Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၈၇ )</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျန့်နင်မြို့ထဲဝင်၍ ထောက်လှမ်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>လုချန်း၏ လှည့်စားမှုကို ခံလိုက်ရသည်ဟူသော အတွေးက စီကုန်းယုဖုန်း၏ ရင်ထဲ ဒေါသမီးများ တောက်လောင်သွားစေသည်ဟု ဆိုရမည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် နည်းနည်းမှ မတွေ‌ဝေတော့ပဲ လုချန်းကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်လျက် နောက်သို့လှည့်ကာ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ဆီသို့  စီကုန်းယုဖုန်း  အမြန်ဦးတည် သွားလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>နန်းတော်သခင်၏ တပည့်သည် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သို့ သွားနေခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ထိုနေရာသို့ ဧကန်မုချ ရောက်လာမည်မှာ သေချာ၏။ မည်သူမှ သံသယမဝင်စေရန် လုချန်း ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သို့ မရောက်မီ ကြားဖြတ်ရှင်းလင်းရန် စီကုန်းယုဖုန်း  အစက ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ချီယန်ဂိုဏ်းတွင် သူ အချိန်အတန်ကြာ ဆက်လက်ပုန်းအောင်းနေရန် လိုအပ်နေသေး၏။  ထို့ကြောင့် အချိန်မတိုင်မီ သူ၏ ဇာတိရုပ် ဖော်ထုတ်ခံရပါက သူ့အတွက် ကောင်းကျိုး ဖြစ်စေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်သခင်၏ တပည့်ရင်းကို သူ မမြင်ဖူးသည့်အတွက် အခွင့်အရေးကိုသာ စောင့်ကြည့်ရန် စီကုန်းယုဖုန်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးရင်း ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ဆီသို့ သူ၏ အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် စီကုန်းယုဖုန်း  ပြေးထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် နတ်လှေကို သိမ်းဆည်းရန် ရှောင်ရွှီရင်ကို လုချန်း ပြောထားပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဓားပျံကို အသုံးပြုကာ ခပ်နိမ့်နိမ့် ပျံသန်း၍ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ဆီသို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာလာကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာကို စီကုန်းယုဖုန်း ရိပ်မိသွားနိုင်ကြောင်း လုချန်း ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်သည်။ ရိပ်မိသွားသည်နှင့် သူတို့နောက်သို့ အမြန်ဆုံးနှုန်းဖြင့် လိုက်လာမည်မှာ ဧကန်မုချ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင်နတ် အဆင့်ရှိသည့် စီကုန်းယုဖုန်းထက် သူတို့၏ သွားနှုန်း  ပိုမမြန်နိုင်တာသေချာ၏။ ထို့ကြောင့် နတ်လှေကို စွန့်ပယ်ပြီး ရုပ်ဖျက်ကာ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သို့ သွားခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လမ်းခရီး၌ လုချန်းက ဇဝေဇဝါဖြစ်စွာဖြင့်</p> <p> </p> <p> “ဘာလို့ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့မှာ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်း နည်းဗျူဟာ ပုံစံ မရှိရတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေသည် ကစဉ့်ကလျား သားရဲ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းရှိ စကြဝဠာထက် များစွာကျယ်ပြောလှသဖြင့် ခရီးသွားလျှင် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်း နည်းဗျူဟာ ပုံစံများကို အကြိမ်ရေ အမြောက်အမြား အသုံးပြုကြရ၏။</p> <p> </p> <p> ဝေးကွာလှသော ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကဲ့သို့ နေရာမျိုးကို ပိုမိုထိရောက်စွာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်ရန် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်း နည်းဗျူဟာ ပုံစံ ရှိသင့်သည်ဟု လုချန်း တွေးတောမိသည်။ သို့မှသာ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်မှ လူများ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်က</p> <p> “အရင်ကတော့ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်း နည်းဗျူဟာ ပုံစံတွေ ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာအတွင်း မြို့တော်တော်များများက နည်းဗျူဟာပုံစံတွေ ပျက်စီးသွားပြီး ဘယ်သူမှ ပြန်မပြင်ကြတော့ဘူး။ အဲ့ဒါတွေကိုသာ အကုန်ပြန်ပြင်မယ်ဆိုရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အမြောက်အမြား ကုန်ကျမှာမယ့်အပြင် ထိန်းသိမ်းစရိတ်ကလည်း ကြီးလွန်းလို့ မပြင်ပဲ ထားလိုက်တာက ပိုလွယ်လို့ပါ။”</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရေတွက်မကုန်နိုင်သော မြို့များစွာ ရှိနေ၏။ ထို့ကြောင့် မြို့တိုင်း၌ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်း နည်းဗျူဟာ ပုံစံ ထားရှိပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အသုံးစရိတ် အလွန်များပြားမည်ဖြစ်ကြောင်း လုချန်း နားလည်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ယင်းသည် စီးပွားရေးအရ တွက်ချက်မှုတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ မပြင်နိုင်၍ မဟုတ်ပဲ မလိုအပ်ပဲ အကုန်အကျ မခံလိုခြင်းသာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်းနှင့် စကားပြောပြီးနောက် ရှောင်ရွှီရင်က</p> <p> “ဂျူနီယာမောင်လေးချန်းက... တကယ်ပဲ ထျန်းရှ နတ်ဘုရား နိုင်ငံတော်က လာတာလား။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် ကောက်ရှီယွမ်ကလည်း သူမ၏ အရှိန်ကို လျှော့ချလိုက်ကာ လုချန်း၏ အဖြေကို စိတ်ဝင်တစား နားစွင့်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ဓားပျံဖြင့် ဆက်လက်ထွက်ခွာရင်း လုချန်းက</p> <p> “ကျုပ် အဲ့ဒါကို လုပ်ကြံပြောလိုက်တာပါ။ ကျုပ်က ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေထဲမှာ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့တာဆိုတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဘယ်ကလာလဲဆိုတာကိုတောင် မေ့နေပါပြီ။”</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ စကားကို ကြားရသောအခါ အမျိုးသမီးနှစ်ဦး အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားကြ၏။ ဤချန်းလုသည် လုချန်း၏ ဘဝကူးဝင်စားခြင်း ဖြစ်နိုင်မလားဟု သူတို့ အစက  တွေးတောခဲ့ကြသေး၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်ပါက ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလျှင် နတ်ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ စိတ်အာရုံပင် ပျောက်ကွယ်သွားရမည်ဖြစ်ရာ နတ်ဘုရင်တစ်ပါးက မည်သို့မည်ပုံ ဘဝကူးဝင်စားလို့ ရနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ချန်းလုသည် ချန်းလုသာဖြစ်ပြီး လုချန်းနှင့် မည်သို့မှ မပတ်သက်ချေ။ ထိုသို့ဖြင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးလည်း သူတို့၏ အတွေးလွန်နေမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>ရက်အနည်းငယ် ခရီးနှင်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သို့ သူတို့ ရောက်ရှိလာကြသော်လည်း မြို့တံခါးသို့ ရောက်သည့်အခါ ချက်ချင်း မဝင်ကြသေးပေ။ လုံခြုံရေးကို တင်းကျပ်ထားသည့် ပုံစံအရ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ အပြင်ဘက်တွင် စစ်သည်အမြောက်အမြား ရှိနေမှာ ထင်ရှား၏။</p> <p> </p> <p>သံတမန်ကို အန္တရာယ်ပြုမည့်သူများ ရှိလာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သံတမန် လာမည့်ခရီးအတွက် ပြင်ဆင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ဘက်မှ အကြောင်းပြထားပြီး ကင်းစောင့်များကိုလည်း တိုးမြှင့်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကောင်းကင်ဝံပုလွေ မြို့တော်ဝန်၏ ရည်ရွယ်ချက်က သက်သက်ရှိ၏။ တကယ်တော့ လူအုပ်ကြားထဲမှ  မြို့ထဲသို့ သူတို့ ခိုးဝင်သွားမည်ကိုသာ မြို့တော်ဝန် စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း လုချန်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သံတမန်၏ လုံခြုံရေးကို အကြောင်းပြကာ စစ်ဆေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ လုချန်း  စူးစမ်းကြည့်လိုက်ရာ မြို့တံခါးအနီးတွင် သာမန်လူများသာ ရှိနေသော်လည်း မြို့ရိုးပေါ်တွင်မူ ကောင်းကင်နတ် တစ်ပါး ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရိပ်မိမသွားစေရန် သူ၏ စိတ်အာရုံကို လုချန်း ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မြို့တံခါးကို စောင့်ကြပ်နေသည့် လူအမြောက်အမြားကို တွေ့ရသောအခါ ရှောင်ရွှီရင်က</p> <p> </p> <p> “အခု တို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ”</p> <p> </p> <p>ခဏခန့် စဉ်းစားပြီးနောက် ကောက်ရှီယွမ်က</p> <p> </p> <p> “တို့တတွေ အပြင်မှာပဲ အမြဲ နေနေလို့ မရဘူးလေ။ တို့ တကယ်ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကိုပဲ ထုတ်ဖော်လိုက်ရင် ပိုကောင်းမလား။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်က</p> <p> “ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ တစ်မြို့လုံးကို ချီယန်ဂိုဏ်းက အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားသလားဆိုတာ မသေချာသေးဘူး။ အခုအချိန်မှာ တို့ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရင် တို့အတွက် အခြေအနေ မဟန်ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။”</p> <p> </p> <p>လုချန်း အတန်ကြာ တွေးတောလိုက်၏။ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သို့ သူတို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မြို့ထဲသို့ မဝင်ပဲနေပါက အတွင်းပိုင်း အခြေအနေမှန်ကို သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ အပြင်ဘက်တွင် သွားလာနေကြသည့် လူသားများကို လုချန်း ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လတ်တလော ဖြစ်ပျက်နေသည့် အကြောင်းအရာများကို မေးမြန်းရန် လမ်းပေါ်ရှိ  လူသားတစ်ဦးထံသို့ ချဉ်းကပ်သွား၏။ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့၏ အခြေအနေကို အခြားလူများထံ၌လည်း သူတို့ အစောကတည်း မေးမြန်းခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>လောလောဆယ်တွင် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သည် အမည်ခံအားဖြင့် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ အောက်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး မြို့သူမြို့သားများကလည်း ထိုအတိုင်းပင် ယုံကြည်နေကြဆဲ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်းနှင့် သူ၏ အဖော်များ မြို့ထဲဝင်ရန် တွန့်ဆုတ်နေရခြင်းမှာ မြို့တော်ဝန်နှင့် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ရှိ အချို့သော မိသားစုများ ပုန်ကန်နေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချီယန်ဂိုဏ်းမှ လူများ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်၍ သူတို့ကို ရှာဖွေနေခြင်းက ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့အတွင်း၌ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သူများ တကယ်ရှိနေသောကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်။ ယခုအချိန်တွင် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းက ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကိုယ်တိုင်တိုးဝင်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူနှင့် စကားပြောပြီးသောအခါ ရှောင်ရွှီရင်နှင့် ကောက်ရှီယွမ်တို့ လုချန်းထံသို့ လျှောက်လာကြပြီး ရှောင်ရွှီရင်က</p> <p> </p> <p> “ဂျူနီယာမောင်လေးချန်း... အခြေအနေက တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေသလိုပဲ။ တို့ ပြန်သင့်တယ် ထင်တယ်”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> “ကျုပ်က လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က စေလွှတ်လိုက်တဲ့ သံတမန်ဖြစ်တာကြောင့် ကျုပ်ရဲ့ တာဝန်တွေကို ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်ရလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> “ကျုပ်တို့ အနီးနားက မြို့တွေကို သွားပြီးတော့ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို စုံစမ်းကြည့်လို့ ရတာပဲ။”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့၏ အနီးနားတွင် အခြားမြို့အနည်းငယ် ရှိနေသေး၏။ ဤနေရာရှိ အခြေအနေများက ရှုပ်ထွေးနေသဖြင့် အခြားမြို့များကို အရင် စစ်ဆေးကြည့်ခြင်းက ပို၍ ပညာရှိရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် ကျင့်စဉ်အတွက်သာ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သို့ လာခြင်းဖြစ်ပြီး မြို့ထဲသို့ မဖြစ်မနေ ဝင်ရန် မလိုအပ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ပညာရှိသောသူသည် ဘေးအန္တရာယ်ရှိသည့် နေရာသို့ မသွားတတ်ပေ။ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သည် အန္တရာယ်ရှိနေနိုင်ပြီး သူ့အတွက် အကာအကွယ် မရှိကြောင်း သိထားသဖြင့် လုချန်း ဇွတ်အတင်း ဝင်ရောက်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ အကြံပြုချက်ကို ကြားသောအခါ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးလည်း သင့်တော်သည်ဟု ယူဆကြသဖြင့် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ ကျန့်နင်မြို့သို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာကြ၏။</p> <p> </p> <p>ကျန့်နင်မြို့သည် မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့သာ ဖြစ်သော်လည်း နတ်တစ်ပါးအတွက်မူ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့မှ တစ်နာရီပင် မကြာသော ခရီး ဖြစ်သည်။ လူသားများအတွက်မူ ကျန့်နင်မြို့မှ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သို့ အနည်းဆုံး နှစ်ရက်ကြာ ခရီးနှင်ရမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သို့ သွားကြသည့် လူသားကုန်တင်ယာဉ်တန်းများသည် ကျန့်နင်မြို့၌ တစ်ညတာ အနားယူလေ့ရှိကြသဖြင့် ထိုနေရာတွင် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့နှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်များစွာ ရှိနေသည်ကတော့ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန့်နင်မြို့ရှိ တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် အခြေချပြီးနောက် ရှောင်ရွှီရင်၊ ကောက်ရှီယွမ်တို့နှင့်အတူ ကုန်သည်များ လာရောက်တတ်သည့် အရက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ သွားရောက်ကာ အရက်သောက်ရင်း လူများ၏ စကားဝိုင်းကို လုချန်း နားစွင့်နေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ မသိဘူး။ မကြာသေးခင်ကပဲ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့က ရုတ်တရက်ကြီး ပိတ်လိုက်တယ်။ ကျုပ်တို့ရဲ့ ကုန်တင်ယာဉ်တန်းတွေတောင် ဝင်လို့မရတော့ဘူး။ လာဘ်ထိုးရင်တောင် မရဘူးဗျ။”</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျား မကြားမိဘူးလား...လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က သံတမန် လာတော့မယ်လို့ ပြောနေကြတယ်။ သံတမန်ကို တစ်ယောက်ယောက်က ကုန်တင်ယာဉ်တန်းတွေနဲ့အတူ ရောနှောဝင်ရောက်ပြီး အန္တရာယ်ပြုမှာကို ကောင်းကင်ဝံပုလွေ  မြို့တော်ဝန်က စိုးရိမ်နေတာကြောင့် အခုလို ပိတ်လိုက်တာတဲ့။”</p> <p> </p> <p>“ငါတို့က သာမန်လူတွေပဲလေ။ နတ်တစ်ပါးကို အန္တရာယ်ပြုဖို့ ငါတို့မှာ ဘာစွမ်းအား ရှိမှာလဲ။ တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က သံတမန်ကို အန္တရာယ်ပြုချင်တယ်ဆိုရင်တောင် အဲဒီလူက နတ်တစ်ပါးပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။”</p> <p> </p> <p>“အမှန်ပဲ။ သံတမန်ကို အန္တရာယ် အပြုနိုင်ဆုံးက ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ထဲက အထက်တန်းလွှာ မိသားစုတွေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အရက်အိုးကြီး တစ်လုံးကို ကိုင်ကာ ဘေးစားပွဲသို့ လုချန်း လျှောက်သွားလိုက်၏။ လုချန်း ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လူသားများ ဇဝေဇဝါဖြစ်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ကုန်တင်ယာဉ်တန်း၏ အစောင့်တပ်မှူးက လုချန်းကို ကြည့်ကာ လုချန်းကို</p> <p> </p> <p> “လူငယ်လေး... မင်း ဘာလိုချင်လို့လဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save