Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၂၀၇၀)</h2> <h2 style="text-align:center">ဒါဆို မင်းနာမည်က ယဲ့ဖန် ပေါ့လေ</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~ဘေးအခန်းရှိ ရေချိုးခန်း တံခါး ပွင့်သွားပြီး ပြန်ပိတ်သွားသော အသံကို ယဲ့ဖန် ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံလိုက်မိ၏။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျူးရှောင်ကျောင်း ရေချိုးပြီးသွားပြီ ဖြစ်နိုင်ချေ များ၏။</p> <p> </p> <p>ချန်းရွှမ် ထပ်မံ ပေးပို့လိုက်သော ပိုမို ဆွဲဆောင်မှု ရှိသည့် ဓာတ်ပုံ တစ်ပုံနှင့် 'ငါ နင့်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေမယ်' ဆိုသော မီမ်း (Meme) တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ယဲ့ဖန် တံတွေး မြိုချလိုက်ပြီး အမြန် စာပြန်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကတိပေးပါတယ်... အများဆုံး နှစ်ရက် အတွင်း လင်းနန် ပြန်ရောက်ပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဖုန်းကို Do Not Disturb မုဒ်သို့ အမြန် ပြောင်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင်၊ ခဏအကြာတွင် တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် လျှောက်သွားပြီး တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်၏။ တံခါး အပြင်ဘက်တွင် ကျူးရှောင်ကျောင်း ရပ်နေ၏။ သူမသည် ရေချိုးဝတ်ရုံ  တစ်ထည်ကိုသာ ပတ်ထားပြီး၊ ဆံပင်များ စိုစွတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ပန်းနုရောင် သန်းနေပြီး၊ ရေထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသော ကြာပန်းလေး တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ လှပနေလေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း ဘာမှ မပြောပေ။ ယဲ့ဖန်၏ အခန်းထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်လာပြီး တံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း အဝတ်အစား ဘာမှ မယူလာဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် မေးလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ ကျူးရှောင်ကျောင်း လက်ကို လွှတ်လိုက်ရာ ရေချိုးဝတ်ရုံ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပုံခနဲ ပြုတ်ကျသွားလေတော့၏။ ထို့နောက် သူမသည် ယဲ့ဖန်ကို တောက်လောင်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သည်အချိန်မှာ စကားပြောနေစရာ မလိုတော့... တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ပဲ ရှိတော့သည် ထင်သည်။</p> <p> </p> <p>အချိန် မည်မျှ ကြာသွားသည် မသိ၊ နောက်ဆုံးတွင် ကျူးရှောင်ကျောင်း ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့သဖြင့်၊ ယဲ့ဖန် သူမကို ပွေ့ဖက်ပြီး အတူတူ အိပ်ပျော်သွားကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင်၊ ယဲ့ဖန် အိပ်ပျော်နေစဉ် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ မှုန်ကုပ်ကုပ်ဖြင့် နိုးလာသောအခါ၊ ကျူးရှောင်ကျောင်း သူ့ဘေးနားတွင် ထိုင်နေပြီး၊ မေးထောက်လျက် သူ့ကို စိတ်ဝင်တစား စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် ရယ်ချင်သလို ငိုချင်သလို ဖြစ်သွားပြီး၊ သူမ၏ သောင်းကျန်းနေသော လက်ကို အမြန် ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မနက်စောစောစီးစီး ကွာ"</p> <p> </p> <p>"အဟင်း..လူမည်းအစေခံတွေတောင် အားလပ်ရက် ရှိသေးတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း ချိုမြစွာ ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ရှင်က အိပ်ပျော်နေတာကိုး... အဲ့ဒါနဲ့..."</p> <p> </p> <p>"ကြည့်ရတာ တော်တော် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း အလွန် စိတ်ဝင်စားနေပုံ သည်။ အသံ ကြားသောအခါ သူမ စောင်ကို မ,ကြည့်လိုက်ပြီး၊ လေ့လာချင်နေသကဲ့သို့ ပြုမူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် စောင်ကို အမြန် ပြန်ဖိချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အချိန်ရောက်ပြီ... ထတော့"</p> <p> </p> <p>"ဒီနေ့က ငါတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး ပင်လယ်ပြင် ခရီးစဉ်ပဲ... နောက်ကျရင် ဘယ်တော့မှ ဒီလို အနားယူရမလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူ သိမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"အင်း... ဟုတ်သားပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျူးရှောင်ကျောင်း စဉ်းစားနေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း၊ ယဲ့ဖန် လက်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ သူမ မမျှော်လင့်ဘဲ စောင်ကို ပြန်လှန်လိုက်ပြီး အထဲကို ချောင်းကြည့်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဟီးဟီး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မ မြင်လိုက်ရပြီ"</p> <p> </p> <p>ကြည့်ပြီးနောက် သူမ ရေချိုးဝတ်ရုံကို အမြန် ဆွဲယူလိုက်ပြီး၊ ကိုယ်ပေါ် ပတ်ကာ ကုတင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းပြီး ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"တာ့တာ... ဒါလင်... ညကျမှ ရှင့်ကို ထပ်ပြီး အလိုလိုက်တော့မယ်"</p> <p> </p> <p>"ငါ ဘာပြောရမလဲ... မင်းက တကယ် မင်းပါပဲကွာ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖန် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ စောင်ကို ဖယ်ကာ အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ပြီး မျက်နှာသစ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မျက်နှာသစ်ပြီးနောက်၊ ကျူးရှောင်ကျောင်း နှင့် အတူ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင်၊ စားပွဲပေါ်တွင် ခမ်းနားသော မနက်စာ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်၏။ သန့်ရှင်း သပ်ရပ်သော ပင်လယ်ပြင် ရိတ်သိမ်းရေး ပစ္စည်းကိရိယာများလည်း ဘေးနားတွင် အဆင်သင့် ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လင်းအာနှင့် ဟိုင်ရှောင်ယောင် တို့ကို နှုတ်ဆက်ပြီး မနက်စာ အတူစားလိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် ယဲ့ဖန်နှင့် အဖွဲ့သားများ ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းပြီး နောက်ဆုံး ပင်လယ်ပြင် ခရီးစဉ်ကို စတင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယဲ့ဖန် မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ၊ ဒီတစ်ခါတွင် သူတို့နှင့် အခြား ရေလုပ်သားများ ခရီးမဝေးသေးခင်မှာပင်၊ 'မီးတိမ်တိုက် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား' ( စတီဖင်ချောင်ရဲ့ နာမည်ကြီးကား 'Kung Fu Hustle' ထဲက ဗီလိန်ကြီး ဟော်ယွင် ရှဲရှန် ) နှင့် အနည်းငယ် တူသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ရုပ်ရည်ရှိ လူတစ်ယောက်သည်၊ ကြမ်းတမ်း ရိုင်းစိုင်းသော လူသန်ကြီး ဒါဇင်ကျော်ကို ဦးဆောင်ပြီး သူတို့ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေလုပ်သားများသည် ကပ်ရောဂါ နတ်ဆိုးကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့၊ အလျင်အမြန် ရှောင်တိမ်းသွားကြသည် သို့မဟုတ် အခြား နေရာသို့ ထွက်ပြေးသွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လင်းအာနှင့် ဟိုင်ရှောင်ယောင် တို့လည်း ကြောက်ရွံ့သွားကြပြီး၊ ယဲ့ဖန်နှင့် ကျူးရှောင်ကျောင်း တို့ကို အခြား နေရာသို့ အမြန် ဆွဲခေါ်သွားရန် ပြင်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>"ဟမ်..."</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် လူသန်ကြီး အချို့ သူတို့ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး၊ ဟိုင်လင်းအာ တို့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဦးလေး ယာ..."</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လင်းအာ ခြေလှမ်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ လူအုပ်ကြီးကို ဦးဆောင်လာသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ရုပ်ရည်နှင့် လူကို ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုလူက သူမကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး၊ ယဲ့ဖန်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေလေ၏။ သူ ဆေးလိပ် တစ်လိပ် မီးညှိလိုက်ပြီး၊ တစ်ရှိုက် ဖွာလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို... မင်းနာမည်က ယဲ့ဖန် ပေါ့လေ"</p> <p> </p> <p>"ဦးလေး ယာ..."</p> <p> </p> <p>ဟိုင်လင်းအာ ယဲ့ဖန် ဘက်မှ ဝင်ပြောရန် အလျင်စလို ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း၊ ယဲ့ဖန် သူမကို တားလိုက်၏။ သူ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး၊ ထိုလူကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားမှာ ဘာအကြံဉာဏ် ပေးစရာ ရှိလို့လဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တုံ့ပြန်သည်ကို မြင်တော့ ထိုလူက ယဲ့ဖန်ကို စေ့စေ့စပ်စပ် အကဲခတ်လိုက်ပြီး၊ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းက တော်တော် မောက်မာသေးတာပဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save