Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၇၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယဲ့ချူယောင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>စားသောက်ပွဲတွင် ရှင်းပြသင့်သမျှ အရာအားလုံးကို လုချန်း ရှင်းပြခဲ့၏။ နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစော သူ ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်ရန် ကျင့်ကြံနေဆဲ၌ အေးစက်သော နတ်စွမ်းအားတစ်ခု သူ၏ အခန်းထဲသို့ ပျံ့နှံ့လာသည်ကို လုချန်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုသူသည် ယွမ်ယုတိဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် ကျင့်စဉ်ကို လုချန်း ချက်ချင်းရပ်နားကာ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်းကို ယွမ်ယုတိ ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အငွေ့အသက်သည် မနေ့ကထက် များစွာ ပိုအားကောင်းနေပြီး နောက်ထပ် အဆင့်တက်တော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိ စိတ်ထဲ အံ့အားသင့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် တကယ့်ကို ကံစွမ်းအားကြီး တစ်ဦးဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> သူမ သူ့ကို ပထမဆုံး စတွေ့စဉ်က သူ၏ အငွေ့အသက်သည် အလွန်မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ကာ အဆင့်တက်ပြီးခါစဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှား၏။ သူ ဤမျှ မြန်မြန် နောက်ထပ် အဆင့်တက်တော့မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p>“ဆရာ။ ကျုပ် အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိက ဘာမှပြန်မပြောပဲ လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ မြို့‌တော်ဝန် နန်းတော်ထက် ပိုကြီးမားသော နတ်လှေတစ်စင်း အမွေးဖြူမြို့၏ အထက်ကောင်းကင်တွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နတ်လှေပေါ်သို့ ယွမ်ယုတိ ပျံသန်းသွားပြီးနောက်လုချန်းလည်း အလျင်အမြန်ပင် နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>နတ်လှေပေါ် ရောက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ ကြည့်ကာ နတ်လှေဦးတွင် ယွမ်ယုတိ ရပ်နေသည်။ သူမ၏ ရှည်လျားသော ဝတ်ရုံဖြူနှင့် ငွေဖြူရောင် ဆံနွယ်များ လေထဲတွင် လွင့်မြောနေ၏။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိ၏ ကျောပြင်ကို မြင်လျှင် ယွမ်ရှန်ရှန်နှင့်အတူ ကုန်ဆုံးခဲ့သည့် နေ့ရက်များကို လုချန်း သတိရသွားကာ ယွမ်ရှန်ရှန်ကို လွမ်းဆွတ်မိသွားသည်။ ခဏခန့် သူ၏ သွေးများ ဆူပွက်လာသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မတည်ငြိမ်မှုများကို ထိန်းချုပ်ရန် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အလျင်အမြန်ပင် လှည့်ပတ်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယွမ်ယုတိက</p> <p>“ချန်းလု။ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က မိန်းမပျိုတွေ အဓိကနေတဲ့ နေရာဖြစ်တယ်။ မင်း အထဲကို ရောက်သွားတဲ့အခါ ကျင့်စဉ်ကိုပဲ အဓိကထားရမယ်။ အချစ်ရေး ကိစ္စတွေကို ရှောင်ကြဉ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းကို လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကနေ နှင်ထုတ်ဖို့ ငါ တွန့်ဆုတ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။” </p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိ၏ သတိပေးမှုကို ကြားလျှင်</p> <p> “ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ။ ဆရာရဲ့ ဆုံးမစကားကို ကျုပ် မှတ်သားထားပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ယွမ်ယုတိ ဆက်မေးလိုက်၏။</p> <p> “မင်း အခု အဓိက ကျင့်ကြံနေတဲ့ နတ်ဘုရား နိယာမက ဘာလဲ။”</p> <p> </p> <p>လုချန်း ခဏခန့် စဉ်းစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အတိတ်ဘဝမှ အဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရား နိယာမတစ်ခုကို တွေးမိပြီး</p> <p> </p> <p> “ဆရာ။ ကျုပ် ကျင့်ကြံနေတဲ့ နတ်ဘုရား နိယာမက ကြယ်ကြွေနှလုံးသား နည်းစနစ်လို့ ခေါ်တဲ့ အဝါရောင်အဆင့် နတ်ဘုရား နိယာမ တစ်ခုပါ။”</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ အဖြေကို ကြားလျှင် ယွမ်ယုတိက</p> <p> “မင်းက ငါ့တပည့်ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ မင်း ကျင့်ကြံတဲ့ နတ်ဘုရား နိယာမ အဆင့်က သိပ်ပြီး မနိမ့်သင့်ဘူး။ ဒီမြေအဆင့် နတ်ဘုရား နိယာမကို ယူထားပြီး ဒီနေ့ကစပြီး ကျင့်ကြံပါ။”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိ စကားပြောအပြီးတွင် သူမ၏ လက်ထဲ၌ ကျောက်စိမ်းပေလွှာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး နောက်သို့ပင် လှည့်မကြည့်ပဲ လုချန်းထံသို့ လွှင့်ပစ်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် လုချန်းက ချက်ချင်းပင်</p> <p> </p> <p> “ဒီနတ်ဘုရား နိယာမကို ကျုပ်အတွက် ချီးမြှင့်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာမ။”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိက ခပ်အေးအေးပင်</p> <p>“လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကို ပြန်ရောက်ဖို့ အချိန်နည်းနည်း လိုသေးတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်အတောအတွင်းမှာ နတ်လှေပေါ်က အခန်းတစ်ခန်းရှာပြီး ကျင့်စဉ်ကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ။ ကျုပ် ခွင့်ပြုပါဦး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစကားများနှင့်အတူ လုချန်း နောက်လှည့်ကာ နတ်လှေထဲသို့ ဝင်သွားပြီး အခန်းတစ်ခန်းကို သင့်တော်သလို ရှာဖွေကာ ထိုင်၍ ကျင့်ကြံနေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>………</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်လဝန်း နန်းတော်။</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်သည် မြင့်မားသော ကောင်းကင်ထက်တွင် ပျံဝဲနေ၏။ ၎င်းသည် အောက်ဘက်ရှိ ကြီးမားသော မြို့ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီကို အုပ်ချုပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် တည်ရှိရာ နေရာသည် အစက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလွန်ပါးလျသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ကာ မည်သည့် နတ်ဘုရား နိုင်ငံ၏ သတိထားမှုကိုမှ မခံခဲ့ရပေ။ ထိုနေရာသည် ကစဉ့်ကလျားဖြစ်ကာ ဥပဒေမဲ့သော နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိသည် လျှို့ဝှက်လဝန်း ကျောင်းတော်မှ တပည့်အချို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ သီးခြားခွဲထွက်ခဲ့ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်လဝန်း‌ ကျောင်းတော်မှ တပည့်များနှင့်အတူ ထိုကစဉ့်ကလျား နယ်မြေရှိ အင်အားစုအားလုံးကို နှိမ်နင်းခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့၏ နယ်မြေအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>………</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ တံခါးဝတွင်။</p> <p> </p> <p>အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေ၏။ ထိုအမျိုးသမီးသည် အလွန်ပင် လှပကာ ကိုယ်ဟန်ကလည်း ပြေပြစ်လှသည်။ သုမ၏ ဒူးအထိသာ ဖုံးအုပ်ထားသော ဝတ်စုံကြောင့် သူမ၏ ရှည်လျားပြီး ဖြူဝင်းလှပသော ခြေထောက်များကို မြင်တွေ့နေရ၏။</p> <p> </p> <p> “ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ဆရာ ဘယ်ကိုများ သွားနေတာလဲ။ ငါ ဘာလို့ သူ့ကို လုံးဝ မတွေ့ရတာပါလိမ့်”</p> <p>ဟု ထိုအမျိုးသမီး သူဘာသာ ရေရွတ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်သည် မကြာသေးမီက သူမ၏ ကျင့်စဉ်တွင် ပြဿနာအချို့ ကြုံတွေ့နေရသဖြင့် သူမ၏ ဆရာထံမှ လမ်းညွှန်မှု ခံယူချင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ရှိ နေရာအနှံ့သို့ သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း သူမ ဆရာ၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။</p> <p> </p> <p>အစက သူမ၏ ဆရာ ပြန်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ပြောပြရန် ယဲ့ချူယောင်သည် စဉ်စားထားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>မနေ့က ထျန်းရှ နတ်ဘုရား နိုင်ငံတော်မှ ကွမ်းရန်ဘုရင်သည် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ရန် ရည်ရွယ်ကာ စာတစ်စောင် ပေးပို့လိုက်သဖြင့် ယဲ့ချူယောင်လည်း သူမ၏ ဆရာကို ထပ်မံ ရှာဖွေရန် ဖိအားပေးခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက်  လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ရှိ အကြီးအကဲများကို သူမ မေးမြန်းခဲ့သော်လည်း နန်းတော်သခင် နန်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး မည်သည့်နေရာသို့ သွားသည်ကို မသိကြောင်းသာ ပြောခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဤအရာက ယဲ့ချူယောင်ကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေ၏။ အတိတ်ကာလများက သူမ၏ ဆရာသည် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားသည့် အခါတိုင်း သူမကို အမြဲ အသိပေးတတ်ပြီး ကိစ္စအချို့ကို ရှင်းပြလေ့ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ဘာကြောင့် တစ်ခွန်းမှ မပြောပဲ ထွက်သွားခဲ့ရသနည်း။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ဘယ်ကို သွားမယ်ဆိုတာကိုလည်း မပြောခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ဆရာကို မည်သည့်နေရာတွင် ရှာရမည်မှန်း မသိသဖြင့် ယဲ့ချူယောင်လည်း အဝေးသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ငေးကြည့်နေမိ၏။ ခဏခန့် စဉ်းစားပြီးနောက် ကွမ်းရန်မဘုရင်၏ သံတမန် တည်းခိုနေသည့် အဆောင်သို့ သူမ သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင် ရောက်လာသည်ကို မြင်လျှင် ဖိတ်ကြားလွှာ လာရောက်ပေးပို့သည့် မင်းသားအိမ်တော်မှ အစေခံမလေးက</p> <p> </p> <p> “နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ် သခင်မ။ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် သခင်က သဘောတူလိုက်ပြီလား”</p> <p>ဟု ရိုသေစွာ ဆီးကြို နှုတ်ဆက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်က</p> <p>“ကျွန်မရဲ့ ဆရာက အခု လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်မှာ မရှိပါဘူး။ အကြီးအကဲတွေ ပြောတာကတော့ သူ အပြင်သွားနေပြီး မကြာခင် အချိန်အတွင်း ပြန်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုပါတယ်။ ဆရာ  ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ လူလွှတ်ပြီး အသိပေးပါ့မယ်လို့ ကွမ်းရန်ဘုရင်ကို ပြောပြပေးပါ။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် ကွမ်းရန်ဘုရင် အိမ်တော်မှ အစေခံမလေး ခဏခန့် မှင်တက်သွားသော်လည်း</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင် သခင်မကို ဒက္ခပေးမိပါပြီ”</p> <p> </p> <p>ဟု ချက်ချင်း ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် သခင်သည် ဂိုဏ်းအင်အားစု တစ်ခု၏ နတ်ဘုရင် တစ်ပါးဖြစ်သဖြင့် ယဲ့ချူယောင် သူမကို လှည့်စားနေသည်ဟု ကွမ်းရန်ဘုရင် အိမ်တော်မှ အစေခံမလေး မထင်ပေ။ သူမ သူတို့ကို မတွေ့ချင်ပါက ဆင်ခြေပေးနေစရာ မလိုပဲ တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်နိုင်၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်က ယွမ်ယုတိ မရှိဟု ပြောနေသဖြင့် ထိုစကားက အမှန်ဖြစ်နိုင်၏။ ယခု  အစေခံမလေး လုပ်နိုင်သည်သည် ပြန်သွားပြီး အစီရင်ခံရန်သာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီပင် ကွမ်းရန်ဘုရင် အိမ်တော်မှ အစေခံမလေးလည်း အထုပ်အပိုးများကို ပြင်ဆင်ပြီး လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ကွမ်းရန်ဘုရင် အိမ်တော်မှ အစေခံမလေး ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီတွင်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါသော နတ်လှေတစ်စင်း လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် အနီးတွင် ပေါ်လာ၏။ ယွမ်ယုတိ၏ လှေဖြစ်ကြောင်း အာရုံခံမိသဖြင့် ယဲ့ချူယောင်လည်း ချက်ချင်းပင် နန်းတော်တံခါးဝသို့ သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် နတ်လှေသည် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ တံခါးဝ၌ ဆိုက်ကပ်လိုက်ပြီး ယွမ်ယုတိ လှေပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ဆရာကို မြင်လျှင် ယဲ့ချူယောင် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ</p> <p> </p> <p> “ဆရာ... စောစောက ထျန်းရှ နတ်ဘုရား နိုင်ငံတော်က ကွမ်းရန်ဘုရင်က သံတမန်တစ်ယောက် လွှတ်ပြီး ဖိတ်ကြားလွှာ လာပေးပါတယ်။ သူက နောက်တစ်လအတွင်း လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကို လာရောက် လည်ပတ်ချင်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိ၏ မျက်ခုံးများ တွန့်သွားကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။  ယွမ်ယုတိ၏ ဒေါသကို ခံစားမိသဖြင့် ယဲ့ချူယောင် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ကွမ်းရန်ဘုရင်” ဟူသော စကားလုံးကို ကြားရုံမျှဖြင့် သူမ၏ ဆရာ ဘာကြောင့် ဤမျှ ဒေါသထွက်သွားမှန်း သူမ နားမလည်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိက ခပ်အေးအေးပင်</p> <p> </p> <p>“ ငါ့မှာ အချိန်မရှိဘူးလို့ ကွမ်းရန်ဘုရင် အိမ်တော်က အစေခံတွေကို ပြောလိုက်။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင်</p> <p> “ကျွန်မသူတို့လူတွေကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပါပြီ၊း။ ဆရာ အပြင်သွားနေပြီး မကြာခင် ပြန်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ပဲ ပြောလိုက်ပါတယ်”</p> <p>ဟု ယဲ့ချူယောင်က အလျင်အမြန် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိ တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လုချန်း နတ်လှေပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့၏။ တစ်စုံတစ်ယောက် ဆင်းလာသည်ကို မြင်လျှင် ယဲ့ချူယောင်၏ အကြည့်က လုချန်းထံသို့ အလိုအလျောက် ကျရောက်သွား၏။ သို့သော် လုချန်း၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသောအခါယဲ့ချူယောင် လုံးဝကို မှင်တက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏတွင် လုချန်းလည်း အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လူဟောင်းတစ်ယောက်နဲ့များ ဆုံမိတာလား။</p> <p> </p> <p>ဒီ လောကကြီးက ဒီလောက်တောင် ကျဉ်းမြောင်းနေလား။</p> <p> </p> <p> နှစ်သန်းပေါင်း များစွာ ကြာပြီး သူ ပြန်ရောက်လာချင်းမှာတင် ဘာကြောင့် လူဟောင်းတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံနေရတာလဲ။</p> <p> </p> <p>ဒါသည် သိပ်ပြီး တိုက်ဆိုင်လွန်းမနေဘူးလား။</p> <p> </p> <p>ရုပ်ချင်းတူတာပဲ ဖြစ်မှာပါဟု တွေးကာ ယဲ့ချူယောင်၏ အချက်အလက်ကို စနစ် အသုံးပြု၍ အလျင်အမြန် စစ်ဆေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>[အမည် : ယဲ့ချူယောင်]</p> <p>[အချက်အလက် : လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် သခင်၏ တပည့်ရင်း။</p> <p>ဝိညာဉ်စစ်သည် နိုင်ငံတော်မှ မင်းသမီးကြီး ဝူကျန်းဝမ်၏ အစေခံ။ ကောင်းကင်နတ် အဆင့်။ ဝူကျန်းဝမ်ကို သခင်က ဖြားယောင်းခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သဖြင့် သူမသည် ဝိညာဉ်စစ်သည် နတ်ဘုရား နိုင်ငံတော်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ယွမ်ယုတိနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ကာ သူမ၏ တပည့် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ သခင့်ကြောင့်သာ မဟုတ်ခဲ့လျှင် ဝူကျန်းဝမ်သည် ဝိညာဉ်စစ်သည် နတ်ဘုရား နိုင်ငံတော်၏ ဧကရီ ဖြစ်နေလောက်ပြီဖြစ်ပြီး ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲတွင် သေဆုံးသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူမ ယုံကြည်နေသဖြင့် သခင့် အပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော နာကျည်းမှုများ ထားရှိနေ၏။]</p> <p>[ရမှတ် : ၉၃]</p> <p>[နှစ်သက်မှု : ၀] </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save