Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၈၅ ) </h2> <h2 style="text-align: center;">စီကုန်းယုဖုန်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လျှိုယောင်ရှန်က ဆက်လက်၍</p> <p> </p> <p> “ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့အတွက်နဲ့ ချီယန်ဂိုဏ်းက လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်နဲ့ ဆက်ဆံရေးကို အပြီးတိုင် ဖြတ်တောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အလားတူပဲ မိသားစု တစ်စုနှစ်စု သစ္စာဖောက်သွားတာနဲ့ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကလည်း ချီယန်ဂိုဏ်းနဲ့ ဆက်ဆံရေးကို အပြီးတိုင် ပျက်ပြားသွားစေမှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>လျှို့ယောင်ရှန်၏ စကားကို ကြားလျှင် ဝမ်ယုံရှန် စိတ်သက်သာရာရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> “လျှို သခင်ကြီး ဆိုလိုတာက...”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ယုံရှန် တွေဝေသွားသော်လည်း လျှိုယောင်ရှန် ဖော်ပြလိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လျှိုယောင်ရှန်က ဆက်လက်၍</p> <p> “အခုပဲ ချီယန်ဂိုဏ်းဆီ စာရေးကြရအောင်။ အဲ့ဒီ အထူးသံတမန် မရောက်လာခင်မှာ ကျုပ်တို့ မိသားစု နှစ်စုလုံးကို ချီယန်ဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေထဲ ပြောင်းရွှေ့နိုင်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်။ ဒီနည်းလမ်းနဲ့ဆိုရင် သံတမန် ရောက်လာရင်တောင် ကျုပ်တို့ မိသားစု နှစ်စုကို သူတို့ ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်တွင် လျှိုယောင်ရှန်က ခပ်ဖွဖွပြုံးလိုက်ပြီး</p> <p> “ကျုပ်သား ချီယန်ဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်း အကြီးအကဲတစ်ယောက်ရဲ့ တပည့်ရင်း ဖြစ်လာတာနဲ့ အတော်ပဲ။ သူ့ရဲ့ ဆရာကိုသာ အကူအညီတောင်းရင် သူ့ဆရာက ကျုပ်တို့ မိသားစုနှစ်စုကို ချီယန်ဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေထဲ ပြောင်းရွှေ့ခွင့်ပြုဖို့ သဘောတူလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် ယုံကြည်တယ်။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် ဝမ်ယုံရှန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေကို စွန့်လွှတ်ရမှာ နှမြောစရာပဲ။”</p> <p> </p> <p>လျှို့ယောင်ရှန်က</p> <p> </p> <p> “ဘာကို စိုးရိမ်နေတာလဲ။ သံတမန် ထွက်သွားပြီး ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့က ချီယန်ဂိုဏ်းထဲကို တရားဝင် ဝင်ရောက်သွားတာနဲ့ ကျုပ်တို့ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို ပြန်လာလို့ရပြီ။ ကျုပ်သားရဲ့ ဆရာ အနောက်မှာ ရှိနေရင် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့က မိသားစုတွေဟာ ကျုပ်တို့ရဲ့ စီးပွားရေးတွေကို သိမ်းပိုက်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျုပ် ယုံကြည်တယ်။”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ယုံရှန်က အလျင်အမြန်ပင်</p> <p> </p> <p> “လျှိုသခင်ကြီး ပြောတာ မှန်တယ်။ စာရေးဖို့ မြန်မြန် ပြန်ကြရအောင်။”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ။”</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် လျှိုယောင်ရှန်နှင့် ဝမ်ယုံရှန်တို့လည်း အိမ်သို့ အမြန်ပြန်ကြပြီး မိသားစု နှစ်စုလုံး အကာအကွယ် ရရှိရန်အတွက် ချီယန်ဂိုဏ်း နယ်မြေထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့နိုင်ဖို့ ကြားဝင် ကူညီပေးရန် ချီယန်ဂိုဏ်း၌ ရှိနေသော သူတို့၏ ဆွေမျိုးများထံသို့  စာစရေးကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>…..</p> <p> </p> <p>သုံးရက် ကြာပြီးနောက်</p> <p> </p> <p>ချီယန်ဂိုဏ်း</p> <p> </p> <p>ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုပေါ်တွင် ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်နေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တပည့်တစ်ဦး သူ၏ နောက်ဘက်မှ ချဉ်းကပ်လာပြီး</p> <p> </p> <p>“ဂါရဝပြုပါတယ် ဆရာ”</p> <p> </p> <p>တပည့်၏ အသံကို ကြားလျှင် စီကုန်းယုဖုန်း က ခေါင်းမလှည့်ပဲ</p> <p> </p> <p>“ဘာကိစ္စလဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လျှိုယဲ့က</p> <p> “ဆရာ... ကျုပ် မိသားစုက စာရေးလိုက်ပါတယ်။ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် နန်းတော်သခင်ရဲ့ တပည်ရင်းက လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို ရောက်တော့မယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ အဲ့ဒီလူ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို ရောက်တာနဲ့ ကျုပ်တို့ တစ်မိသားစုလုံး သူတို့ သုတ်သင်တာကို ခံရနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် လျှိုမိသားစုကို အကာအကွယ်ပေးဖို့အတွက် ချီယန်ဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေထဲ ပြောင်းရွှေ့ခွင့် ပေးစေလိုပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် စီကုန်းယုဖုန်း  မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး လျှိုယဲ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် နန်းတော်သခင်ရဲ့ တပည့်ရင်း ဟုတ်လား။ သတင်းက ခိုင်လုံရဲ့လား။”</p> <p> </p> <p>လျှိုယဲ့က</p> <p> “လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့တော်ဝန်ဆီ သတင်းပို့ပြီးပါပြီ။ ဒါက တကယ် ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်။ နန်းတော်သခင်ရဲ့ တပည့်ရင်းဟာ တစ်လမပြည့်ခင် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် စီကုန်းယုဖုန်း၏ ပါးစပ်ဖျားတွင် လျှို့ဝှက်သော ခပ်ဖွဖွပြုံး အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> “လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် နန်းတော်သခင်ရဲ့ တပည့်ရင်းက တကယ့် အချိန်ကောင်းမှာ ရောက်လာတာပဲ။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင်  သူ၏ဆရာ ဟာသပြောနေခြင်းဟု လျှိုယဲ့ ထင်မှတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ထိုလူ ရောက်မလာခဲ့လျှင် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သည် မကြာမီ ချီယန်ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။  တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် သူတို့က အခုမှ ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်တွင် လျှိုယဲ့က</p> <p> “ ဆရာ... အဲ့ဒီလူက ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့မှာ ကြာကြာနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ ထွက်သွားတာနဲ့ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့က ချီယန်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်လာဦးမှာပါ။”</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချီယန်ဂိုဏ်းနဲ့ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကြား အတော်ကွာဝေးသော်လည်း ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကတော့ ချီယန်ဂိုဏ်းနဲ့ အလွန်နီး၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်သည် အမျိုးသမီးတပည့်များကိုသာ လက်ခံသည့် ဂိုဏ်းဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ရှိ မိသားစုများသည် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်အပေါ် မကျေနပ်မှုများ အစောကတည်းက ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ရှိ မိသားစု အများစုသည် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်တွင် ဆက်နေမှာလား သို့မဟုတ် ချီယန်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်မှာလား ဆိုသည်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်တွင် စီကုန်းယုဖုန်းက</p> <p> </p> <p>“တပည့်... မင်း ကိုယ်တိုင် ပြန်သွားပြီး‌ ပြောလိုက်ပါ။ ချီယန်ဂိုဏ်းက ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေဘူးလို့ မင်းရဲ့ မိသားစုကို ပြောလိုက်။ မင်းရဲ့ မိသားစုအတွက် ယာယီနေထိုင်စရာ နေရာတစ်ခုကို ငါ စီစဉ်ပေးမယ်။”</p> <p> </p> <p>စီကုန်းယုဖုန်း သဘောတူသည်ကို မြင်လျှင် လျှိုယဲ့က ချက်ချင်းပင်</p> <p> “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...လေးစားရတဲ့ ဆရာ”</p> <p> </p> <p>အစက သူ၏ ဆရာ သဘောမတူမှာကို လျှိုယဲ့ အလွန် စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ လျှိုမိသားစုကို လက်ခံလိုက်ခြင်းက လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကို ထိပါးစော်ကားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် ချီယန်ဂိုဏ်းသည် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်နှင့် အပြီးတိုင် ဆက်ဆံရေး ဖြတ်တောက်ရမည့် အခြေအနေတွင် မရှိသေးသဖြင့် သူ၏ ဆရာဘက်က သဘောတူချင်မှ တူလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကိုပင် ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးသဖြင့် သေးငယ်သော မိသားစုတစ်ခုအတွက်ကြောင့် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်နှင့် ဆက်ဆံရေး ပျက်ပြားစရာ တကယ် မလိုပေ။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ ချီယန်ဂိုဏ်း၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေခဲ့လျှင်တော့ သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးခြင်းက ပို၍ အဓိပ္ပာယ်ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ငြင်းပယ်ခံရဖို့  ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော လျှိုယဲ့ကို  အံ့သြသွားစေသည်က သူ၏  ဆရာ ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ သဘောတူလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လျှိုယဲ့လည်း သတင်းပေးရန် ချီယန်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာပြီး ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သို့ ပြန်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထွက်ခွာသွားသော လျှိုယဲ့၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း စီကုန်းယုဖုန်း၏ ပါးစပ်ဖျားတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပို၍ ထင်ရှားသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “ယွမ်ယုတိရဲ့ တပည့်ရင်း ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့မှာ သေဆုံးသွားမယ်ဆိုရင် ချီယန်ဂိုဏ်းနှင့် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် အပြင်းအထန် တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ဧကန်မုချ ဖြစ်လာမှာပဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>….</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လုချန်းနှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများသည် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့နှင့် မဝေးသော လော့ရှားတောင်  ဆီသို့ နတ်လှေဖြင့် ရောက်ရှိလာကြသည်။ လုချန်းသည် နတ်လှေအတွင်း၌ တစ်လနီးပါး ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တော့ သူ ကျင့်ကြံနေသည်ဟု ဆိုသော်လည်း သူ၏ အာရုံက ရှောင်ရွှီရင်နှင့် ကောက်ရှီယွမ်တို့အပေါ်တွင်သာ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးသည် နတ်လှေပေါ်တွင် အများအားဖြင့် ရပ်နေတတ်ကြပြီး ရံဖန်ရံခါ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အမြင်များကို ဆွေးနွေးတတ်ကြသော်လည်း လက်တွေ့တွင် ကျင့်ကြံခြင်း မရှိသလို လုချန်းကိုလည်း စတင်၍ ချဉ်းကပ်ခြင်း မရှိကြပေ။</p> <p> </p> <p>တကယ်တော့ ကိုယ့်အပေါ် အာရုံအစိုက်ဆုံးများက ရန်သူများသာ ဖြစ်တတ်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချူယောင်သည် သူ့အပေါ် အာဃာတ ထားရှိပြီး သူ လုချန်းဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန် အမြဲ ကြိုးစားနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနှစ်ဦးကတော့ သူ့အပေါ်  အကောင်းမြင် သော်လည်း သူ လုချန်း ဟုတ် မဟုတ် အတည်ပြုရန် ရည်ရွယ်ချက် သို့မဟုတ် ဆန္ဒ မရှိကြပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှင့် နည်းစပ်ရန် မည်သို့ အခွင့်အရေး ရှာရမလဲ မသေချာသဖြင့် လုချန်းစိတ်ထဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို ရောက်ပြီးနောက် ထိုအမျိုးသမီး နှစ်ဦးနှင့် နှစ်ယောက်ချင်း ရှိနေမည့် အခွင့်အရေးကို သူ ရှာတွေ့နိုင်ကောင်း ရှာတွေ့နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက ထိုသို့ တွေးလိုက်သည့် ခဏမှာပင် သူတို့၏ နတ်လှေဆီသို့ တစ်စုံတစ်ဦး အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ရုတ်တရက် အာရုံရလိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်ရွှီရင်နှင့် ကောက်ရှီယွမ်တို့လည်း ၎င်းကို အာရုံရလိုက်ကြ၏။ သူတို့က ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ နတ်ဓားများကို ထုတ်ယူကာ သတိကြီးစွာဖြင့် ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် အနီရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး သူတို့၏ နတ်လှေရှေ့၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ရှောင်ရွှီရင်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> “ရှင်က ဘယ်သူလဲ။”</p> <p> </p> <p>ထိုလူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ချက်ချင်း မလှုပ်ရှားပဲ လှေကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်</p> <p>“ဒီနတ်လှေပေါ်မှာ ပါလာတာ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် နန်းတော်သခင်ရဲ့ တပည့်ရင်းလား။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် လုချန်း ခဏခန့် အံ့သြသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သူ့ကို လာကြိုတာများလား။</p> <p> </p> <p> ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ အနီး၌ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ လက်အောက်ခံ အင်အားစုများစွာ ရှိသည်။ သူတို့ ခရီးမထွက်ခင်က ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို အကြောင်းကြားထားပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ အနီးရှိ လက်အောက်ခံ အင်အားစုများလည်း သတင်းရရှိထားကာ သူ ရောက်ရှိလာမည်ကို သိထားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> များသောအားဖြင့် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်  သြဇာလွှမ်းမိုးသော နယ်မြေအတွင်း မည်သည့် အင်အားစုကမှ နန်းတော်သခင်၏ တပည့်ရင်းကို ဤအချိန်တွင် ရန်စရဲမှာ မဟုတ်သဖြင့် ရှောင်ရွှီရင်က စီကုန်းယုဖုန်း၏ မေးခွန်းကို ဖြေရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် နတ်လှေ၏ အခန်းထဲမှ လုချန်း ထွက်လာပြီး</p> <p> </p> <p> “ကျုပ်က ထျန်းရှ နတ်ဘုရား နိုင်ငံတော်ရဲ့ ချန်မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ပါ။ ဒီနေရာကို ဖြတ်သွားနေတာပါ။ မိတ်ဆွေပြောနေတဲ့ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် နန်းတော်သခင်ရဲ့ တပည့်ရင်းက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ ကျုပ် သိပါရစေ။ ပြီးတော့ ကျုပ်တို့ကိုလည်း မိတ်ဆက်ပေးနိုင်မလား။”</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ စကားကို ကြားလျှင် ရှောင်ရွှီရင်နှင့် ကောက်ရှီယွမ်တို့ နှစ်ဦးလုံး အံ့သြသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p> ထျန်းရှ နတ်ဘုရား နိုင်ငံတော် ဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p> သူတို့ရဲ့ ဂျူနီယာ မောင်လေးက ထျန်းရှ နတ်ဘုရား နိုင်ငံတော်ကလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save