Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၈၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထိုသူသည် ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်အတွင်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်၏ စကားများကို ယွမ်ယုတိ တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုပေ။ သူ၏ ညာဘက်ရှိ လုချန်းကို သူမ အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း သူ့အပေါ် ချက်ချင်း လက်ဦးမှု ရယူခြင်း မရှိသေးပေ။ ထိုအစား သူမက လုချန်းကို</p> <p> </p> <p>“ရှင်က လုချန်းလား”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက ချက်ချင်းပင်</p> <p> </p> <p>“ဆရာ... ကျုပ်က ချန်းလုပါ။ လုချန်း မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဆရာ... ကျုပ်သာ တကယ်လို့ လုချန်း ဖြစ်နေပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လူမသိအောင် ဖုံးကွယ်ချင်တယ်ဆိုရင် ဘာလို့ နာမည်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ထားရမှာလဲ။ ဒီလို ပြောင်းပြန်လှန်ထားတာတော့ တခြားလူတွေ သတိထားမိအောင် လုပ်သလို ဖြစ်နေမှာပေါ့။”</p> <p> </p> <p>“ နောက်ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာက ကျုပ် မမွေးသေးပါဘူး။ နတ်ဘုရင်</p> <p>လုချန်း ဆိုတဲ့ နာမည်ကို သမိုင်းမှတ်တမ်းတွေထဲမှာပဲ ကြားဖူးတာပါ။”</p> <p> </p> <p>လုချန်း ပြောသည်ကို ကြားလျှင် ယွမ်ယုတိ ခဏခန့် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူပြောသည်က အကျိုးအကြောင်း ဆီလျော်၏။ လုချန်းသာ ရုပ်ဖျက်ရန် ရည်ရွယ်ပါက သူ့နာမည်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ထားမည် မဟုတ်ပေ။ လုံးဝမသက်ဆိုင်သည့် အမည်တစ်ခုကိုသာ ရွေးချယ်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ထိုစဉ်က လုချန်းသည် သူ၏ ဇနီးများနှင့်အတူ ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို လူပေါင်းများစွာနှင့် အင်အားစုများစွာက မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး ကမ်းခြေတွင် စောင့်ကြည့်နေသူများလည်း သူ ပြန်လာသည်ကို မတွေ့ခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ဧကရာဇ် အဆင့်ပင် ပြန်မထွက်လာနိုင်ခဲ့ရာ နတ်ဘုရင်အဆင့်သာ ရှိသည့် လုချန်းအတွက်တော့ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိပေ။ သူ၏ ရုပ်အလောင်းသည် ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများကြောင့် လုံးဝ ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအတွေးနှင့်အတူ ယွမ်ယုတိက ယဲ့ချူယောင်ကို</p> <p> </p> <p>“ယောင်ယောင်... အဲ့ဒီလူ ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ဒါက မင်းရဲ့ မောင်လေး ချန်းလုပဲ။”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိ၏ စကားကို ကြားလျှင် ယဲ့ချူယောင် ခဏခန့် မှင်တက်သွား၏။ ထိုစဉ် ယွမ်ယုတိက ဆက်လက်၍</p> <p> </p> <p>“အဲဒီလူက အဲ့ဒီကာလတုန်းက ငါ့မိသားစုကို သတ်ခဲ့တာ။ တကယ်လို့ ချန်းလုက သူသာဆိုရင် ငါ သူ့ကို အစောကြီးကတည်းက သတ်ပစ်လိုက်မှာ။ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကို ခေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိ ပြောသည်ကို ကြားလျှင် ယဲ့ချူယောင် အံ့အားသင့်သွားပြန်၏။ လုချန်းနှင့် သူမ၏ ဆရာတို့အကြားတွင်လည်း ရန်ကြွေးရှိနေသည်ကို သိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် ဤချန်းလုက တကယ်ပဲ လုချန်း မဟုတ်ပေဘူးလား။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း...</p> <p> </p> <p>သူတို့က  ရုပ်ချင်း အလွန်ဆင်တူနေသည်။ နာမည်သည်လည်း သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းလွန်းလှ၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်က သတိထား၍</p> <p> </p> <p>“သူက ဟိုလူ ဘဝကူးလာတာများ ဖြစ်နေမလား”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိက</p> <p> </p> <p>“ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်က နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ နတ်အာရုံ အပါအဝင် အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်။”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိ၏ စကားက ရှင်းလင်းလှသည်။ လုချန်း၏ နတ်အာရုံသည် ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲ ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဘဝကူးရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ အယုတ်ဆွဆုံး ဆိုရလျှင် ဤချန်းလုသည် လုချန်းနှင့် ရုပ်ချင်းတူနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေမည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ လုချန်းနှင့် တူသူတစ်ဦး ပေါ်လာခြင်းက မထူးဆန်းပေ။ ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေသည် ကျယ်ပြောလှပြီး လူဦးရေ အမြောက်အမြား ရှိသဖြင့် ရုပ်ချင်းတူသူ တစ်ထောင်ခန့် ရှိနေလျှင်ပင် အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ယွမ်ယုတိက သူမ၏ နတ်ဘုရင် ဖိအားများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ယဲ့ချူယောင်ကို</p> <p> </p> <p>“ယောင်ယောင်... အခုကစပြီး မင်းရဲ့ မောင်လေးကို နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်တာမျိုး မလုပ်ရဘူး။”</p> <p> </p> <p>သူမ လက်ခံထားသော တပည့်သည် ကြီးမားသော ကံစွမ်းအား ရှိသူဖြစ်၏။ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က သူ့အပေါ် ကောင်းမွန်စွာ မဆက်ဆံသဖြင့် သူ ထွက်ခွာသွားလျှင် သူအင်အားကြီးလာသည့်အခါ နန်းတော်အတွက် ပြဿနာ ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိ၏ သတိပေးမှုကို ကြားပြီးနောက် ယဲ့ချူယောင်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့်</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိက လုချန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p>“မင်းက သူမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လုချန်းလို လူယုတ်မာမျိုး မဖြစ်လာဖို့ ငါ သတိပေးချင်တယ်။ တကယ်လို့ တစ်နေ့မှာ မင်း အဲဒီလို လူယုတ်မာမျိုး ဖြစ်လာတာကို ငါတွေ့လျှင် ငါကိုယ်တိုင် မင်းကို ရှင်းပစ်မယ်။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက ချက်ချင်း ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p>“တပည့်... ဆရာ့ရဲ့ ဆုံးမမှုကို အမြဲမှတ်သားထားပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ယုတိ ပြောပြီးနောက် လေထုထဲတွင် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ သူမ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ယဲ့ချူယောင်က လုချန်းထံမှ တစ်စုံတစ်ရာသော အပြစ်အနာအဆာကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက လျင်မြန်စွာပင်</p> <p> </p> <p>“အစ်မ... ဆရာတောင် ကျုပ် အဲဒီလုချန်း မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောသွားပြီပဲ။ ဘာလို့ ကျုပ်ကို စိုက်ကြည့်နေရတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ဖိလိုက်ပြီး နတ်ဓားကို ပြန်သိမ်းကာ</p> <p> </p> <p>“မောင်လေး... အစ်မ တောင်းပန်ပါတယ်။ လူမှားသွားလို့ပါ”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p>“ရပါတယ် အစ်မ... နားလည်မှု လွဲတာတွေ ရှင်းသွားရင် ပြီးတာပါပဲ။”</p> <p> </p> <p>လုချန်း ခွင့်လွှတ်သည်ကို မြင်လျှင် ယဲ့ချူယောင်က အာကာသ လက်စွပ်တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p>“မောင်လေး... ဒါက အစ်မ တောင်းပန်တဲ့အနေနှင့် ပေးတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ကျောက်တုံး တစ်သန်းပါ။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> </p> <p>“အစ်မ... မလိုပါဘူး။ ကျုပ်ဆီမှာ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ကျောက်တုံးတွေ ရှိပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်က အာကာသ လက်စွပ်ကို လုချန်း၏ လက်ထဲသည် အတင်းထည့်ပေးကာ</p> <p> </p> <p>“ဒါက အစ်မ တောင်းပန်တဲ့ လက်ဆောင်ပဲ။ မင်း လက်ခံရမယ်။”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်က ဇွတ်အတင်း ပြုမှု နေသည်ကို မြင်လျှင် လုချန်းက</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုလည်း... ကောင်းပါပြီ”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်က ဆက်လက်၍</p> <p> </p> <p>“မောင်လေး... မင်း ဘယ်ကလာသလဲဆိုတာ မှတ်မိလား”</p> <p> </p> <p> ချန်းလုသည် လုချန်း မဟုတ်ကြောင်း ယွမ်ယုတိက ပြောခဲ့သော်လည်း ယဲ့ချူယောင်ကတော့ အနည်းငယ် သံသယရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်က ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေထဲမှာ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့တာဆိုတော့ အစက ဘယ်ကလာသလဲဆိုတာကိုတောင် မေ့နေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေရဲ့ မြောက်ဘက်က ဖြစ်မယ်လို့တော့ မှတ်မိပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြားလျှင် ယဲ့ချူယောင်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေ၏ မြောက်ဘက်လား။</p> <p> </p> <p>ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေ၏ မြောက်ဘက်က ကျယ်ပြောလွန်းရာ သူ အတိအကျ ဘယ်ကလာသည်ကို သူမ မည်သို့ သိနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူပြောသမျှ အရာအားလုံး အမှန်ဖြစ်နေမည် မဟုတ်သဖြင့် မေးခွန်းများ မေးခြင်းဖြင့် သူ့ထံမှ အချက်အလက်များ ထပ်မံ ရယူရန်ခြင်းက မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်လည်း ထပ်မံ၍ အတင်းအကြပ် မမေးတော့ပဲ</p> <p> </p> <p>“မောင်လေး... ဒါတွေက အတွင်းစည်း တပည့်တွေ နေထိုင်တဲ့ နေရာတွေပဲ။ လွတ်နေတဲ့ ဘယ်အဆောင်ကိုမဆို မင်း ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>အတွင်းစည်း တပည့်များ နေထိုင်ရာ နေရာသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လှ၏။ တပည့် တစ်ဦးစီအတွက် ကြီးမားသော အဆောင်တစ်ခုစီ ရှိပြီး အတွင်း၌ အစေခံ အနည်းငယ်စီ ရှိကြသည်။ ယဲ့ချူယောင်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ကျင့်ကြံရန်အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည့် ဝါးရုံပင်များ ဝန်းရံထားသော ဝါးရုံဆောင်ကို လုချန်း ရွေးချယ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အဆောင်ကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် ယဲ့ချူယောင်က</p> <p> </p> <p>“မောင်လေး... ဆရာက မင်းကို ကျင့်စဉ် တစ်ခုခု ပေးထားသလား။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့... ဆရာက ကျုပ်ကို မြေအဆင့် နတ်ကျင့်စဉ် တစ်ခု ပေးထားပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်က</p> <p> </p> <p>“ကျင့်ကြံတဲ့အခါ နားမလည်တာ တစ်ခုခုရှိရင် အစ်မကို အားမနာပဲ မေးနိုင်တယ်။ အစ်မက ဟိုဘက်က သစ်ရွက်စိမ်းတော အလွန်က အဆောင်မှာ နေတယ်။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် လုချန်း ခဏခန့် အံ့အားသင့်သွား၏။ စောစောက ထိုအဆောင်ကို ဖြတ်လာစဉ်က ဤအမျိုးသမီးက ဘာမှ မပြောခဲ့‌ပေ။ ယခုမှ ပြောလာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် သူ့ကို သံသယရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အမြဲမပြတ် စောင့်ကြည့်လိုပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>အတွေးများ ပြန်လည် စုစည်းမိပြီးနောက် လုချန်းက ပြုံး၍</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်မ... အကူအညီပေးတဲ့အတွင် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်က ဆက်လက်၍</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုလည်း မောင်လေး အနားယူတာကို အစ်မ မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး။”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ယဲ့ချူယောင် လှည့်၍ ထွက်ခွာသွား၏။ ထွက်ခွာသွားသော သူမ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း လုချန်း အတွေးထဲ နစ်မြောသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စွမ်းအား အလွန် နည်းနေသဖြင့် လက်ရှိ အခြေအနေက အတော်လေး စိုးရိမ်စရာ ကောင်းလှသည်။ သူ၏ အနီးအနား၌ စနစ်၏ သတ်မှတ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီသော အမျိုးသမီး နှစ်ဦး ရှိနေသော်လည်း နှစ်ဦးစလုံးသည် သူ့အပေါ် နက်နဲသော ရန်ငြိုးများ ရှိနေကြသဖြင့် သူတို့နှင့် စုံတွဲကျင့်စဉ် ကျင့်ရန်က မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ဤနေရာသည် ထျန်းချန်ကမ္ဘာ မဟုတ်သကဲ့သို့ နဂါးဖီးနစ်ပင်များလည်း မရှိပေ။ ထို့ပြင် နဂါးဖီးနစ်ပင်၏ အရွက်များ ရှိနေလျှင်ပင် ကောင်းကင်နတ် နှင့် နတ်ဘုရင် အဆင့်တို့အပေါ်တွင်တော့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>လောလောဆယ်တော့ နတ်အလင်း မီးအိမ်တစ်ထောင်ကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။  သူ လုချန်း ဖြစ်ကြောင်း ဤအမျိုးသမီး နှစ်ဦးသည် သိမသွားစေရန် သူ အလွန်သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။ လုံလောက်သော စွမ်းအား မရှိသေးမီ အချိန်အထိတော့ လျှို့ဝှက်စွာ နေထိုင်ခြင်းသည်သာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save