Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၀၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">နိယာမအားလုံး တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်ခြင်းနှင့် အင်မော်တယ်များ၏ ဦးညွှတ်ခစားမှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရွှယ်အန်း၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အပေါ် အတင်းအဓမ္မ ချမှတ်ထားသော ကန့်သတ်ချက်များမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ရွှယ်အန်း၏ ဦးခေါင်းထက်မှနေ၍ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသော ဧရာမ အရှိန်အဝါကြီးတစ်ခုကို အားလုံး မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရှိန်အဝါ၏ ပြင်းထန်မှုမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး လီဟန် အရှင်သခင်နှင့် ကျီဝေ့ ကြယ်သခင်တို့၏ အရှိန်အဝါများကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်ရုံသာမက သူတို့ကိုပင် ကျော်လွန်သွားမည့် အနေအထားတွင် ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲကို ပြုံးလျက် စောင့်ကြည့်နေသော ယဲ့လျိုယန်မှာ မိမိမျက်စိကိုပင် မယုံကြည်နိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p> "သာမန် စစ်မှန် အင်မော်တယ် တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အရှိန်အဝါမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>လီဟန် အရှင်သခင်နှင့် ကျီဝေ့ ကြယ်သခင်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများလည်း ပျက်ယွင်းသွားသော်လည်း သူတို့က လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အေးစက်စွာ ဟိန်းဟောက်လျက် တိုက်ရိုက် လှုပ်ရှားလိုက်ကြလေသည်။ ကြယ်အလင်းရောင်များ တလက်လက် တောက်ပသွားပြီး အလင်းတန်းများက ကောင်းကင်ယံကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ပြင်းထန်မှုမှာ လွန်စွာ ကြီးမားလှသဖြင့် ဤကမ္ဘာလောက၏ အချိန်နှင့် လေဟာနယ်ကိုပင် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားစေသယောင် ထင်မှတ်ရသည်။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအားအရ ပြောရလျှင် လီဟန် အရှင်သခင်နှင့် ကျီဝေ့ ကြယ်သခင်တို့မှာ  အင်မော်တယ်သခင် အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေသော်လည်း အင်မော်တယ် ဘုရင် အဆင့်သို့မူ မရောက်ရှိကြသေးပေ။ သို့သော် အင်မော်တယ် ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်လာရန်မှာ အမြင့်ဆုံးသော ပါရမီသာမက ကြီးမားလှသော ကံကောင်းမှုနှင့် ကံကြမ္မာ၏ အထောက်အပံ့ လိုအပ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် စကြဝဠာ နယ်ပယ်ပေါင်းစုံတွင် အင်မော်တယ် ဘုရင်ဝက် ဖြစ်နေခြင်းကပင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်၏ အထွတ်အထိပ်ကို ကိုယ်စားပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုမူ အင်မော်တယ် ဘုရင်ဝက် နှစ်ပါးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလာသောအခါ ဤစွမ်းအားမျိုးက မည်သည့် အင်မော်တယ်သခင်ကိုမဆို ကြောက်ရွံ့တုန်ယင်သွားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ခံရလျှင် ရွှယ်အန်းမှာ သေချာပေါက် အမှုန့်ဖြစ်သွားမည်ဟု ယဲ့လျိုယန်က လုံးဝ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးထံမှ အလင်းတန်းများက အတားအဆီးမရှိ ဖြတ်သန်းသွားပြီး မြေပြင်ကို ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။ အသံတစ်ချက်မျှ မထွက်ဘဲ တောရိုင်းမြေပြင်ကြီးမှာ အငွေ့ပျံသွားသည့်အလား ချက်ချင်းပင် အရည်ပျော်ကျသွားပြီး ဧရာမ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားပြီး ရွှယ်အန်း၏ အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သေသွားပြီလား...</p> <p> </p> <p>လီဟန် အရှင်သခင်နှင့် ကျီဝေ့ ကြယ်သခင်တို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ ရည်မှန်းထားသော လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် ရတနာများအတွက် ရွှယ်အန်း၏ ဝိညာဉ်ကို အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းဆီးရန် မဖြစ်နိုင်တော့သဖြင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှယ်အန်းအပေါ် ကျေးဇူးတင်နေသော ရှောင်ထျန်းမှာ နှလုံးကွဲမတတ် ခံစားလိုက်ရပြီး တုန်ရီသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "သခင်... သခင်လေးရွှယ်က..."</p> <p> </p> <p>ယန်ကျန်းကမူ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေပြီးမှ ပြောလာသည်။</p> <p> </p> <p> "ခဏလောက် ထပ်စောင့်ကြည့်လိုက်ဦး"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကျီဟွမ်က လူအုပ်ထဲမှ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်လာပြီး ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ယောင်္ကျား... ကျွန်မ ကျီဟွမ်ပါ၊ အရှင်က ရွှယ်အန်းကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီ... အဲဒါ တကယ်ကို ကောင်းလွန်းပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို အိမ်ပြန်ခေါ်သွားပေးပါတော့ရှင်"</p> <p> </p> <p>လီဟန် အရှင်သခင်က ပြုံးဖြီးဖြီး ဖြစ်နေသော ကျီဟွမ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အိမ် ဟုတ်လား... ဘယ်အိမ်ကို ပြောတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျီဟွမ်မှာ မှင်တက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"တင်းထျန်း စံအိမ်တော်ကို ပြန်ရမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>လီဟန် အရှင်သခင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျီဟွမ်... ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်ကျော်မှာ ငါ့ကွယ်ရာမှာ မင်း ဘာတွေ လုပ်နေလဲဆိုတာ ငါ အသေးစိတ် ပြောပြဖို့ လိုသေးလို့လား၊ ပြီးတော့ မင်းက ငါ့ကိုတောင် သစ္စာဖောက်ရဲသေးတယ်၊ ငါက ခေါင်းပေါ်မှာ ဦးထုပ်စိမ်း ဆောင်းရတာကို သဘောကျနေတယ်လို့ မင်း တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အရှင်သခင်က လက်ညှိုးဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ညွှန်လိုက်သည်။ ကျီဟွမ် တစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်မီမှာပင် သူမသည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဘာမှမကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။ လီဟန် အရှင်သခင်မှာ မိမိဇနီးကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် ကြက်တစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်ရသကဲ့သို့ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပြပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် လေဟာနယ်ထဲမှ ပေါ့ပါးသော ရယ်မောသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားပြောတာ မှန်တယ်... ခင်ဗျားက ခေါင်းပေါ်မှာ ဦးထုပ်စိမ်းဆောင်းရတာကို သဘောကျတဲ့ အလေ့အကျင့် တကယ်ပဲ ရှိပုံရတယ်"</p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ လေဟာနယ်ထဲတွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပွင့်ထွက်လာပြီး ရွှယ်အန်းက အပြုံးဖျော့ဖျော့ဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လီဟန် အရှင်သခင်နှင့် ကျီဝေ့ ကြယ်သခင်တို့၏ မျက်ဝန်းအိမ်များမှာ ကျုံ့ဝင်သွားလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှယ်အန်း၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို၍ ဖမ်းဆုပ်ရခက်လာသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။သူ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသော်လည်း မိုင်ထောင်ချီ အဝေးသို့ ရောက်နေသည့်အလား ခံစားရပြီး ပြင်းထန်သော စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မှုကို ခံစားရစေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်းက ပြာပင် မရှိတော့သည့် ကျီဟွမ်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "သူမက အတုအယောင် အမိန့်တော်ပြား တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ပြီလို့ ထင်နေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ အဲဒီ အမိန့်တော်ပြားက အစစ်ကြီး ဖြစ်နေတယ်၊ ကျွန်တော်ပြောတာ မှန်တယ်မလား... လီဟန် အရှင်သခင်"</p> <p> </p> <p>လီဟန် အရှင်သခင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစစ်ဖြစ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ၊ အဲဒီ အရူးမက နောက်ပိုင်း သေချာပေါက် သေရမယ့်သူပဲ၊ သူမ မသေခင် ငါက အသုံးချလိုက်တာ ပုံမှန်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ကောင်းကောင်း ပြောတတ်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ခေါင်းပေါ်က အစိမ်းရောင်ကတော့ အခုထိ စူးရှတောက်ပနေတုန်းပဲ ဆိုတာ နှမြောစရာပဲ"</p> <p> </p> <p>"စကားပိုတွေ တော်လိုက်တော့ ရွှယ်အန်း၊ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ရဲမှတော့ မင်း သေချာပေါက် သေရမယ်ဆိုတာ သေချာနေလို့ပဲ"</p> <p> </p> <p> လီဟန် အရှင်သခင်က အေးစက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကာ ထပ်မံ လှုပ်ရှားလိုက်ပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျီဝေ့ ကြယ်သခင်က ဝင်မပါဘဲ ဘေးမှနေ၍ အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p>လီဟန် အရှင်သခင်၏ တိုက်ကွက်များတွင် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ တောက်ပလင်းလက်မှုမျိုး မပါဝင်ဘဲ သာမန်ဆန်လွန်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုက ပို၍ ထင်ရှားနေလေသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုက ရွှယ်အန်း၏ လွတ်မြောက်ရာလမ်းကြောင်း အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ အပြုံးမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ရူးသွပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ သူသည် တစ်ချိန်က စကြဝဠာ နယ်ပယ်ပေါင်းစုံကို ကြီးစိုးခဲ့သော မာနထောင်လွှားသည့် ကြာပန်းနီ အင်မော်တယ် အရှင်သခင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည့်အလားပင်။</p> <p> </p> <p>"ငါက တစ်ချိန်တုန်းက ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်မော်တယ် အရှင်သခင် ဖြစ်ခဲ့တယ်၊ ဟွာမျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေးရန်စကို ငါကပဲ ကလဲ့စားချေပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>"နိယာမအားလုံး တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်ခြင်း ... အင်မော်တယ် အားလုံးကို ဦးညွှတ်ခစားဖို့ ငါ အမိန့်ပေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ဤစကားများနှင့်အတူ ရွှယ်အန်းက သူ၏ လက်သီးကို ထိုးချလိုက်သည်။ ဤလက်သီးချက်က ကမ္ဘာလောက တစ်ခုလုံးကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်သည့်အလား လီဟန် အရှင်သခင်၏ တိုက်ကွက်ကို ပြတ်သားစွာ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p>


Save