပိုင်ဆိုင်မှု အချို့ကို လုယူသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ဟိုင်လင်းအာနှင့် ဟိုင်ရှောင်ယောင် တို့၏ မိသားစုကို စောင့်ရှောက်ရန် လုံးဝ စဉ်းစားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က ဟိုင်လင်းအာ တို့ မိသားစု အလွန် ဆင်းရဲပြီး ဝမ်းစာရေးပင် ခက်ခဲနေချိန်တွင်၊ သူတို့သည် ဟိုင်လင်းအာ တို့ မိသားစုနှင့် ပတ်သက်မှု မရှိသလို စည်းခြားထားခဲ့ကြသည်။ ပုံမှန် အချိန်များတွင် ဟိုင်လင်းအာ တို့နှင့် တွေ့ဆုံလျှင်ပင်၊ မမြင်ချင်ယောင် ဆောင်ပြီး မသိသလို နေခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လင်းအာနှင့် ဟိုင်ရှောင်ယောင် တို့ ကျူးရှောင်ကျောင်း နှင့် မိတ်ဆွေ ဖြစ်သွားသည့် အချိန်ကျမှသာ၊ သူတို့သည် ဒုတိယ ဦးလေးနှင့် ဒုတိယ အဒေါ် ဖြစ်ကြောင်း သတိရလာကြ၏။ ကျူးရှောင်ကျောင်း က ဟိုင်လင်းအာ တို့ မိသားစုကို ကောင်းမွန်စွာ စောင့်ရှောက်ပေးပြီး၊ စုတ်ပြတ်နေသော နေရာမှ ဇိမ်ခံ အိမ်ကြီးသို့ ပြောင်းရွှေ့ပေးလိုက်ပြီးနောက်၊ သူတို့သည် ဆွေမျိုးများထံမှ အကျိုးအမြတ် အချို့ ရယူရန် နည်းလမ်းများကို စတင် ကြံစည်လာကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီမနက် ဖြစ်ရပ်လိုပေါ့... ကျွန်မတို့ မနေ့က ဂဏန်းပြာတွေ အများကြီး ကောက်မိတယ် ဆိုတာ ဘယ်က ကြားလဲ မသိဘူး... ကျွန်မတို့ကို အခွင့်ကောင်း ယူချင်နေပြန်ပြီ"</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လင်းအာ လည်း ဒီဆွေမျိုး နှစ်ယောက်ကို သိသိသာသာ မုန်းတီးနေသဖြင့် အခွင့်အရေး ယူပြီး ဆက်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အရှက်မရှိလိုက်တာ"</p> <p> </p> <p>"သူတို့ကို သမီး အမုန်းဆုံးပဲ"</p> <p> </p> <p>ဟိုင်ရှောင်ယောင် လည်း ဒေါသထွက်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ အမေ ရောက်လာပြီး အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းကာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်မှသာ၊ သူတို့ ဆက်လက် မပြောဆိုတော့ဘဲ ယဲ့ဖန်နှင့် ကျူးရှောင်ကျောင်း တို့ကို မနက်စာ စားရန် အသာ ခေါ်သွားကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>မနက်စာ စားပြီးနောက်၊ ယဲ့ဖန်နှင့် ကျန်အဖွဲ့သားများသည် ပင်လယ်ပြင်သို့ ထပ်မံ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အားလုံး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ ယဲ့ဖန် တစ်ခုခု မူမမှန်နေကြောင်း အမြန် သတိထားမိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ နောက်ယောင်ခံ လိုက်ခြင်း ခံနေရပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ကို မျက်စိဒေါက်ထောက် ကြည့်နေသူများမှာ ဟိုင်လင်းအာ၏ ဒုတိယ ဦးလေးနှင့် ဒုတိယ အဒေါ် ဖြစ်သော ဟိုင်လီ နှင့် ယန်ဝေ တို့မှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးသည် သူတို့၏ ရုပ်ဖျက်မှု အလွန် ကောင်းမွန်သည်ဟု ထင်မှတ်နေကြ၏။ ခြင်းတောင်းများနှင့် ပစ္စည်းကိရိယာများကို သယ်ဆောင်ပြီး လူအုပ်ကြီး နောက်မှ ခပ်လှမ်းလှမ်း လိုက်ပါလာကြသည်။ အခြား ပင်လယ်ပြင် ရိတ်သိမ်းရေး တပ်သားများ ကဲ့သို့ ပင်လယ်ပြင် ထွက်သယောင် ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင် ယဲ့ဖန် အဖွဲ့၏ နောက်သို့ လိုက်နေခြင်း ဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ လက်လျှော့ရန် အစီအစဉ် မရှိဘဲ၊ ပေါ်တင် မလုပ်နိုင်လျှင် တိတ်တဆိတ် လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်ထားပုံ ရသည်။ သူတို့သည် ပုစဉ်းရင်ကွဲကို ချောင်းမြောင်းနေသော ဓားခုတ်ကောင် လုပ်ကွက်ကို ကစားရန် ပြင်ဆင်နေကြ၏။ သို့သော် သူတို့ နောက်တွင် စာကလေး ရှိနေသည်ကို သတိမထားမိကြပေ။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် တစ်ယောက်တည်း ပြုံးလိုက်၏။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက်၊ ပြောင်မြောက်သော ဖြေရှင်းနည်း တစ်ခုကို ရရှိလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း၊ ဟိုင်လင်းအာနှင့် ဟိုင်ရှောင်ယောင် တို့ကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ခဏတာ လှည့်ပတ်သွားလာပြီးနောက်၊ သူ ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး သစ်တောအုပ်ကြီး နောက်ဘက်ရှိ ကမ်းခြေ ဆီသို့ ဦးတည် ပြေးသွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အားလုံး ဒီကို မြန်မြန် လာကြ... ပတ်ဝန်းကျင် ပင်လယ် နဲ့ မြေဆီလွှာ အခြေအနေ အရ ဆိုရင်... ဒီမှာ သင်တုန်းဓား ဂုံးကောင် တွေ ပုန်းနေဖို့ အခွင့်အလမ်း အရမ်း များတယ်... အားလုံး တူးကြည့်ကြ"</p> <p> </p> <p>ပြောရင်းနှင့် ကမ်းခြေ ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ ဂေါ်ပြား အသေးစားလေးဖြင့် ဦးဆောင် တူးဆွလိုက်၏။ ခဏအကြာတွင် အဆီအစ်ပြီး အရသာ ရှိမည့် ဂုံးကောင် တစ်ကောင်ကို တူးဖော် ရရှိလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဝါး..အစ်ကိုကြီး ယဲ့ဖန် က တကယ် စွမ်းတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လင်းအာနှင့် ဟိုင်ရှောင်ယောင် တို့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ သူတို့ ချက်ချင်း ပြေးလာပြီး စတင် တူးဆွကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>"ရှင်က ပင်လယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့  ပိုဆိုက်ဒန် (ရှေးဟောင်း ဂရိ နတ်ဘုရား) နဲ့ တူတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေလေ၏။ သူမ ပြေးလာပြီး ဂေါ်ပြား အသေးစားလေးဖြင့် တူးဆွလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သေချာတာပေါ့... သူတို့နောက် လိုက်လာရတာ အကျိုးရှိသားပဲ"</p> <p> </p> <p>သူတို့ နောက်တွင် တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာသော ဟိုင်လီနှင့် ယန်ဝေ တို့သည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး အမြန် ပြေးလာကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ... လင်းအာ နဲ့ ရှောင်ယောင်"</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့လည်း ဒီဧရိယာကို မျက်စိကျနေကြတာလား"</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လီ ပြေးလာပြီး ယဉ်ကျေးသမှု စကားအနည်းငယ် ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဂေါ်ပြား တစ်ချောင်း အမြန် ထုတ်လိုက်ပြီး တူးဆွရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save