အခြားတစ်ဖက်တွင် ယဲ့ယွင် နှင့် ကျိုးဝမ်ရုန်တို့သည် ယီမေ့နန်းဆောင်တွင် တစ်နေကုန် စကားပြောပြီးမှ ပြန်သွားကြသည်။
သူမတို့၏ ဆွေးနွေးမှု ခေါင်းစဉ်သည် လူသစ်များကို မိမိဘက်ပါအောင် ဆွဲဆောင်သင့်၊ မသင့် ဆိုသည့် အကြောင်းအရာသာ ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်ကိုယဲ့ယွင်က ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
သူမသည် လက်ရှိတွင် အချစ်ခံရမှုနှင့် ရာထူးနေရာ ခိုင်မာနေပြီဖြစ်၍ လူသစ်များကို မလိုအပ်တော့ဟု ခံယူထားသည်။
အစပိုင်းက ကျိုးမျိုးရိုးကို သိမ်းသွင်းခဲ့ခြင်းသည် နေရာမခိုင်မာသေး၍ အင်အားလိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ရွှင်ရုန်နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းသည်လည်း အကျိုးရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အနာဂတ်နှင့် စိတ်နေသဘောထား မသေချာသော လူသစ်တစ်ယောက်ကို ဆွဲခေါ်ခြင်းသည် အန္တရာယ်များလှသည်။
ယဲ့ယွင်သည် ကျိုးမျိုးရိုးကို ပိုမို မြှောက်စားပေးရန် သို့မဟုတ် ကျန်းချိုက်ရန်ကို နေရာပေးရန် ပိုစိတ်ဝင်စားသည်။ ဝမ်ရွှင်ရုန်သည် အစပိုင်းတွင် လူသစ်တစ်ယောက်ကို မျက်စိကျနေသော်လည်း ဆွေးနွေးပြီးနောက် လက်လျှော့လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဒီအဖွဲ့ထဲ၌ ယဲ့ယွင်က ဦးဆောင်နေသူဖြစ်သည်။ ဝမ်ရွှင်ရုန်သည် သမီးရှိနေပြီဖြစ်၍ အချစ်ခံရမှုကို စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ သမီးလေးအတွက် အနာဂတ်ကောင်းမွန်စေရန် ယဲ့ယွင်နှင့် ပူးပေါင်းထားခြင်းဖြစ်သည်။
ကျိုးဝမ်ရုန်ကတော့ ပြောစရာမလိုတော့ပေ။ ယဲ့ယွင်၏ စကားကို တသွေမတိမ်း လိုက်နာသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စကို ဤမျှဖြင့် အဆုံးသတ်လိုက်ကြသည်။
.....
ယောင်ရှန်းအနေဖြင့် ယခုလက်ရှိ အားသာချက်မရှိသဖြင့် လူသစ်များကို သိမ်းသွင်းရန် ခက်ခဲနေသည်။ အချစ်ခံရမှု သာမန်သာ ရှိပြီး ယဲ့ယွင်နှင့် ယိရွှင်ရုန်တို့၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကျိုဖင်ရာထူးမှ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီး လောလောဆယ် တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်ရမည် ဖြစ်သည်။
သူမအနေဖြင့် တခြားသူများကို အားကိုးလျှင် ရနိုင်သော်လည်း မာနကြီးသူမို့ မလုပ်ချင်ပေ။
....
နောက်ဆုံးအဆင့် ရွေးချယ်ပွဲ ကျင်းပမည့်နေ့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဒီနေ့တွင် နင်ချန် တက်ရောက်ခြင်းမရှိလျှင် မကောင်းသဖြင့် တက်ရောက်ခဲ့သည်။ မယ်တော်ကြီးလည်း ပါဝင်လာသည်။ ကျန်ရှိနေသော ၄၀ ဦးကို ၅ ယောက်တစ်ဖွဲ့ခွဲပြီး ဝင်ရောက်တွေ့ဆုံခိုင်းသည်။
ပထမအဖွဲ့ နှစ်ဖွဲ့မှ ၁၀ ယောက်လုံးကို နင်ချန်က တစ်ယောက်မှ မရွေးချယ်သဖြင့် မယ်တော်ကြီး စိတ်မရှည်တော့ပေ။
"အရှင်မင်းကြီး... ရွေးချယ်ပွဲဆိုတာ တော်ဝင်မျိုးဆက် ပြန့်ပွားဖို့အတွက်ပါ။ ရုပ်ရည်ကို အရမ်းကြီး မရွေးပါနဲ့"
နင်ချန် မျက်လွှာချလိုက်သည်။
"သားတော် နားလည်ပါပြီ"
ဘေးတွင် ထိုင်နေသော မိဖုရားခေါင်ကြီးက နူးညံ့စွာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"ယိရွှင်ရုန်နဲ့ မင်ရှိုးရုန်တို့လို ရုပ်ရည်မျိုးက ရှားပါးပါတယ် မယ်တော်ကြီး"
"အလှတရားနဲ့ အရှင်မင်းကြီးကို မြှူဆွယ်တာ ကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်ပါဘူး။ မိဖုရားခေါင်ကြီးအနေနဲ့ အရှင်မင်းကြီးကို သတိပေးသင့်ပါတယ်"
မယ်တော်ကြီးက နှာမှုတ်လိုက်သည်။
ဒီစကားက ယိရွှင်ရုန်နှင့် ယဲ့ယွင်တို့ကို ရည်ရွယ်ပြီး ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မယ်တော်ကြီးက သူတို့နှစ်ဦးကို သဘောမကျကြောင်း သိသာသည်။
မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ စကားသည် မယ်တော်ကြီးကို သတိပေးလိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ အရမ်းလှပလွန်းသူများကို မရွေးချယ်သင့်ကြောင်း သွယ်ဝိုက်ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
နင်ချန် မိဖုရားခေါင်ကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ မပြောပေ။
နောက်တစ်ဖွဲ့တွင်မူ နှစ်ယောက် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ပထမတစ်ယောက်မှာ အိမ်ရှေ့စံဆရာ ချီချန်ရူ၏ တူမဖြစ်ပြီး ဒုတိယတစ်ယောက်မှာ မြို့တော်ဝန် လီတောက်ချင်း၏ သမီးဖြစ်သည်။
နှစ်ယောက်စလုံး ရုပ်ရည်ချောမောကြပြီး တစ်မျိုးစီ လှပကြသည်။
ချီမျိုးရိုးသည် ပညာတတ်မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာပြီး စာပေလေ့လာလိုက်စားသူ ဖြစ်သဖြင့် မာနကြီးပြီး အေးစက်စက်နိုင်သော အလှမျိုးဖြစ်သည်။ လီမျိုးရိုးသည် ရိုးရာအစဉ်အလာကြီးမားသော အိမ်တော်မှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး ယိရွှင်ရုန် နန်းတွင်းစရောက်စဉ်က ပုံစံနှင့် ဆင်တူသည်။
နောက်တစ်ဖွဲ့တွင်လည်း နှစ်ယောက် ရွေးချယ်လိုက်သည်။
ရှန်ကျိုးဒေသမှ မြို့စားသမီး ဝမ်မျိုးရိုးနှင့် မိသားစုနောက်ခံ သာမန်သာရှိသော ယွီမျိုးရိုးတို့ ဖြစ်သည်။ ယွီမျိုးရိုးကို မယ်တော်ကြီးက ရွေးချယ်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
အလှတရားဖြင့် မမြှူဆွယ်ရဟု ပြောထားသော်လည်း နင်ချန် စိတ်မဝင်စားသလို ဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး ယောက်ျားလေးသဘာဝအရ လှပသူကို သဘောကျမည်ဟုတွေးကာ ယွီမျိုးရိုးကို ရွေးပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ဖွဲ့တွင် နင်ချန်က စစ်သူကြီးဟို၏ ညီမဖြစ်သူ ဟိုမျိုးရိုးကို ချက်ချင်း ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ဟိုမျိုးရိုး အရွေးခံရသောအခါ ရှူးဖေး၏ မျက်နှာ မဲပုပ်သွားသည်။
သူမနှင့်အတူ ပါလာသော ချင်မျိုးရိုးလည်း အရွေးခံရသည်။ ချင်မျိုးရိုးသည် မိသားစုနောက်ခံ နိမ့်ပါးသော်လည်း ဉာဏ်ကောင်းသည်။ မိတ်ဆက်ချိန်တွင် စစ်ပွဲအကြောင်း ကဗျာတစ်ပုဒ် ရွတ်ပြခဲ့သည်။ သူမ၏ ရုပ်ရည်ကလည်း နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသော မိန်းကလေးများကြားတွင် ထူးခြားနေသည်။
နင်ချန် သဘောကျသွားပြီး စကားအနည်းငယ်ပြောဆိုကာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။
ချင်မျိုးရိုးပြီးနောက် နင်ချန်နှင့် မယ်တော်ကြီးတို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ကျန်ရှိနေသော သူများထဲမှ မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဟန်မျိုးရိုးနှင့် ဝမ်မျိုးရိုးတို့ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။
နှစ်ယောက်စလုံး မိသားစုနောက်ခံ နိမ့်ပါးသော်လည်း ရုပ်ရည်ချောမောသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် နန်ချီ၏ ဒုတိယအကြိမ် ရွေးချယ်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသည်။
ဒီတစ်ခေါက်တွင် လူသစ် ရှစ်ယောက် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ လေးယောက်က မိသားစုနောက်ခံ ကောင်းမွန်ပြီး ကျန်လေးယောက်က သာမန်ဖြစ်သည်။
မိသားစုနောက်ခံ ကောင်းမွန်သူများကို လူအများ စိတ်မဝင်စားကြဘဲ ရုပ်ရည်ချောမောသော ယွီမျိုးရိုးနှင့် အရှင်မင်းကြီး စကားပြောခဲ့သော ချင်မျိုးရိုးတို့ကို စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။
နောက်ဆုံးအဆင့်ထိ ရောက်လာသူများသည် မိသားစုနောက်ခံ သို့မဟုတ် ရုပ်ရည်တစ်ခုခုကောင်းမွန်ရမည်။ ချင်မျိုးရိုး၏ရုပ်ရည်ကို မမြင်ဖူးသော်လည်း ဆိုးမည်မဟုတ်ဟု ခန့်မှန်းကြသည်။
အထူးသဖြင့် အရှင်မင်းကြီးက သူမတစ်ယောက်တည်းကိုသာ စကားပြောခဲ့သဖြင့် ပိုမိုထင်ရှားနေသည်။
နောက်တစ်နေ့တွင် လူသစ်များ၏ ရာထူးအဆင့်အတန်းကို ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။
ဒီတစ်သုတ်တွင် ရာထူးမြင့်မြင့်ဖြင့် စတင်သူ မရှိပေ။ အမြင့်ဆုံးမှာ ချီမျိုးရိုးနှင့် ဝမ်မျိုးရိုးတို့ဖြစ်ပြီး ချိုက်ရန်ရာထူး ရရှိကြသည်။
သူတို့နှစ်ဦး၏ မိသားစုနောက်ခံက အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည်။
ဟိုမျိုးရိုးနှင့် လီမျိုးရိုးတို့သည် ပေါင်လင်ရာထူး ရရှိကြသည်။
အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ချင်မျိုးရိုးလည်း ပေါင်လင်ရာထူးရရှိခဲ့ပြီး ကျန်သော မိသားစုနောက်ခံ နိမ့်ပါးသူ သုံးဦးမှာ အနိမ့်ဆုံး ချိုက်နွီရာထူးသာ ရရှိကြသည်။
ဒီအချက်က ချင်မျိုးရိုးကို လူပြောများစေသည်။
အရှင်မင်းကြီးက ချင်ပေါင်လင်ကို အထူးသဘောကျသည်ဟု ထင်မြင်နေကြသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူမ၏ရာထူးကို မိဖုရားခေါင်ကြီးက သတ်မှတ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
နင်ချန်သည် မိသားစုနောက်ခံကောင်းမွန်သူ လေးဦး၏ ရာထူးကိုသာ သတ်မှတ်ပေးခဲ့ပြီး ကျန်လူများကို မိဖုရားခေါင်ကြီးအား လွှဲအပ်ခဲ့သည်။
မိဖုရားခေါင်ကြီးက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ချင်မျိုးရိုးကို မြှောက်စားပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ရှင်းပါသည်။
လူသစ်များသည် တစ်လအကြာတွင် နန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ဇွန်လလယ်ရောက်မှ လူသစ်များကို တွေ့မြင်ခွင့်ရကြသည်။
ပထမဆုံးနေ့တွင် ဖုန်းရှီးနန်းဆောင်သို့ သွားရောက်ပြီး ဂါရဝပြုကြသည်။ ထို့နောက် ကိုယ့်နေအိမ်သို့ပြန်ပြီး အိပ်ဆောင်ဝင်ခွင့်ရမည့်နေ့ကို စောင့်မျှော်ရသည်။ အိပ်ဆောင်ဝင်ပြီးမှသာ တရားဝင် ကိုယ်လုပ်တော်ဖြစ်လာပြီး နေ့စဉ် ဂါရဝပြုခွင့်ရရှိမည်ဖြစ်သည်။
အောက်တွင် ဒူးထောက်နေသော လှပျိုဖြူ ရှစ်ဦးကို ကြည့်ပြီး ယဲ့ယွင်တစ်ယောက်ဧကရာဇ်ဖြစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။
ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ သူမက အချစ်တော်ကိုယ်လုပ်တော် တစ်ပါးသာဖြစ်သည်။ အချစ်တော်ဆိုမှတော့ အချစ်တော်လို နေပြရမှာပေါ့။ လူသစ်တွေကို ကြိုတင်သတိပေးထားမှ နောက်ပိုင်း ပြဿနာမရှာရဲမှာ။
မိဖုရားခေါင်ကြီး ဆုံးမစကားပြောပြီးသည်နှင့် ယဲ့ယွင်က ဦးစွာ စကားစပြောလိုက်သည်။
"ချင်ပေါင်လင်က ဘယ်သူလဲ။ သိချင်နေတာ ကြာပြီ။ ထွက်ပြပါဦး"
"ဒီချန်းချဲ့... ချင်မျိုးရိုးပါ။ မင်ရှိုးရုန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနောက်ဘက်ဆုံးတွင် ထိုင်နေသော ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသန်မာသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကာ ဂါရဝပြုပြီးနောက် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။
စည်းကမ်းနားလည်ပုံ ရသည်။ ယဲ့ယွင်ကို တည့်တည့်မကြည့်ဘဲ အကြည့်ကို အောက်သို့ အနည်းငယ် ချထားသည်။
"ရုပ်ရည် မဆိုးပါဘူး။ အရှင်မင်းကြီး သဘောကျတာ မဆန်းပါဘူး"
ယဲ့ယွင် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။ နှုတ်ခမ်းထောင့် ကွေးတက်သွားပြီးကုလားထိုင်ပေါ်တွင် မှီချလိုက်ကာ ပျင်းရိသလိုလိုနှင့် အရှိန်အဝါ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
"ကြားတာတော့ ရွေးချယ်ပွဲတုန်းက စစ်သည်တွေအကြောင်း ကဗျာရွတ်ပြတယ်ဆို။ ငါကလည်း စစ်ဘက်မျိုးရိုးကပဲ။ စိတ်ဆတ်တယ်နော်။ နင့်စိတ်က ငါနဲ့တူနေရင် ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်းနေ။ ငါ့ထက် စိတ်ကြီးတဲ့သူကို မကြိုက်ဘူး"
ချင်မျိုးရိုး ပြန်မပြောရသေးခင်မှာပင် ယိရွှင်ရုန်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"အို... မင်ရှိုးရုန်ကလည်း လူသစ်လေးကို စစချင်း ခြိမ်းခြောက်နေပြန်ပြီ။ ချင်ပေါင်လင် မကြောက်ပါနဲ့။ နန်းတွင်းစည်းကမ်းလိုက်နာပြီး ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနေရင် ဘယ်သူမှ ဒုက္ခမပေးပါဘူး"
လက်ရှိ အချစ်တော် နှစ်ပါးက တစ်ယောက်တစ်လှည့် ပြောဆိုနေသဖြင့် ချင်ပေါင်လင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
ဒူးညွှတ်အရိုအသေပြုရာတွင် အနည်းငယ် တုန်ရီနေသည်။
"မယ်မယ်တို့ရဲ့ ဆုံးမစကားကို မှတ်သားထားပါ့မယ်။ စည်းကမ်းမဖောက်ဖျက်ရဲပါဘူး"
***