Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၅၀</h2> <h2 style="text-align: center;">လှုပ်ရှားမှုအသေးစား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မလုပ်ပါနဲ့။ ဒီချန်းချဲ့က ဒီလိုခေါ်ခံရလောက်အောင် အရည်အချင်းမရှိပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် မျက်လွှာချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုဖင် ကိုယ်လုပ်တော်တွေထဲက နောက်ဆုံးအဆင့်ပဲရှိသေးတာလေ။ သူမက မောက်မာတတ်ပေမဲ့ ဘဝင်မြင့်တတ်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယိရွှင်ရုန်ကလည်း သဘောတူပုံရသည်။ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းလွှဲကာ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း ဘာမှမပြောဘဲ နေလိုက်သည်။ သူမတို့နှစ်ဦးက စကားစခဲ့ပြီး အခုကျတော့ ချင်မျိုးရိုးကို လစ်လျူရှုထားလိုက်သဖြင့် ချင်မျိုးရိုးမှာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ရှက်ရွံ့နေရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကဲပါ... ဂါရဝပြုပြီးပြီဆိုတော့ မင်းတို့ အဆောင်တွေပြန်ပြီး နားကြတော့။ အရှင်မင်းကြီး ခေါ်မယ့်အချိန်ကို စောင့်ကြ။ အိပ်ဆောင်ဝင်ပြီးမှ တရားဝင် ကိုယ်လုပ်တော်ဖြစ်လာမှာ။ အဲ့ဒီကျမှ နေ့တိုင်း ဂါရဝပြုဖို့လာခဲ့ကြ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီး လက်ကာပြလိုက်ပြီး လူသစ်များနှင့် လူဟောင်းများ၏ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံပွဲကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">.....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖုန်းရှီးနန်းဆောင်မှ ထွက်လာသောအခါ ယဲ့ယွင်သည် သူမ၏ အဆောင်သို့ ပြန်ရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။ ကျိုချန်နန်းဆောင်သို့ တန်းသွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တခြားသူတွေကတော့ သူမ စိတ်ပူနေတယ်လို့ ထင်ကြမှာ အသေအချာပင်။ လူသစ်တွေက အရည်အချင်းရှိကြပြီး သူမမှာက ကလေးမရှိတော့ ယိရွှင်ရုန်လောက် နေရာမခိုင်မာဘူးလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တခြားလူတွေ ဘာထင်ထင် သူမ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ အရှင်မင်းကြီး ဘယ်လိုထင်လဲဆိုတာပဲ အရေးကြီးတယ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချစ်တော် ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ပါးအနေနဲ့ ကိုယ့်နေရာကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ပြီး ငွေထုတ်ပေးမည့်သူရဲ့ စိတ်ကို အမြဲဖမ်းစားထားဖို့ လိုတယ်လေ။ သူမ ရောက်သွားချိန်တွင် နင်ချန် ညီလာခံပြီးစ ဖြစ်၍ နဂါးဝတ်ရုံကို မလဲရသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် ဝင်လာပြီး ဂါရဝပြုလိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်လုံးများ အရောင်တောက်ကာ အထက်အောက် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်မင်းကြီးက ဒီဝတ်စုံနဲ့ဆိုရင် တကယ့်ကို ခန့်ညားပြီး ကြည့်ကောင်းတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရောက်တာနဲ့ မြှောက်ပင့်ပြောနေတယ်။ ဘာအကြံရှိလို့လဲ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန် ပြုံးပြီး ကြည့်ကာ လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော ယွမ်ကျိုသည် သဘောပေါက်ပြီး နေရာဖယ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်မင်းကြီးက အမြဲတမ်း ဒီလိုပြောနေတယ်။ ဒီချန်းချဲ့က အဲ့လောက်တောင် ဆိုးနေလို့လား"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လက်ကတော့ ခါးပတ်ကို လျင်မြန်စွာ ဖြည်ပေးနေသည်။ လေးလံသော အပေါ်ထပ်ဝတ်ရုံကို ချွတ်ပေးပြီး စင်ပေါ်မှ ပေါ့ပါးသော အိမ်နေဝတ်စုံကို ယူကာ အနောက်ဘက်သို့ သွားရောက် ဝတ်ဆင်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နန်းတော်ထဲ လူသစ်တွေ ရောက်လာပြီဆိုတော့ အရှင်မင်းကြီးက ဒီချန်းချဲ့ကို မေ့သွားပြီလားလို့ လာကြည့်တာပါ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အင်္ကျီကော်လာကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်ပေးရင်း မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မျက်လုံးချင်း ဆုံမိသောအခါ မိန်းမပျိုလေး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ချွဲနွဲ့မှုများ ပါဝင်နေသလို လိမ္မာပါးနပ်မှုများလည်း ဖုံးကွယ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန် မမေ့နိုင်မှန်း သိလျက်နှင့် တမင် မေးလိုက်သလို ဖြစ်နေသည်။ ဒီအမူအရာကြောင့် နင်ချန် ရယ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားပြီး လက်မောင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမကို ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျန်းက မင်းကို မေ့သွားရင် မင်းက ဒီကျိုချန်နန်းဆောင်ကို ဖြိုချပစ်မှာ သေချာတယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်မင်းကြီး သိလို့တော်သေးတာပေါ့။ ချန်းချဲ့ကို လုံးဝ မမေ့ပါနဲ့နော်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းသွားပြီး လက်ညှိုးလေးဖြင့် နင်ချန်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် စက်ဝိုင်းပုံ ဝိုက်ဆွဲနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယားယံသော ခံစားမှုကြောင့် နင်ချန်၏ အသက်ရှူသံ ပြင်းထန်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အခုအချိန်က အချစ်နယ်ကျွံလို့ ရသည့်အချိန် မဟုတ်သဖြင့် သည်းခံလိုက်ကာ အဆော့သန်သော လက်ကလေးကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမကို ပြတင်းပေါက်ဘေးရှိ ကုတင်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ထိုင်စေသည်။ အပြင်ခန်းဆောင်တွင် စောင့်နေသော ယွမ်ကျိုက အခြေအနေကို အကဲခတ်ပြီး အစေခံမလေးများကို လက်ဖက်ရည်နှင့် မုန့်များ ယူလာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီနေ့ ဖုန်းရှီးနန်းဆောင်မှာ အကုန်တွေ့ခဲ့ပြီလား"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန် လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံသောက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ တကယ်တမ်းတွင် လူသစ်တွေ ဘယ်လိုပုံစံလဲ ဆိုတာ သူ မမှတ်မိတော့ပေ။ တစ်ခါပဲ တွေ့ဖူးတာဆိုတော့ မေ့ကုန်ပြီလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သစ်ကြားသီးမုန့် တစ်ခုကို ယူစားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အားလုံးက လှပကြပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီး ကံကောင်းတာပဲ။ အထူးသဖြင့် ချင်ပေါင်လင်က ထူးခြားတယ်။ ကြည့်ရတာ သွက်လက်မယ့်ပုံပဲ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီစကားပြောရင်း နင်ချန်၏ မျက်နှာထားကို အကဲခတ်နေသည်။ နင်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ချင်မျိုးရိုးက ပေါင်လင်ရာထူး ရသွားတာလား"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်တယ်။ အရှင်မင်းကြီး မသိဘူးလား"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဩော်... ဒီရက်ပိုင်း အလုပ်များနေလို့ မေ့သွားတာ ဖြစ်မယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သော်လည်း မျက်ဝန်းများ မဲမှောင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက သေချာပေါက် ပြဿနာရှိနေပြီ။ ယဲ့ယွင် သတိထားမိသော်လည်း ဘာမှ မပြောပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်ရဲ့ပုံစံအရဆို သူ ခန့်အပ်တာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် မိဖုရားခေါင်ကြီး လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ကြည့်ရတာ ချင်မျိုးရိုးကို မိဖုရားခေါင်ကြီးက ပစ်မှတ်အဖြစ် ဖန်တီးပေးလိုက်ပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ နန်းတွင်းစရောက်တုန်းကလည်း ယိရွှင်ရုန်ကို ကာကွယ်ပေးဖို့အတွက် နင်ချန်က သူမကို ဒိုင်းကာအဖြစ် အသုံးချခဲ့ဖူးတာကို ပြန်သတိရမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။ ငေးငိုင်နေပါလား။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အတွေးစကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး ယဲ့ယွင် မျက်ခုံးပင့်ကာ တမင် ချွဲနွဲ့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီချန်းချဲ့ နောင်တရနေတာ။ ဒီနေ့ ဖုန်းရှီးနန်းဆောင်မှာ ချင်ပေါင်လင်ကို စကားနာထိုးလိုက်မိတယ်။ ဒီနေ့ အရှင်မင်းကြီးက သူ့ကို အိပ်ဆောင်ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်ရင် ဒီချန်းချဲ့ မျက်နှာပျက်ရတော့မယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြောရင်း လက်ကိုင်ပဝါကို ခါယမ်းကာ ခါးလေးကို လှုပ်ခါပြီး နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။ ချစ်စဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန် ရယ်မောလိုက်သည်။ ဒီမိန်းကလေးက ဟန်ဆောင်ချွဲနွဲ့ရင်တောင် ချစ်စရာကောင်းနေသည်။ ရှေ့မှ မုန့်တစ်ခုကို ယူပြီး သူမကို ခွံ့ကျွေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်းကတော့ အမြဲတမ်း လျှောက်တွေးနေတာပဲ။ ကျန်းက ဘယ်တုန်းက သူ့ကို ခေါ်မယ် ပြောလို့လဲ။ ချင်းချင်းက ရောက်လာပြီးမှ ထွက်ပြေးချင်နေတာလား"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီစကား မှန်သည်ဖြစ်စေ၊ မှားသည်ဖြစ်စေ ယဲ့ယွင် နားထောင်ရတာ သဘောကျသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်ကို ပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ယူလိုက်ပြီး လက်ဖြင့် ကိုင်ကာ တစ်ကိုက်ချင်း စားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မုန့်အစအနများ ပေကျံနေသော်လည်း လက်ကိုင်ပဝါဖြင့် မသုတ်ဘဲ လျှာဖြင့် သပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြောင်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။ နင်ချန် မျက်လုံးများ ရဲတက်လာပြီး နောက်ထပ် မုန့်တစ်ခု ထပ်ခွံ့ကျွေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နှစ်ယောက်သား ခဏကြာ ထိုင်နေပြီးနောက် ညီလာခံမှ စုပုံနေသော အစီရင်ခံစာများ ရောက်ရှိလာပြီး တောင်ပုံရာပုံ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ထပ် သုံးလအကြာ ၉လပိုင်းတွင် ဆောင်းဦးရာသီ စာမေးပွဲကျင်းပမည် ဖြစ်၍ နေရာတိုင်းတွင် ပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကိစ္စဖြစ်၍ ပေါ့ဆ၍ မရပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် ရှိနေသဖြင့် ယွမ်ကျိုက မင်သွေးပေးစရာ မလိုတော့ပေ။ သူမ ကိုယ်တိုင် လုပ်ပေးလိုက်သည်။ ပြောရလျှင် သူမ မင်သွေးပေးရသည့်အလုပ်ကို မလုပ်တာကြာပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ကိုယ်လုပ်တော်များကို မင်သွေးခိုင်းလေ့ မရှိပေ။ ရံဖန်ရံခါမှသာ ခေါ်လေ့ရှိသည်။ အိပ်ဆောင်ဝင်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ မင်သွေးခိုင်းခြင်းသည် အချစ်ခံရမှုကို ပြသသော နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီနေ့က တကယ် အလုပ်များသည်။</p> <p style="text-align:justify">မနက်ပိုင်းတွင် စာဖတ်ပြီး နေ့လည်စာစားကာ နာရီဝက်ခန့် အိပ်စက်ပြီးနောက် ပြန်လည် အလုပ်လုပ်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်က တစ်နေ့လုံး စာရေးပြီး ယဲ့ယွင်က တစ်နေ့လုံး မင်သွေးပေးရသဖြင့် ညနေရောက်သောအခါ လက်များ ကိုက်ခဲနေခဲ့သည်။ သူမအတွက် ပင်ပန်းသော်လည်း တခြားလူများအမြင်တွင် မနာလိုစရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူသစ်များ ဝင်ရောက်လာသော ပထမဆုံးညတွင် အရှင်မင်းကြီးက မင်ရှိုးရုန်ကို တစ်နေ့လုံး ကျိုချန်နန်းဆောင်တွင် ခေါ်ထားခြင်းသည် ညဘက်တွင်လည်း သူမကိုသာ ရွေးချယ်မည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">.....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖုန်းရှီးနန်းဆောင်တွင် မိဖုရားခေါင်ကြီးက လူလွှတ်ပြီး စောင့်ကြည့်ခိုင်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ညစာစားချိန် နီးကပ်လာသောအခါ ဧကရာဇ်အိပ်ဆောင်ရေးရာဌာနမှ တာဝန်ခံကို စေလွှတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်မင်းကြီး... ဒီနေ့က လူသစ်တွေရောက်လာတဲ့ ပထမဆုံးညပါ။ အရှင်မင်းကြီး ဘယ်နန်းဆောင်မှာ အိပ်စက်မလဲ။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရအောင်ပါ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်သည် နင်ချန်ဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး မျက်ဝန်းများ အေးစက်သွားသည်။ မိဖုရားခေါင်ကြီးက တကယ် စိတ်ပျက်စရာကောင်းတာပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူမ ဝင်ပြော၍ မရသဖြင့် နင်ချန်၏ သဘောထားကို စောင့်ကြည့်ရမည်။ ဘေးသို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ နင်ချန်၏ မျက်နှာထား တင်းမာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ချသွားသည်။ ထင်သည့်အတိုင်းပင် အမျိုးသား၏ အေးစက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်း မျက်လုံးကန်းနေတာလား။ မင်ရှိုးရုန် ဒီမှာရှိနေတာ မမြင်ဘူးလား။ တကယ်စကားများပြီး အလုပ်မဖြစ်တဲ့ကောင်။ ဧကရာဇ်အိပ်ဆောင်ရေးရာဌာန တာဝန်ခံရာထူးက ထွက်လိုက်တော့။ တခြားလူကို အစားထိုးလိုက်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လာမေးသူသည်လန့်ဖျပ်သွားကာ မျက်လုံးပြူးပြီး အသနားခံချင်သော်လည်း အရှင်မင်းကြီးကို မစော်ကားရဲပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင် ပါးစပ်ဟလိုက်၊ ပိတ်လိုက်ဖြစ်နေပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုပြီး ထွက်ခွာသွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင် အကြောင်းရင်းကို သိနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်က ချင်မျိုးရိုးကို အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားမိရုံဖြင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးက တမင်မြှောက်စားပြီး ဒုက္ခပေးရန် ကြံစည်သည်။ ဒီနေ့ ယဲ့ယွင် ကျိုချန်နန်းဆောင်တွင် တစ်နေ့လုံးရှိနေသဖြင့် မျက်နှာသာပေးခံရမည်မှန်း သိသာနေသော်လည်း မိဖုရားခေါင်ကြီးက တမင်လူလွှတ်မေးခိုင်းသည်။ နင်ချန်ကို တခြားနေရာသို့ လမ်းလွှဲပေးချင်နေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ နင်ချန်သာ တခြားလူကို ရွေးချယ်လိုက်လျှင် ယဲ့ယွင် မျက်နှာပျက်ရတော့မည်။ အရှင်မင်းကြီးက တစ်ယောက်ယောက်ကို ချစ်ပြရင် အဲ့ဒီလူကို ဖိနှိပ်ချင်နေတာပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သွေးဆူလွယ်သော လူငယ် နင်ချန်သည် မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ လှုပ်ရှားမှု အသေးစားလေးများကို မနှစ်သက်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save