Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၀၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပွက်ပွက်ဆူလာသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် အားလန်နတ်ဘုရား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>မြင့်မားစွာ ထိုးမတ်နေသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုစီ၏ ထိပ်တွင် ဧရာမ အရိုးစုကြီးများကို သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ထားလေသည်။ ဤရှေးဟောင်း အရိုးစုကြီးများသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် တလက်လက် တောက်ပနေခဲ့ကြသည်။ သို့တိုင်အောင် သူတို့ သေဆုံးသွားချိန်က မည်သို့သော ကိုယ်ဟန်အနေအထားရှိခဲ့သည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ချွင်းချက်မရှိစွာ သူတို့အားလုံးမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကာ ဟိန်းဟောက်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှယ်အန်းသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ အကြည့်များက ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုနေကာ မျက်ဝန်းထဲရှိ ဒေါသများက တဖြည်းဖြည်း ပွက်ပွက်ဆူလာလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအရိုးစုများ အားလုံးမှာ ဟွာမျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဘုရားများဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ တကယ်ပဲ ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီလား...</p> <p> </p> <p>အမှန်တွင် ရွှယ်အန်းသည် ဤအရာအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ မည်မျှပင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပါစေ၊ ဟွာမျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဘုရားအရိုးစုများစွာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရွှယ်အန်း၏ ရင်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ရိုက်ခတ်လာလေသည်။ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်တွင်ပင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်ဘုရားမျက်လုံးသည် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ခမ်းနားထည်ဝါသော တောင်တန်းကြီးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားသည်။ ရွှယ်အန်းက အနီးကပ် လိုက်ပါသွားပြီး တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ရာ နတ်မျက်လုံးမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အဆက်မပြတ် ဝဲလှည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤအချိန်တွင် ကျီဟွမ်မှာ တုန်ရီနေလျက် မပြောဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>"အ... အရှင်၊ လီဟန် အရှင်နောက်ကို ကျွန်မ လိုက်လာတုန်းက နောက်ထပ် လေဟာနယ်တစ်ခုထဲကို ဝင်ဖို့ အရမ်းကို ရှုပ်ထွေးတဲ့ လက်ဟန်သဏ္ဍာန်တွေ အများကြီး လိုအပ်တယ်၊ အခု အရှင်က..."</p> <p> </p> <p>သူမ စကားမဆုံးမီမှာပင် ရေခဲတမျှ အေးစက်နေသော မျက်နှာဖြင့် ရွှယ်အန်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ လက်သီးကို ဆုပ်လျက် တိုက်ရိုက် ထိုးချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း!</p> <p> </p> <p>လေဟာနယ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး ဗျောက်အိုးများ ဖောက်လိုက်သကဲ့သို့ တဖြောက်ဖြောက် မြည်သံများနှင့်အတူ ဧရာမ အဝင်ပေါက်ကြီးတစ်ခု စတင် ပုံပေါ်လာလေသည်။ ရွှယ်အန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလောကမှာ လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ ဖြေရှင်းလို့ မရနိုင်တဲ့ အရာဆိုတာ မရှိဘူး၊ တကယ်လို့ ရှိနေတယ်ဆိုရင်တောင်... အဲဒါက မင်းရဲ့ စွမ်းအားက မလုံလောက်သေးလို့ပဲ"</p> <p> </p> <p>အတွင်းပိုင်းမှာ မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း နတ်ဘုရားမျက်လုံး၏ လမ်းပြမှုအောက်တွင် ရွှယ်အန်းတို့အဖွဲ့ လွယ်ကူစွာ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ခဲ့သည်။ ခြောက်သွေ့ခေါင်းပါးနေသော လွင်ပြင်ကြီး မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်လာသောအခါ ရွှယ်အန်း၏ အကြည့်သည် လွင်ပြင်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ အမည်းရောင် မျှော်စင်ကြီးများနှင့် မျှော်စင်များ၏ သံကြိုးများကြားတွင် ရှိနေသော အားနည်းသည့် ပုံရိပ်လေးအပေါ်သို့ ချက်ချင်း စူးစိုက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်းက ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့်ပင် မျှော်စင်အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ အမည်းရောင် သံကြိုးများက အလယ်ရှိ လူငယ်လေးကို တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ချည်နှောင်ထားသည်။ သူ၏ ခေါင်းကို ငုံ့ထားပြီး ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်များက မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာများကိုမူ မြင်တွေ့နေရဆဲဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ထျန်းလည်း ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ နာကျင်မှုနှင့် တွေဝေရှုပ်ထွေးမှုများ တစ်လှည့်စီ ပေါ်လာနေသည်။ အသိစိတ်တစ်ခုက သူ့ကို ဤလူငယ်လေးအနီးသို့ ချဉ်းကပ်ရန် တွန်းအားပေးနေသလို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ရွှယ်အန်းက အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟွာမျိုးနွယ်စု မျိုးဆက်သစ် ရွှယ်အန်းက အားလန် နတ်ဘုရားကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p> </p> <p>သို့သော် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။ လူငယ်လေးမှာ အသက်မဲ့နေသော အလောင်းကောင်ပမာ ခေါင်းကို ငိုက်စိုက်ကျထားလေသည်။ ရွှယ်အန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် နာကြည်းမှုများ ပြည့်လျှံလာသည်။ နာမည်ကျော်ကြားလှသော အားလန်နတ်ဘုရားမှာ ယခုအခါ စွမ်းအားကုန်ခန်းလုနီးပါး ဖြစ်နေချေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ယန်ကျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ဝဲလှည့်နေသော နတ်ဘုရားမျက်လုံးက လင်းလက်လာပြီး မျှော်စင်ထိပ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခု တောက်ပလာလေသည်။ ယန်ကျန်း၏ ရင်ဘတ်မှာ အနည်းငယ် စတင် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်လာပြီးနောက် သူက ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းမော့လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်များအောက်မှ မြင့်မြတ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းဆဲဖြစ်သော မျက်နှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားပြီး နဖူးပေါ်ရှိ ဒေါင်လိုက်နတ်မျက်လုံးမှာ ခြောက်သွေ့မှေးမှိန်နေလေသည်။ သူက အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး ဩရှရှအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လီဟန် အရှင်သခင်... မင်း ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီလား"</p> <p> </p> <p>သူက ရွှယ်အန်းတို့ကို လီဟန် အရှင်သခင်၏ လူများဟု အထင်မှားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှယ်အန်းက သက်ပြင်းဖျော့ဖျော့ ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အားလန် နတ်ဘုရား... ကျွန်တော်က လီဟန် အရှင်သခင် မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>သူသည် ဤစကားကို စစ်မှန်သော ဟွာမျိုးနွယ်စု ဘာသာစကားဖြင့် ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤစကားကြောင့် ယန်ကျန်းမှာ တုန်ရီသွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း... မင်း..."</p> <p> </p> <p>"နတ်ဘုရား... ကျွန်တော်က ဟွာမျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးဆက်သစ် ရွှယ်အန်းပါ"</p> <p> </p> <p>ယန်ကျန်း အံ့အားသင့်နေစဉ်မှာပင် နတ်မျက်လုံးက ယန်ကျန်း၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ ဤနတ်မျက်လုံး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမှုကြောင့် ယန်ကျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး ဒဏ်ရာများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း သက်သာပျောက်ကင်းလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ရှေ့တွင်ရှိသော ရွှယ်အန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါမှသာ ဤသည်မှာ လီဟန် အရှင်သခင်၏ လှည့်ကွက်မဟုတ်ကြောင်း ယုံကြည်သွားတော့သည်။ သူ စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်ချိန်မှာပင် မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားကာ အဝေးသို့ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လူငယ်လေး... ထွက်ပြေးတော့၊ လီဟန် ကောင်းကင်ဘုံက လူတွေ လာနေပြီ!"</p> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်းက လှိုင်းဂယက်များ ထနေသော ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ထွက်ပြေးရမယ် ဟုတ်လား၊ ဘာလို့ ထွက်ပြေးရမှာလဲ၊ အခု ခင်ဗျားကို ရှာတွေ့ပြီဆိုတော့... သူတို့ကို စောင့်နေရုံပဲ ရှိတာပေါ့”</p> <p> </p> <p> </p>


Save