Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၀၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">အင်မော်တယ်ဘုရင်၏ အမိန့်တော်နှင့် စကားတစ်ခွန်း၏ စွမ်းအား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် တောက်ပသော အလင်းတန်းသုံးခုသည် ပြင်းထန်စွာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် အရှိန်ဖြင့် ကွဲကွာသွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ၎င်းတို့သုံးဦးကို ကြည့်လိုက်လျှင် လီဟန်အရှင်သခင်၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး ကျီဝေ့ကြယ်တာရာသခင်မှာလည်း အနည်းငယ် မောဟိုက်နေလေသည်။ ရွှယ်အန်း တစ်ယောက်တည်းသာ တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် သူ၏လက်ဝါးကို အေးအေးလူလူ ပွတ်သပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူက ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ပြောလိုက်သေးသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့ ရပ်သွားကြတာလဲ... ငါက ကစားလို့တောင် မဝသေးဘူး"</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းမှာ ဆွံ့အသွားကြလေသည်။ အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်တစ်ဝက် နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်နေရပါလျက်နှင့် သူက မဝသေးဘူး ဟု ဆိုခြင်းမှာ အလွန်ပင် မာနကြီးလွန်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>လီဟန်အရှင်သခင်နှင့် ကျီဝေ့ကြယ်တာရာသခင်တို့ အချင်းချင်း အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်လုံးထဲတွင် အကြောက်တရားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ရွှယ်အန်း၏ အမြန်နှုန်းမှာ တစ္ဆေသရဲတစ်ကောင်အလား ဖြစ်ပြီး သူတို့သည် ရွှယ်အန်း၏ အဝတ်စကိုပင် မထိနိုင်ကြသော်လည်း ရွှယ်အန်း၏ လက်သီးချက်များကမူ သူတို့ကို ပြင်းထန်စွာ နာကျင်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဤတိုက်ပွဲကို အချိန်ဆွဲမထားတော့ဘဲ အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းနောက် သူတို့သည် ပြိုင်တူ လက်မြှောက်လိုက်ကြကာ ဝတ်ရုံထဲမှ နှစ်ခြမ်းကွဲနေသော ရွှေရောင် စာလိပ်တစ်ခုစီကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြလေသည်။ ထိုစာလိပ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင်ရှိ နိယာမတရားများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက... အမိန့်တော်ပဲ၊ ဒါက အင်မော်တယ်ဘုရင်ရဲ့ အမိန့်တော်ပဲ"</p> <p> </p> <p>ယန်ကျန်းက မနေနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ ဤ အမိန့်တော် ဆိုသည်မှာ အစွမ်းထက် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက ၎င်းတို့၏ နတ်ဘုရားအာရုံနှင့် နိယာမတရားများ၏ စွမ်းအားကို စာလိပ်တစ်ခုထဲတွင် ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အင်မော်တယ်ဘုရင်၏ နိယာမတရားများကို အပြည့်အဝ ပိုင်နိုင်စွာ အသုံးပြုနိုင်သော ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးထံမှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုကိုပင် အစပျောက်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်းသည်လည်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် တည်ကြည်မှု အရိပ်အယောင်လေး ပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သိပ်မကြာမီမှာပင် သူက ရယ်သွမ်းသွေးသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းလိုက်တာ မထူးဆန်းပါဘူးလေ၊ တကယ်တော့ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်လုံးက တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ ခွေးတွေ ဖြစ်နေတာကိုး"</p> <p> </p> <p>လီဟန်အရှင်သခင်နှင့် ကျီဝေ့ကြယ်တာရာသခင်တို့၏ မျက်နှာများ အကျည်းတန်သွားသည်။ လီဟန်အရှင်သခင်က အက်ကွဲကွဲ ရယ်မောသံဖြင့် ရယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရွှယ်အန်း... သေရမယ့်ဆဲဆဲမှာတောင် ဒီလောက် မာနကြီးနိုင်တဲ့ မင်းကို ငါ တကယ် လေးစားသွားပြီ"</p> <p> </p> <p>ကျီဝေ့ကြယ်တာရာသခင်ကလည်း လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မှန်တာပေါ့ ရွှယ်အန်း... ငါတို့က တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ ခွေးတွေဖြစ်နေတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ၊ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့က မင်းတို့ရဲ့ အချည်းနှီးဖြစ်သွားတဲ့ ဟွာမျိုးနွယ်စုထက်တော့ ပိုစွမ်းသေးတယ်ကွ"</p> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်း၏ အပြုံးသည် ပို၍ အေးစက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားတို့က အင်မော်တယ်ဘုရင်ရဲ့ အမိန့်တော်ဆိုတာကြီးကို ကိုင်ထားရုံနဲ့ တစ်ခုခု လုပ်နိုင်မယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောမနေနဲ့၊ အမိန့်တော်အောက်မှာ သေရမှာကို မင်း ဂုဏ်ယူသင့်တယ်၊ စလိုက်ကြစို့"</p> <p> </p> <p> ကျီဝေ့ကြယ်တာရာသခင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ပေလိပ်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ လီဟန်အရှင်သခင်ကလည်း ထပ်တူပင် လုပ်ဆောင်လိုက်လေသည်။</p> <p>စာလိပ်နှစ်ခြမ်း လေထဲတွင် ပေါင်းဆုံသွားသောအခါ ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ စိတ်ကူးဖြင့်ပင် မမှန်းဆနိုင်သော စွမ်းအားလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်ယံတွင် ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးမှာ ရှေးဟောင်း ဧကရာဇ်မင်း၏ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်းသည် နိယာမတရားများကို ထိန်းချုပ်ကာ ကမ္ဘာလောကကြီးကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူညီနေသည်။ ထိုလွှမ်းမိုးနိုင်သော တည်ရှိမှုအောက်တွင် လီဟန်အရှင်သခင်နှင့် ကျီဝေ့ကြယ်တာရာသခင်တို့ပင်လျှင် ရိုသေစွာ ခေါင်းငုံ့ထားကြရသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှယ်အန်း တစ်ယောက်တည်းသာလျှင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေပြီး ပုံရိပ်ယောင်ကြီးကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"နောက်ဆုံးတော့ မင်းကိုယ်မင်း မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မင်းရဲ့ အစစ်အမှန် အရောင်အသွေးတွေကို ပြသလာပြီပေါ့လေ"</p> <p> </p> <p>ပုံရိပ်ယောင်ကြီးက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ရွှယ်အန်းဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးကာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"သတ်စမ်း!"</p> <p> </p> <p>ဘုန်း!</p> <p> </p> <p>နက်နဲလှသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် သတ် ဟူသော စာလုံးတစ်လုံးသည် ရွှယ်အန်း၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ ၎င်းသည် စကားတစ်ခွန်းတည်း ဖြစ်သော်လည်း နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကို အပြတ်အသတ် ဖြတ်တောက်လိုက်ကာ မြင်တွေ့ရသူတိုင်းကို ဒူးထောက်အညံ့ခံလိုစိတ်သာ ဖြစ်ပေါ်စေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆွေ့မန်နှင့် ယုရန်တို့မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တုန်ယင်စွာ ဝပ်တွားနေကြရပြီး၊ ရှောင်ထျန်းပင်လျှင် အတင်းအဓမ္မ ထောက်ကန်ထားရလေသည်။ ယန်ကျန်းမှာမူ ရူးသွပ်စွာ ရုန်းကန်ရင်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်လေး... မြန်မြန် ထွက်ပြေးတော့"</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် အရာအားလုံးက နောက်ကျသွားခဲ့ချေပြီ။ ရွှယ်အန်း၏ ပတ်လည်ရှိ လေဟာနယ်များသည် အပိုင်းပိုင်း အက်ကွဲစပြုလာပြီး အလွန်ကြမ်းတမ်းသော လှိုင်းတံပိုးများက ရွှယ်အန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်စားဖျက်ဆီးလေတော့သည်။  သတ် ဟူသော စာလုံးသည် တဖြည်းဖြည်း ဖိချလာနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဂျွတ်... ဂျွတ်...</p> <p> </p> <p>လေဟာနယ်သည် ဖန်ကွဲစများကဲ့သို့ ကွဲကြေသွားတော့သည်။ ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကြီးအောက်တွင် ရွှယ်အန်း၏ ကျောရိုးမှာ လှံတစ်ချောင်းကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီးနောက် သူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရေးကြီးလှသော အခိုက်အတန့်တွင် ရွှယ်အန်းသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းနောက် ကောင်းကင်မီးတောက်များဖြင့် သန့်စင်ထားသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သေးငယ်သော အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရူးသွပ်စွာ ကွဲကြေစပြုလာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ယန်ကျန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွားပြီး ကောင်းကင်တုန်လောက်သော အော်ဟစ်သံကြီးနှင့်အတူ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ သို့သော် သံကြိုးများက သူ့ကို အနောက်သို့ တိုက်ရိုက် ပြန်ဆွဲချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ကျန်းသည် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ရွှယ်အန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တဖြည်းဖြည်း ကွဲကြေပျက်စီးသွားသည်ကို ကြည့်နေကာ သူ့ နှလုံးသားသည်လည်း စိတ်ပျက်အားငယ်မှုထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။ ဟွာမျိုးနွယ်စုအတွက် နှစ်ပေါင်းသောင်းချီအတွင်း နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်သည် သူ့မျက်စိရှေ့မှာတင် ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ် နိယာမတရား၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရွှယ်အန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ ကွဲကြေပျက်စီးသွားပြီး ဗလာနတ္ထိအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p>


Save