Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၆၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">မြို့ကြီးသားရဲ့ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်တွေက နက်ရှိုင်းလွန်းတယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>~ယန်ဝေ ဘာမှ မပြောပေ။ ဟိုင်လီ တူးနေသည်ကို တွေ့သောအခါ၊ သူမ ချက်ချင်း လိုက်လုပ်ပြီး ခြင်းတောင်းကို ချကာ ဂုံးကောင်များ တူးရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားတို့ ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဟိုင်ရှောင်ယောင် ကဲ့သို့ ကလေး တစ်ယောက်ပင်လျှင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ဝေဝါးဝါး အာရုံခံမိနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင်တို့ ပင်လယ်ပြင် ထွက်ခဲတယ် မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လင်းအာ တူးနေတာ ရပ်လိုက်ပြီး သူတို့ကို မျက်မှောင်ကြုတ် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"တိုက်ဆိုင်တာပါ... တိုက်ဆိုင်တာပါ... ဟီးဟီး"</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လီ ခြောက်ကပ်ကပ် ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ နှာခေါင်းကို ပွတ်ကာ ဆက်လက် တူးဆွနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်ရှုပ်စရာ ကောင်းလိုက်တာ"</p> <p> </p> <p>ဟိုင်ရှောင်ယောင် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ဆက်လက် တူးဆွရန် စိတ်ဝင်စားမှု ပျောက်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လီနှင့် ယန်ဝေ တို့ကမူ မကြားချင်ယောင် ဆောင်ပြီး ဘေးနားတွင် ဆက်လက် တူးဆွနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ယဲ့ဖန်... ငါတို့ နေရာ ပြောင်းကြမလား"</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း ဒီလင်မယားကို သိသိသာသာ မုန်းတီးနေ၏။ သူမလည်း တူးနေတာ ရပ်လိုက်ပြီး ယဲ့ဖန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် ခဏတာ စဉ်းစားသယောင် ဟန်ဆောင်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သင်တုန်းဓား ဂုံးကောင်တွေက သိပ်ပြီး တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ပင်လယ်စာ မဟုတ်ပါဘူး... ရှာတွေ့လည်း ဘာမှ မထူးပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"တခြား နေရာ သွားပြီး ပိုတန်ဖိုးကြီးတဲ့ ပင်လယ်စာတွေ သွားရှာကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးနောက် သူ မတ်တပ်ရပ်ပြီး ထွက်ခွာသွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်းနှင့် ဟိုင်ရှောင်ယောင် တို့ ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လင်းအာ ကတော့ မလိုလားပုံ ရ၏။ သူမ ကမ်းခြေကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၊ ဟိုင်လီ တို့ လင်မယားကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက် လုပ်ပြီးမှ၊ ယဲ့ဖန်နှင့် ကျန်အဖွဲ့သားများ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟီးဟီး... မိန်းမက တကယ် ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ... ဒီနည်းလမ်းကို စဉ်းစားမိတယ်"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန်နှင့် ကျန်လူများ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ ဟိုင်လီ သည် ဇနီးဖြစ်သူ ယန်ဝေ ကို ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သေချာတာပေါ့... သူတို့နောက် လိုက်ရင် ရတနာသိုက် ရှာတွေ့ဖို့ လွယ်ကူတယ် ဆိုတာ"</p> <p> </p> <p>"ဒါ့အပြင်... ငါတို့ ရောက်လာတာနဲ့... သူတို့က ငါတို့နဲ့ အတူတူ မနေချင်တော့ဘဲ ဒီရတနာသိုက်ကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ကြတယ်"</p> <p> </p> <p>ယန်ဝေ သည် ယဲ့ဖန်၊ ကျူးရှောင်ကျောင်းနှင့် အခြားသူများ ထွက်ခွာသွားရာ ဘက်ကို ကြည့်ပြီး မထီမဲ့မြင် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီ မြို့ကြီးသားတွေက အလိုလိုက်ခံထားရတာ... သင်တုန်းဓား ဂုံးကောင်တွေ တူးလို့ ရတဲ့ ကမ်းခြေက ဘယ်လောက် တန်ဖိုးရှိလဲ ဆိုတာ သူတို့ မသိကြဘူး"</p> <p> </p> <p>"သင်တုန်းဓား ဂုံးကောင်ထက် ပိုတန်ဖိုးကြီးတဲ့ ပင်လယ်စာ ရှာချင်တယ် ဟုတ်လား... ဘာတွေ တွေးနေကြတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ပင်လယ်ထဲမှာ သင်တုန်းဓား ဂုံးကောင်ထက် ပိုတန်ဖိုးကြီးတဲ့ ပင်လယ်စာ ကောက်ရတာ ဒီလောက် လွယ်ကူရင်... ရွာသားတွေ အကုန် ချမ်းသာကုန်ပြီပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ဟဲဟဲဟဲ၊ ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်"</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လီ လည်း ယုတ်မာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အခု သူတို့ ထွက်သွားပြီ ဆိုတော့... ဒီကမ်းခြေက ငါတို့ အပိုင် ဖြစ်သွားပြီ"</p> <p> </p> <p>"ဟို မြို့ကြီးသား တူးလိုက်တဲ့ ဂုံးကောင်က သာမန် ဂုံးကောင် မဟုတ်ဘူး... သင်တုန်းဓား ဂုံးဘုရင် ဖြစ်လောက်တယ်... အနည်းဆုံး တစ်ပိဿာ ကို ယွမ် (၁၅၀) လောက် တန်မှာ... ဒီနေ့ ပိဿာ (၁၀) ကျော်လောက် တူးနိုင်ရင်... ငါတို့ ချမ်းသာပြီ"</p> <p> </p> <p>"မိန်းမ... မြန်မြန် တူးကြစို့... သူတို့ ပြန်လာပြီး လုမှာ စိုးရတယ်ဟ"</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လီ ပြောပြီး ချက်ချင်း ဆက်လက် တူးဆွနေလေ၏။</p> <p> </p> <p>ယန်ဝေ လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကြိုးစားပမ်းစား ပြန်လည် တူးဆွနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>အခြား တစ်ဖက်တွင်၊ ဟိုင်လင်းအာ သည် ယဲ့ဖန် အဖွဲ့နောက် လိုက်ပါလာသော်လည်း၊ သူမ မပျော်ရွှင်ကြောင်း သိသာနေ၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန်နှင့် ကျူးရှောင်ကျောင်း နောက်သို့ လိုက်နေသော်လည်း၊ သူမ အရင်ကလောက် သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့ဘဲ စကားသိပ်မပြောတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် ဒါကို မြင်သောအခါ သူမကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ဖျော့တော့သော အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီးတို့ ရတနာသိုက် တစ်ခုကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ရလို့ ဝမ်းနည်းနေတုန်းလား"</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လင်းအာ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး မလိုလားစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီမှာ သင်တုန်းဓား ဂုံးဘုရင်တွေ တူးလို့ ရတာ တကယ် ကောင်းပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီ လင်မယားက သမီးတို့နောက်မှ ရောက်လာတာလေ... စည်းကမ်း အရ ဆိုရင် သူတို့က ထွက်သွားရမှာကြီးဟာ"</p> <p> </p> <p>ဒါကို ကြားတော့ ယဲ့ဖန် ပြုံးလိုက်၏။ ချက်ချင်း ပြန်မပြောဘဲ နေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဒါကို မြင်တော့ ဟိုင်လင်းအာ ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို ယဲ့ဖန်... ဘာရယ်နေတာလဲ၊</p> <p>သမီး ပြောတာ မှားလို့လား"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါက တမင်တကာ စီစဉ်ခဲ့တာပါ လို့ ပြောရင်ကော"</p> <p> </p> <p>"ဟမ်..."</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လင်းအာ ကြောင်အသွားပြီး ခြေလှမ်း ရပ်တန့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို ယဲ့ဖန်... အစ်ကိုကြီး တမင်တကာ စီစဉ်ခဲ့တာ ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ဟိုင်ရှောင်ယောင်ခမျာ ခေါင်းကုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း တစ်ယောက်သာ တစ်စုံတစ်ရာ တွေးမိပုံ ရပြီး ယဲ့ဖန်ကို စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"တစ်ခုခု ရှိနေတာလား"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် ကျူးရှောင်ကျောင်း ၏ ခေါင်းကို ဖွဖွလေး ပုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ရှောင်ကျောင်း က ငါ့အကြောင်း အသိဆုံးပဲ"</p> <p> </p> <p>"တကယ်တော့... အစ်ကိုကြီး တူးလိုက်တဲ့ သင်တုန်းဓား ဂုံးဘုရင် ကလွဲရင်... ကမ်းခြေမှာ သင်တုန်းဓား ဂုံးဘုရင် နှစ်ကောင် သုံးကောင်လောက်ပဲ ကျန်တော့တာ"</p> <p> </p> <p>"ဟိုင်လီ နဲ့ ယန်ဝေ လင်မယား... ဒီနေ့ သူတို့ ဂေါ်ပြားတွေ မီးခိုးထွက်တဲ့ အထိ တူးရင်တောင်... ကောင်းတာ ဘာမှ တူးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ငါက သူတို့ကို တမင်တကာ လှည့်စားခဲ့တာ"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save