Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း( ၁၅၇၆ )</h2> <h2 style="text-align:center">ယွမ်ယုတိ</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လုကျန့်ကျီနှင့် လျောင်ရှောင်ရွှမ်တို့၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်းပင် ဖြူဖျော့သွားကြသည်။ ထိုဖိအားသည် သူတို့အား အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲလာစေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဖိအား ကျရောက်လာသည့် ခဏ၌ပင် ပတ်ဝန်းကျင် အာကာသလည်း ချိပ်ပိတ်ခြင်း ခံလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဤအခြေအနေတွင် သူတို့၏ စွမ်းအားကြီးမားလှသော မင်းကြီး ထွက်ပြေးချင်လျှင်ပင် ထွက်ပြေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်လည်း လုချန်းကို ကာကွယ်ပေးရန် အရှေ့တွင် ချက်ချင်း ရပ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် အဖြူရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဆံပင်ဖြူနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး လေထဲလမ်းလျှောက်လျက် ပေါ်ထွက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီး၏ အသွင်အပြင်သည် အေးစက်ပြီး မှင်တက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် လှပနေကာ တစ်ကိုယ်လုံးမှလည်း နတ်အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သွယ်လျသော ခါးတွင် ပတ်ထားသည့် ခါးပတ်က သူမ၏ ပြည့်စုံ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားကို ပို၍ ပေါ်လွင်နေစေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးကို မြင်လျှင် လုချန်း ခဏခန့် အတွေးလွင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ပုံစံကို တစ်နေရာရာတွင် တွေ့ဖူးသလိုမျိုး သူ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် သူရင်းနှီးနေရခြင်းက ထိုအမျိုးသမီးကို သိနေ၍ မဟုတ်ပဲ ယွမ်ချင်းရှုနှင့် များစွာ တူနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>တကယ်တော့ ဤအမျိုးသမီးသည် ယွမ်ချင်းရှုထက် အနည်းငယ် ပိုမိုရင့်ကျက်ပြီး ပိုမိုအေးစက်သော အငွေ့အသက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်း ချက်ချင်းပင် သတိပြန်ဝင်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ဤအမျိုးသမီးသည် လုကျန့်ကျီနှင့် လျောင်ရှောင်ရွှမ်တို့ ပြောခဲ့သည့် ဆံပင်ဖြူနှင့် အမျိုးသမီး ဖြစ်ရမည်။</p> <p> </p> <p>ပြန်ပေးဆွဲ ခံရသည်ဟု စွပ်စွဲနေသော သူမ၏ ညီမဖြစ်သူမှာလည်း ယွမ်ချင်းရှု ဖြစ်နိုင်၏။</p> <p> </p> <p>“သွားပြီ... မရီးက လက်စားချေဖို့ ရောက်လာတာပဲ”</p> <p> </p> <p>လုချန်း ထိုသို့ တွေးနေစဉ်သည်ပင် စနစ်မျက်နှာပြင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>[အမည် : ယွမ်ယုတိ]</p> <p> </p> <p>[အချက်အလက် : လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်သခင်။ နတ်ဘုရင်အဆင့်။ သူမသည် အမွေးဖြူမြို့အတွင်း၌ ကြီးမားသော ကံစွမ်းအားတစ်ခု မွေးဖွားလာသည်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် ၎င်းကို ရှာဖွေရန် သီးသန့် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူကို လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်သို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်သွားရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။]</p> <p> </p> <p>[ရမှတ် : ၁၀၀]</p> <p> </p> <p>[နှစ်သက်မှု : ၁၀]</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိ၏ အကြောင်းအရာများကို မြင်လျှင် လုချန်း အံ့အားသင့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ကြီးမားသော ကံစွမ်းအားဟု ဆိုပါလား။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို ပြောတာလား။</p> <p> </p> <p>သူ တစ်ခုခု ရုတ်တရက် စဉ်းစားမိသွား၏။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိနှင့် သူသည် ယခင်က တစ်ခါမှ မဆုံဖူးသလို သူမကလည်း သူ့ကို မြင်ဖူးမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>မြင်ဖူးခဲ့လျှင်ပင် နှစ်သန်းတစ်‌သောင်းကျော် အတွင်း သူ၏ ရုပ်သွင်လည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူရှိခဲ့သည့် လုကျန့်ကျီနှင့် လျောင်ရှောင်ရွှမ် ကဲ့သို့သော သူများ မဟုတ်လျှင် သူ့ကို မည်သူမှ မှတ်မိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချက်ကို စဉ်းစားမိပြီးနောက် လုချန်း အကြံတစ်ခု ရသွား၏။ ယွမ်ယုတိ သူ့ကို မမှတ်မိနိုင်သည့် အချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုကျန့်ကျီနှင့် လျောင်ရှောင်ရွှမ်တို့ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောရသေးခင်မှာပင် လုချန်းက သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကျော်ဖြတ်၍ ရှေ့သို့ ထွက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကောင်းကင်ယံမှ ယွမ်ယုတိကို ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုရင်း</p> <p> </p> <p> “စီနီယာကို ဂျူနီယာ ချန်းလု ဂါရဝပြုပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ စကားကို ကြားလျှင် လုကျန့်ကျီနှင့် လျောင်ရှောင်ရွှမ်တို့ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသော်လည်း လုချန်း ဘာလုပ်ချင်သည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ကလည်း</p> <p>“စီနီယာကို ဂါရဝပြုပါတယ်”</p> <p>ဟု ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်းကို ယွမ်ယုတိ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို မြင်လျှင် သူမ ခဏခန့် ကြောင်အသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းရင်းကို မသိသော်လည်း ဤလူကို မြင်ဖူးသလို ခံစားနေရခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သည့်နေရာတွင် တွေ့ဖူးသည်ကို သူမ စဉ်းစား၍ မရပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် လုချန်း၏ ကံစွမ်းအားကို ယွမ်ယုတိ အာရုံခံကြည့်ရာ သူမထက်ပင် ပို၍ သိပ်သည်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန် သူမ ချက်ချင်း စိတ်ကူးရသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယွမ်ယုတိက</p> <p>“ရှင် ကျွန်မရဲ့ တပည့်ရင်း ဖြစ်ချင်လား”</p> <p>ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိ၏ စကားကို ကြားလျှင် လုကျန့်ကျီနှင့် လျောင်ရှောင်ရွှမ်တို့၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ဤအမျိုးသမီးသည် သူတို့၏ မင်းကြီးကို သိပင်မသိပဲ တိုက်ရိုက်တပည့် အဖြစ်ပင် လက်ခံရန် ကြံစည်နေပုံ ရ၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်း ချက်ချင်း သဘောမတူသေးပေ။</p> <p> </p> <p>ခဏခန့် တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက်</p> <p> </p> <p> “စီနီယာ... ကျုပ်က အမွေးဖြူမြို့ထဲကို ဝင်ဖို့ ပြင်နေတာပါ။”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖိအားများကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လုကျန့်ကျီလည်း လုချန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး</p> <p> </p> <p> “စီနီယာ... ဒီလူမှာ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီ ရှိပါတယ်။ အမွေးဖြူမြို့မှာပဲ နေမယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ပါရမီတွေက အလဟဿ ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကို လိုက်သွားတာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်”</p> <p>ဟု အမြန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆက်လက်၍ လုကျန့်ကျီက လုချန်းကို အကြံပေးသည့် ဟန်ဆောင်ကာ</p> <p> </p> <p> “ချန်းလု... ဒီက စီနီယာက လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ရဲ့ ခန်းမသခင်ပဲ။ မင်းကို တပည့် ရင်းအဖြစ် လက်ခံတာက မင်းအတွက် ကံကောင်းခြင်းပဲ။ ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးကို လက်မလွှတ်နဲ့။”</p> <p> </p> <p>“စီနီယာနောက်ကို လိုက်မှသာ မင်းအတွက် ပိုကောင်းတဲ့ အနာဂတ် ရှိမှာပါ။”</p> <p> </p> <p>လုချန်း အခက်တွေ့နေသည့် ပုံစံ ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိက လုချန်းကို ထပ်မံ စဉ်းစားခိုင်းရန် စကားပြောတော့မည့် အချိန်တွင် လုချန်းက</p> <p> “ကောင်းပါပြီ... စီနီယာရဲ့ တပည့်အဖြစ် နေဖို့ ကျုပ် သဘောတူပါတယ်”</p> <p>ဟု ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် လုချန်းက ယွမ်ယုတိကို ဂါရဝပြုရင်း</p> <p>“လေးစားအပ်တဲ့ ဆရာ့ကို... တပည့် ဂါရဝပြုပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိ အနည်းငယ် အံ့သြသွား၏။</p> <p>သူ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ သဘောတူလိုက်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူမ သည် အမွေးဖြူမြို့တွင် ခဏတာ နေထိုင်ရန် အစီအစဉ် ရှိသောကြောင့် လုချန်းက စိတ်မပါလျှင် စဉ်းစားရန် အချိန်ပေးမည်ဟု အစက တွေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကြီးမားသော ကံစွမ်းအား ရှိသူတစ်‌ယောက်ကို အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းက မကောင်းသော ကံကြမ္မာ အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သောကြောင့် ထိုသို့ မလုပ်သင့်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူက သဘောတူလိုက်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ပြဿနာ မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ယွမ်ယုတိက အာကာသလက်စွပ် တစ်ကွင်းကို ထုတ်ကာ လုချန်းထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်ရင်း</p> <p> </p> <p> “ဒါက မင်းအတွက် လက်ဆောင်ပဲ”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိ ပစ်ပေးလိုက်သည့် အာကာသလက်စွပ်ကို လုချန်း ချက်ချင်းပင် ဖမ်းယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် နတ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာ အတွင်း၌ များပြားလှသော ကျင့်စဉ် အရင်းအမြစ်များနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်း အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။</p> <p> ဤမျှများပြားသော ကျင့်စဉ်အရင်းအမြစ်များသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက် မုချ အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>လုကျန့်ကျီ ပေးထားသည့် ကျင့်စဉ် အရင်းအမြစ်များနှင့် ယခု ယွမ်ယုတိ ပေးသည့် အရာများသာ ပေါင်းလိုက်လျှင် မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် နတ်ဘုရင်အဆင့်သို့  သူ ပြန်လည် ရောက်ရှိနိုင်တော့မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အာကာသလက်စွပ်ထဲရှိ နတ်ဓား တစ်လက်ကို လုချန်း တွေ့လိုက်ရ၏။ ဓားမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရုံဖြင့် အနည်းဆုံး မြေအဆင့် နတ်ဓား ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>မြေအဆင့်နတ်ဓားကို တိုက်ရိုက် ပေးအပ်ခဲ့သဖြင့် ယွမ်ယုတိသည် တကယ်ပင် ရက်ရောသည်ဟု ဆိုရမည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်တော့ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ အမည်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ထိုအင်အားစု မည်မျှ ချမ်းသာကြွယ်ဝကြောင်း သိနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>မြေအဆင့် နတ်ဓား တစ်လက် ထုတ်ပေးနိုင်ခြင်းက ထူးဆန်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p>သို့သော် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခြင်းတွင် ဤမျှတန်ဖိုးကြီးသော လက်ဆောင်ကို ပေးခြင်းက ယွမ်ယုတိ၏ ရက်ရောမှုကို ဖော်ပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ယွမ်ယုတိက ဆက်လက်၍ လုချန်းကို</p> <p>“ငါအမွေးဖြူမြို့မှာ ခဏလောက် နေဦးမယ်။ ဒီအတောအတွင်း မင်းဘာသာမင်း ကျင့်ကြံနေပါ။ ငါ ပြန်တော့မယ်ဆိုရင် မင်းဆီကို လာခဲ့မယ်။”</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရင် အဆင့်၏ နတ်အာရုံဖြင့် ဆိုလျှင် အမွေးဖြူမြို့အတွင်းရှိ လုချန်းကို ရှာဖွေရန် ခဏသာ ကြာမည် ဖြစ်သောကြောင့် သူ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ကို ယွမ်ယုတိ စိတ်မပူပေ။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> </p> <p>“တပည့် နားလည်ပါပြီ”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိ လှည့်ထွက်သွားပြီး လုချန်းကလည်း</p> <p> </p> <p> “ဆရာ့ကို တပည့် ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်ပါတယ်”</p> <p>ဟု ချက်ချင်းပင် ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိ ထွက်သွားပြီးနောက် လုချန်းက လုကျန့်ကျီနှင့် လျောင်ရှောင်ရွှမ်တို့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လုကျန့်ကျီက သူ့ကို”မင်းကြီး” ဟု အော်ခေါ်တော့မည့် အချိန်တွင် ချောင်းဟန့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဟင်းဟင်း... ကျုပ်နာမည်က ချန်းလုပါ”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို နားလည်သွားသဖြင့် လုကျန့်ကျီ ပြုံးလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p>“ချန်းလု... လေးစားအပ်တဲ့ စီနီယာရဲ့ တပည့် ဖြစ်လာတာ ဂုဏ်ယူပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>“နောက်နောင် တစ်ခုခု လိုအပ်တာ ရှိရင် မြို့ဝန်နန်းတော်ကို အချိန်မရွေး လာပြောနိုင်ပါတယ်။ ကျုပ်တို့ တတ်နိုင်သမျှ ကူညီပေးပါ့မယ်။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> “ကျုပ်ရဲ့ ဆရာက ခဏလောက် ဒီမှာ နေဦးမှာဆိုတော့ ကျုပ်လည်း အမွေးဖြူမြို့မှာပဲ ခဏ နေဦးမယ်။ မြို့စားမင်း လု... ကျုပ်အတွက် အခန်းတစ်ခန်းလောက် စီစဉ်ပေးပါ။”</p> <p> </p> <p>လုကျန့်ကျီက</p> <p> “ကောင်းပါပြီ... ကျုပ် ချက်ချင်း စီစဉ်ပေးပါ့မယ်”</p> <p>ဟု အမြန် ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက မြို့ဝန်နန်းတော်၏ အိမ် တော်ထိန်းကို ခေါ်လိုက်ပြီး ဒုတိယ အကြီးဆုံးခန်းမတွင် လုချန်း နေထိုင်ရန် စီစဉ်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်း ရက်များတွင်  ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် လုချန်း အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေသို့ မပြန်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သောကြောင့် ထိုနေရာရှိ သိပ်သည်းလွန်းသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများက သူ့အတွက် အနည်းငယ် နေရခက်စေ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ယခုရက်ပိုင်းအတွင်းတော့ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ရင်းနှီးအောင်သာ အဓိက လုပ်ဆောင်နေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အမွေးဖြူမြို့၏ အထပ်မြင့် အဆောက်အဦးတစ်ခုပေါ်မှနေ၍ ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ရှိရာ ဘက်သို့ ယွမ်ယုတိ နေ့တိုင်းလိုလို မျှော်ကြည့်နေသည်ကို လုချန်း သတိထားမိသည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ယွမ်ချင်းရှုကို လွမ်းဆွတ်တမ်းတနေပုံ ရ၏။</p> <p>ယွမ်ယုတိ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ် ရောထွေးနေသည်ကို လုချန်း မြင်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ သိလိုစိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်သဖြင့် တစ်နေ့တွင် လုချန်းလည်း ထိုအထပ်မြင့် အဆောက်အဦးပေါ်သို့ တက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်း ရောက်ရှိလာသည်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် ယွမ်ယုတိက လှည့်မကြည့်ပဲ</p> <p> </p> <p>“ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ”</p> <p> </p> <p>ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> “ ဆရာက ဘာလို့ ဒီရက်ပိုင်း ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ဘက်ကိုပဲ ကြည့်နေရတာလဲ တပည့် သိချင်လို့ပါ။”</p> <p> </p> <p>ထိုမေးခွန်းကို ကြားလျှင် ယွမ်ယုတိက အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> “လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း သန်းတစ်‌သောင်းကျော်က ငါ တံခါးပိတ် ကျင့်စဉ် ဝင်နေတုန်း မိစ္ဆာသူခိုး တစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ အစ်မကို ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲ ခေါ်သွားခဲ့တယ်။” </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save