Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၁၅၇၉ )</h2> <h2 style="text-align:center">နာမည်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ထားသူ</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်၏ အချက်အလက်များကို လုချန်း မြင်လိုက်ရသည့် ခဏ၌ သူ၏ နှလုံး အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။ လူဟောင်းတစ်ယောက်နှင့် တကယ် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူ့ရှေ့မှ အမျိုးသမီးသည် တစ်ချိန်က ဝူကျန်းဝမ်၏ အနီးတွင်ရှိခဲ့သည့် အစေခံ ယဲ့ချူယောင်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်သည် ဝိညာဉ်စစ်သည် နိုင်ငံတော်၏ နန်းတော်အတွင်း၌ ဝူကျန်းဝမ်နှင့်အတူ ညီအစ်မများကဲ့သို့  ကြီးပြင်းလာခဲ့၏။ ဝူကျန်းဝမ်သည် ဝိညာဉ်စစ်သည် နိုင်ငံတော်၏ မင်းသမီးတစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း လုံးဝ မျက်နှာသာပေးခြင်း မခံခဲ့ရပေ။</p> <p> </p> <p>ထူးကဲသော ပါရမီရှိသော်လည်း သူမ၏ မိခင်သည် သာမန်လူသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဂုဏ်ငယ်သည့်အတွက်ကြောင့် ဝိညာဉ်စစ်သည် နိုင်ငံတော်တော်ဝင်မိသားစု၏ အာရုံစိုက်မှုကို သူမ မရရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝူကျန်းဝမ်၏ ပါရမီသည် အလွန်မြင့်မားလှ၏။ ဝူဧကရာဇ်၏ သားသမီးအားလုံးထဲတွင် သူမ၏ ပါရမီသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး စွမ်းအားလည်း အကြီးဆုံး ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> ငယ်စဉ်ကတည်းက အေးစက်သော အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသဖြင့် ဝူကျန်းဝမ် စိတ်ထဲ အာဏာလိုချင်စိတ် အမြဲပြင်းပြခဲ့သည်။ တစ်နေ့တွင် ဝိညာဉ်စစ်သည် နိုင်ငံတော်၏ နောက်ထပ် အုပ်စိုးသူ ဖြစ်လာစေရန်အတွက် သူမ အပတ်တကုတ် ကျင့်ကြံခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူကျန်းဝမ်နှင့်အတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့သည့် ညီအစ်မကောင်းတစ်ဦးအနေနှင့် ဝိညာဉ်စစ်သည် နိုင်ငံတော် အုပ်စိုးသူ ရာထူးကို ရယူရန် ကြိုးပမ်းမှုကို ယဲ့ချူယောင် အမြဲတမ်း ထောက်ခံပေးခဲ့သည်။ ဝူကျန်းဝမ်၏ ပါရမီနှင့်ဆိုလျှင် အနာဂတ်တွင် ထီးနန်းကို ဧကန်မုချ ဆက်ခံနိုင်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း တစ်နေ့တွင် အမျိုးသားတစ်ဦး ဝူကျန်းဝမ်၏ ဘဝထဲသို့ ရုတ်တရက် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီး သူမ၏ နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဝူကျန်းဝမ်၏ ကျင့်စဉ်အပေါ်  စိတ်ဝင်စားမှု လျော့နည်းသွားပြီး နိုင်ငံတော် အုပ်စိုးသူ ရာထူးသည်လည်း သူမအတွက် အရေးမပါတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဝူကျန်းဝမ် စိတ်ဓာတ်ပျက်ယွင်းသွားသည့် ပုံစံကို မြင်လျှင် ယဲ့ချူယောင် အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့၏။ ထိုရာထူးအတွက် ဝူကျန်းဝမ် မည်မျှ ကျားကုတ်ကျားခဲ ကြိုးစားခဲ့ရသည်ကို သူမ သိထားပြီး ယခု အမျိုးသားတစ်ဦးအတွက်ကြောင့် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်တော့မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဝူကျန်းဝမ် သတိဝင်လာစေရန် နည်းမျိုးစုံဖြင့် ယဲ့ချူယောင် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အဆုံးတွင်တော့ ထိုအမျိုးသားက ဝူကျန်းဝမ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ပို၍ ဆိုးသည်က ဝူကျန်းဝမ်သည် ထိုအမျိုးသား၏ မိဖုရားဆောင်အတွင်းရှိ တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီး မဟုတ်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် နတ်ဘုရား နိုင်ငံတော် အမြောက်အမြားက ထိုအမျိုးသားကို တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် သူက ဝူကျန်းဝမ်ကိုပါ ခေါ်ဆောင်ပြီး ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်အတွင်းသို့ အတူတူ သေဆုံးရန် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ အစ်မကဲ့သို့ ရင်းနှီးချစ်ခင်ရသူ ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်အတွင်းသို့ ဝင်သွားစဉ်က ယဲ့ချူယောင် လိုက်သွားချင်ခဲ့သော်လည်း ထိုစဉ်က သူမ၏ စွမ်းအားသည် အလွန် အားနည်းလွန်းနေသည်။ သူမ၏ အဆင့်နှင့် ကစဉ့်ကလျား စွမ်းအား၏ တိုက်စားမှုကို မခံနိုင်ခဲ့ပေ။ အဆုံးတွင် ဝူကျန်းဝမ်၏ ပုံရိပ် ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကိုသာ သူမ ငေးကြည့်နေခဲ့ရရုံသာ ရှိတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဤဖြစ်ရပ်အားလုံးက ထိုအမျိုးသား၏ အမှားဟု ယဲ့ချူယောင် ယူဆခဲ့သည်။ အကယ်၍ ထိုအမျိုးသားသာ မရှိခဲ့လျှင် ဝူကျန်းဝမ်သည် နိုင်ငံတော်အုပ်စိုးသူ ရာထူးရယူရန် ကြိုးပမ်းခြင်းကို စွန့်လွှတ်မည် မဟုတ်သလို ထိုအမျိုးသားနှင့်အတူ သေရန်အတွက် ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲသို့လည်း ဝင်ရောက်သွားမည်လည်း မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထိုအမျိုးသားသာ ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်အတွင်းသို့ ဝင်မသွားခဲ့လျှင် သူမ  သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံဆုတ်ပစ်ခဲ့မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>နှစ်ပေါင်း သန်းတစ်သောင်းကျော် ကြာသွားခဲ့ပြီး ထိုအမျိုးသားအပေါ်ရှိ သူမ၏ အမုန်းတရားများ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း လုချန်းကို ထပ်မံ မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင်တော့ သူမ ချက်ချင်း မှတ်မိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်က ဓားကို ဆွဲထုတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လုချန်းက ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး ယဲ့ချူယောင်ကို</p> <p> “ဆရာ။ ဒါက စီနီယာအစ်မလား။ မဂ်လာပါ စီနီယာအစ်မ... ကျုပ်က ဆရာရဲ့ တပည့်သစ်ပါ။”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလျှင် ယဲ့ချူယောင် ခဏခန့် မှင်တက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>တပည့်သစ် ဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ စိတ်များ အနည်းငယ် ပြန်လည် ကြည်လင်လာသည်။ လုချန်းထံမှ ဝိညာဉ်နတ်အဆင့် အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ရုပ်ချင်းဆင်နေရုံသက်သက်များလားဟု ယဲ့ချူယောင် မတွေးပဲ မနေနိုင်ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ယွမ်ယုတိကလည်း</p> <p> </p> <p> “ယောင်ယောင်... ဒါက ငါ လက်ခံလိုက်တဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်သစ်ပဲ။ သူက မင်းရဲ့ ဂျူနီယာ မောင်လေးပေါ့။ နောက်ပိုင်း ငါ မရှိတဲ့အချိန်တွေမှာ သူ့ကို သေချာ လမ်းညွှန်ပေးလိုက်ဦး။ ကျင့်စဉ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူ နားမလည်တာရှိရင် မင်း ရှင်းပြပေးရမယ်။”</p> <p> </p> <p> နတ်ဘုရင်တိုင်းသည် ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်ပယ်များသို့ တက်လှမ်းလိုကြ၏။ နှစ်သန်းပေါင်းထောင်နှင့်ချီသော ကာလအတွင်း ယွမ်ယုတိ၏ တံခါးပိတ် ကျင့်စဉ်စခန်းက  ပို၍ စိပ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ခေါက် သူမ၏ ညီမဖြစ်သူကို လွမ်းဆွတ်တမ်းတရန်အတွက် အမွေးဖြူမြို့သို့ သွားရောက်ပြီးနောက် တံခါးပိတ် ကျင့်စဉ် ပြန်ဝင်မည် ဖြစ်၏။ လုချန်းကို တိုက်ရိုက်တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့သော်လည်း သူမအနေနှင့် လုချန်းကို တိုက်ရိုက်သင်ကြားပေးနိုင်မည့် အချိန်က အလွန်နည်းပါးလှသည်။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းသည်က သူမ၏ အခြားသော တပည့်ရင်းက ကောင်းကင်နတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အဆင့်တက်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ တပည့်ရင်းကို လုချန်းအား သင်ကြားခိုင်းခြင်းက လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေ၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်လည်း သူမ၏ ခံစားချက်များကို အစွမ်းကုန် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ရင်းနှီးဖော်ရွေသော မျက်နှာဖြင့်</p> <p> </p> <p> “ဪ...ဂျူနီယာ မောင်လေးကိုး။”</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ယွမ်ယုတိက</p> <p>“ငါ့မှာ တခြားကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်။ ယောင်ယောင်...နင့်ရဲ့ မောင်လေးကို လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ ရင်းနှီးသွားအောင် လိုက်ပြပေးပြီး နေစရာနေရာ စီစဉ်ပေးလိုက်ပါဦး။”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်က</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ”</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် ယွမ်ယုတိ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထိုနေရာ၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိ ထွက်သွားပြီးနောက် ယဲ့ချူယောင် လုချန်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ မည်သို့ပင် ကြည့်ကြည့် ရှေ့က ဂျူနီယာမောင်လေးအား ထိုလူယုတ်မာဟုသာ ခံစားနေရ၏။</p> <p> </p> <p> လုချန်းကို ဓားနှင့် တစ်ချက်တည်း ထိုးချလိုက်လိုသည့် စိတ်ဆန္ဒကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p>“ ဟင်းဟင်း... မောင်လေး... အစ်မနောက် လိုက်ခဲ့ပါ။  အစ်မ အရင်ဆုံး နေစရာနေရာ စီစဉ်ပေးမယ်။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့်</p> <p> </p> <p> “ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာအစ်မ”</p> <p> </p> <p>ဟု တုံ့ပြန်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အတွင်းစည်း တပည့်များ နေထိုင်သည့် အဆောင်သို့ ယဲ့ချူယောင်၏ နောက်မှ လုချန်း လိုက်သွားခဲ့သည်။ သွားရာလမ်းတွင်</p> <p> </p> <p> “ မောင်လေး... အစ်မနာမည်က ယဲ့ချူယောင်ပါ။ အစ်မ မောင်လေးရဲ့ နာမည်ကို မသိသေးဘူးနော်”</p> <p>ဟု ယဲ့ချူယောင်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> “စီနီယာအစ်မယဲ့။ ကျုပ်ရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်သည် ချန်းပါ။ နာမည်ကတော့ ချန်းလုပါ။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် ရှေ့မှ ယဲ့ချူယောင်၏ ခြေလှမ်းများ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချန်းလု ဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>လုချန်း လား။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏ၌ ယဲ့ချူယောင် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လုချန်းကို ဓားနှင့် တည့်တည့် ချိန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ပုံစံဖြင့်</p> <p> </p> <p>“စီနီယာအစ်မ... ဘာလုပ်တာလဲ”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်က အံကြိတ်ပြီး</p> <p> </p> <p>“လူယုတ်မာ... ရှင့်နာမည်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ထားရုံနဲ့ ရှင့်ကို ကျွန်မ မှတ်မိမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ မထင်နဲ့။”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယဲ့ချူယောင် လုချန်းကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> “စီနီယာအစ်မ... ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ဘယ်က လူယုတ်မာလဲ”</p> <p> </p> <p>ဟု အမြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်က အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး</p> <p> “လုချန်း...ဟန်ဆောင်မနေနဲ့တော့။  ရှင့်မျက်နှာ ခွေးချီသွားရင်တောင် ကျွန်မ မှတ်မိတယ်။”</p> <p> </p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့် ယဲ့ချူယောင်က သူမ၏ ဓားကို ရှေ့သို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ လုချန်းလည်း စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောတော့ပဲ  လှည့်ပြေးတော့သည်။ ပြေးရင်းဖြင့်</p> <p> </p> <p> “ဆရာ...ကယ်ပါဦး။ စီနီယာအစ်မ ကျုပ်ကို သတ်တော့မယ်”</p> <p> ဟု အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယွမ်ယုတိသည် နတ်ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်သဖြင့် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် တစ်ခုလုံးသည် သူမ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်း နယ်ပယ်အတွင်း၌ ရှိနေသည်။ သူ အနည်းငယ် အော်လိုက်ရုံနှင့် ယွမ်ယုတိ ကြားနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်လည်း လုချန်း ပြေးပြီး မကြာမီမှာပင် ယွမ်ယုတိ၏ ပုံရိပ် ယဲ့ချူယောင်၏ ရှေ့၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ယဲ့ချူယောင်၏ ဓားဦးကို လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့် တိုက်ရိုက် ညှပ်ဖမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိက ယဲ့ချူယောင်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p> “ယောင်ယောင်၊ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်က</p> <p> “ဆရာ... ကျွန်မမှာ ဒီလူယုတ်မာနဲ့ မပြေလည်နိုင်တဲ့ ရန်ငြိုးတွေ ရှိနေပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ဟု ခါးခါးသီးသီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်၏ စကားကို ကြားလျှင် ယွမ်ယုတိ အနည်းငယ် မှင်တက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>လူယုတ်မာ ဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူမ လုချန်းကို ခပ်အေးအေး ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက အမြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p> “ဆရာ။ ကျုပ် စီနီယာအစ်မနဲ့ အရင်က တစ်ခါမှ မဆုံဖူးပါဘူး။ သူက ကျုပ်ကို စွပ်စွဲနေတာပါ”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p> “လုချန်း... လုပ်ရဲရင် ခံရဲရမှာပေါ့...ဟုတ်တယ်မလား။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း သန်းတစ်သောင်းက ရှင်ဟာ ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေမှာ အကျော်ကြားဆုံး လူတစ်ယောက်ပဲ  ရှင့်ရဲ့ နာမည်ဆိုးကို ဘယ်သူက မသိပဲ နေမှာလဲ။”</p> <p> </p> <p>“လုချန်း” ဆိုသည့် နာမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ယွမ်ယုတိ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ နတ်ဘုရင် ဖိအားများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ယဲ့ချူယောင်နှင့် လုချန်း နှစ်ဦးစလုံးလည်း ထိုဖိအားကြောင့် လှုပ်ရှားမရနိုင်အောင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိတွင်လည်း လုချန်းနှင့် ရန်ငြိုးရှိသည်ကို ယဲ့ချူယောင် မသိပေ။ ထို့ကြောင့် သူမက စကားကို မဆင်မခြင် ပြောသဖြင့် ယွမ်ယုတိ စိတ်ဆိုးနေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ဖိအားကို အံတုရင်း ယွဲ့ချူယောင်က</p> <p> </p> <p> “ဆရာ... ကျွန်မ လုချန်းရဲ့ ပုံစံကို မြင်ဖူးပါတယ်။ သူက လုချန်းနဲ့ တစ်ထေရာတည်း တူရုံတင်မကပဲ နာမည်ကို ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်ရင်လည်း လုချန်း ဖြစ်နေပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>“သူဟာ ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေမှာ မီးရှို့၊ လူသတ်၊ လုယက်မှုတွေ လုပ်ခဲ့ပြီး မရေတွက်နိုင်တဲ့ မိန်းလှလေးတွေကို ဖမ်းဆီးပြီး သူ့ရဲ့ပျော်ရွှင်ဖို့အတွက် ချုပ်နှောင်ထားခဲ့တဲ့သူပါ။ အခု ဆရာ့ အနားကို ချဉ်းကပ်လာတာကလည်း ကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်တာ သေချာပါတယ်။  ဆရာ...ကျွန်မ သူ့ကို အခုပဲ သတ်ပါရစေ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save