Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၂၀၆၉)</h2> <h2 style="text-align:center">မောင်မင်းကြီးသား... မင်း အစ်မကိုတောင် ဂရုမစိုက်တော့ဘူးလား</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~"မိန်းမ... မင်း ရူးနေပြီလား"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီလူတွေက ရက်စက်ပြီး နှလုံးသား မရှိတဲ့ လူတွေလေ... သူတို့ကို ဒီကိစ္စထဲ ဆွဲထည့်ဖို့ မင်း သေချာရဲ့လား"</p> <p> </p> <p>ယန်ဝေ နှာမှုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဘာလဲ...နင်က ဆွေမျိုး သံယောဇဉ် ဖြတ်ဖို့ ဝန်လေးနေတုန်းလား... မမေ့နဲ့နော်... ဟိုင် ဆိုတဲ့ အဲ့ဒီ ကလေးစုတ် နှစ်ကောင်က ဒီမနက် နင့်ကို တွေ့တာနဲ့ မျက်စောင်းထိုးသွားတာကို"</p> <p> </p> <p>"နင်ကသာ သွေးသားရင်း ဆိုပြီး တွယ်တာနေတာ... သူတို့က နင့်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လီ ခဏတာ တွေဝေသွား၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းက နည်းနည်း ရက်စက်လွန်း မနေဘူးလား"</p> <p> </p> <p>"လူတွေ အများကြီး ငရဲခန်းထဲ ရောက်သွားနိုင်တယ်နော်"</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ…၊</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျောက်စိမ်းဖြူ ပင်လယ်မျှော့ နှစ်ကောင် ဆိုတာ ယွမ် သိန်းချီ တန်တာနော်... ဒါ့အပြင်... အဲ့ဒီ ယဲ့ ဆိုတဲ့ ကောင်စုတ်က ဒီနေ့ ကျောက်စိမ်းဖြူ ပင်လယ်မျှော့ နှစ်ကောင် ရှာတွေ့နိုင်တယ် ဆိုရင်... နောက်ရက်တွေကျရင် ဘယ်လို ရတနာတွေ ထပ်ရှာတွေ့ဦးမလဲ ဘယ်သူ သိမှာလဲ... ချမ်းသာဖို့ အခွင့်အရေး ဆိုတာ ရခဲတယ်နော်..."</p> <p>ဟု ယန်ဝေက အဓိပ္ပာယ် ပါပါ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လီ ပေါင်ကို အားပါးတရ ရိုက်လိုက်ပြီး၊ သူ့မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ရက်စက်လာလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>"မင်း ပြောတာ မှန်တယ်... ဘဝမှာ ညချင်းပေါက် ချမ်းသာဖို့ အခွင့်အရေး ဆိုတာ အရမ်း ရှားပါးတယ်"</p> <p> </p> <p>"ကိုယ်ကျင့်တရားတွေ ဘာတွေ ငရဲ ပို့လိုက်စမ်းပါ... ငါ့လက်ထဲ ပိုက်ဆံ ရောက်ဖို့က အဓိကပဲ... သူများတွေ ဒုက္ခရောက်တာ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ငါ အခုပဲ အဲ့ဒီလူကို ဖုန်းဆက်လိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးနောက် ဟိုင်လီ ဖုန်းထုတ်လိုက်ပြီး၊ အဆက်အသွယ် တစ်ခုကို ရှာကာ နံပါတ်တစ်ခုကို အမြန် ခေါ်ဆိုလိုက်လေ၏...</p> <p> </p> <p>တချိန်တည်းမှာပင်၊ ဟိုင်လင်းအာ၏ နေအိမ်၌၊ ကျောက်စိမ်းဖြူ ပင်လယ်မျှော့ စားသောက်ပွဲကြီးကို ဆင်နွှဲပြီးနောက်၊ ယဲ့ဖန်နှင့် အဖွဲ့သားများ ကျေနပ် ပျော်ရွှင်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဟိုင်ရှောင်ယောင် သည် ပြောင်သလင်းခါနေသော ပန်းကန်ပြားကို ကြည့်ပြီး အသံထုတ်၍ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>"ကျောက်စိမ်းဖြူ ပင်လယ်မျှော့ ဆိုတဲ့ အတိုင်းပဲ... အသား အရသာနဲ့ ခံစားမှုက တကယ့် ထိပ်တန်းပါပဲ"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် ဒီကျွန်းပေါ်မှာ ကြီးပြင်းလာတာ... ဒါထက် ပိုကောင်းတဲ့ အရာ တစ်ခါမှ မစားဖူးဘူးဗျ"</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လင်းအာကတော့ နည်းနည်း နှမြောတသ ဖြစ်မိ၏။ သူမ ပေါက်စီ တစ်လုံးကို ယူလိုက်ပြီး၊ ပန်းကန်ပြားပေါ်ရှိ ကျန်နေသော ဟင်းရည်များကို သုတ်ကာ ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်၏။ စားရင်းနှင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီ ပန်းကန် တစ်ချပ်တည်းနဲ့တင် သုံးသိန်းကျော် တန်တယ်နော်"</p> <p> </p> <p>"တကယ့်ကို ဇိမ်ခံလွန်းတဲ့ ကိစ္စပဲ"</p> <p> </p> <p>"ငသမီးတို့ ဘဝမှာ ဒါထက် ပိုဇိမ်ကျတဲ့ အခိုက်အတန့် ရှိတော့မယ် မထင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း သည် သူမ ဘေးနားရှိ ယဲ့ဖန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"လင်းအာ...ညီမလေး.. စကားကို ပြတ်ပြတ်သားသားကြီး မပြောပါနဲ့ဦးဟယ်"</p> <p> </p> <p>"ယဲ့ဖန် ရှိနေသရွေ့...အစ်မတို့ မကြာခင် ဒါထက် ပိုဈေးကြီးတဲ့ ပင်လယ်စာတွေ စားရနိုင်သေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ဒါကို ကြားတော့ ဟိုင်လင်းအာ ကြောင်သွားပြီး၊ ပေါက်စီကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်နေသော လက် ရပ်တန့်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူမ လက်ကို အမြန် ကာပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဟင့်အင်း... တော်ပါပြီ... ကျေးဇူးပါပဲ"</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီး ယဲ့ဖန် က ပင်လယ်ပြင် ထွက်ရင်း ပိုဈေးကြီးတဲ့ ပင်လယ်စာတွေ ရှာတွေ့ရင်တောင်...သမီးတို့ကို မကျွေးပါနဲ့တော့"</p> <p> </p> <p>“သမီးတို့ အစားချေးများသွားပြီး... နောက်ကျရင် အိမ်က ထမင်းဟင်းတွေ မစားနိုင်တော့မှာ ကြောက်လို့ပါ”</p> <p> </p> <p>ပြောရင်းနှင့် ကျူးရှောင်ကျောင်း အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေပုံ ရသည်ကို ဟိုင်လင်းအာ သတိထားမိလိုက်သဖြင့် အမြန် ထပ်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အစ်မရှောင်ကျောင်း... အစ်မ နဲ့ အစ်ကိုကြီး ယဲ့ဖန် အရင် သွားနားကြပါ... ဒီက ကိစ္စတွေကို သမီးတို့ပဲ ရှင်းလိုက်ပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ဒါကို ကြားတော့ ဟိုင်ရှောင်ယောင် လည်း အလိုက်တသိ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း သူတို့ကို အားမနာတော့ပေ။ ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ယဲ့ဖန်ကို အခန်းထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>အခန်းထဲ ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ ကျူးရှောင်ကျောင်းက ယဲ့ဖန်ကို အနမ်းမိုး ရွာသွန်းလိုက်တော့၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီနေ့ ကျွန်မ အရမ်း ပျော်တာပဲ... ကျွန်မတို့ရဲ့ သူရဲကောင်းလေးကို ဆု ကောင်းကောင်း ချပေးရမယ်"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန်ကို နမ်းပြီးနောက်၊ ကျူးရှောင်ကျောင်း သူ့ကို နံရံဘက် တွန်းကပ်လိုက်ပြီး ထပ်မံ နမ်းရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယဲ့ဖန် အနား ကပ်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ သူမ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွား၏။ နှာခေါင်း ရှုံ့လိုက်ပြီး၊ ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အုပ်ကာ အသက်ပြင်းပြင်း နှစ်ချက် ရှူထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့ ညှီနံ့ ရနေတာလဲ... ဟင့်အင်း... ကျွန်မ အရင် သွားတိုက်ပြီး ရေချိုးလိုက်ဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>ပြောရင်းနှင့် ကျူးရှောင်ကျောင်း ရေချိုးခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး တံခါးကို ဝုန်းခနဲ ပိတ်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် ခေါင်းခါပြီး ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"တစ်နေ့ကုန် ပင်လယ်ပြင် ထွက်ပြီး... ပင်လယ်စာတွေ ကိုင်တွယ်ထားတာ... ညှီနံ့ မရရင်သာ ထူးဆန်းနေဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>သူသည် သူ့အခန်းသို့ ပြန်သွားပြီး၊ အဝတ်အစားများ ချွတ်ကာ ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်ပြီး အမြန် ရေချိုး သွားတိုက်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ရေချိုး သွားတိုက်ပြီးနောက်၊ ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလိုက်ပြီး ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ချန်းရွှမ် သည် လွန်ခဲ့သော မကြာမီ အချိန်က သူ့ထံ မက်ဆေ့ခ်ျ အချို့ ပေးပို့ထားသည်ကို ယဲ့ဖန် သတိထားမိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မက်ဆေ့ခ်ျကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ချန်းရွှမ် သည် အနက်ရောင် ခြေအိတ်ရှည် ဝတ်ဆင်ထားသော သူမ၏ ခြေထောက်ပုံ တစ်ပုံကို အသံဖိုင် တစ်ခုနှင့် အတူ ပေးပို့ထားသည်ကို တွေ့လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အစ်မက ဒီရက်ပိုင်း နေ့တိုင်း အလုပ်တွေ ကြိုးစားလုပ်နေရတာ... ခြေထောက်တွေ အရမ်း ညောင်းနေပြီ... ဟို သဘောထားကြီးတဲ့ ကောင်လေးက သူ့အစ်မကိုတောင် ဂရုမစိုက်တော့ဘူး... အိမ်မြန်မြန် ပြန်လာပြီး အစ်မကို နှိပ်နယ်ပေးသင့်တယ်နော်"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် ဓာတ်ပုံကို ချဲ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ သာမန် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အရာများကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချန်းရွှမ် သည် အနက်ရောင် ခြေအိတ်ရှည် သာမက၊ အတွင်းတွင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော ညဝတ်အင်္ကျီပါ ဝတ်ဆင်ထားလေ၏။</p> <p> </p> <p>တကယ် စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ။</p> <p> </p> <p>သူ အမြန် စာပြန်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"တောင်းပန်ပါတယ် အစ်မရွှမ်... ကျွန်တော် ဒီရက်ပိုင်း နည်းနည်း အလုပ်ရှုပ်နေလို့ပါ... အများဆုံး နှစ်ရက်လောက် နေရင် လင်းနန် ကို ပြန်ရောက်ပါပြီ... ပြန်ရောက်ရင် အစ်မကို သေချာ နှိပ်နယ်ပေးပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>စာပို့ပြီးနောက်၊ ယဲ့ဖန် ဆက်ပြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်၊ သူ့နားရွက်များ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားလေ၏။</p> <p> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save