ဖြူစင်သော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ခါးတွင် ကျောက်စိမ်းခါးပတ်ကို ပတ်ထားပြီး နတ်အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည့် လုချန်းကို ကုန်သည်အဖွဲ့၏ တပ်မှူး ရွှီဝေဖုန်း မြင်လျှင် သူ၏ အဆင့်အတန်း ထူးခြားကြောင်း သိလိုက်၏။
ရွှီဝေဖုန်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးအတွက် အရက်တစ်ခွက်စီကို လုချန်းက ဦးဆောင်၍ ငှဲ့ပေးကာ သူတို့အနားတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး
“ကျုပ်ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို သွားဖို့ စဉ်းစားနေတာ။ ခင်ဗျားတို့ အဲဒီမြို့အကြောင်း ပြောနေတာ ကြားလို့ အခြေအနေလေး သိချင်လို့ပါ။”
ထိုအရာကို ကြားလျှင် ရွှီဝေဖုန်းက
“သခင်လေး... ကျုပ် အကြံတစ်ခု ပေးပါရစေ။ အခုတလော ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို မသွားတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။”
“အခု အဲဒီမြို့ထဲကို လူနည်းနည်းပဲ ဝင်လို့ရတာပါ။ ကျုပ် လည်း အဲ့ဒီကနေ အခုမှ ပြန်လာတာ။”
လုချန်းက
“လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က လာတဲ့ အထူးသံတမန်ကြောင့်လား။”
ရွှီဝေဖုန်းက
“ဟုတ်ပါတယ်။ အဲဒီသံတမန်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက တော်တော်လေး မြင့်တယ်လို့ ကြားရတယ်။ သံတမန် တစ်ခုခု အန္တရာယ်ဖြစ်မှာစိုးလို့ ကောင်းကင်ဝံပုလွေ မြို့တော်ဝန်က မြို့ကို ပိတ်ထားတာပါ။”
လုချန်း
“သံတမန်က လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က ဆိုရင် နန်းတော်နယ်မြေထဲမှာ ဘယ်သူက ရန်ပြုရဲမှာလဲ။ ဘာကို ကာကွယ်နေတာလဲ။”
အရက်ခွက်ကို ရွှီဝေဖုန်း ကောက်သောက်လိုက်ရာ လုချန်းက ချက်ချင်းပင် အရက် ပြန်ဖြည့်ပေးလိုက်၏။ ရွှီဝေဖုန်း ဆက်လက်၍
“ဘယ်သူသိမှာလဲ။ အရင်က လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က သံတမန်တွေ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို လာတုန်းက မြို့ကို ဒီလိုမပိတ်ဖူးဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်တုန်းကလည်း နန်းတော်က နတ်သံတမန်တစ်ယောက်ကို ကျုပ် မြင်ဖူးတယ်။”
ထိုစဉ် ရွှီဝေဖုန်း အနားရှိ အစောင့်တစ်ဦးက
“ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့မှာ တစ်ခုခု အကြီးအကျယ် ဖြစ်တော့မယ်လို့ ကျုပ် ခံစားနေရတယ်။ ကျုပ် တို့လို သာမန်လူတွေက နတ်စွမ်းအားရှင်တွေကို ဘယ်လိုမှ မခြိမ်းခြောက်နိုင်ပဲနဲ့ သာမန်လူတွေကိုတောင် ပေးမဝင်ဘူးဆိုတော့။ မြို့က မိသားစုကြီးတွေက သံတမန်ကို တစ်ခုခု လုပ်ဖို့ ကြံနေတာများလား။”
“စကားကို ဆင်ခြင်ပြောစမ်း။ နတ်စွမ်းအားရှင်တွေ ကြားသွားဦးမယ်။”
ထိုလူက
“ကျုပ် လျှောက်ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီမိသားစုကြီးတွေမှာ အခု နတ်စွမ်းအားရှင်တွေ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်နေပြီ။ သူတို့နဲ့ ချီယန်ဂိုဏ်းနဲ့ ဘာမှမပတ်သက်ဘူးဆိုတာ ကျုပ် မယုံဘူး။”
“အဲ့ဒီ မိသားစုကြီးတွေမှာ နတ်စွမ်းအားရှင်တွေရှိတာ မထူးဆန်းဘူး မဟုတ်လား။”
ရွှီဝေဖုန်းက ရှင်းပြ၏။
“မှန်ပါတယ်။ မထူးဆန်းပါဘူး။ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က အမျိုးသမီး တပည့်တွေကိုပဲ လက်ခံတာ ဆိုပေမဲ့ အဲဒီမိသားစုကြီးတွေက အမျိုးသားတွေကတော့ နန်းတော်ရဲ့ လက်အောက်ခံ အဖွဲ့အစည်းတွေထဲ ဝင်လို့ရတာပဲ။”
“ဒါပေမဲ့...”
“ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့က မိသားစုကြီးတွေရဲ့ လုပ်ငန်းတွေက တောင်ဘက်ကို မချဲ့ထွင်ကြဘူး။ ဒီကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းမှာ မိသားစုကြီးတွေရဲ့ ကုန်သည်အဖွဲ့တွေ မတွေ့ရသလောက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ မြောက်ဘက်မှာရှိတဲ့ ချီယန်ဂိုဏ်း နယ်မြေထဲကိုကျတော့ သူတို့ ကုန်သည်အဖွဲ့တွေ သွားနေကြတယ်။ ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။”
ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သည် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိ၏။ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် နယ်မြေထဲမှာဆိုလျှင် သူတို့၏ လုပ်ငန်းများနှင့် အကျိုးစီးပွားများကို အကာအကွယ် ရနိုင်သော်လည်း တောင်ဘက်သို့ လုပ်ငန်းမချဲ့ထွင်ပဲ မြောက်ဘက်သို့သာ ဦးတည်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။
မြောက်ဘက်ကို ချီယန်ဂိုဏ်းက အုပ်ချုပ်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုနယ်မြေတွင် သူတို့အတွက် အကာအကွယ် မရှိပေ။
ထိုမိသားစုကြီးများ အနေနှင့် ထိုအရာကို မသိစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သူတို့၏ လုပ်ငန်းများ အကာအကွယ် မရနိုင်သည်ကို သိလျက်နှင့် ချီယန်ဂိုဏ်း နယ်မြေထဲကိုသာ သွားနေကြခြင်းက တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ကိစ္စပင်။
ရွှီဝေဖုန်းက ဆက်လက်၍
“ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့က မိသားစုကြီးတွေဟာ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကနေ အချိန်မရွေး ခွဲထွက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတဲ့ ပုံပဲ။”
ရွှီဝေဖုန်း စကားကို လုချန်း ခဏခန့် တွေးတောလိုက်၏။ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့က မိသားစုကြီးတွေ ချီယန်ဂိုဏ်းဘက် ကူးပြောင်းဖို့ တကယ်ကြံစည်နေကြခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။ အကယ်၍ သူသာ ယနေ့ မြို့ထဲဝင်လျှင် သေတွင်းထဲ သက်ဆင်းသလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
ဒါက သူ့ကို တကယ် အခက်တွေ့စေသည်။ ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေမှ မှတ်ဉာဏ်များ အားလုံးကို ပြန်ရထားသော်လည်း သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်က မြေနတ်အဆင့်တွင်သာ ရှိသေး၏။ လက်ရှိ စွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် အရင်က တွေ့ခဲ့သော ရွှေနတ်အဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သူတို့ တကယ်ပဲ ပြန်လှည့်သွားရတော့မှာလား။
လုချန်း ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် စနစ်၏ အသိပေးချက် ထွက်ပေါ်လာ၏။
“ယွမ်ချင်းရှုသည် သခင့်အတွက် အမွှာရင်သွေးလေးများ မွေးဖွားပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သခင်ကို သူတော်စင်အဆင့် နတ်ဓားဖြစ်သော နတ်သတ်ဓားနှင့် နတ်ဘုရင်၏ ကျိန်စာတို့ကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်လိုက်ပါသည်”
စနစ်၏ အသိပေးချက်ကို ကြားလျှင် လုချန်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။
ယွမ်ချင်းရှု ကလေးမွေးပြီလား။
အမွှာတောင်လား။
နောက်ဆုံးတော့ မွေးလာကြပြီ။
သူ ဒီဆုလာဘ်ကို စောင့်နေတာ ကြာပြီ ဖြစ်၏။ သို့သော် ထိုဆုလာဘ်နှစ်ခု၏ အကူအညီဖြင့် လက်ရှိ အခြေအနေမှ လွတ်မြောက်ရန် လုံလောက်ပါ့မလား သူ မသေချာသေးပေ။
ထို့နောက် နတ်သတ်ဓားကို လုချန်း ကြည့်လိုက်၏။ ယခင်ဘဝ ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေတွင် ရှိစဉ်ကပင် သူတော်စင်အဆင့် နတ်ဓားမျိုး သူ မပိုင်ဆိုင်ဖူးသလို မြင်တောင် မမြင်ဖူးပေ။ ထိုကဲ့သို့သော နတ်လက်နက်များသည် နတ်ဂိုဏ်းအချို့၏ အဖိုးတန် ရတနာများဖြစ်ပြီး အလွယ်တကူ ထုတ်ပြလေ့မရှိကြပေ။
ထိုနတ်ဓားက သူ့အတွက် အသုံးဝင်သော်လည်း နတ်သတ်ဓား တစ်လက်တည်းနှင့် ရွှေနတ်အဆင့်ကို သတ်နိုင်ရန် မလုံလောက်သေးပေ။
ရွှေနတ်အဆင့်နှင့် မြေနတ်အဆင့်ကြားတွင် အဆင့်သုံးဆင့် ကွာခြား၏။ သူတော်စင်အဆင့် နတ်ဓားကို ကိုင်ထားလျှင်တောင် အများဆုံး အဆင့်နှစ်ဆင့်လောက်သာ ကျော်လွန် တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မည်။
ထို့နောက် နတ်ဘုရင်၏ ကျိန်စာကို လုချန်း ကြည့်လိုက်၏။
ထိုအရာအကြောင်း သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးသော်လည်း “နတ်ဘုရင်” ဟု ပါဝင်နေသည့်အတွက် သာမန်ရတနာ မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှား၏။
နတ်ဘုရင်၏ ကျိန်စာ၏ အကြောင်းအရာကို လုချန်း ချက်ချင်း ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။
[နတ်ဘုရင်၏ ကျိန်စာ : နတ်ဘုရင် တစ်ပါး မကွယ်လွန်မီ ထားရစ်ခဲ့သော အမှတ်အသား တစ်ခု ဖြစ်၏။ ထိုအမှတ်အသားကို အသုံးပြုလျှင် သခင်သည် နတ်ဘုရင်တစ်ပါး၏ စွမ်းအားကို ယာယီ ရရှိမည် ဖြစ်ပြီး အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုနိုင်ရန် စွမ်းအားကို သူ့အလိုလို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနိုင်သည်]
နတ်ဘုရင်၏ ကျိန်စာ၏ အကြောင်းအရာကို မြင်လျှင် လုချန်း တိတ်ဆိတ်သွား၏။
အိပ်ချင်နေစဉ် ခေါင်းအုံး ရလိုက်သလိုပင်။ စနစ်သည် အမြဲတမ်း သူ့အပေါ် အချိန်ကိုက် ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက် တတ်ပေ၏။
လုချန်း အတွေးထဲနစ်မြောနေစဉ်မှာပင် ရွှီဝေဖုန်းက
“သခင်လေး... ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ရဲ့ အခြေအနေက မသေချာသေးဘူး။ အခု သွားမယ်ဆိုရင် အချိန်ကောင်း မဟုတ်ပါဘူး။”
ထိုအရာကို ကြားလျှင် လုချန်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး
“ခင်ဗျား ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ကျုပ် ကျန့်နင်မြို့မှာ ရက်အနည်းငယ် ထပ်နေပြီး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ဦးမယ်။”
“ဒီသတင်းတွေ ပြောပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီအရက်အိုးကို ကျုပ် လက်ဆောင်ပေးခဲ့မယ်။”
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လုချန်း လှည့်ထွက်လာခဲ့၏။
နတ်ဘုရင်၏ ကျိန်စာ ရှိနေမှတော့ ရွှေနတ်အဆင့်ကို သူ ဘာကြောင့် ကြောက်နေရတော့မည်နည်း။
ရှေ့သို့သာ ဆက်သွားရန် လုချန်း ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့က မိသားစုကြီးတွေ ဘာတွေ ကြံစည်နေလဲဆိုတာကို သူ သိချင်နေပြီ ဖြစ်၏။
ရှောင်ရွှီရင်၊ ကောက်ရှီယွမ်တို့နှင့်အတူ အရက်ဆိုင်ထဲမှ လုချန်း ထွက်လာခဲ့၏။ လုချန်းတို့ ထွက်သွားသည်ကို ရွှီဝေဖုန်း မျက်တောင်မခတ် ကြည့်နေမိ၏။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကုန်သည်အစောင့် တစ်ဦးက
“ဒီသခင်လေးက သာမန်လူတော့ မဟုတ်ဘူး။ မိသားစုကြီးတစ်ခုခုက သခင်လေးများလား။ ကျုပ် တို့ အဲဒီမိသားစုကြီးတွေ
မကောင်းကြောင်း ပြောတာကို သူ ကြားသွားရင်...”
ထိုအစောင့် စကားစပြတ်သွား၏။ ထိုအရာကို ကြားလျှင် အခြားအစောင့် တစ်ဦးလည်း ချွေးစေးများ ထွက်လာတော့၏။
ရွှီဝေဖုန်းက လုချန်း စားပွဲပေါ်တွင် ထားခဲ့သည့် အရက်အိုးကို ယူလိုက်ပြီး အရက်တစ်ခွက် ငှဲ့သောက်ကာ ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။
“သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက အဲ့ဒီသခင်လေးတွေထက် အများကြီး ပိုမြင့်တယ်။”
ရွှီဝေဖုန်း စကားကြောင့် အစောင့်များ မှင်တက်သွားကြ၏။ ရွှီဝေဖုန်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ပွဲကြီးပွဲကောင်းတော့ ကြည့်ရတော့မယ်”
ရွှီဝေဖုန်းသည် သာမန်လူသား တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ကုန်သည်အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ နေရာအနှံ့ ရောက်ဖူးသဖြင့် လူအမျိုးမျိုးကို တွေ့ဖူးပြီး နတ်စွမ်းအားရှင် အမြောက်အမြားကိုလည်း မြင်ဖူး၏။
ထိုသူ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ အခြေအနေကို စုံစမ်းနေခြင်းနှင့် သူ၏ ထူးခြားလှသော အရှိန်အဝါတို့ကြောင့် သူ၏ အဆင့်အတန်းကို ရွှီဝေဖုန်း ခန့်မှန်းမိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့၏ ပြောင်းလဲမှုများကို ထိုသူအား သတိပေးရန်နှင့် မသွားဖို့ တားမြစ်ရန်အတွက်သာ ရည်ရွယ်၍ သူ အများကြီး ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှီဝေဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ နွေးထွေးသော စီးဆင်းမှုတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်အလွန်ကြည်လင်သွား၏။ နောက်တစ်ခဏတွင် လေထုထဲ၌ စီးဆင်းနေသော အပြာရောင် ဝိညာဉ် စွမ်းအားများကို သူ အာရုံခံနိုင်သွား၏။
ဝမ်းသာအားရဖြင့် ရွှီဝေဖုန်း တုန်ရင်စွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်မိသည်။ သူ ဒူးထောက် ဂါဝရပြုချင်သော်လည်း စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ လုချန်း ထွက်သွားသည့် ဘက်သို့ အရိုအသေ ပေးလိုက်ရုံသာ ပြုလိုက်၏။
***