~"ဘယ်လိုလဲ ယဲ့ဖန်... တခြား နေရာတွေမှာ ပစ္စည်း ရခဲ့လား"
ကျူးရှောင်ကျောင်းနှင့် အခြား နှစ်ဦးတို့သည် ပင်လယ်မျှော့များကို ပျော်ရွှင်စွာ ကောက်ယူနေဆဲပင်။ ယဲ့ဖန် ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ကျူးရှောင်ကျောင်း ပထမဆုံး ရပ်တန့်ပြီး မေးလိုက်၏။
ဟိုင်လင်းအာ လည်း စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
သို့သော် သူမက ဉာဏ်ကောင်းသူ ဖြစ်သဖြင့်၊ မမေးတာ ပိုကောင်းမယ် ဆိုတာ သိ၏။ မျက်လုံးထဲတွင် စူးစမ်းချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း၊ သူမ မမေးခဲ့ပေ။
ဟိုင်ရှောင်ယောင် ကတော့ အများကြီး တွေးတတ်သူ လူတစ်ယောက် မဟုတ်ပါ လေ။ သူ အလိုအလျောက် ဝင်ပြောလိုက်၏။
"ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ပင်လယ်မျှော့ ဧရိယာကြီး တွေ့တာနဲ့တင် မာကျူ ရဲ့ ကောင်းချီး ဖြစ်နေပါပြီ... ဒီနား တစ်ဝိုက်မှာ တခြား ပစ္စည်းကောင်းတွေ မရှိလောက်တော့ပါဘူး... ဟုတ်တယ် မလား၊ အစ်ကိုကြီး"
ယဲ့ဖန် အများကြီး မပြောတော့ပေ။ ခြင်းတောင်းထဲမှ ကျောက်စိမ်းဖြူ ပင်လယ်မျှော့ တစ်ကောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူတို့ သုံးဦးအား ပြသလိုက်၏။
"ငါတို့ ကံမဆိုးပါဘူး... ဟိုဘက်က ကျောက်ဆောင်ပုံ နောက်ကွယ်မှာ ဒါကို တွေ့ခဲ့တာ"
"ဒါက..."
ကျောက်စိမ်းဖြူကဲ့သို့ လှပသော ပင်လယ်မျှော့ဖြူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟိုင်ရှောင်ယောင် ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်သွား၏။
"ဘုရားရေ"
ထို့နောက် သူ အသိပြန်ဝင်လာသည်။ လက်ထဲမှ ပင်လယ်မျှော့ကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး ယဲ့ဖန် ဆီသို့ အပြေးကလေး ပြေးသွားကာ၊ ပင်လယ်မျှော့ဖြူကို သေချာ ကြည့်ရှု စစ်ဆေးလိုက်လေ၏။
"ပင်လယ်မျှော့ဖြူ..."
ဟိုင်လင်းအာနှင့် ကျူးရှောင်ကျောင်း တို့လည်း အမြန် ရောက်ရှိလာကြ၏။
"ဒီ ပင်လယ်မျှော့က အရမ်း လှတာပဲ... ကျောက်စိမ်းဖြူ နဲ့ ထုဆစ်ထားသလိုပဲ"
ကျူးရှောင်ကျောင်း က ဒီပင်လယ်မျှော့ကို မသိပေ။ လှသည် ဟုသာ တွေးတတ်၏။
ဟိုင်လင်းအာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။
"ဒါက ပင်လယ်မျှော့တွေရဲ့ ဘုရင်... ကျောက်စိမ်းဖြူ ပင်လယ်မျှော့ ပဲ"
"အစ်ကို ယဲ့ဖန်... အစ်ကို့ ကံတရားက တကယ် ပြိုင်ဘက်ကင်းပါပဲ"
"ဒီလို ပင်လယ်မျှော့မျိုးက...အကောင် (၁၀၀,၀၀၀) မှာ တစ်ကောင်တောင် ရှိချင်မှ ရှိတာရှင့်...သမီးတို့ ရွာမှာ နှစ်နှစ် သုံးနှစ်နေမှ တစ်ကောင် တွေ့ရခဲတဲ့ အရာကို... အစ်ကိုကြီးက တကယ် ရခဲ့တာပဲ"
"ပြီးတော့ အစ်ကို့ရဲ့ ကျောက်စိမ်းဖြူ ပင်လယ်မျှော့က တော်တော် ကြီးတယ်... ရောင်းမယ် ဆိုရင်... အနည်းဆုံး တစ်သိန်းလောက်တော့ ရနိုင်တယ်နော်"
သူမ စကားကို ကြားမှ ကျူးရှောင်ကျောင်း တုံ့ပြန်နိုင်တော့၏။
"ဒီအရာက အဲ့ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးတာလား"
သူမ မေးခွန်းကို ဟိုင်လင်းအာ အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
"ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် ရွာက လူတစ်ယောက် တွေ့တုန်းက... ဒီဟာထက် နည်းနည်း သေးတယ်... သူ ဖုန်းခေါ်လိုက်တော့ အပြင်က ဟိုတယ် အကြီးကြီး တစ်ခုက ရဟတ်ယာဉ် ငှားပြီး ညချင်းပေါက် လာယူသွားတာ... ယွမ် တစ်သိန်း ပေးသွားတယ်"
"ဒီအရာက အဆင့်မြင့် စားသောက်ဆိုင် တချို့မှာ... အထူးသဖြင့် ရှန်ကျန်း မြို့ က ဆိုင်တွေမှာ အရမ်း လူကြိုက်များတယ် လို့ ကြားတယ်"
"ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် ဟိုတယ် ပိုင်ရှင် ပြန်သွားတုန်းက... ညီမတို့ ရွာကို ဆက်သွယ်ရန် ဖုန်းနံပါတ် သီးသန့် ပေးခဲ့တယ်... နောက်တစ်ခါ ဒီလိုမျိုး ထပ်တွေ့ရင် အချိန်မရွေး ဖုန်းဆက်ပါ တဲ့... သူ ဈေးကြီးပေးပြီး လာဝယ်ပါ့မယ် တဲ့"
ဟိုင်ရှောင်ယောင် လေးစားအားကျမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
"အစ်ကိုကြီး ယဲ့ဖန်... ဒီလို ကျောက်စိမ်းဖြူ ပင်လယ်မျှော့မျိုး တွေ့တာ... အစ်ကိုကြီး ချမ်းသာပြီ"
"ဒီ ပင်လယ်မျှော့က အရသာ ရှိတဲ့ မုန့်တွေ၊ အရုပ်တွေ အများကြီးနဲ့ လဲလို့ ရတယ်"
ယဲ့ဖန် ခြင်းတောင်းထဲမှ နောက်ထပ် ကျောက်စိမ်းဖြူ ပင်လယ်မျှော့ တစ်ကောင်ကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်၏။
"တကယ်တော့ တစ်ကောင်တည်း မဟုတ်ပါဘူး... ကျောက်စိမ်းဖြူ ပင်လယ်မျှော့ နှစ်ကောင် တွေ့ခဲ့တာ"
ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟိုင်ရှောင်ယောင်နှင့် ဟိုင်လင်းအာ တို့၏ မေးရိုးများ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
‘ဒါက ကျောက်စိမ်းဖြူ ပင်လယ်မျှော့လေ။
ဒီကျွန်းငယ်လေး ပေါ်မှာ ပုံမှန် အားဖြင့် နှစ်နှစ် သုံးနှစ်နေမှ တစ်ကောင် ရှာတွေ့ဖို့ ခက်ခဲတာ။
ဒါပေမဲ့ အခု အစ်ကိုကြီး ယဲ့ဖန် က နှစ်ကောင်တောင် လွယ်လွယ်ကူကူ ရှာတွေ့ခဲ့သည်လား။’
ခဏတာ မှင်သက်သွားပြီးနောက်၊ ဟိုင်လင်းအာ နောက်ဆုံးတော့ အသိပြန်ဝင်လာပြီး အမြန် ပြောလိုက်၏။
"အစ်ကို ယဲ့ဖန်... စားသောက်ဆိုင် ပိုင်ရှင်ရဲ့ ဖုန်းနံပါတ် ရှာပေးရမလားဟင်"
"အစ်ကို့ရဲ့ ကျောက်စိမ်းဖြူ ပင်လယ်မျှော့ နှစ်ကောင်က အရမ်း ကြီးပြီး လှတယ်... သူ့ကို ရောင်းလိုက်ရင်... အနည်းဆုံး သုံးသိန်းလောက်တော့ ရမယ် လို့ ခန့်မှန်းရပါတယ်"
ယဲ့ဖန် ကျူးရှောင်ကျောင်း၏ စိတ်အားထက်သန်ပြီး စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေသော မျက်လုံးများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်၏။
"အစ်ကိုကြီးက ဘာလို့ ရောင်းရမှာလဲ"
"အစ်ကိုကြီးတို့က အဲ့ဒီ ပိုက်ဆံလောက်ကို မက်မောနေတာမှ မဟုတ်တာ... ပြန်ယူသွားပြီး အရသာ ခံကြည့်ကြတာပေါ့"
မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင်၊ ကျူးရှောင်ကျောင်း ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်၏။
"ကျွန်မ ပင်လယ်မျှော့တွေ အများကြီး စားဖူးပေမဲ့... ကျောက်စိမ်းဖြူ ပင်လယ်မျှော့ရဲ့ အရသာကို မမြည်းစမ်းဖူးသေးဘူး"
"နောက်ကျရင် မြည်းစမ်းကြည့်ရမယ်"
ဒါကို မြင်တော့ ဟိုင်လင်းအာ ဝင်မပြောတော့ပေ။ သူမ ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။
"နောက်ကျရင် ပြန်ရောက်တဲ့ အခါ... ဒါကို ဘယ်လို အရသာ ရှိအောင် ချက်ရမလဲ ဆိုတာ ရွာထဲက လူကြီးတွေကို မေးကြည့်ပေးပါ့မယ်နော်"
ယဲ့ဖန် ပြုံးလိုက်၏။ ပင်လယ်မျှော့များကို မြန်မြန် ကောက်ယူရန် အားလုံးကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်ပြီး၊ ယန်ဝေနှင့် ဟိုင်လီ တို့ သင်တုန်းဓား ဂုံးဘုရင် တူးဆွနေကြသော ကမ်းခြေ ဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။
ဒီနေ့ ထိုဇနီးမောင်နှံကို လှည့်စားခြင်း အစီအစဉ်၏ နောက်ဆုံး အပိုင်းကို လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
***