Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၀၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကြယ်တာရာပင်လယ်ကို ချေမှုန်းသည့် လက်သီးနှင့် တစ်ယောက်တည်းဖြင့်</h2> <h2 style="text-align: center;">နှစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်းသည် အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ထည်ဝါလှသော စွမ်းအားလှိုင်းများကြောင့် လီဟန်အရှင်သခင်နှင့် ကျီဝေ့ကြယ်တာရာသခင်တို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြူရော်သွားကြလေသည်။ တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် ရွှယ်အန်း၏ လက်ရှိအဆင့်မှာ  အင်မော်တယ်သခင်အဆင့်ဝက်၌သာ ရှိနေပြီး သူတို့ထက် အဆင့်ကြီးတစ်ခုစာမျှ နိမ့်ကျနေသဖြင့် သိပ်ပြီး အရေးတယူ လုပ်စရာ မလိုပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရွှယ်အန်း၏ အကြည့်နှင့် ဆုံလိုက်ရသောအခါ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ တစ်ကိုယ်လုံး အေးစိမ့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်များမှာလည်း တောင့်တင်းသွားကြလေသည်။ ထိုခံစားချက်မှာ ရှေးဟောင်း နဂါးကြီးတစ်ကောင်၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရယူနိုင်ခဲ့ကြပြီး အချင်းချင်း အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ဦး၏ မျက်လုံးထဲတွင် တစ်ဦးက ကြီးလေးသော အခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ရွှယ်အန်း၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသူများပီပီ သူတို့နှင့် ရွှယ်အန်းကြားတွင် တစ်ယောက်သေ တစ်ယောက်ရှင်ရုံမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာလမ်း မရှိတော့ကြောင်းကို သဘာဝကျကျပင် နားလည်ထားကြလေသည်။ ဤဘေးအန္တရာယ်မှ ရွှယ်အန်းကို လွတ်မြောက်ခွင့် ပြုလိုက်မိလျှင် အဆုံးအစမဲ့သော ပြဿနာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေတော့မည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ယောက်သည် အချိန်ဆွဲ စကားပြောမနေတော့ဘဲ ပြိုင်တူ အော်ဟစ်လိုက်ကြကာ ရွှယ်အန်းဆီသို့ သေစေနိုင်လောက်သော တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားကြလေတော့သည်။ အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်ဝက် သိုင်းပညာရှင်နှစ်ဦး၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပြီး ဤလောကကြီး၏ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံကိုပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေကာ အချိန်မရွေး ပြိုကျပျက်စီးသွားနိုင်သည့်အလား ထင်မှတ်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် ရွှယ်အန်း၏အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ့ကို အပြည့်အဝ ဝါးမျိုသွားတော့မည့် အချိန်လေးမှာပင် ရွှယ်အန်းသည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ မျက်လှည့်စုတ်တံဖြင့် ဖုံးအုပ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့လေသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားကာ မြေပြင်ပေါ်၌ အောက်ခြေမရှိသော ဧရာမ ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"သူ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"</p> <p> </p> <p>လီဟန်အရှင်သခင်နှင့် ကျီဝေ့ကြယ်တာရာသခင်တို့၏ နှလုံးသားများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် သူတို့၏ နားဘေး၌ ပေါ့ပါးသော ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>"တိုက်ရတာ သဘောကျနေပုံပဲ"</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် အနောက်ဘက်သို့ ချက်ချင်းလှည့်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသော်လည်း ရလဒ်ကတော့ လွဲချော်သွားဆဲပင်။ထို့နောက်တွင် ရွှယ်အန်းထံမှ အေးစက်သော ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p> "ခင်ဗျားတို့ တကယ် သဘောကျနေပုံရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့... ကျွန်တော့်အလှည့်ရောက်ပြီ"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရွှယ်အန်း၏ ပုံရိပ်သည် လီဟန်အရှင်သခင်၏ ဘေးတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက် သူသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ လီဟန်၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။ ထိုလက်ဝါးချက်မှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှပေသည်။ လီဟန်အရှင်သခင်မှာ ရှောင်တိမ်းရန် အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်ဘဲ အထက်မှ ဆင်းသက်လာသော ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားကြီးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရကာ ကောင်းကင်ထက်မှ မြေပြင်သို့ ရိုက်ချခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း!</p> <p> </p> <p>ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူပုံစံ ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာကာ လီဟန်အရှင်သခင်မှာ ထိုအထဲသို့ နစ်ဝင်ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျီဝေ့ကြယ်တာရာသခင်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားသော်လည်း သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကတော့ မြန်ဆန်လှသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု လက်သွားပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်များ ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်အလင်းတန်းများ ကျဆင်းလာပြီး သူ၏ပတ်လည်တွင် ကြယ်တစ်သောင်း အကာအကွယ် တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ရွှယ်အန်း... မင်းက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခု ငါ့ဆီမှာ ကြယ်တစ်သောင်းရဲ့ အကာအကွယ် ရှိနေပြီ၊ မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်နိုင်ဦးမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျီဝေ့ကြယ်တာရာသခင်သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။</p> <p>သို့သော် သူ၏ ရယ်မောသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆို ရွှယ်အန်းကလည်း ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းစွာ ရယ်မောလိုက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကြယ်တစ်သောင်းရဲ့ အကာအကွယ် ဟုတ်လား... ဒါဆိုလည်း ခင်ဗျားရဲ့ ကြယ်တစ်သောင်းလုံးကို ချေမှုန်းပစ်မယ်"</p> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်းသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလျက် လက်သီးတစ်ချက် တိုက်ရိုက် ထိုးချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝှစ်!</p> <p> </p> <p>ဤလက်သီးချက်သည် တစ်လောကလုံးကို မွှေနှောက်သွားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပြီး ရိုင်းစိုင်းလှသော လေဆင်နှာမောင်းကြီးတစ်ခုသည် ကျီဝေ့ကြယ်တာရာသခင်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပြေးဝင်သွားလေသည်။ ထိုလေဆင်နှာမောင်းကြီးသည် ကြယ်အလင်းတန်း အကာအကွယ်နှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျီဝေ့ကြယ်တာရာသခင်မှာ စိတ်အေးသွားပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> "ရွှယ်အန်း... အလကားပါပဲကွာ၊ မင်းရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်စဉ်အဆင့်နဲ့ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ခံစစ်ကိုတောင် မဖောက်နိုင်ဘူး၊ မင်းရဲ့ ခွန်အားတွေကို ချွေတာပြီး နောက်ကျရင် မင်းအသက်ကို ဘယ်လို ကယ်ရမလဲဆိုတာပဲ စဉ်းစားထားလိုက်စမ်းပါ၊ ဟားဟားဟား... အွတ်"</p> <p> </p> <p>သူ့ ရယ်မောသံသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ထိုအခိုက်တွင် ရွှယ်အန်း၏ လက်သီးချက်သည် ကြယ်အလင်းတန်း အကာအကွယ်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အကာအကွယ်ကြီးမှာ ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ကွဲကြေသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်များသည် ရူးသွပ်စွာ တုန်ခါသွားကြပြီးနောက် တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲစပြုလာကြလေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြယ်တာရာပင်လယ်ပြင်ကြီး ပျက်စီးသွားလေသည်။ ကျီဝေ့ကြယ်တာရာသခင်မှာ ဤတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားပြီး အနောက်ဘက်သို့ ဆယ်မိုင်ကျော်ခန့် လွင့်စင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ မင်းရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားနဲ့ ငါ့ရဲ့ ကြယ်တစ်သောင်း အကာအကွယ်ကို ဘယ်လိုလုပ် ဖောက်နိုင်ရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်းက သူ့ကို အသက်ရှူချောင်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမပေးဘဲ ကျီဝေ့ကြယ်တာရာသခင်၏ အထက်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့ကာ နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်ကို မိုးကြိုးပစ်ချသည့်အလား ထိုးချလိုက်လေသည်။ ကျီဝေ့ကြယ်တာရာသခင်သည် ကြယ်ကြွေတစ်ခုကဲ့သို့ ရွှယ်အန်း၏ ရိုက်ချခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်း လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ ယခုအချိန်အထိ အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်စာမျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သေးသည်။ သို့တိုင်အောင် အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်တစ်ဝက် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးမှာ ယခုအခါတွင် ကြွက်များကဲ့သို့ မြေကြီးထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့လျိုယန်သည်လည်း မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူပုံစံ ချိုင့်ခွက်နက်ကြီး နှစ်ခုကို ကြည့်ရင်း မယုံကြည်နိုင်စွာ ခေါင်းခါယမ်းနေမိလေသည်။ ရှောင်ထျန်းမှာမူ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> "အရှငါရွှယ်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ၊ အဲဒီ သက်ကြီးလူယုတ်မာကြီး နှစ်ကောင်စလုံးကို တကယ်ကြီး အနိုင်ယူလိုက်နိုင်ပြီ"</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယန်ကျန်း၏ မျက်နှာမှာမူ တည်ကြည်နေဆဲဖြစါသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူး၊ လီဟန်နဲ့ ကျီဝေ့ကြယ်တာရာသခင်က ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ အရေးနိမ့်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် မြေပြင်ကြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် အလင်းတန်းနှစ်ခု ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်လာလေသည်။ လီဟန်အရှင်သခင်နှင့် ကျီဝေ့ကြယ်တာရာသခင်တို့သည် ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာကြပြီး ကြီးမားပြင်းထန်လှသော အဟုန်ဖြင့် ရွှယ်အန်းဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်"</p> <p> </p> <p>ဆွေ့မန်နှင့် ယုရန်တို့မှာ အံ့ဩထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သို့ရာတွင် ရွှယ်အန်းသည် အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်ပြီး သူတို့နှင့် ရဲဝံ့စွာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ထက်မှ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှံကျလာသော စွမ်းအားလှိုင်းများကြောင့် စောင့်ကြည့်နေသူများ၏ မျက်နှာများ ဖြူရော်သွားကြလေသည်။ ဤကဲ့သို့ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော တိုက်ပွဲမျိုးကို တစ်ခါမှပင် မကြားဖူးခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p> အထူးသဖြင့် အင်မော်တယ်သခင်အဆင့်ဝက် ကျင့်စဉ်အဆင့်လေးဖြင့် အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်ဝက် နှစ်ဦးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေခြင်းမှာ သာမန်လူများ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p>


Save